Drewno na elewacji


Drewno znów stało się modne. Zaskakuje nas, bo pojawia się nie tylko tam, gdzie tradycyjnie je stosowano. Coraz częściej drewnianą okładzinę można zobaczyć nie tylko na letnim wiejskim domu, ale także na domach nowoczesnych, „miejskich“, całorocznych.
.To materiał ciepły w dotyku i w odbiorze – jego obecność „ogrzeje” dom, uczyni go bardziej przytulnym. Zdobi i ożywia fasadę domu. Światło wydobywa bogactwo barw i faktur drewna. Dla wielu największą zaletą tego materiału jest jego naturalność.
Warto pamiętać, że drewno stwarza ogromne możliwości kształtowania wyglądu budynku. Pozwala w łatwy sposób wykończyć elewację lub tylko jej fragmenty. Dobrze wygląda w połączeniu z innymi materiałami. Łączy się je tradycyjnie z kamieniem czy tynkiem, a ostatnio coraz częściej ze szkłem, metalem, surowym betonem. W zależności od zestawienia drewno może być na elewacji tłem, pełnoprawnym uczestnikiem kompozycji lub głównym detalem.
Można je malować. Niekiedy nietypowy kolor potrafi je odrealnić, sprawić, że będzie odbierane jako zupełnie inny materiał.
Doskonale wpisuje się w krajobraz, świetnie wygląda wśród sosen i brzóz, na tle zielonych połaci łąk i pól. Ułatwia stworzenie harmonijnej całości domu wraz z otaczającą go przyrodą.
To wszystko sprawia, że drewno można twórczo wykorzystać we współczesnym budownictwie jednorodzinnym.
Chcemy pokazać, że pięknie wygląda zarówno jako okładzina na domach inspirowanych tradycją, jak i tych nowoczesnych, wręcz awangardowych. Ciekawe przykłady drewnianych elewacji można znaleźć w różnych regionach Polski.

Z czego oblicówka

Najczęściej stosuje się lokalne gatunki drewna. Zrośnięte z miejscową tradycją, przewidywalne w naszym klimacie. Wiemy, jak się starzeją, jak je zabezpieczać, są też tańsze niż drewno egzotyczne.
Modrzew. Obecnie w Polsce jest trudno dostępny, przez co mało popularny w budownictwie. Drewno modrzewiowe jest bardzo trwałe, łatwe w obróbce i w suszeniu. Do dziś spotyka się przykłady świetnie zachowanych kilkusetletnich kościołów i dworów. Starzeje się szlachetnie. Niezabezpieczony chemicznie z czasem zmienia kolor, w zależności od położenia względem stron świata staje się srebrnoszary lub czarnobrunatny. Ma charakterystyczne czerwonożółte zabarwienie.
Świerk i sosna. Najczęściej stosowane. Tanie i łatwe w obróbce, równocześnie wytrzymałe na obciążenia, a dzięki dużej zawartości żywic trwałe. Górska odmiana świerku ma lepsze właściwości, lepiej niż świerk z innych regionów poddaje się obróbce, nie pęka – jest lubiana przez cieśli.
Cena. Zależy od wymiarów i kształtu oraz gatunku drewna: modrzew 62-117 zł/m², świerk 24-88 zł/m², sosna 20-80 zł/m². Impregnowanie: ręczne łącznie z impregnatem 8-12 zł/m²; fabryczne (nałożenie warstwy podkładowej i dwukrotne malowanie) 18-26 zł/m².

1. W zgodzie z lokalną tradycją. Skarżyce

Dom został zbudowany w Jurajskim Parku Krajobrazowym. Jego forma jest typowa dla budowanych w okolicy kamiennych stodół. Dlatego też elewację wykonano z miejscowego wapienia i połączono go z drewnem modrzewiowym. Z modrzewia zrobiono wszystkie wystające elementy domu – klatkę schodową, wykusze na piętrze, garaż. Ułożone poziomo drewno w połączeniu z ażurowymi, metalowymi elementami balustrady dodaje elewacji lekkości i rozbija monumentalną bryłę budynku. Jasne, ciepłe drewno modrzewia doskonale współgra z będącym w tej samej tonacji kolorystycznej wapieniem.
Deski szerokości 14 cm są kładzione na zakład. Po położeniu zaimpregnowano je bezbarwnym impregnatem. Tak zabezpieczone co trzy lata będą wymagały oczyszczenia starej i nałożenia nowej warstwy impregnatu.





Na ścianach z betonu i gazobetonu ułożono różnej długości deski. Zamocowano je do drewnianego rusztu, a miejsce łączenia zamaskowano pionowymi listwami.

Drewno doskonale uzupełnia elewację kamienną. Dodaje lekkości i rozbija monotonię ciężkiej wapiennej ściany.

Lekką oblicówkę drewnianą zastosowano na wykuszu jako elemencie przestrzenym. Obłożenie go ciężkim kamieniem wymagałoby zamocowania kosztownych kotew i wieszaków.

2. Podmiejskie klimaty. Warszawa
Dom położony wśród starych sosen wtopił się w przedwojenny klimat podwarszawskiego letniska. Sięga do tradycji willi podmiejskich, gdzie od dawna na elewacjach stosowano drewno. Tu wykorzystano materiały rodzime, bliskie miejscu powstania domu – piękne, a równocześnie stosunkowo niedrogie.
Dom został zbudowany wśród sosen, aby jak najbardziej wtapiał się w otoczenie, na elewacje użyto drewna sosnowego. Połączono je z szydłowieckim piaskowcem. W ten sposób powstała elewacja nawiązująca do polskich tradycji i w pełni oddająca piękno materiałów. Drewnem obłożono górne partie budynku oraz jego pięcioboczną część. Na tle kamienia fragmenty drewniane nadają elewacji lekkości, tworzą równy rytmiczny motyw dekoracyjny.
Oblicówki strugane w klin (szerokości 14 cm) ułożono na zakład. Przybijano je grubszą częścią, widoczna cieńsza część nie jest mocowana i pracuje swobodnie. Deski przed położeniem zostały zaimpregnowane barwnie, na kolor naturalnej sosny.




Sosnowa elewacja nawiązuje do tradycji architektonicznych okolicy. Tu drewno na piętrze współgra z tak samo wykończonymi oknami i tarasem. Barwione drewno zestawiono z kamieniem, który tworzy dla niego delikatne tło.

Dobrze położona przez góralskich cieśli sosnowa okładzina wygląda szlachetnie i ciepło.

3. Nowoczesność oswojona. Mikołów

Czysta, oszczędna forma domu została „obleczona” w dużej części w drewno. Świerkową elewację zestawiono z metalem, ze szkłem i z betonem. Ciepłe drewno skontrastowano z zimnymi materiałami. Świerkowa okładzina stanowi element przełamujący surowy, prosty charakter domu. Dzięki obłożeniu elewacji drewnem jego krawędzie zatraciły pierwotną ostrość. Stały się bardziej zaokrąglone, złagodniały. Poprzeczny układ drewnianych elementów podkreśla poziomy układ bryły budynku i jest tłem dla poziomego układu balustrad. Nawiązująca do modernizmu architektura dzięki drewnu stała się cieplejsza. Powtarzalne, jednakowe elementy drewniane podkreślają uporządkowaną zamkniętą bryłę budynku.
Taki typ budowania wymaga dużej precyzji i dokładności wykonania.
Oblicówki szerokości 16 cm ułożono na pióro i wpust. Wyprofilowane krawędzie desek umożliwiły szczelne, zwarte ułożenie okładziny. Drewno przed zamontowaniem pomalowano dwukrotnie impregnatem koloryzującym, trzecią warstwę impregnatu położono już na elewacji.




Na elewacji zastosowano drewno świerkowe pochodzące z pobliskich gór. Wybrano drewno, ponieważ można je zastosować jako zewnętrzną osłonową warstwę elewacji wentylowanej.

Poziomy układ drewna na elewacji spowodował wizualne obniżenie wysokości domu, równocześnie nadał pewną ekspresję statycznej bryle budynku.

4. Awangarda sięgająca w przeszłość. Wola Justowska
Ten dom zaskakuje, jest pełen ekspresji, ruchu. Przyciąga wzrok zarówno nietypową bryłą, jak i elewacją inspirowaną tradycją krycia całych budynków gontem. Dach i ściany pokryto łupanym gontem świerkowym. Jego użycie jest ściśle podporządkowane kształtowi domu. W połączeniu ze „złamaną” bryłą budynku budzi skojarzenia z górskim szałasem, pierwotnością ludzkich siedzib. Nałożony warstwowo ciemny gont wzmaga efekt surowości, a elewacja sprawia wrażenie szorstkiej, chropowatej. Krótkie i szerokie deski mają bogatą fakturę, ułożone podwójnie wyglądają, jakby otulały dom, tworzyły trójwymiarową elewację. Nietypowa bryła budynku oraz połączenie gontu ze szkłem i z aluminium sprawiają, że dom jest odbierany jako bardzo nowoczesny. Na tle drewnianych płaszczyzn wyróżniają się bardzo duże szklane połacie okien osadzonych w aluminiowych ramach. Przed położeniem gont był impregnowany środkami przeciwogniowymi i zabezpieczającymi go przed działaniem wilgoci.




Ułożone warstwowo deski gontu otulają ściany domu, tworząc na nich rodzaj rzeźby. Intrygują wielością odcieni oraz niepowtarzalną bogatą strukturą.

Gontowa elewacja podkreśla jednorodną bryłę budynku. Aby dom zapraszał do wnętrza i nie wydawał się zbyt ciężki, drzwi wykonano ze szkła.


5. Nie tylko oblicówka. Dom Przyszłości 2002
Ideą tego domu było dążenie do zastosowania wyłącznie naturalnych materiałów i pokazanie ich w możliwie naturalnej formie. Dlatego użyto drewna jako materiału do wykonania elewacji. Dom ma konstrukcję szkieletu stalowego z przeszklonymi ścianami i pełnymi panelami ściennymi – to drewniane ramy wypełnione wełną mineralną. Wszystkie ściany pokryto otwieranymi lub stałymi żaluzjami drewnianymi o różnej gęstości. Ruchome są montowane na przeszklonych ścianach. Stałe przykręcono na pełny panel ścienny. Żaluzje dodają domowi lekkości, zabezpieczają przed słońcem i równocześnie wentylują ścianę. Otwierane zaznaczają granicę między domem a ogrodem i jednocześnie umożliwiają łatwe połączenie z otoczeniem. Dzięki nim można otwierać lub zamykać wiele płaszczyzn domu, spotykać się z różnymi widokami za oknem. Zamknięte tworzą szczelną przegrodę, chronią przed intruzami i dają poczucie bezpieczeństwa.
Ta elewacja otwiera oczy na nieschematyczne sposoby wykończenia ścian. Pokazuje, jak inspirującym materiałem jest drewno i ile kryje możliwości. W tym domu w szczególny sposób pokazano drewno jako materiał lekki, delikatny, z którego można stworzyć nietypową elewację.
Wąskie modrzewiowe lamelki w ciepłym miodowym kolorze to elementy o przekroju rombu szerokości 5 cm.

Na wskroś nowoczesny dom ma także nietypową ażurową elewację z modrzewia syberyjskiego.

Ażurowe żaluzje tworzą system otwieranych i stałych elementów elewacji. Mogą zapraszać na taras, a równocześnie skutecznie oddzielać przestrzeń domu od jego otoczenia.

Początkowo drewno miało nie być impregnowane. Ostatecznie zastosowano impregnat chroniący je przed wpływem czynników atmosferycznych.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty