Dom po korekcie


Chcieli, żeby było w nim rodzinnie i ciepło. Dlatego, myśląc perspektywicznie, o odpowiednią temperaturę postanowili zadbać zawczasu. Najpierw zdecydowali się na ciepłe ściany. Potem – już na etapie budowy – zaczęli się zastanawiać nad wprowadzeniem dodatkowych usprawnień, które zagwarantowałyby, że ciepło w ich domu nie będzie zbyt kosztowne. Okazało się, że może być tańsze nawet o ponad 40%...

Pomysł budowy domu zrodził się w mieszkaniu na jednym z warszawskich osiedli. Marzenie o własnym kawałku ziemi było na tyle silne, że nie zniszczyły go trwające ponad trzy lata perypetie przedbudowlane. Aż tyle czasu zajęły przygotowania do rozpoczęcia budowy.
Samo wybieranie działki trwało blisko dwa lata. Państwo Bułatowiczowie szukali miejsca, w którym poczują się jak u siebie – najlepiej, gdyby w okolicy były domy jednorodzinne i trochę starych drzew. Jednak oprócz walorów estetycznych ich miejsce na ziemi musiało mieć jeszcze inne atuty. Jego lokalizacja powinna ułatwiać, a nie utrudniać życie: blisko działki miał być sklep, apteka i szkoła. Gotowi byli też na pewne ustępstwa – godzili się na to, że na wybranej przez nich działce będą nie wszystkie media. Choć mogłoby się wydawać, że wymagania nie są wygórowane, przed podjęciem decyzji przyszli inwestorzy obejrzeli zdjęcia i plany kilkudziesięciu działek, a ponad dwadzieścia zobaczyli na własne oczy. Po długich poszukiwaniach wybrali działkę w podwarszawskiej miejscowości.
Projektowanie domu również okazało się czasochłonne. Z założenia miał być nietypowy. Zamierzali w nim zamieszkać razem z rodzicami, dlatego chcieli, by w projekcie znalazły się dwa mieszkania z oddzielnymi wejściami. Od początku zdawali sobie sprawę, że muszą zamówić indywidualny projekt.

Dom państwa Bułatowiczów ma dwie kondygnacje – parter i poddasze użytkowe (jest niepodpiwniczony). Jest kryty dwuspadowym dachem. Część mieszkalna rodziców znajduje się na parterze: przedsionek, hol, pokój, garderoba, kuchnia i łazienka zajmują 45,4 m². Ta część domu, którą zajmą Ela i Artur Bułatowicz z dwójką dzieci, jest większa – ma w sumie 165,9 m² powierzchni użytkowej (83,7 m² na parterze, łącznie z garażem 16,4 m², i 82,2 m² na piętrze).
Ogrzewana powierzchnia domu łącznie z garażem (dla h>1,9 m) to 211,3 m².
Inwestorzy, chcąc zminimalizować koszty ogrzewania, zdecydowali się na ciepłe trójwarstwowe ściany z keramzytobetonu ocieplane styropianem i ogrzewanie gazem. Wybrali już nawet model kotła - z zasobnikiem 120 l. Mimo to wciąż nurtowało ich pytanie, ile będą musieli wydać na ogrzanie swoich 211 m².

Dom państwa Bułatowiczów

Budynek jednorodzinny (dwumieszkaniowy)
- Powierzchnia netto 240,8 m²
- Powierzchnia domu* 211,3 m²
- Powierzchnia zabudowy 193,52 m²
- Kubatura 825,52 m³
- Długość i szerokość budynku 20,84 x 12,68 m
- Kąt nachylenia dachu 38°
- Wysokość domu w kalenicy 7,71 m

*h>1,90 m bez tarasów, loggii, garaży, wiat

Ile trzeba wydać Na podstawie projektu domu i przyjętych w nim rozwiązań konstrukcyjnych zespół z NAPE obliczył sezonowe zapotrzebowanie na ciepło potrzebne do ogrzewania budynku (bez uwzględnienia sprawności systemu grzewczego – Qh= 34 138 kWh/rok) oraz wskaźnik zapotrzebowania odniesiony do powierzchni ogrzewanej – EA= 162 kWh/(m²·rok). Dzięki temu można było oszacować roczne koszty ogrzewania domu. Gdyby do ogrzewania był wykorzystywany kupiony przez właścicieli kocioł kondensacyjny o sprawności średniorocznej 100%, opalany gazem ziemnym, szacunkowo wynosiłyby one 4565 zł/rok (przyjmując, że cena gazu to 1,3 zł/m³).

Uwaga! Mimo że wszystkie przegrody domu państwa Bułatowiczów odpowiadają wymaganiom izolacyjności cieplnej podanym w rozporządzeniu ministra infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim po-winny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ich dom zużywałby o 42 kWh/(m²·rok) więcej, niż wynosi zalecane zużycie (zgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami powinno ono wynosić około 120 kWh/(m²·rok)). Okazało się, że poszukiwanie przez właścicieli nowych możliwości zaoszczędzenia na ogrzewaniu nie jest pozbawione sensu.

Prace na budowie postępowały, a inwestorzy zastanawiali się nad wprowadzeniem rozwiązań, które pomogłyby zmniejszyć rachunki za ogrzewanie domu. Podsunięty przez członka ekipy budowlanej pomysł zamontowania kolektorów musieli odrzucić. Z powodu zacienienia działki efektywność ich pracy byłaby znikoma.
Przyszli gospodarze rozważali wykonanie nadmuchu z kominka na piętro, zamontowanie wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła i docieplenie ścian szczytowych, które według projektu – w odróżnieniu od pozostałych trójwarstwowych ścian – miały być dwuwarstwowe. Przed podjęciem ostatecznej decyzji niezbędne okazały się obliczenia pokazujące, którędy ciepło ucieka z ich domu, oraz opinia eksperta o możliwych pracach modernizacyjnych i płynących z nich oszczędnościach...

Opinia eksperta - Szymon Firląg(specjalista w zakresie budownictwa pasywnego i energooszczędnego, prowadzi zajęcia na Politechnice Warszawskiej, jest związany z Instytutem Budynków Pasywnych przy Narodowej Agencji Poszanowania Energii)

Aby obniżyć zapotrzebowanie na ciepło domu państwa Bułatowiczów, trzeba zmodernizować system wentylacji, docieplić dach, zastosować energooszczędną stolarkę oraz wyeliminować mostki termiczne. Z uwagi na stan zaawansowania prac budowlanych (stan surowy otwarty) nie uwzględniano docieplenia, posadzki na gruncie oraz ścian trójwarstwowych.

System wentylacji
Można go poprawić na trzy sposoby. Decyzja o wyborze któregoś z nich może być podyktowana zarówno kosztem modernizacji, jak i wielkością późniejszych oszczędności.
Wariant I. Pozostawienie wentylacji grawitacyjnej i zamontowanie nawiewników powietrza sterowanych automatycznie. Stopień otwarcia nawiewników zależy od wilgotności powietrza wewnętrznego, dzięki czemu strumień powietrza wentylacyjnego jest dostosowywany do aktualnych potrzeb mieszkańców. Nawiewniki sterowne automatycznie pozwalają zmniejszyć straty ciepła na wentylację o 30%, a całkowitego zapotrzebowania na ciepło do ogrzewania budynku o 10%. Dzięki temu roczne koszty ogrzewania zmniejszą się o 460 zł (patrz s. 168 - Którędy ucieka ciepło). Wariant II. Zastąpienie wentylacji grawitacyjnej wentylacją mechaniczną nawiewno-wywiewną z odzyskiem ciepła o sprawności rzędu 70%. Wentylacja mechaniczna nie obejmuje garażu, w którym pozostawiono wentylację naturalną. Przyjęty do obliczeń strumień powietrza wentylacyjnego to 350 m³/h. Zastosowanie wentylacji mechanicznej wymaga podwyższenia szczelności budynku. Należy ograniczyć liczbę otworów w ścianach zewnętrznych, przykładowo doprowadzających powietrze do spalania, zastosować szczelną stolarkę okienną oraz prawidłowo wykonać powłoki szczelne (na przykład folię paroszczelną na dachu). Zastosowanie wentylacji nawiewno-wywiewnej pozwala zmniejszyć w zaprojektowanym domu straty ciepła na wentylację o 62%, a całkowite zapotrzebowanie na ciepło do ogrzewania budynku o 23%. W ten sposób roczne koszty ogrzewania zmniejszą się o 1070 zł. Wariant III. Zastosowanie wentylacji nawiewno-wywiewnej, takiej jak w wariancie II, i dodatkowo gruntowego wymiennika ciepła do wstępnego podgrzewania powietrza wentylacyjnego. Zmniejszenie strat ciepła na wentylację o 71%, a całkowitego zapotrzebowania na ciepło do ogrzewania budynku o 27%. Po wprowadzeniu w życie tego wariantu roczne koszty ogrzewania zmniejszą się o 1220 zł.


Cieplejszy dach
Zaawansowanie prac budowlanych pozwala jedynie na podwyższenie parametrów termicznych dachu. Zalecałbym docieplenie go materiałem termoizolacyjnym o podwyższonych właściwościach izolacyjnych (λ = 0,036 W/(m·K)) i dodatkowo przymocować jego 5-centymetrowej warstwy od spodu krokwi. W ten sposób warstwa termoizolacji będzie miała 25 cm grubości. Rozwiązanie takie zmniejsza ryzyko powstania mostków termicznych, dzięki czemu poprawiają się właściwości izolacyjne dachu. Zastosowanie dodatkowej warstwy lepszego materiału termoizolacyjnego pozwala zmniejszyć straty ciepła przez dach o 30%, a całkowite zapotrzebowanie na ciepło do ogrzewania budynku o 5%. Efektem jest zmniejszenie rocznego kosztu ogrzewania o 210 zł. W domu państwa Bułatowiczów można jeszcze poprawić izolacyjność ścian dwuwarstwowych, stosując materiał izolacyjny o podwyższonych właściwościach izolacyjnych (λ = 0,036 W/(m·K)). Jednak ściany te mają niewielki udział w całkowitej powierzchni ścian zewnętrznych, dlatego docieplenie ich da niewielkie oszczędności (25 zł rocznie).

Energooszczędna stolarka
W projekcie przewidziano montaż standardowej stolarki okiennej i drzwiowej. Zmniejszenie strat ciepła można osiągnąć dzięki zastosowaniu energooszczędnej stolarki oraz odpowiedniemu montażowi okien. Decyzja o zamontowaniu okien energooszczędnych o współczynniku U ramy 1,1 W/(m²·K), szklonych szybami o U 0,7 W/(m²·K) z ciepłymi ramkami dystansowymi zamiast standardowych to tylko połowa sukcesu. Oprócz tego należy zmienić sposób ich montażu. Zwiększenie szerokości węgarków do 5 cm i wykonanie ich ze styropianu spowoduje zmniejszenie mostka termicznego na styku ościeżnica-ościeże. Zaproponowane zmiany pozwalają zmniejszyć straty ciepła przez okna o 23%, a zapotrzebowanie na ciepło do ogrzewania budynku o 4%. W ten sposób roczne koszty ogrzewania zmniejszą się o 190 zł.
Montaż drzwi zewnętrznych i garażowych o podwyższonych parametrach termicznych – o współczynniku U = 1,3 W/(m²·K). Zaproponowane usprawnienie pozwala zmniejszyć straty ciepła przez drzwi zewnętrzne i garażowe o 35%, a zapotrzebowanie na ciepło do ogrzewania budynku o 2%. Dzięki temu roczne koszty ogrzewania spadną o 90 zł.

Słabe miejscaNiestety, trudno uniknąć powstania konstrukcyjnych mostków termicznych, czyli miejsc, przez które ucieka ciepło. Ich udział w stratach ciepła to 4% (to oznacza utratę około 180 zł rocznie).
Czy można te straty wyeliminować?
Tak, i to w dużej mierze dzięki staranności, przy niedużych nakładach finansowych. Przyczyną powstania mostków termicznych jest pocienienie lub przerwanie warstwy izolacji oraz niejednorodność konstrukcji przegrody. Mogą one powstać w następujących miejscach:
- przy połączeniu konstrukcyjnych ścian wewnętrznych z fundamentowymi. Dochodzi tu do przerwania warstwy izolacji podłogi przez ściany wewnętrzne. Wielkość powstałych strat ciepła zależy przede wszystkim od grubości ściany i właściwości cieplnych materiału, z którego została ona wykonana. Ponieważ cegła pełna przewodzi ciepło znacznie lepiej niż bloczki keramzytowe, ściany o identycznej grubości będę powodowały powstanie mostków termicznych, większych oczywiście dla ściany z cegły pełnej. Rozwiązanie. Straty ciepła można ograniczyć dzięki oddzieleniu temicz- nemu ścian fundamentowych od konstrukcyjnych ścian wewnętrznych i płyty podłogi na gruncie. Można wykorzystać do tego specjalne pustaki izolacyjne lub inne materiały o podwyższonych właściwościach izolacyjnych mające jednocześnie odpowiednią wytrzymałość;
- przy węgarkach z materiału użytego do budowy warstwy zewnętrznej ścian, czyli bloczków keramzytowych lub cegły klinkierowej. W miejscach tych brak jest izolacji, co prowadzi do powstania znacznych strat ciepła. Rozwiązanie. Mostek termiczny można zlikwidować, robiąc izolację na obrzeżach otworów okiennych (węgarków ze styropianu) oraz montując okna w warstwie izolacji, a nie konstrukcji nośnej;
- na połączeniu słupów z konstrukcją stropu nad podcieniem wejściowym. Przerwanie warstwy izolacji ścian zewnętrznych powoduje powstanie punktowych mostków termicznych. Ponieważ słup ma konstrukcję żelbetową, bardzo dobrze przewodzi ciepło, które może przez niego uciekać z budynku. Mostki termiczne powstają również w miejscu pocienienia izolacji pod podciągi stropodachu. Rozwiązanie. Straty ciepła można ograniczyć przez zaizolowanie słupów oraz zachowanie jednakowej grubości izolacji na całej powierzchni podciągów stropu;
- na połączeniu tarasu ze ścianą zewnętrzną. Żelbetowy taras przerywa ciągłość izolacji ścian zewnętrznych. Rozwiązanie. Mostek termiczny można zlikwidować dzięki wykonaniu brakującej poziomej izolacji tarasu;
- na połączeniu daszka zewnętrznego z wieńcem ściany zewnętrznej. Daszek został zaprojektowany w postaci płyty żelbetonowej, która powoduje przerwanie warstwy izolacji ściany zewnętrznej. Rozwiązanie. Straty ciepła można ograniczyć, wykonując warstwy izolacji od góry, spodu i frontu daszka. Jego izolacja powinna się łączyć z izolacją ścian zewnętrznych.

Wprowadzenie rozwiązań eliminujących mostki termiczne pozwala zmniejszyć powodowane przez nie straty ciepła o 70% i całkowite zapotrzebowanie na ciepło do ogrzewania budynku o 3%. Dzięki temu roczne koszty ogrzewania zmniejszą się o 150 zł.

Jak najlepiej wykorzystać system grzewczy
Chcąc wygrać walkę o tańsze ogrzewanie, trzeba zadbać o to, by sprawność instalacji była jak najwyższa. W przeciwnym razie może się okazać, że pieniądze zaoszczędzone dzięki dobremu ociepleniu będą uciekać z powodu mało sprawnej instalacji grzewczej. Aby w pełni wykorzystać możliwości kotła kondensacyjnego i zapewnić wysoką efektywność systemu grzewczego, należy obniżyć temperaturę wody grzejnej, zamontować automatykę pogodową, zaizolować rurociągi instalacji c.o., zamontować energooszczędne pompy obiegowe.
Obniżenie parametrów wody grzejnej w instalacji centralnego ogrzewania zasilanej przez kocioł kondensacyjny. Optymalne parametry pracy to 55/45°C, ale nawet dla parametrów 70/55°C przez 90% sezonu grzewczego w kotle będzie zachodziła kondensacja. Przyjęcie optymalnych parametrów ma wpływ na całą instalację: wielkość grzejników, średnice rur i armatury, parametry pompy obiegowej. Niedostosowanie parametrów pracy instalacji do wymogów kotła kondensacyjnego może zmniejszyć jego średniosezonową sprawność o 5-10%, czyli zwiększyć roczne koszty ogrzewania budynku o 230-450 zł.
Montaż automatyki pogodowej. Pozwoli dostosować moc systemu grzewczego do aktualnych warunków pogodowych. Umożliwia również programowanie temperatury wewnątrz budynku w cyklu dobowym (na przykład nocne obniżenie temperatury) i weekendowym. Automatyka sterująca pracą instalacji c.o. pozwala zmniejszyć zapotrzebowanie na ciepło w budynku o 5-10%, czyli rezygnacja z automatyki to zwiększenie rocznych kosztów ogrzewania o 230-450 zł.
Zaizolowanie rurociągów instalacji c.o. W projekcie instalacji c.o. przewidziano izolację tylko przewodów głównych i pionów. Podejścia do grzejników są nieizolowane, prowadzone w osłonie z peszli. Brak izolacji może spowodować znaczne straty ciepła do gruntu, ponieważ na parterze budynku przewody są prowadzone bezpośrednio na podkładzie betonowym posadzki. Zmniejsza również jakość sterowania automatyki systemu c.o.. Grubość warstwy izolacji powinna być dobrana na podstawie normy PN-B-02421:2000. Dla przewodu instalacji c.o. o średnicy 20 mm wymagana grubość izolacji wynosi 20 mm. Niedostateczna izolacja rurociągów może zwiększyć zapotrzebowanie na ciepło budynku o blisko 5%, czyli spowodować wzrost rocznych kosztów ogrzewania o mniej więcej 230 zł.
Montaż energooszczędnych pomp obiegowych. W projekcie instalacji c.o. przewidziano montaż dwóch pomp obiegowych. Przy założeniu, że każda z nich pobiera w sezonie grzewczym 40 W, roczny koszt ich pracy to 160 zł – o 80% więcej niż energooszczędnych. Zastosowanie zwykłych, a nie energooszczędnych pomp to roczny koszt większy o 128 zł.

Uwaga! Źródłem ciepła będzie opalany gazem ziemny kocioł kondensacyjny o średniorocznej sprawności wynoszącej 100%. Jest to rozwiązanie bardzo nowoczesne i ekonomicznie uzasadnione. Dzięki ograniczeniu strat ciepła można kupić kocioł o mniejszej mocy. Modernizacja spowoduje redukcję obliczeniowej mocy grzewczej z 14,8 do 9,4 kW

KominekOgraniczenie kosztów ogrzewania można osiągnąć również dzięki wykorzystaniu kominka. Aby zwiększyć jego efektywność, wytwarzane przez niego ciepło można rozprowadzić po domu. Są dwa systemy rozprowadzania ciepła – grawitacyjny i mechaniczny. Pierwszy może dostarczyć ciepłe powietrze tylko do pomieszczeń, które znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie kominka lub nad nim. W domu państwa Bułatowiczów byłby to pokój dzienny i dwa pokoje oraz hol na poddaszu. System ten nie wymaga dostarczenia energii elektrycznej, ale nie pozwala na dystrybucję ciepła po całym domu. Aby było to możliwe, trzeba zastosować system mechaniczny z wentylatorem. Jest to rozwiązanie zasadne, jeśli mieszkańcy często palą w kominku i są gotowi wykorzystywać go jako dodatkowe źródło ciepła. Mechaniczny system dystrybucji wymaga wykonania sieci przewodów, a to może ograniczyć miejsce pod sieć przewodów mechanicznej wentylacji nawiewno-wywiewnej. Gdy ma być wykonana mechaniczna wentylacja nawiewno-wywiewna z odzyskiem ciepła, kominek powinien mieć zamkniętą komorę spalania. Kominków takich nie należy jednak mylić z typowymi kominkami z szybą żaroodporną. Kominki z zamkniętą komorą spalania mają niezależne doprowadzenie powietrza bezpośrednio do paleniska, a nie w pobliżu wkładu. Najczęściej jest ono doprowadzane przewodem znajdującym się pod budynkiem. Dzięki temu nie dochodzi do zakłócenia pracy wentylacji mechanicznej oraz zwiększenia niekontrolowanego przenikania powietrza zewnętrznego.

Jak zmniejszyć koszty przygotowywania ciepłej wodyPodgrzewanie ciepłej wody użytkowej będzie się odbywało w zintegrowanym zasobniku kotła kondensacyjnego o pojemności 120 l. Gwarantuje to wysoki komfort c.w.u. przy znacznie zredukowanej pojemności zasobnika. Roczny koszt przygotowywania ciepłej wody dla sześciu mieszkańców domu będzie wynosił w przybliżeniu 1000 zł. Koszty przygotowywania ciepłej wody użytkowej można zmniejszyć, minimalizując jej zużycie, izolując instalację, która ją rozprowadza, ograniczając czas obiegu cyrkulacyjnego wody albo montując system solarny. Warto przeanalizować, jakie korzyści się osiąga, decydując się na każdą z tych modernizacji.
Zmniejszenie zużycia c.w.u. Można to osiągnąć, wprowadzając specjalną armaturę umożliwiającą jej efektywne wykorzystanie, na przykład nowe konstrukcje baterii czerpalnych (z eko-przyciskiem, termostatycznych, bezdotykowych), perlatory zamiast zwykłych sitek prysznicowych, urządzenia zamykające przepływ wody w niezakręconych kranach itp. Koszt przygotowania ciepłej wody może się dzięki temu zmniejszyć nawet o 15%.
Zaizolowanie instalacji rozprowadzającej i cyrkulacyjnej. Instalacja c.w.u. musi być starannie zaizolowana, a grubość izolacji może przekraczać zalecenia normy PN-B-02421:2000. Dla przewodu instalacji ciepłej wody grubości 20 mm wymagana grubość izolacji to 15 mm. Tymczasem w projekcie domu przewidziano jedynie 9 mm. Zastosowanie grubszej warstwy może zmniejszyć koszty przygotowania c.w.u. o mniej więcej 5%.
Ograniczenie czasu pracy obiegu cyrkulacyjnego i zastosowanie energooszczędnej pompy obiegowej. Zmniejszenie strat ciepła w instalacji c.w.u. można osiągnąć również poprzez ograniczenie czasu pracy pompy cyrkulacyjnej w godzinach nocnych lub zastosowanie pomp obiegowych ze sterowaniem za pomocą układów termostatycznych. Koszt przygotowania ciepłej wody może się w ten sposób zmniejszyć mniej więcej o 10%.
Montaż systemu solarnego. Koszt przygotowania c.w.u. można zmniejszyć również dzięki zastosowaniu instalacji solarnej. Jeśli przyjmiemy, że instalacja solarna w 50% pokryje roczne zapotrzebowanie na ciepłą wodę, to w tym przypadku zaoszczędzimy około 500 zł.

KTÓRĘDY UCIEKNIE CIEPŁOGdyby dom państwa Bułatowiczów został wybudowany zgodnie z projektem - bez wprowadzania zmian modernizacyjnych, ciepło uciekałoby przez:
- wentylację - 32,6% (strata 1448 zł rocznie)*;
- ściany zewnętrzne - 17,0% (strata 776 zł rocznie)*;
- okna - 16,2% (strata 740 zł rocznie)*;
- dach - 13,0% (strata 593 zł rocznie)*;
- posadzkę na gruncie - 12,1% (strata 548 zł rocznie)*;
- drzwi zewnętrzne i garażowe - 5,1% (strata 233 zł rocznie)*;
- mostki termiczne - 4,0% (strata 183 zł rocznie)*.
*przy szacunkowym koszcie ogrzewania domu 4565 zł/rok
ENERGIA ELEKTRYCZNA

Zmniejszeniu zapotrzebowania na ciepło do ogrzewania budynku i przygotowania ciepłej wody użytkowej powinno towarzyszyć ograniczenie zużycia energii elektrycznej. Można to osiągnąć dzięki energooszczędnemu oświetleniu. Świetlówki energooszczędne zużywają o 80% mniej energii niż tradycyjne żarówki. Najlepiej zrezygnować z intensywnego oświetlenia tam, gdzie nie jest ono potrzebne. Inny przykład oszczędności to stosowanie urządzeń charakteryzujących się wysoką klasą energetyczną i efektywnym wykorzystaniem mediów, na przykład wody.
Więcej informacji o energooszczędnym stylu życia można znaleźć w artykule 

EKSPERT RADZI - ENERGOOSZCZĘDNE OKNA
(Piotr Mrówczyński, koordynator sieci sprzedaży firmy PPH Jezierski)
Na zmniejszenie kosztów ogrzewania domu z pewnością wpłynie montaż energooszczędnych okien nowej generacji, których współczynnik przenikania ciepła wynosi mniej niż 1 W/(m²·K).
Takie jest okno Exclusive mające siedmiokomorowe skrzydło o szerokości aż 90 mm oraz dodatkową, trzecią uszczelkę "aqua block". Dzięki doskonałym parametrom termoizolacyjnym profilu, wymieniając standardowy pakiet szybowy o współczynniku U = 1,0 W/(m²·K) na dwukomorowy pakiet ze współczynnikiem 0,7 W/(m²·K), można obniżyć współczynnik U całego okna do 0,9 W/(m²·K). Uzyskujemy w ten sposób o 30-40% lepsze parametry termoizolacyjne niż w przypadku standardowego okna z PCW. Okno Exclusive dodatkowo wewnątrz profilu jest wzmacniane sprawdzonym, trwałym, stalowym, zamkniętym kształtownikiem dobieranym do wymiarów okna. Grubość jego ścianki może wynosić nawet 4 mm, dzięki czemu możemy wykonać dużych rozmiarów konstrukcję z PCW. Oryginalne wzory oklein do złudzenia przypominają drewno. Dzięki temu okno to łączy estetykę okien drewnianych z wygodą użytkowania okna z PCW. A to w połączeniu z bardzo dobrymi parametrami termoizolacyjnymi sprawiło, że okno jest chętnie kupowane.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty