Centralne odkurzanie wygodne i zdrowe


Centralne odkurzanie instaluje się dla większej wygody i lepszej higieny. Ale żeby być z niego w pełni zadowolonym, instalację trzeba wykonać zgodnie z zasadami określonymi przez producentów systemów.

Dlaczego odkurzacz centralny jest lepszy od tradycyjnego? Co najmniej z trzech powodów. Nie trzeba go za sobą ciągnąć ani nosić po schodach. Nie hałasuje tak jak tradycyjny, bo jego najgłośniejsze elementy – silnik z turbiną – znajdują się poza częścią mieszkalną domu. I wreszcie – lepiej usuwa kurz ze sprzątanych pomieszczeń, bo powietrze zasysane wraz ze śmieciami po przejściu przez filtr nie trafia z powrotem do pomieszczenia, ale jest wydmuchiwane na zewnątrz domu. Efekt odkurzania jest lepszy nie tylko z tego powodu (wydmuchiwane powietrze nie unosi kurzu z podłogi), ale także dlatego, że siła ssania odkurzacza centralnego jest zwykle większa niż tradycyjnego. Dla wielu osób te zalety są dostateczną rekompensatą wyższej ceny, jaką trzeba zapłacić za to urządzenie.
Instalacja centralnego odkurzania składa się z jednostki centralnej – czyli odkurzacza – rur i kształtek ułożonych w ścianach i zakończonych na zewnątrz gniazdami ssącymi oraz (jak w zwykłym odkurzaczu) z elastycznego węża, ze ssawek i szczotek.
Wykonanie instalacji zwykle powierza się wyspecjalizowanej firmie, ale posługując się dołączoną do systemu instrukcją montażu i konsultując się z fachowcem, z powodzeniem można to zrobić samodzielnie. Cała trudność polega na odpowiednim poprowadzeniu rur łączących gniazda z jednostką centralną.


System centralnego odkurzania składa się z jednostki centralnej, rur i kształtek z PCW, gniazd ssących oraz węża i akcesoriów takich jak ssawki i szczotki.

Gniazda ssące mają różne kształty i kolory. Można je dopasować do każdego wnętrza.

Gniazda

Trzeba zacząć od wyznaczenia miejsc, w których mają być zamontowane. Najwygodniej zrobić to na planie domu, najlepiej z wrysowanym umeblowaniem. Gniazda muszą się znaleźć w takich miejscach, żeby podłączony do nich wąż objął swoim zasięgiem cały dom. Planując usytuowanie gniazd, należy dążyć do tego, by było ich jak najmniej. System jest wtedy prostszy i tańszy.
Wadą mniejszej liczby gniazd jest konieczność używania długiego węża (najdłuższe mają 15 m, można jeszcze stosować przedłużacze), co w praktyce może się okazać niewygodne. W domu jednorodzinnym średniej wielkości zwykle wystarczą dwa gniazda na każdej kondygnacji, czasem nawet jedno. Umieszcza się je w centralnej części domu, przeważnie na korytarzu, w miejscach, w których nie będą ich zasłaniać meble.
Gniazda ssące podobnie jak elektryczne mogą mieć różne kolory i kształty. Wytwarza się je z plastiku lub metalu.
Oprócz gniazd do podłączenia węża dostępne są też gniazda podłogowe, tak zwane automatyczne szufelki. Są to zamykane szczeliny montowane tuż przy podłodze, które po otwarciu zasysają zanieczyszczenia bezpośrednio z podłogi. Wystarczy je zamieść w pobliże szczeliny i nacisnąć dźwignię otwierającą jej przysłonę. Uruchomiony w ten sposób odkurzacz wessie śmieci z podłogi.


W kuchni warto zainstalować tak zwaną automatyczną szufelkę. Zamiecione w jej okolicę śmieci zostaną wessane z podłogi po wciśnięciu dźwigni lub przycisku.

Rury

Największy kłopot to znalezienie miejsca na poprowadzenie rur. Powinno być łatwe do zamaskowania, bo rury instalacji centralnego odkurzania (podobne do kanalizacyjnych) mają zwykle średnicę 50 mm i nie wyglądają na tyle estetycznie, by pozostawić je widoczne w pomieszczeniach. Odcinki poziome można ukryć w odpowiednio grubej warstwie wylewki, poprowadzić pod stropem piwnicy, przez nieużytkowe poddasze lub pod stropem pomieszczeń mieszkalnych – osłaniając je na przykład płytami gipsowo-kartonowymi. Odcinki pionowe również najwygodniej jest obudować takimi płytami.
Instalacje zwykle robi się z rur sztywnych z PCW łączonych specjalnym klejem, choć są też systemy rur z uszczelkami, łączone jedynie na wcisk, bez użycia kleju.
Wybierając przebieg rur, trzeba pamiętać, że każde załamanie i zmiana kierunku powodują znaczny wzrost oporów przepływu, czyli spadek siły ssania. Dlatego powinno być ich jak najmniej. Zmiana kierunku przebiegu powinna być wykonana łagodnymi łukami lub przy użyciu kolan 30 i 45°. Jedynie tuż za gniazdem ssącym montuje się kolana lub trójniki 90°. Dzięki temu od razu na początku zatrzymywane są zanieczyszczenia o zbyt dużych wymiarach, które mogłyby zapchać przewód. Z kolana czy trójnika umieszczonego bezpośrednio za gniazdem można je wydostać bez problemu. W tak zabezpieczonej instalacji nie powinno dojść do zapchania rur w części oddalonej od gniazd.
Aby wewnątrz przewodów nie gromadził się brud, PCW, z którego są wykonane, zawiera dodatki neutralizujące działanie ładunków elektrostatycznych przyciągających kurz. Wewnętrzna powierzchnia przewodów jest gładka, a prędkość powietrza wewnątrz rur jest tak duża, że osadzanie się zanieczyszczeń jest bardzo ograniczone. Nie należy się obawiać rozwoju bakterii, roztoczy czy pleśni w przewodach, chociażby dlatego, że kiedy odkurzacz nie pracuje, gniazda są zamknięte, a po włączeniu siła ssąca uniemożliwia wydostawanie się czegokolwiek.
Żeby mieć całkowitą pewność, że po otwarciu gniazda ssawnego nie wysypią się z niego żadne pozostałości po poprzednim sprzątaniu, odgałęzienia prowadzone w dół od przewodu poziomego trzeba podłączyć z boku, a jeszcze lepiej – przez tak zwany syfon.

Jednostka centralna

Zwykle wiesza się ją na ścianie w pomieszczeniu gospodarczym lub garażu, z dala od pomieszczeń mieszkalnych, aby odgłosy jej pracy były jak najmniej słyszalne. Są także jednostki kompaktowe przeznaczone do umieszczenia w szafce. Można je zamontować w kuchni bądź przedpokoju. W niedużym domu instalacja centralnego odkurzania może się składać tylko z jednostki centralnej z umieszczonym na jej obudowie gniazdem – bez rozprowadzonych przewodów. Specjalne odkurzacze do takich instalacji montuje się w ścianie zewnętrznej. W tym celu trzeba wywiercić w niej otwór o średnicy niecałych 30 cm. Powietrze z odkurzacza jest wyrzucane bezpośrednio poza budynek.
W jednostce centralnej znajdują się: silnik z turbiną, filtr i zbiornik na zanieczyszczenia. Funkcję filtra (separatora) może pełnić worek papierowy lub materiałowy (jak w zwykłym odkurzaczu) albo separator odśrodkowy (cykloniczny), który wytwarza wir powietrza wewnątrz odkurzacza. Uderzające o ścianki odkurzacza zanieczyszczenia zsuwają się do umieszczonego w dolnej części zbiornika. Aby zwiększyć skuteczność filtracji, w odkurzaczu montuje się dodatkowe filtry papierowe, piankowe, elektrostatyczne albo samooczyszczające filtry z materiału antystatycznego.
Moc silników odkurzaczy centralnych jest większa niż przenośnych i osiąga nawet 3 kW. Do odkurzania powierzchni 200 m² wystarczy jednak jednostka z silnikiem o mocy mniej więcej 1,5 kW.
Z jednostki centralnej jest wyprowadzona rura wylotowa, którą jest wyrzucane oczyszczone powietrze. Na ogół jej wylot umieszcza się poza budynkiem, ale ponieważ powietrze jest czyste, nic nie stoi na przeszkodzie, aby wylatywało do pomieszczenia, w którym jest zamontowany odkurzacz. Wyrzutnia zewnętrzna musi być umieszczona jak najbliżej odkurzacza (przewód wydechowy nie powinien być dłuższy niż 6 m). Na rurze wylotowej można zamontować tłumik hałasu.

Uruchamianie

Często odbywa się przez włożenie końcówki węża do gniazda ssącego, ewentualnie wciśnięcie przycisku na wężu. Wtedy konieczne jest doprowadzenie kabla elektrycznego do każdego gniazda, co nieco komplikuje instalację. Dlatego wymyślono system, w którym odkurzacz włącza się pod wpływem docierającej do niego fali powietrza wytworzonej przez złożenie teleskopowej rączki na końcu węża (tak zwany Push & Pull). Są także odkurzacze uruchamiane zdalnie (pilotem) lub wyposażone w panele sterujące umieszczane na przykład w okolicy gniazd, na których oprócz włączników znajdują się kontrolki sygnalizujące konieczność wymiany filtra, opróżnienia zbiornika itp.

Akcesoria
Do odkurzaczy centralnych potrzebne są ssawki, szczotki i sztywna rura ssąca zakładana na koniec węża – podobne jak w zwykłym odkurzaczu. Można też do nich zwykle dokupić różne rodzaje ssawek – mniejsze, większe, o różnych kształtach ułatwiających odkurzanie dywanów, posadzek, książek na regałach, ubrań, a także szczotki, mopy i turboszczotki (obracające się) – do tapicerki, dywanów, mycia okien. Można się także zaopatrzyć w separator wody (umożliwiający zbieranie płynu przez odkurzacz oraz pranie dywanów i mycie okien) albo popiołu – pomocny przy czyszczeniu kominka. Oferowane są również specjalne uchwyty i pokrowce do wygodnego przechowywania wszystkich akcesoriów.

Ile kosztuje centralne odkurzanie?

W skład systemu centralnego odkurzania oprócz jednostki centralnej i zestawu do sprzątania wchodzą rury i kształtki (ukryte w ścianach i podłodze, a więc niewidoczne w pomieszczeniach) oraz gniazda. Porównując ofertę, warto wziąć pod uwagę jakość i koszt wszystkich elementów instalacji.
Poprosiliśmy kilku producentów (dystrybutorów) systemów centralnego odkurzania, aby na podstawie projektu domu Murator D82 – Korzystny z Kolekcji Muratora przygotowali orientacyjną wycenę instalacji w dwóch wariantach – minimalnym i optymalnym.
W przedstawionej ofercie podano ceny detaliczne. Nie uwzględniono kosztu robocizny.




Ochrona przed zatkaniem rur i wysypywaniem się kurzu z gniazd
Odejścia rur do gniazd umocowanych poniżej poziomego przewodu trzeba podłączyć z boku lub zastosować syfon. Zapobiegnie to wysypywaniu się zanieczyszczeń po otwarciu gniazda. Krótkie kolano przy gnieździe ssącym gwarantuje zatrzymanie wszystkich zbyt dużych zanieczyszczeń od razu na wlocie do instalacji, dzięki czemu łatwo je usunąć. Pionowe odcinki rur zabudowuje się płytami gipsowo-kartonowymi.





Nic się nie dzieje bez przyczyny

Zapchanie się instalacji centralnego odkurzania świadczy zwykle o tym, że została ona nieprawidłowo wykonana – zamontowano w niej odwrotnie trójnik lub zastosowano krótkie kolano zamiast łagodnego łuku. Zdarza się też, że zabudowana rura zostanie przebita gwoździem lub kołkiem podczas mocowania do ściany półek, szafek czy listew.
Na takiej przeszkodzie tkwiącej w poprzek rury będą się łatwo osadzały zanieczyszczenia, zwłaszcza te większe. Dlatego trzeba zapamiętać, którędy są poprowadzone rury, i zachować ostrożność podczas urządzania wnętrz.
Jeśli mimo to dojdzie do zapchania instalacji centralnego odkurzania, można próbować udrożnić ją sprężyną do przepychania rur kanalizacyjnych.Uwaga ta strona utrzymuje się dzięki reklamą . Każdy kliknięcie w nie daje mi parę groszy. Nie bądź sknera .Z góry dzięki

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty