Jaką lukarne zrobić

Dobrze zaprojektowana i poprawnie zbudowana lukarna nie tylko doświetla poddasze, ale też uatrakcyjnia wygląd dachu i stanowi ozdobę budynku.
 To rodzaj drewnianej nadbudówki z tradycyjnym, pionowo osadzonym oknem. Podobnie jak okno połaciowe dostarcza światło na poddasze. Najlepiej, gdy jej szerokość przekracza o połowę szerokość pomieszczenia, które ma doświetlać. Dzięki temu da się ją wyposażyć w więcej niż jedno okno i w rezultacie umożliwić dobre nasłonecznienie wszystkich zakamarków pomieszczenia. Zyska się także nieco więcej przestrzeni na poddaszu. Powierzchnia okien w lukarnach powinna stanowić 1/6-1/8 powierzchni podłogi pomieszczenia, a przy małym kącie nachylenia połaci dachowych – nawet 1/5.




Lukarny mają zazwyczaj konstrukcję drewnianą i jedno- lub dwuspadowy daszek. Wykonuje się także lukarny z murowaną ścianką czołową i drewnianymi bądź murowanymi ściankami bocznymi.
Najłatwiej zrobić małą lukarnę o szerokości nieprzekraczającej odstępu pomiędzy dwiema krokwiami, pod warunkiem jednak że odległość ta będzie się mieścić w przedziale od 110 do 130 cm. Takie lukarny można budować bez konieczności zmieniania lub wzmacniania więźby dachowej. Inaczej wygląda sprawa w przypadku większych lukarn o daszkach jedno- lub dwuspadowych. W miejscu ich lokalizacji więźba jest odpowiednio wzmacniana.
Daszek lukarny powinien być zabezpieczony przed wodą mogącą dostawać się przez różne nieszczelności pokrycia. Gdy jest wykończony papą, gontami bitumicznymi lub blachą płaską, izolację taką stanowi papa ułożona na sztywnym poszyciu z desek. Pod pokryciem z blach profilowanych lub dachówek powinna się znaleźć folia wstępnego krycia.
Lukarnę należy dokładnie ocieplić wełną mineralną lub innym materiałem termoizolacyjnym. Najlepiej, by grubość izolacji była identyczna jak w połaciach dachowych. Od wewnątrz lukarnę wykańcza się tak samo jak pozostałą część poddasza – najczęściej płytami gipsowo-kartonowymi, gipsowo-włóknowymi lub boazerią.
Zewnętrzne ścianki lukarn obudowuje się drewnem, blachą, łupkiem lub specjalnymi dachówkami. Można je też otynkować, ale nie jest to łatwe przedsięwzięcie. Daszek lukarny pokrywa się tym samym materiałem co resztę dachu.


Wentylacja połaci
Tak jak w pozostałej części dachu również w daszku lukarny konieczne jest wykonanie przestrzeni wentylacyjnych, które będą umożliwiały odprowadzanie wilgoci z jego warstw. W zależności od rodzaju zastosowanej izolacji przeciwwilgociowej mogą być dwie przestrzenie wentylacyjne lub jedna. Gdy są dwie, jedna z nich znajduje się między wełną a folią wstępnego krycia lub sztywnym poszyciem dachu, a druga między poszyciem bądź folią a pokryciem dachowym. Pierwsza zapewnia osuszanie termoizolacji, a druga usuwa wilgoć ze spodniej strony pokrycia. Jeśli zastosuje się folię wysokoparoprzepuszczalną (o paroprzepuszczalności powyżej 1000 gr/m²/24 h), niepotrzebna będzie jakakolwiek pusta przestrzeń między nią a wełną. Przestrzeni pod pokryciem nie robi się zaś wtedy, gdy jest ono wykonane z materiałów płaskich (papy, gontów bitumicznych, blachy miedzianej).
Przestrzenie wentylacyjne powinny mieć grubość nie mniejszą niż 2 cm. Ich wloty i wyloty zabezpiecza się siatkami, grzebieniami lub innymi materiałami, by nie dostawały się tam ptaki czy owady.
W lukarnach z daszkiem dwuspadowym powietrze wpada otworami pozostawionymi pomiędzy krokwiami daszku i między kontrłatami, przepływa przez przestrzenie wentylacyjne i wydostaje się otworami przy kalenicy daszku.
W lukarnach z daszkiem jednospadowym dwie przestrzenie wentylacyjne są możliwe do zrobienia tylko wtedy, gdy jego połać dochodzi aż do kalenicy dachu. Gdy kończy się ona niżej, wymian, na którym będą się opierać jej krokwie, uniemożliwia wentylację ocieplenia. Wtedy możliwe jest tylko zrobienie przestrzeni wentylacyjnej pod pokryciem. W lukarnach z daszkiem jednospadowym powietrze wpada otworami pomiędzy krokwiami i kontrłatami, przemieszcza się następnie jedną lub dwiema przestrzeniami wentylacyjnymi i przedostaje się do przestrzeni wentylacyjnych połaci dachu. Tamtędy wędruje aż do kalenicy, w której są pozostawione otwory umożliwiające wydostawanie się powietrza.

Mała lukarna mieszcząca się między dwiema krokwiami

Duża lukarna z daszkiem dwuspadowym.

Duża lukarna z daszkiem jednospadowym.

Sposób umieszczenia poszczególnych pasów folii wstępnego krycia

ocieplenia i wykończenia lukarny.
 Uwaga ta strona utrzymuje się dzięki reklamą . Każdy kliknięcie w nie daje mi parę groszy. Nie bądź sknera .Z góry dzięki