Czym ocieplić ściany zewnętrzne domu?


Kiedy trzeba docieplić ściany zewnętrzne domu? Odpowiedź jest prosta: wtedy, kiedy ich izolacyjność jest niska, a straty ciepła duże. Najpopularniejszym sposobem wykorzystywanym z powodzeniem zarówno do domów nowych, jak i modernizowanych jest metoda lekka mokra.
. Kiedy zaczynamy myśleć o poprawie komfortu cieplnego domu, jako pierwsze przychodzi nam na myśl docieplenie ścian zewnętrznych. I choć poniesione na to nakłady nie zwracają się tak szybko jak na przykład w wypadku modernizacji instalacji grzewczej, przynosi to wiele korzyści:
- ujednolicenie przenikania cieplnego ścian na całej powierzchni (likwidacja mostków termicznych). Zarówno te bardzo zimne fragmenty ścian domu, jak i te trochę cieplejsze stają się jednakowo ciepłe;
- oszczędność energii grzewczej, a więc obniżenie kosztów ogrzewania;
- poprawę komfortu cieplnego i mikroklimatu we wnętrzach;
- zabezpieczenie konstrukcji ściany przed działaniem czynników atmosferycznych (deszcz, mróz);
- nową, estetyczną elewację. Jeżeli dom nie jest otynkowany albo tynk jest stary i wymaga naprawy lub usunięcia, przy okazji izolowania ścian metodą lekką mokrą układamy na nich także tynk zewnętrzny. Eliminujemy w ten sposób konieczność renowacji i malowania starych elewacji. Wystarczy bowiem dobrze przygotować podłoże i docieplić dom, a problem często skomplikowanych, kosztownych i niezbyt skutecznych napraw znika. Wykonanie nieprzemyślanego lub nieskalkulowanego wcześniej remontu elewacji generuje koszty niewiele niższe niż samego docieplenia.


Płyty docieplenia układa się z zachowaniem dylatacji na murze. Umieszcza się w nich profile dylatacyjne z siatką z włókna szklanego.

Wełna czy styropian?
Do docieplania ścian metodą lekką mokrą używa się styropianu EPS 70 (dawne FS 15) lub EPS 100 (dawne FS 20) według normy PN-EN 13163:2004. Stosuje się także materiały z wełny mineralnej mające odpowiednie dopuszczenia: płyty fasadowe (o wymiarach 1200 x 600 lub 1000 x 500 mm) o równoległym (laminarnym) do powierzchni płyty układzie włókien i strukturze zaburzonej oraz lamelowe (o wymiarach 1200 x 20 mm) o prostopadłym do powierzchni płyty układzie włókien.
Izolacyjność cieplna styropianu i wełny mineralnej jest porównywalna, zupełnie inne są natomiast ich paroprzepuszczalność oraz ciężar objętościowy. Te cechy materiałów termoizolacyjnych przeważnie decydują o ich zastosowaniu w dociepleniach. Na przykład wełna mineralna pozwala na szybsze wysychanie zawilgoconych ścian (choćby wilgocią technologiczną, która znajduje się w materiałach użytych do budowy) niż styropian. Ma ona bowiem paroprzepuszczalność ponad 20 razy większą od styropianu.
W przypadku suchych ścian starych domów o masywnej konstrukcji (murowane z materiałów ceramicznych, gazobetonowych lub betonowych), jedno- lub trzywarstwowych właściwe będzie zastosowanie zarówno styropianu, jak i wełny mineralnej. Większość pary wodnej, aż 97-99%, jest usuwana z pomieszczeń za pośrednictwem wentylacji, a więc przeważnie nie powoduje zawilgocenia ścian.

Akrylowy, silikatowy czy mineralny?

Na ogół trudniejszy niż decyzja, jakim materiałem docieplać, jest wybór wyprawy tynkarskiej. Od liczby rodzajów spoiw, struktur, kolorów można dostać zawrotu głowy, zwłaszcza gdy docieplamy pierwszy raz. Stąd mała ściągawka:
- do docieplenia na styropianie możemy wybrać prawie każdy rodzaj tynku: akrylowy, mineralny lub silikatowy;
- w przypadku wełny mineralnej można użyć tylko tynków o wysokiej paroprzepuszczalności, czyli mineralnych lub silikatowych, aby nie stanowiły zbyt dużej bariery dyfuzyjnej dla przepływu pary wodnej;
- z uwagi na łatwiejsze wykonanie korzystniej jest zawsze wybrać tynk o większej granulacji, na przykład 2-3 mm. Nie będzie na nim widać drobnych nierówności, które prawie zawsze zdarzają się wykonawcom podczas docieplenia. Należy unikać tynków o bardzo drobnej granulacji – zwłaszcza na większych płaszczyznach – trudno bowiem uzyskać na nich równą powierzchnię;
- wzór i kolor tynku to rzecz gustu, dlatego najlepszym rozwiązaniem jest narada rodzinna i ocena wizualna kilku propozycji. Jeżeli dom jest narażony na zakurzenie, warto stosować faktury tynkarskie niepodatne na zacieki: kasze, baranki zacierane na okrągło;
- tynki w kolorach jasnych i pastelowych mniej absorbują promienie słoneczne, a ich naturalne blaknięcie z upływem czasu jest spowolnione;
- tynki wszystkich rodzajów można po jakimś czasie odnowić, malując je. Można też myć je wodą pod ciśnieniem (nie może być za duże) lub wodą z odpowiednim środkiem myjącym, chociaż w przypadku tynków mineralnych mycia raczej się nie zaleca. Jeżeli tynki będą malowane, rodzaj farby trzeba dobierać do rodzaju tynku.

 
Po wyprowadzeniu docieplenia ścian fundamentowych lub piwnicy montuje się listwę startową, od której rozpoczyna się układanie docieplenia ścian domu.

Systemem najbezpieczniej

Kiedy już wiemy, jakim materiałem docieplać i jaką jego grubość zastosować, czas wybrać system dociepleniowy, czyli kompletny zestaw materiałów do dociepleń mający aprobatę techniczną i certyfikat.
Przy stosowaniu każdego z materiałów należy się zawsze zapoznać z instrukcją i warunkami użycia podanymi na opakowaniu. Systemy dociepleniowe powinny być wykonywane zgodnie ze wskazaniami producenta (systemodawcy) i wytycznymi zawartymi w projekcie docieplenia przygotowanym przez uprawnionego projektanta budowlanego.
Materiały do docieplania kupuje się w ilościach odpowiadających powierzchni, jaką zamierzamy docieplić. Dlatego przed zakupem należy ją dokładnie określić (łącznie z powierzchnią ościeży okiennych i drzwiowych – te miejsca również muszą być docieplone, choć przeważnie materiał izolacyjny jest tu cieńszy niż na elewacji). Istnieją normy zużycia poszczególnych materiałów dociepleniowych, a więc sprzedawca powinien bez problemu obliczyć, ile czego będzie potrzebne.
Należy zwrócić uwagę, że w większości systemów dociepleniowych osobnymi produktami są kleje do przyklejania płyt izolacji oraz kleje do płyt i zatapiania siatki. Te pierwsze mogą być wykorzystywane wyłącznie do mocowania termoizolacji, te drugie zaś mają zastosowanie uniwersalne. Przeważnie do styropianu używa się innych klejów niż do wełny mineralnej. Trzeba również pamiętać, że bardzo często pod konkretny rodzaj tynku stosuje się konkretny podkład tynkarski lub preparat gruntujący.

 
Podczas układania płyt docieplenia trzeba pamiętać, aby wyprowadzić na ich powierzchnię wszelkie elementy znajdujące się na ścianach, na przykład kratki wentylacyjne czy krany.

Przed dociepleniem
Prawie zawsze przy okazji docieplania ścian domu konieczna jest wymiana parapetów podokiennych i niektórych obróbek blacharskich. Nie obejdzie się również bez przemieszczenia orynnowania, szczególnie rur spustowych. Parapety powinny wystawać poza lico gotowego docieplenia 5-7 cm, kilka centymetrów muszą być również odsunięte rynny spustowe. Na czas prac dociepleniowych rury spustowe należy umiejscowić w taki sposób, aby podczas deszczu nadal mogły odprowadzać wodę poza elewację.
Na elewacji często znajdują się różne przewody oraz skrzynki instalacyjne. W sprawie ich usytuowania względem docieplenia należy zasięgnąć opinii odpowiedniego specjalisty, ponieważ po wykonaniu docieplenia dostęp do instalacji może być znacznie ograniczony lub niemożliwy.
Kiedy okna. Jeżeli planujemy wymianę okien, należy to zrobić przed dociepleniem (uwzględniając grubość termoizolacji podczas osadzania nowych okien). Osadzenie parapetów oraz zamocowanie obróbek blacharskich powinno się odbywać przed tynkowaniem.
Przygotowanie podłoża. To bardzo ważny etap prac poprzedzający mocowanie materiału termoizolacyjnego. Może on mieć wpływ na trwałość i właściwe funkcjonowanie docieplenia, odpowiada bowiem za zamocowanie docieplenia do ściany. Kiedy takie przygotowanie podłoża jest szczególnie potrzebne? Ocenę nośności podłoża można przeprowadzić samodzielnie. Polega ona na przyklejeniu klejem do ściany w różnych miejscach kilku pasków styropianu (10 x 10 x 5 cm).
Po trzech dniach paski się zrywa. Jeżeli oderwały się razem z klejem i fragmentem podłoża, jego nośność jest niewystarczająca i trzeba słabe warstwy usunąć lub wzmocnić preparatem gruntującym oraz powtórzyć próbę. Jeśli odspojenie pojawiło się w warstwie kleju, to klej jeszcze nie wysechł albo jest nieodpowiedni. Wynik próby jest dobry, jeżeli do rozerwania doszło w warstwie styropianu.
Należy także ostukać stare tynki młotkiem i sprawdzić, czy nie dają głuchego odgłosu (oznacza to odspojenie tynku od ściany). Niezwiązane części podłoża, osypujące się cząstki i wykruszające warstwy starego tynku lub słabe powłoki z farby trzeba usunąć – skuć, zdrapać mechanicznie – i spłukać myjką ciśnieniową. Przed dociepleniem należy również usunąć wszelkie mchy, grzyby, glony i algi.
Powstałe ubytki i nierówności w ścianie wypełnia się wyrównawczą zaprawą cementową (niekoniecznie drogim klejem). Ściany chłonne (na przykład gazobetonowe, porowate) należy przed rozpoczęciem klejenia termo-izolacji zagruntować preparatem ograniczającym chłonność podłoża, która mogłaby powodować odparzenie kleju lub osłabienie przyczepności do podłoża.

Izolacja na dobrym poziomie

Po przygotowaniu podłoża można rozpocząć docieplanie. Izolacja termiczna ściany powinna zawsze rozpoczynać się w takim miejscu, aby w optymalny sposób zabezpieczyć pomieszczenia ograniczone ścianą przed utratą ciepła. W związku z tym miejsce rozpoczęcia montażu systemu jest uzależnione od usytuowania stropu najniższej ogrzewanej kondygnacji, szerokości ściany, sposobu rozwiązania docieplenia niższych partii ścian i fundamentów (jeżeli są docieplane).
Materiał termoizolacyjny powinien sięgać około 40 cm poniżej posadzki pomieszczenia ogrzewanego, przy czym należy go również umieścić mniej więcej 30 cm nad powierzchnią przylegającego do ściany terenu (jeśli cokół lub ściany piwnic nie są docieplane). Jednak nie zawsze można spełnić te dwa warunki, więc albo izolację termiczną wprowadzamy w grunt na wystarczającą głębokość, albo – jeżeli nie ma takiej możliwości – wykonujemy dylatację poziomą pomiędzy termoizolacją a płaszczyzną, na przykład opaski betonowej przylegającej do budynku. Dylatacja powinna mieć około 3 cm i trzeba ją szczelnie wypełnić, na przykład wodoszczelną taśmą rozprężną. Dużą nieprawidłowością jest łączenie termoizolacji na styk z gruntem lub innym elementem na jego powierzchni (na przykład chodnikiem). Powoduje to uszkodzenie docieplenia z powodu zmian objętości gruntu wywołanych jego zamarzaniem i odmarzaniem.
Jeżeli izolację termiczną wprowadzamy poniżej powierzchni gruntu, dobrze jest zrobić to przynajmniej na głębokość przemarzalności terenu (od 0,8 do 1,4 m w zależności od strefy przemarzania gruntu). Zabieg taki jest dość trudny w wykonaniu. Trzeba wtedy pamiętać o zrobieniu pionowej izolacji przeciwwilgociowej lub przeciwwodnej, a do izolacji termicznej ścian poniżej poziomu terenu należy stosować materiał nienasiąkliwy, na przykłąd polistyren ekstrudowany.
Listwa na start. Montaż docieplenia najlepiej rozpocząć od zamocowania aluminiowej listwy startowej (cokołowej), dzięki której łatwo utrzymać równy poziom rozpoczęcia docieplenia. Zabezpiecza ona także termoizolację od spodu przed dostępem gryzoni, a jej wyprofilowanie pozwala na odprowadzenie wody opadowej z elewacji bez zaciekania na część cokołową budynku.

Przyklejanie płyt

Płyty materiału termoizolacyjnego przykleja się do ściany dłuższymi krawędziami równolegle do listwy startowej, przy zachowaniu mijankowego układu spoin pionowych. Klej należy nakładać na płytę materiału termoizolacyjnego metodą pasmowo-punktową, czyli przy obrzeżach pasami o szerokości 3-6 cm, a na pozostałej powierzchni plackami o średnicy 8-10 cm. Fasadowe płyty z wełny mineralnej trzeba dodatkowo w miejscach, w których będzie zaprawa klejąca, przetrzeć (przeszpachlować) wcześniej cienką warstwą kleju. Taki zabieg wtarcia kleju w strukturę wełny poprawia przyczepność kleju do powierzchni płyty. Właściwe przyklejenie wełny lamelowej polega na przeszpachlowaniu klejem całej powierzchni płyty od strony przyklejanej oraz nałożenie na nią kleju pacą zębatą (ząb 10 x 10 mm) techniką mokre na mokre. Zastosowanie do docieplenia wełny lamelowej wymaga szczególnie równego podłoża, ponieważ grubość warstwy kleju po dociśnięciu jest jednakowa i stosunkowo niewielka na całej powierzchni płyty. Nie daje więc możliwości korygowania nierówności ściany.
Aby nie powstawały mostki termiczne, czyli miejsca, przez które ciepłe powietrze z wnętrza budynku szybciej wydostaje się na zewnątrz, płyty należy przyklejać bardzo starannie. Niedopuszczalne jest pozostawianie szczelin pomiędzy płytami termoizolacji lub wypełnianie ich klejem. Takie miejsca trzeba uzupełnić materiałem termoizolacyjnym.
Docieplanie ościeży. Izolacja termiczna ścian zewnętrznych jest skuteczna i najbardziej opłacalna, jeżeli jest wykonana w sposób ciągły, eliminujący w jak największym stopniu możliwość powstania mostków termicznych. Najczęściej powstają one z powodu braku izolacji cieplnej na zewnętrznych częściach ościeżnic okiennych i drzwiowych. W tych miejscach ze względu na niewielką szerokość profilu stolarki przykleja się materiał termoizolacyjny mniejszej grubości niż na elewacji, ale zapewnia to zachowanie ciągłej warstwy termoizolacji.

Bezpieczniej z kołkami

Jeżeli podłoże jest nośne, a sposób przyklejenia płyt poprawny, można zrezygnować z ich dodatkowego mocowania. Dzieje się tak najczęściej w domach nowo budowanych. Docieplenie starych domów lepiej dodatkowo zamocować mechanicznie. Ta czynność to dyblowanie lub kołkowanie. Z czynnością tą należy się wstrzymać do momentu, aż klej pod termoizolacją dobrze zwiąże (w zależności od wilgotności i temperatury powietrza oraz grubości warstwy kleju czas ten może być różny; najlepiej przestrzegać instrukcji zamieszczonej na opakowaniu kleju). Warto pamiętać, że w przypadku styropianu to klej pełni funkcję głównego mocowania docieplenia do ściany, a łączniki mechaniczne – kołki, dyble – służą jako dodatkowe, nie zawsze konieczne mocowanie. W razie wątpliwości lub przy zagrożeniu silnym działaniem wiatru (ssaniem) stosuje się zazwyczaj łączniki z trzpieniem plastikowym w ilości 4 szt./m². W przypadku wełny mineralnej fasadowej (płyty) za mocowanie są odpowiedzialne łączniki mechaniczne, a klej pełni funkcję montażową.
Ponieważ wełna jest cięższa od styropianu siedem-dziesięć razy, dlatego do kotwienia mechanicznego stosuje się łączniki z trzpieniem metalowym wkręcanym lub wbijanym w ilości 6-8 szt./m². Głębokość kotwienia łącznika mechanicznego w ścianie to minimum 5 cm w materiale mocnym i zwartym (cegła pełna, beton) lub minimum 9 cm w przypadku muru z elementów ceramicznych drążonych lub z bloczków gazobetonowych.
Sam klej można stosować tylko w przypadku wełny lamelowej o prostopadłym układzie włókien do powierzchni płyty, ale tylko jeśli podłoże jest odpowiednio nośne. Jeżeli zachodzi konieczność kotwienia mechanicznego wełny lamelowej, używa się do tego kołków z trzpieniem stalowym oraz dodatkowej nakładki (talerzyka) o średnicy 14 cm.
O sposobie kotwienia mechanicznego – rodzaju, ilości i rozmieszczeniu łączników – powinien decydować projektant docieplenia.

Ważna przecierka

Po związaniu kleju, na który został przyklejony styropian (24-48 godzin), należy całą powierzchnię przetrzeć pacą z gruboziarnistym papierem ściernym lub specjalną tarką.
Czynność tę nazywa się szorstkowaniem. W ten sposób likwiduje się drobne nierówności oraz nadmierną gładkość powierzchni styropianu. Dzięki temu lepsza będzie przyczepność warstwy kleju zbrojonej siatką z włókna szklanego do jego powierzchni.
Powierzchnia wełny jest odpowiednio prasowana, więc nie trzeba jej przecierać w całości, wystarczy przeszlifować papierem ściernym drobne nierówności. Podczas tych czynności powstaje biały pył ze styropianu i mniej widoczny z wełny mineralnej, dlatego najlepiej zdążyć ze sprzątaniem przed wiatrem.

Warstwa zbrojona siatką

To ważny element docieplenia. Zbrojona warstwa zaprawy klejącej chroni izolację termiczną przed uszkodzeniami mechanicznymi, przenosi obciążenia wiatru i naprężenia termiczne. Jest także podłożem pod tynk zewnętrzny.
Na płyty termoizolacji nanosi się zaprawę klejącą ciągłą warstwą o grubości 3-4 mm, pasami pionowymi na szerokość siatki zbrojącej. Przy nakładaniu tej warstwy można wykorzystać pacę zębatą o wymiarach zębów 10 x 10 mm. Po nałożeniu zaprawy klejącej należy natychmiast wtopić w nią tkaninę szklaną tak, aby została ona równomiernie napięta i całkowicie zatopiona w zaprawie. Sąsiednie pasy siatki układa się na zakład nie mniejszy niż 10 cm. Na wyschniętą powierzchnię przyklejonej siatki nanosi się drugą cienką warstwę zaprawy klejącej (grubości około 1 mm). Wyrównuje ona i wygładza powierzchnię. Grubość warstwy zbrojonej jedną warstwą siatki powinna wynosić 3-5 mm i musi być tak wykonana, aby nie było widać faktury (oczek) siatki.
Dodatkowe wzmocnienia. Przed nałożeniem siatki na całej powierzchni ścian zabezpiecza się miejsca szczególne na elewacji, czyli osadza się narożniki (aluminiowe profile z przyklejoną siatką z włókna szklanego) na wszystkich narożach budynku (także przy oknach i drzwiach). Konieczne jest również wklejenie wstawek wzmacniających z siatki w narożach okiennych i drzwiowych w celu zapobiegnięcia powstawaniu pęknięć w tych miejscach.
Jeśli dolna część parterowa i cokołowa ścian jest narażona na uszkodzenia, warto zastosować dwie warstwy siatki z włókna szklanego. Jeżeli ściany budynku są narażone na uderzenia, podwójna tkanina powinna być stosowana na całej wysokości ścian parterowych. Natomiast gdy dostęp do budynku jest utrudniony, wystarczy zastosować dwie warstwy tkaniny do wysokości 2 m od poziomu przyległego terenu. Pierwszą warstwę siatki należy ułożyć w poziomie, a drugą w pionie, w paśmie ciągłym prowadzonym od góry ściany.

 

RÓWNA I GŁADKA ŚCIANA

Szczególnie ważne jest staranne ułożenie materiału termoizolacyjnego. Płyty muszą być przyklejone tak, aby ich lico stanowiło jedną równą płaszczyznę. Kolejne stosunkowo cienkie warstwy systemu docieplania nie przysłonią bowiem błędów popełnionych na tym etapie.

Na gotowej elewacji mogą się pojawić plamy. To znak, że talerzyki łączników mechanicznych zostały zbyt głęboko osadzone w warstwie docieplenia. Jeśli natomiast zostały zamocowane zbyt płytko, nie przenoszą projektowanych obciążeń i szpecą elewację, tworząc na niej wypukłości.

Bezpieczniej jest stosować tynk o grubszych ziarnach (2-3 mm). Drobna faktura tynku nie zatuszuje bowiem nierówności powierzchni. Cienie rzucane przez grubsze ziarna doskonale zamaskują drobne niedoskonałości wykonawcze.

Bezlitosnym weryfikatorem równości docieplenia jest słońce, które rzucając promienie pod niedużym kątem na ściany, udowadnia, że zna się na budowlance. Nierówności są mniej widoczne na płaszczyznach z otworami okiennymi i drzwiowymi, balkonami, uskokami i różną kolorystyką.





ZACHOWAĆ PRZERWY

Aby cały system docieplenia spełniał swoje funkcje, nie wystarczy zachowanie kolejności prac. Trzeba też przestrzegać przerw technologicznych:
1. Mocować kołkami dopiero po stwardnieniu i związaniu zaprawy klejącej pod płytami ocieplenia – po dwóch dniach.
2. Układać warstwę zbrojoną kleju dopiero po związaniu kleju pod płytami docieplenia i kołkowaniu – po trzech dniach od chwili przyklejenia płyt.
3. Gruntować po związaniu warstwy zbrojącej – minium po 48 godzinach.
4. Tynkować po wyschnięciu preparatu gruntującego – minimum po 24 godzinach.


DOCIEPLENIE STAREGO DOMU. ILE TO KOSZTUJE?

Przymierzając się do docieplania domu, nie zawsze zdajemy sobie sprawę z tego, z jakimi kosztami trzeba się liczyć. Często porównujemy ceny docieplenia 1 m² ściany, co nie zawsze jest miarodajne. Wiele zależy bowiem od bryły domu, liczby i wielkości otworów okiennych i drzwiowych.

Ile trzeba zapłacić za docieplenie, pokażemy na przykładzie domu wybudowanego w latach 60. Jego ściany zostały wykonane z bloczków gazobetonowych obmurowanych cegłą dziurawką i wykończonych tynkiem cementowo-wapiennym. Współczynnik przenikania ciepła U takich ścian wynosi 0,91 W/(m²·K).
Docieplając stare domy, dąży się do tego, aby wartość U ścian nie była większa niż 0,25 W/(m²·K). Dlatego do docieplenia naszego domu trzeba zastosować styropian grubości 14 cm lub wełnę mineralną grubości 15 cm. Osiągniemy wtedy U równe 0,243 W/(m²·K).
Koszt docieplenia zależy nie tylko od rodzaju materiału termoizolacyjnego, ale także od systemu, jaki wybierzemy. Przedstawiamy rozwiązania z dwoma tynkami – mineralnym i akrylowym.
Koszty materiałów zawierają VAT (7%). Są to średnie ceny krajowe. Zazwyczaj można je obniżyć o mniej więcej 10%, kupując wszystkie materiały w jednym miejscu.
Robocizna za docieplenie domu zależy od regionu Polski i na przykład w regionie podlaskim stawka za godzinę wynosi 6,39 zł, a w Warszawie 10,24 zł (są to ceny netto, do których dolicza się 7% VAT). Stąd za docieplenie naszego domu w regionie podlaskim zapłacimy około 10 000 zł brutto, a Warszawie powyżej 18 000 zł brutto.
Do wyceny przyjęliśmy systemy dociepleń firmy Bolix (obejmują one zaprawę klejową do mocowania materiału termoizolacyjnego, zaprawę klejową do wykonania warstwy zbrojonej, płyn gruntujący i tynk cienkowarstwowy).


DOCIEPLANIE Z PRZERWĄ

Zdarza się, że nie uda się przeprowadzić prac dociepleniowych za jednym zamachem. Co wtedy robić?

Są dwa momenty, kiedy można przerwać prace. Pierwszy – po ułożeniu płyt izolacji. Przed wznowieniem prac styropian musi być dokładnie przeszlifowany, należy także sprawdzić, czy nie doszło do powstania szczelin pomiędzy jego poszczególnymi płytami. Bardzo często na dłuższy czas pozostawia się docieplenie bez warstwy tynku zewnętrznego. Zgodnie z Instrukcją ITB 334/2002 taki stan nie powinien trwać dłużej niż trzy miesiące, ale co zrobić, gdy na przykład w listopadzie na etapie warstwy zbrojonej kleju złapie nas zima? Wówczas nie ma co liczyć, że za trzy miesiące przyjdzie wiosna. W takich przypadkach należy zasięgnąć rady producenta systemu. Najczęściej zalecane jest zagruntowanie kleju preparatem lub podkładem tynkarskim przewidzianym pod przyszły tynk. Zawsze jednak przed nakładaniem tynku należy sprawdzić, czy nie doszło do wypłukania preparatu, czy nie ma pylenia lub zakurzenia powierzchni.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty