Kino domowe na poddaszu. Jak to się robi


Chcę przeznaczyć pokój na piętrze swojego domu na kino domowe. Jak odizolować go od parteru, by dźwięki nie przeszkadzały domownikom nieuczestniczącym akurat w seansie?


Należy ułożyć w nim podłogę pływającą. Dzięki swej budowie i zastosowanym materiałom świetnie izoluje ona i od dźwięków uderzeniowych, i od powietrznych (muzyki i głosów). Jej charakterystyczną cechą jest to, że podkład betonowy i warstwy posadzkowe nie stykają się w żadnym miejscu ze ścianami i z konstrukcją nośną stropu.

Przepis na cichą podłogę
Bezpośrednio na stropie układa się styropian elastyczny lub półtwardą wełnę mineralną (grubości odpowiednio 33/30 mm i 4 cm), które ograniczą przenikanie dźwięków o blisko 30 dB. Wokół ścian trzeba rozwinąć taśmę brzegową grubości 0,5-2 cm. Izolację termiczną osłania się folią budowlaną stanowiącą izolację przeciw-wilgociową. Nośną warstwę podłogi stanowi podkład, który powinien mieć odpowiednią wytrzymałość. Polecanym materiałem jest jastrych anhydrytowy wytrzymały na ściskanie i dobrze izolujący akustycznie. Łatwo się go rozprowadza, a po wyschnięciu stanowi idealną powierzchnię pod każdy rodzaj podłogi. Grubość warstwy to minimum 3 cm. Użytkowanie podkładu – wchodzenie na niego i dalsze prace – można rozpocząć po dwóch dniach. Jeśli zależy nam na czasie, warto wybrać podkład, po którym można chodzić już po dziesięciu godzinach – ale trzeba ułożyć warstwę grubszą o 1 cm. Pomieszczenie z kinem domowym ma powierzchnię ponad 12 m², dlatego jastrychu nie należy wylewać wprost z wiader, w których był przygotowywany – niezbędna jest maszyna wyposażona w pompę ślimakową. Najlepszą posadzką jest wykładzina z PCW, ponieważ izoluje także od dźwięków uderzeniowych.

Lepiej niż w kinie
Klasyczny zestaw kina domowego to odtwarzacz płyt CD/DVD, ampli-tuner AV, zestaw kolumn (najczęściej od pięciu do siedmiu), subwoofer (czyli głośnik niskotonowy) i telewizor (bądź projektor oraz rozwijany ekran). Taki sprzęt może nie tylko imitować, ale i przewyższać standardy wizji i dźwięku spotykane w salach kinowych. Chcąc to osiągnąć, warto szukać zestawów opatrzonych standardem THX. To najdokładniejszy i najostrzejszy zbiór wymagań, jaki kiedykolwiek opracowano dla nieprofesjonalnego sprzętu dźwiękowego. Stanowi gwarancję najwyższej jakości odtwarzania – jednakowej w całym zakresie częstotliwości, a także czystych, w pełni zrozumiałych dialogów. Standard ten określa również optymalne proporcje pomieszczenia. Jego szerokość powinna stanowić 1,5-krotność jego wysokości, długość zaś – 2,5-krotność wysokości. Projektanci budownictwa jednorodzinnego często uwzględniają ten standard akustyczny, nadając salonom następujące wymiary: wysokość – 3,2 m, szerokość – 4,8 m, długość – 8 m. Powierzchnia takiego pokoju wynosi 38 m². Widz powinien siedzieć w odległości 2-2,5-krotnie większej niż długość podstawy ekranu. Wtedy będzie doskonale widzieć nawet obraz panoramiczny.

Uwaga na faktury i kształty
W pomieszczeniach o takim przeznaczeniu ściany nie mogą być gładkie, zanadto odbijałyby dźwięk. O gładzi można więc zapomnieć. Lepsza będzie faktura szorstka. Atutem pomieszczeń na poddaszu domu jednorodzinnego są skosy. Problemem w typowych pokojach o kształcie prostopadłościanu są fatalne warunki akustyczne: dokuczać może nieprzyjemne dudnienie spowodowane kumulacją ciśnienia fal dźwiękowych. Gdy ściany nie są równoległe, kłopot znika?

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty