Gdzie po pomoc w sprawach konsumenckich


Sprzedawcy i usługodawcy czasami ignorują reklamacje składane przez ich klientów – odwlekają ich rozpatrzenie lub wcale na nie nie reagują. Nie wszyscy wiedzą, do kogo zwrócić się o pomoc w rozwiązaniu takich problemów. Niektórzy oczekują tego od instytucji, która nie może podjąć w tej sprawie żadnych kroków, gdyż wykluczają to przepisy regulujące jej działalność.
Ochroną konsumentów pod tym względem zajmują się:
- rzecznicy konsumentów – miejscy i powiatowi;
- Inspekcja Handlowa;
- Federacja Konsumentów.
Instytucje te mają podobne kompetencje w sprawach cywilnoprawnych.

Przede wszystkim mediacja
Wymienione instytucje prowadzą mediacje ze sprzedawcami i z usługodawcami. Oznacza to, że przedstawiciel instytucji negocjuje ze sprzedawcą lub z usługodawcą, na którego poskarżył się konsument. Może to być mediacja pośrednia, czyli za pomocą pisma interwencyjnego. W trudniejszych sprawach przeprowadza się mediację bezpośrednią, czyli rozmowę z przedsiębiorcą.
Przedsiębiorcy nie powinni lekceważyć pism mediacyjnych rzecznika konsumentów, może on bowiem wystąpić do sądu o nałożenie grzywny (maks. 5 tys. zł) na przedsiębiorcę, który nie udzieli rzecznikowi stosownych wyjaśnień i informacji lub nie ustosunkuje się do jego uwag i opinii. Milcząc, przedsiębiorca popełnia bowiem wykroczenie. Odpowiedzialność sprzedawców za nienależyte wykonanie umowy sprzedaży lub umowy o usługę, polegające na dostarczeniu wadliwego towaru lub usługi, oraz procedurę składania i rozpatrywania reklamacji określają przepisy prawa cywilnego. Instytucja rozpatrująca skargę konsumenta (rzecznik konsumentów czy Inspekcja Handlowa) wbrew dość powszechnemu – lecz błędnemu – przekonaniu nie może nakazać przedsiębiorcy zmiany postępowania.
Mediacja zmierza do polubownego rozwiązania sporu. Jej powodzenie zależy jednakże wyłącznie od tego, czy sprzedawca dobrowolnie zechce uznać racje konsumenta – nawet jeśli są one najbardziej słuszne i poparte przepisami prawa.

W ostateczności sprawa sądowa
Jeśli sprzedawca podtrzyma swoje zdanie, na przykład o odrzuceniu reklamacji, konsument może dochodzić swoich praw już tylko w sądzie. Jedynie sądy – w wydawanych orzeczeniach – są upra- wnione do nakazywania pozwanemu sprzedawcy lub usługodawcy zastosowania się do przepisów prawa cywilnego. Następnie zaś prawomocne orzeczenia sądów mogą być przymusowo egzekwowane przez komorników.
Gdy mediacja się nie powiodła i sprawy nie można już załatwić w żaden inny sposób, rzecznik konsumentów lub Federacja Konsumentów mogą wystąpić na rzecz konsumenta do sądu powszechnego, czyli skierować do niego pozew w sprawie konsumenckiej. Korzyści płynące z wyroku sądu odnosi oczywiście konsument. Rzecznik konsumentów lub Federacja Konsumentów przygotuje pozew i inne pisma procesowe oraz weźmie udział w sprawie sądowej jako powód – zamiast konsumenta. Jednakże nie może on zmusić do wystąpienia w jego sprawie przed sądem ani rzecznika, ani Federacji Konsumentów. Instytucje te same decydują o tym, czy zaangażują się w sprawę sądową. Mają prawo ocenić, czy jest ona do wygrania, czy konsument już na etapie zgłaszania reklamacji nie popełnił zbyt wielu błędów (na przykład nie złożył reklamacji w terminie lub jego żądania są prawnie nieuzasadnione), które powodują, że szanse na korzystny dla niego wyrok są znikome.

Uwaga! Jeśli mediacja prowadzona przez jedną z wymienionych w artykule instytucji nie przyniosła oczekiwanego rezultatu, bezce- lowe jest zwracanie się o interwencję do kolejnej z nich. Mają one bowiem zbliżone możliwości działania w rozwiązywaniu sporów konsumentów z przedsiębiorcami. 

Podstawa prawna:
- ustawa z 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j. Dz.U. z 2003 r. nr 86, poz. 804 z późn. zm.)
- ustawa z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2001 r. nr 4, poz. 25 z późn. zm.)
- Kodeks postępowania cywilnego

Czym zajmuje się Inspekcja Handlowa?

Inspekcja Handlowa przede wszystkim jest organem administracji publicznej, który kontroluje legalność prowadzonej działalności gospodarczej i jej zgodność z przepisami administracyjnymi. Decyzję, która zmusza przedsiębiorcę do podporządkowania się przepisom lub zakazuje niezgodnego z prawem postępowania, może wydać tylko wtedy, gdy inspektorzy Inspekcji stwierdzą naruszenie przepisów o charakterze administracyjnym, na przykład nieinformowanie o cenach towarów lub uczynienie tego w sposób nieprawidłowy, sprzedaż przeterminowanej żywności, brak oznaczeń handlowych towarów lub ich niekompletność, nieoznaczanie towarów w języku polskim, prowadzenie działalności gospodarczej bez wpisu do ewidencji działalności gospodarczej lub rejestru przedsiębiorców, prowadzenie jej bez wymaganych zezwoleń.
Inspekcja Handlowa wydaje decyzję  (którą sprzedawca musi respektować) także wówczas, gdy stwierdzi w sprzedaży towary niebezpieczne.
Może na przykład u kontrolowanego sprzedawcy wycofać takie towary z handlu bądź wstrzymać czasowo ich dystrybucję.
Uwaga ta strona utrzymuje się dzięki reklamą . Każdy kliknięcie w nie daje mi parę groszy. Nie bądź sknera .Z góry dzięki

Popularne posty z tego bloga

Drewniany balkon

Niemcy. Własny dom w Unii

Jak zrobić .Czapka kominowa.