Ciesz się ciszą. Jak zbudować ściany murowane, by nie przenosiły dźwięków


Starannie wykonane ściany wewnętrzne mogą skutecznie chronić przed dźwiękami dochodzącymi z innych pomieszczeń. Aby tak się stało, należy zastosować odpowiednie rozwiązania i materiały, które dobrze tłumią hałas.
Dźwięki rozchodzą się we wszystkich możliwych kierunkach. Są przenoszone nie tylko przez powietrze, ale również przez wprawione w drgania przegrody – ściany i stropy. Na izolacyjność akustyczną ścian wpływa ich masa, sztywność, grubość, a także budowa.

Akustyka w normie

Wybierając materiały na ściany i sprawdzając ich izolacyjność akustyczną deklarowaną przez producenta, należy pamiętać o tym, że odnosi się ona do warunków laboratoryjnych. W domu zawsze będzie mniejsza, dlatego należy uwzględnić pewne poprawki. Trzeba wziąć pod uwagę niedokładności przy wykonaniu ściany. Poza tym rzeczywista izolacyjność akustyczna ściany (w odróżnieniu od deklarowanej przez producenta) zależy od tego, z czym się ona styka – jakie są sąsiadujące z nią ściany i stropy. Dlatego zawsze powinna zostać uwzględniona poprawka dotycząca bocznego przenoszenia dźwięku. Dla ścian masywnych może to być 1-5 dB.
Pokazujemy, jak można samodzielnie obliczyć wysokość wskaźnika izolacyjności akustycznej. Wystarczy skorzystać z jednego z poniższych wzorów (zależnie od tego, jakimi wartościami dysponujemy):

R’A1 ≤ RA1R – K,
R’A1 ≤ RA1 – 2 dB – K,
R’A1 ≤ Rw + C – 2 dB – K

gdzie:
R’A1 – wskaźnik oceny izolacyjności akustycznej informujący, ile decybeli musi wytłumić przegroda (jego wartość nie powinna być niższa, niż przewiduje norma podana w tabeli 1);
RA1R – wskaźnik oceny izolacyjności akustycznej ściany badany w istniejącym domu (w warunkach terenowych);
RA1 – wskaźnik określający izolacyjność akustyczną deklarowaną przez producenta materiału – wynik badania laboratoryjnego;
K – poprawka określająca wpływ bocznego przenoszenia dźwięku od sąsiednich ścian i stropów;
2 dB – poprawka uwzględniająca różnicę pomiędzy wskaźnikiem RA1 badanym w laboratorium i RA1R badanym w terenie;
C – wskaźnik uwzględniający hałasy bytowe w budynkach – może wynosić od 0 do -3 dB (jest określany według normy);
Rw – wskaźnik określający izolacyjność akustyczną wyznaczany w laboratorium według wcześniejszej normy PN-87/B-02151/03.
Jeśli po odjęciu od współczynnika deklarowanego przez firmę wszystkich koniecznych do uwzględnienia poprawek okaże się, że otrzymana wartość jest niższa od R’A1 – minimalnej dla standardu podstawowego – należy zbudować grubszą ścianę lub zmienić budulec. Wymagania stawiane standardowi podstawowemu nie są zbyt wygórowane, dlatego lepiej, by otrzymana wartość była zbliżona do wymagań stawianych standardowi podwyższonemu.

Ściany murowane



Wykonuje się je z ceramiki tradycyjnej, poryzowanej, silikatów, betonu komórkowego i keramzytobetonu. Im cięższe są elementy, tym trudniej wprawić ścianę w drgania, dlatego charakteryzuje się ona wyższym wskaźnikiem izolacyjności akustycznej. Najlepszymi materiałami na ściany działowe są więc ciężkie cegły ceramiczne pełne (wzniesiona z nich ściana grubości 12 cm ma masę 216 kg/m²) oraz cegły silikatowe (ściana grubości 12 cm ma masę 166-178 kg/m²) i bloczki silikatowe (ściana grubości 6,5 cm ma masę 96 kg/m²). Wzrost powierzchni otworów (pustek powietrznych) obniża masę ściany i tym samym zmniejsza jej izolacyjność akustyczną. Nie bez znaczenia są także ich kształty i ułożenie.

Dobre wykonanie – dobre parametry

Połączenie z podłożem. Aby ściana działowa dobrze izolowała akustycznie, musi być szczelnie połączona z podłożem. Jeżeli są na nim nierówności, trzeba najpierw wyrównać je zaprawą. Następnie należy ułożyć warstwę folii (także na piętrze). Później układa się zaprawę (na wymaganą szerokość) i elementy. Należy zadbać o dokładne rozłożenie zaprawy – tak aby nie powstały szczeliny. Nie może być jej zbyt mało, by nie pozostały pustki powietrzne czy wręcz szpary, które tworzyłyby mostki akustyczne.
Połączenie z sufitem. Ścian działowych nie powinno się domurowywać do stropu wyższej kondygnacji. Nie może on ich obciążać. Dlatego między stropem a ścianą działową należy pozostawić 1-1,5 cm wolnej przestrzeni, którą następnie trzeba wypełnić materiałem tłumiącym dźwięki. Można tam wcisnąć wełnę mineralną lub filc. Bardzo ważne jest szczelne wypełnienie całej długości i szerokości szczeliny, a także to, by materiał był ściśnięty.
Połączenie ze ścianą nośną. Ściany działowej nie buduje się jednocześnie z nośną. Wznosząc ściany nośne, wystawia się z nich kotwy. Potem – dostawiając ścianę działową – wpuszcza się kotwy w spoiny poziome. Miejsca połączenia należy szczelnie wypełnić zaprawą.
Bruzdy w ścianach. Wykonuje się je pod instalację wodną i elektryczną. Przewody elektryczne powinny być układane w zaprawie, to znaczy zarówno pod nimi, jak i na nich trzeba położyć warstwę zaprawy lub masy szpachlowej. Pozwoli to na dokładne wypełnienie bruzd i uchroni przed powstaniem kanałów powietrznych, które stałyby się mostkami akustycznymi.
Rury, które pracują – z ciepłą wodą i c.o. – należy układać w otulinach z pianki polietylenowej.
Niekorzystne jest planowanie instalacji wodnej, a zwłaszcza kanalizacyjnej, w ścianie dzielącej łazienkę i pokój. Jeżeli jednak będzie taka konieczność, dobrym rozwiązaniem jest włożenie przewodów w otuliny z pianki polietylenowej czy wełny mineralnej. Wyciszą one instalację i pozwolą na swobodne jej odkształcanie się bez pozostawiania wokół siebie pustki powietrznej, która mogłaby pogorszyć izolacyjność akustyczną ściany.
Wykończenie. Najlepiej, gdy warstwa tynku ma 8-15 mm (do badania dźwiękoizolacyjności materiałów są wykorzystywane ściany tynkowane obustronnie tynkiem o takiej grubości). Dzięki temu wskaźnik izolacyjności akustycznej jest poprawiony o 2-3 dB.

SPOSOBY NA LEPSZĄ DŹWIĘKOIZOLACYJNOŚĆ



Od wyboru materiałów i technologii zależy, w jakim stopniu zostanie ograniczone przenikanie dźwięku przez przegrody.
Ściany zbudowane z jednej warstwy – im są cięższe, tym lepszą barierę stanowią dla dźwięku. Grubość ściany nie ma tu znaczenia. Ważne jest tylko, jaką ma ona masę w przeliczeniu na 1 m².
Ściany zbudowane z kilku warstw – mają lepszą izolacyjność akustyczną niż ściany jednowarstwowe, ponieważ fale dźwiękowe załamują się i rozpraszają, przechodząc przez warstwy wykonane z różnych materiałów. Najlepszym sposobem uzyskania dobrej izolacyjności akustycznej jest połączenie dwóch warstw o dużej gęstości z warstwą o małej gęstości, dobrze pochłaniającą energię akustyczną. Najczęściej warstwowymi ścianami działowymi są lekkie ściany szkieletowe. Mimo niewielkiej masy mogą mieć dobrą izolacyjność akustyczną, ale praktycznie jest to bardzo trudne do osiągnięcia.

Uwaga! Wiele materiałów ściennych muruje się tylko na spoiny poziome. W pionie elementy łączy się na wpusty i wypusty. Choć jest to łatwy sposób murowania, łatwiej również o nieszczelności zmniejszające izolacyjność akustyczną ściany. Korzystniejszym rozwiązaniem jest łączenie elementów na spoiny zarówno pionowe, jak i poziome. Zaprawa jest lepszym izolatorem akustycznym niż elementy ścienne (jest od nich cięższa), a rozłożona dokładnie na całej szerokości spoiny gwarantuje szczelność ściany.

Łączenie ścian działowych murowanych ze stropami i ścianami nośnymi
Dźwięki przenoszone przez ścianę działową w miejscu łączenia się z inną ścianą ulegają częściowemu rozproszeniu. Prawidłowe wykonanie połączeń jest istotne także wtedy, gdy ściana działowa jest zbudowana z materiału o nie najlepszej izolacyjności akustycznej.

Uwaga! Ściana nie powinna być połączona z warstwami podłogi. Musi być od niej odizolowana taśmą brzegową z wełny, pianki lub elastycznego styropianu grubości 1-2 cm. Szerokość taśmy powinna być taka jak suma wysokości warstwy wygłuszającej, posadzki i warstwy wykończeniowej. Akustyka pomieszczenia będzie lepsza, gdy ułożymy w nim tak zwaną podłogę pływającą (posadzkę z warstwą wyciszającą).

PARAMETRY ŚCIAN DZIAŁOWYCH W ISTNIEJĄCYM DOMU


Zobaczmy, jakie parametry mogą mieć murowane ściany działowe w zależności od tego, z czego wykonano ściany zewnętrzne, wewnętrzne i stropy. Przykłady pokazują, że izolacyjność akustyczna ścian działowych jest tym lepsza, im masywniejsze są sąsiadujące z nimi stropy i ściany.

Dom 1
Ściany zewnętrzne wymurowano z elementów drążonych z ceramiki poryzowanej (grubości 25 cm) i ocieplono metodą lekką mokrą.
Strop jest ceramiczny gęstożebrowy (z podłogą pływającą). Ściana działowa dochodzi do wewnętrznych ścian z ceramiki tradycyjnej zbudowanych z cegły pełnej grubości 6,5-25 cm albo cegły dziurawki grubości 6,5 cm lub z pustaków działowych PD1, PD2.
- Ściana działowa z cegły pełnej ma grubość 6,5 cm i długość do 6 m, wtedy K = 1 dB, R’A1 = 38 dB. Spełniony jest standard podstawowy dla ścian między pokojami i między pokojem a pomieszczeniem sanitarnym.
- Ściana działowa z cegły pełnej ma grubość 12 cm i długość do 6 m, wtedy K = 2 dB, R’A1 = 44 dB. Spełniony jest standard podwyższony dla ścian między pokojami i podstawowy dla ścian między pokojem a pomieszczeniem sanitarnym.
- Ściana działowa z cegły dziurawki ma grubość 12 cm i długość mniejszą lub równą 3 m, wtedy K = 2 dB, R’A1 = 32 dB. Spełniony jest standard podstawowy dla ścian między pokojami i niespełniony dla ścian między pokojem a pomieszczeniem sanitarnym.
- Ściana działowa z cegły dziurawki ma grubość 12 cm i długość większą niż 3 m, lecz mniejszą niż 6 m, wtedy K = 1 dB, R’A1 = 33 dB. Spełniony jest standard podstawowy dla ścian między pokojami i niespełniony dla ścian między pokojem a pomieszczeniem sanitarnym.

Dom 2
Ściany zewnętrzne wzniesiono z elementów drążonych z ceramiki poryzowanej (grubości 25 cm) i ocieplono metodą lekką mokrą. Strop jest ceramiczny gęstożebrowy (z podłogą pływającą).
Ściana działowa dochodzi do wewnętrznej ściany z ceramiki poryzowanej (układ drążeń prostopadły do powierzchni ściany, grubość ściany dowolna).
- Ściana działowa z ceramicznych elementów drążonych poryzowanych ma grubość 8 cm i długość do 6 m, wtedy K = 2 dB, R’A1 = 42 dB. Spełniony jest standard podstawowy dla ścian między pokojami i między pokojem a pomieszczeniem sanitarnym.

Dom 3Ściany zewnętrzne wykonano z elementów drążonych wapienno-piaskowych (grubości 18 cm) i ocieplono metodą lekką mokrą.
Stropy są ceramiczne gęstożebrowe (z podłogą pływającą). Ściana działowa dochodzi do ścian wewnętrznych wzniesionych z elementów drążonych wapienno-piaskowych grubości 8-12 cm.
- Ściana działowa z elementów drążonych wapienno-piaskowych ma grubość 8 cm i długość do 6 m, wtedy K = 2 dB, R’A1 = 41 dB. Spełniony jest standard podstawowy dla ścian między pokojami i między pokojem a pomieszczeniem sanitarnym.
- Ściana działowa z elementów drążonych wapienno-piaskowych ma grubość 12 cm i długość większą niż 3 m, lecz mniejszą niż 6 m, wtedy K = 2 dB, R’A1 = 43-45 dB. Spełniony jest standard podwyższony dla ścian między pokojami i podstawowy dla ścian między pokojem a pomieszczeniem sanitarnym.

Dom 4
Ściany zewnętrzne dwuwarstwowe wykonano z betonu komórkowego odmiany 500 (grubości 24 cm) i ocieplono metodą lekką mokrą. Stropy są ceramiczne gęstożebrowe (z podłogą pływającą). Ściana działowa dochodzi do wewnętrznych ścian z betonu komórkowego odmiany 600 (grubości 17,5-18 lub 24 cm).
- Ściana działowa z betonu komórkowego odmiany 600 ma grubość 11,5-12 cm i długość do 6 m, wtedy K = 1 dB, R’A1 = 36-37 dB. Spełniony jest standard podstawowy dla ścian między pokojami i między pokojem a pomieszczeniem sanitarnym.
- Ściana działowa z betonu komórkowego odmiany 600 ma grubość 17,5-18 cm i długość do 6 m, wtedy K = 2 dB, R’A1 = 40-41 dB. Spełniony jest standard podwyższony dla ścian między pokojami i podstawowy dla ścian między pokojem a pomieszczeniem sanitarnym.

Uwaga! Wykańczanie ściany płytami g-k przyklejonymi do niej na placki może spowodować powstanie – między płytą a ścianą – pudła rezonansowego wzmacniającego dźwięki.

W artykule wykorzystano publikacje:
„Właściwości dźwiękoizolacyjne przegród budowlanych i ich elementów”, Instytut Techniki Budowlanej, Warszawa 2002
„Metody obliczania izolacyjności akustycznej między pomieszczeniami w budynku według PN-EN 12354-1: 2002 i PN-EN 12354-2: 2002”, Instytut Techniki Budowlanej, Warszawa 2005

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty