Kocioł z górnej półki


Tym razem postanawiamy więcej zainwestować w źródło ciepła. Wybieramy kocioł gazowy spośród droższych modeli znanych producentów.
 Po kotłach najtańszych (do 4000 zł) i trochę droższych (za 6000 zł), o których pisaliśmy w artykule  przyszła kolej na urządzenia dla inwestorów o zasobnych portfelach. Do porównania wybraliśmy kotły w cenie powyżej 10 000 zł. Oczywiście bez trudu można znaleźć urządzenia jeszcze droższe od tych, które prezentujemy, ale uznaliśmy, że te oferują tak dużo, iż wydawanie jeszcze większej kwoty na zakup kotła do domu jednorodzinnego nie miałoby sensu.
Za tyle pieniędzy bez problemu można kupić kotły kondensacyjne, których sprawność jest o kilkanaście procent wyższa od tradycyjnych, a tym samym zużywają one mniej paliwa. Dlatego tylko takie wzięliśmy pod uwagę.
Wybraliśmy następujące urządzenia:
- Buderus GB112-24 z zasobnikiem S120 i regulatorem ERC za 11 040 zł;
- De Dietrich Domolight DML 3-18 LP z zasobnikiem SR 130 i regulatorem Diematic 3 za 11 682 zł;
- Junkers Cerasmart Modul ZBS 7-22 MA 23 z regulatorem TA 211 E za 10 766 zł;
- Vaillant VSC 196-C150 z regulatorem VRC 410s za 11 698 zł;
- Viessmann Vitodens 333 z regulatorem Vitotronic 200 za 12 931 zł;
- Wolf CGS-20/160 z regulatorem DWT za 13 418 zł.

De Dietrich to marka o francuskich korzeniach, ale obecnie kotły tej firmy są produkowane także w Niemczech. Wszystkie pozostałe to marki niemieckie. Zestawy Buderusa i De Dietricha składają się z kotła przeznaczonego do powieszenia na ścianie i osobnego podgrzewacza wody (zasobnika) do ustawienia pod nim. Reszta urządzeń to kotły umieszczone we wspólnych obudowach z zasobnikami, do ustawienia na podłodze. Wyglądem i gabarytami przypominają średniej wielkości lodówki. Kotły wiszące z podgrzewaczami prezentują styl trochę bardziej „techniczny” ze względu na łączące je rury i widoczną armaturę.
Wszystkie kotły mają zamkniętą komorę spalania, mogą być więc zainstalowane w dowolnych pomieszczeniach.
Przy wyborze miejsca trzeba jednak brać pod uwagę niemałe rozmiary urządzeń. Ważne jest też, aby kubatura pomieszczenia nie była mniejsza niż 6,5 m³.
Dzięki technologii kondensacyjnej wszystkie kotły odzyskują ciepło z wilgoci zawartej w spalinach, dzięki czemu charakteryzują się sprawnością do 109%. Wszystkie są wyposażone w zawory bezpieczeństwa, manometry, automatyczne odpowietrzniki i przeponowe naczynia wzbiorcze, a także pompy obiegowe c.o. i ładowania zasobnika.

Moc i ciepła woda
Najniższą moc ma kocioł De Dietrich, który współpracuje z pojemnościowym podgrzewaczem wody o pojemności 130 l – największej w tym zestawieniu. Porównywalną, choć nieco mniejszą pojemność ma podgrzewacz Buderusa. Pozostałe kotły są wyposażone w układy do przepływowego podgrzewania wody, a ich zasobniki – zwane warstwowymi – służą jedynie do jej magazynowania. Dzięki innej niż w tradycyjnych podgrzewaczach zasadzie działania w zasobnikach warstwowych gorąca woda pojawia się znacznie szybciej. Kotły z zasobnikami warstwowymi zapewniają taką wydajność ciepłej wody użytkowej jak jednofunkcyjne z tradycyjnymi podgrzewaczami z wężownicą o blisko dwukrotnie większej pojemności zbiornika. Warunkiem jest odpowiednio duża moc grzewcza kotła, która może zrekompensować mniejszą pojemność zasobnika.
Największą maksymalną wydajność ciepłej wody ma Junkers – 26 l/min (woda o temperaturze 45°C). Wydajność pozostałych urządzeń wynosi około 20 l/min. Po dziesięciu minutach ciągłego poboru ciepłej wody wydajność spada zarówno w przypadku kotłów z podgrzewaczem pojemnościowym (De Dietrich 7,1 l/min, Buderus 9,4 l/min), jak i dwufunkcyjnych z zasobnikami warstwowymi (Junkers 9 l/min, Vaillant 8 l/min, Viessmann 9,8 l/min, Wolf 9,4 l/min). Przypominamy, że podczas kąpieli pod prysznicem zużywa się około 8 l/min wody o temperaturze 38-40°C. Wynika z tego, że każdy z kotłów umożliwi bezproblemowe korzystanie jednocześnie z dwóch, a Junkers nawet z trzech łazienek, o ile ciągły pobór gorącej wody nie będzie trwał dłużej niż dziesięć minut.
W celu uniknięcia przedwczesnego zmieszania wody zimnej z gorącą dopływ zimnej wody do zasobnika powinien być ograniczony do kilkunastu litrów na minutę.
Wszystkie zestawy mogą współpracować z instalacją cyrkulacyjną, dzięki której ciepła woda jest dostępna natychmiast po odkręceniu kranu nawet w najdalszym punkcie poboru. Pompy cyrkulacyjne nie należą do wyposażenia kotłów.

Moc minimalna

Wszystkie kotły w naszym porównaniu mają palniki z płynną regulacją mocy. Może się ona zmieniać w pewnym zakresie, jednak nie można jej całkowicie zredukować. Kotły kondensacyjne zazwyczaj mają większy zakres modulacji mocy palnika niż kotły niekondensacyjne. Dzięki temu można ją dostosować do niewielkiego zapotrzebowania na ciepło w okresach przejściowych, kiedy temperatura na zewnątrz jest dodatnia.
Najmniejszą wartość mocy minimalnej ma kocioł De Dietrich, przy czym ma on w ogóle najmniejszą moc (od 4,8 do 18 kW). Największy zakres modulacji mają Viessmann (od 6,6 do 26 kW) i Wolf (od 5,6 do 23 kW), a najmniejszy – Vaillant (od 9 do 20 kW).

Odprowadzenie spalin

Kotły kondensacyjne mają zawsze zamkniętą komorę spalania oraz wentylator wymuszający napływ powietrza do kotła i jednocześnie wypychający spaliny. Kotłów z zamkniętą komorą spalania nie trzeba podłączać do tradycyjnego komina, bo wentylator sprawia, że nie jest potrzebny naturalny ciąg, aby spaliny zostały usunięte poza budynek. Dlatego kotły kondensacyjne współpracują zwykle ze specjalnymi okrągłymi przewodami powietrzno-spalinowymi typu rura w rurze. Wewnętrzną rurą są usuwane spaliny, a zewnętrzną jest zasysane powietrze niezbędne do spalania gazu. W ten sposób ciepło usuwanych spalin jest oddawane napływającemu powietrzu, co przyczynia się do zwiększenia sprawności kotła, czyli zmniejszenia zużycia paliwa. Ważną zaletą jest możliwość poprowadzenia przewodu powietrzno-spalinowego w poziomie. Dodatkowym ułatwieniem w przypadku kotłów o mocy do 21 kW jest brak konieczności wyprowadzania go nad dach. Przepisy dopuszczają wystawienie przewodu przez ścianę zewnętrzną i zakończenie go 0,5 m od niej i jednocześnie przynajmniej 2,5 m nad gruntem. Taką możliwość zapewniają De Dietrich i Vaillant. Pozostałe kotły mają zbyt dużą moc.

Odprowadzenie skroplin

Z kotłów kondensacyjnych trzeba odprowadzać skropliny powstające w układzie spalinowym. Dlatego należy pamiętać o doprowadzeniu do kotła podejścia kanalizacyjnego.
Kotły o mocy 20 kW wytwarzają około 20 l kwaśnych skroplin na dobę. Ta ilość jest na tyle mała, że nie jest konieczna ich neutralizacja, nawet w przypadku korzystania z przydomowej oczyszczalni ścieków – skropliny są rozcieńczane pozostałymi ściekami. Gdy z jakichś powodów przez dłuższy czas skropliny są jedynymi odprowadzanymi ściekami, lepiej je neutralizować służącymi do tego preparatami w specjalnym zbiorniku dostarczanym przez producenta kotła jako wyposażenie dodatkowe.

Wymiary

Najdroższe urządzenia grzewcze na ogół nie są miniaturowe. Znaczne gabaryty wynikają przede wszystkim z wyposażenia kotłów w zasobniki o niemałej pojemności. Kotły stojące (Junkers, Vaillant, Viessmann i Wolf) mają bardzo podobną szerokość (55-60 cm) i – z wyjątkiem Wolfa – prawie taką samą głębokość (57-58 cm). Wolf jest nieco głębszy (64 cm). Ich wysokość także jest zbliżona: najwyższy Wolf (145 cm) różni się od najniższego Vaillanta (135 cm) o 10 cm.
Również kotły wiszące z podgrzewaczami pojemnościowymi mają podobne wymiary. Całkowita wysokość zestawów kocioł + podgrzewacz wynosi minimum 200 cm w przypadku Buderusa i 195 cm w przypadku De Dietricha. Nad kotłem musi być jeszcze miejsce na przewód spalinowy, więc pomieszczenie, w którym mają się znaleźć te urządzenia, nie powinno być niższe niż 230 cm. Kotły nie muszą wisieć bezpośrednio nad podgrzewaczami. Wtedy będą miały znaczenie wymiary poszczególnych urządzeń. Kocioł Buderus jest o 11 cm niższy od De Dietricha, ale jednocześnie o 11 cm szerszy. Ich głębokość jest zbliżona (43 cm – Buderus, 46 cm – De Dietrich). Podgrzewacz De Dietrich ma średnicę o 6 cm większą od Buderusa i jest od niego o 1 cm niższy. Trzeba jednak pamiętać o tym, że ma o 12 l większą pojemność.

Obsługa

Kupując stosunkowo drogi kocioł, niewątpliwie warto wyposażyć go w regulator pogodowy. Wydatek rzędu kilkuset złotych zdecydowanie zwiększy możliwości zautomatyzowania pracy kotła. Nie tylko podniesie to komfort obsługi, ale także umożliwi zmniejszenie zużycia paliwa, bo kocioł będzie grzał tylko wtedy, kiedy będzie to niezbędne do zachowania komfortu cieplnego.
W kotle De Dietrich taki regulator znajduje się w standardowym wyposażeniu. Do urządzeń pozostałych firm można go dokupić, ewentualnie można zastosować tańsze i prostsze regulatory pokojowe.
Zwykle w hurtowni można kupić w promocyjnej cenie zestawy złożone z konkretnych urządzeń. Tak jest w przypadku Buderusa, Viessmanna i Wolfa. Do Junkersa i Vaillanta można dokupić dowolny regulator – my wybraliśmy modele Junkers TA 211 E za 275 zł i Vaillant VRC 410s za 999 zł (ceny ze sklepów – nieco niższe od katalogowych). Ich koszt został uwzględniony w podanych na początku cenach zestawów. Buderus ERC w wersji podstawowej nie jest regulatorem pogodowym. Staje się nim dopiero po dokupieniu dodatkowego modułu.
Po podłączeniu do kotłów regulatory przejmują nad nimi kontrolę, tak że przestają być potrzebne standardowe potencjometry i przyciski na obudowie kotła służące do regulacji temperatury i przełączania trybów pracy (nie dotyczy to Junkersa). De Diet-rich i Viessmann w ogóle ich nie mają.
Regulatory De Dietrich Diematic 3 i Junkers TA 211 E są przeznaczone do montażu w obudowie kotłów, w specjalnie dla nich przewidzianych miejscach. W ten sposób można także zainstalować regulatory w kotłach Vaillant i Viessmann, ale równie dobrze mogą one być samodzielnymi urządzeniami do powieszenia na ścianie, nawet w dużej odległości od kotła. Komunikują się z nim za pomocą kabla. Regulatory Buderusa i Wolfa również służą do zdalnego sterowania, a w obudowach kotłów nie przewidziano dla nich miejsca.
Programowanie czasowe. Najprostszy i dlatego zdecydowanie najtańszy jest regulator Junkers TA 211 E. Nie ma on zegara sterującego, chociaż można go dokupić. Umożliwia utrzymywanie stałej temperatury w pomieszczeniach bez względu na zmiany temperatury zewnętrznej. Jest wyposażony w cztery potencjometry, za pomocą których można ustawić graniczną temperaturę zewnętrzną, przy której nastąpi wyłączenie kotła, wybrać punkt początkowy krzywej grzania, ustawić maksymalną temperaturę zasilania instalacji c.o. oraz wybrać tryb pracy (funkcja antyzamarzaniowa, praca według programu czasowego – przy podłączonym zegarze sterującym, tryb obniżonej temperatury). Brak programatora czasowego powoduje, że konieczne jest ręczne przestawianie kotła na tryb obniżenia temperatury, na przykład na czas wyjścia z domu lub na noc. Powrót do normalnego trybu jest możliwy również dopiero po interwencji użytkownika.
Regulatory pozostałych kotłów są bardziej rozbudowane. Wszystkie są standardowo wyposażone w zegary sterujące. Umożliwiają one programowanie okresów, w których kocioł będzie pracował w trybie ekonomicznym, utrzymując w domu temperaturę o kilka stopni niższą niż w trybie normalnym (komfortowym). Każdy ma możliwość zaprogramowania w ciągu doby kilku okresów pracy w poszczególnych trybach. Buderus ERC pozwala nawet na zaprogramowanie 70 zmian temperatury w tygodniu, przy czym dla każdego okresu można ustawić inną wartość temperatury. Osobno można zaprogramować okresy podgrzewania wody użytkowej i czas pracy pompy cyrkulacyjnej. Do tego regulatory oferują możliwość uruchomienia w dowolnym momencie funkcji blokowania przejścia z trybu komfortowego w tryb obniżonej temperatury (funkcja „party”) lub umożliwiają przejście w ten tryb w dowolnej chwili – jedno i drugie niezależnie od działającego programu. Zatem jeśli zwykle chodzimy spać o godzinie 23, możemy na tę godzinę zaprogramować automatyczne przełączanie kotła na tryb ekonomiczny. Jeżeli jednak zdarzy się, że w piątkowy wieczór odwiedzą nas znajomi, wciskamy przycisk „party” i wówczas kocioł będzie utrzymywał w pomieszczeniach normalną temperaturę, dopóki ponownie nie wciśniemy odpowiedniego przycisku regulatora. Podobnie jeśli zwykle wszyscy domownicy wychodzą z domu przed godziną 8, możemy także na tę godzinę zaprogramować automatyczne przełączanie kotła na tryb ekonomiczny. Jeżeli jednak pewnego dnia wszyscy wyjątkowo wyjdą z domu godzinę wcześniej, jednym przyciskiem można wymusić natychmiastowe przejście kotła w tryb ekonomiczny, niezależnie od działającego programu.
Adaptacja krzywej grzania. Regulacja temperatury w pomieszczeniach w zależności od zmian temperatury zewnętrznej wymaga dopasowania do charakterystyki budynku tak zwanej krzywej grzania, według której regulator steruje pracą kotła. W regulatorze Junkersa trzeba to zrobić ręcznie – metodą prób i błędów. Trwa to długo (wiele dni, podczas których wyraźnie musi się zmieniać pogoda) i wymaga cierpliwości. Pozostałe regulatory po dołączeniu do nich czujnika temperatury pomieszczeń samodzielnie dostosowują krzywą grzania do charakterystyki cieplnej budynku.
Funkcja antyzamarzaniowa. Wszystkie kotły są wyposażone w funkcję antyzamarzaniową. W celu oszczędności energii, wyjeżdżając na dłużej, można wyłączyć ogrzewanie domu i wody użytkowej. Kocioł uruchomi się automatycznie, kiedy temperatura wody w instalacji obniży się do kilku stopni powyżej zera. Gdy woda osiągnie temperaturę powyżej 20°C, wyłączy się. Warunkiem działania tej funkcji jest pozostawienie włączonego zasilania kotła.
Sygnalizacja błędów. Kotły sygnalizują użytkownikowi typowe usterki bądź zakłócenia w pracy (na przykład brak dopływu gazu, ubytek wody w instalacji, niedrożny przewód spalinowy). Odbywa się to za pomocą niewielkich wyświetlaczy na obudowie kotła.
Dodatkowe regulatory (oprócz Junkersa) również mogą informować o rodzaju usterki lub zakłócenia za pomocą kilkuznakowych kodów. De Dietrich i Viessmann wyświetlają nawet komunikaty w postaci informacji tekstowych. Teksty pojawiają się także w czasie ich programowania, co znacznie upraszcza obsługę.
Kotły same przypominają o konieczności wykonania przeglądu okresowego.

Który wybrać?

Oczywiście trudno jednoznacznie stwierdzić, który kocioł jest najlepszy. Jeśli ktoś nie chce lub nie ma możliwości wyprowadzenia przewodu spalinowego nad dach, powinien wybrać kocioł o mniejszej mocy: De Dietrich lub Vaillant. Przewody odprowadzające spaliny z tych kotłów można wyprowadzić przez ścianę (moc mniejsza od 21 kW).
Dzięki kompaktowym obudowom i nowoczesnym zasobnikom warstwowym Junkers, Vaillant, Viessmann i Wolf zajmują nieco mniej miejsca i wyglądają atrakcyjniej od kotłów z tradycyjnymi podgrzewaczami.
Junkers i Viessmann wyróżniają się największą wydajnością ciepłej wody (wynika to między innymi z największej mocy), zatem dla osób, którym zależy na bardzo dużej ilości ciepłej wody do mycia, będą one najodpowiedniejsze. Wprawdzie prosty regulator pogodowy Junkersa nie oferuje tak wielu funkcji jak konkurenci, zwłaszcza De Dietrich i Viessmann, ale za to jest najtańszy. Zresztą zamiast regulatora TA 211 E można wybrać o kilkaset złotych droższy regulator TA 270 nieustępujący im możliwościami.
Poza tym różnice między poszczególnymi kotłami są niewielkie i przy ostatecznym wyborze najważniejszym kryterium będzie zapewne dostępność danego modelu w okolicznych sklepach oraz cena, jaką uda się wynegocjować ze sprzedawcą. Nie należy zapominać o dostępności i jakości serwisu, bo nic nie jest wieczne, nawet urządzenia najbardziej renomowanych marek.

SKĄD TAKIE CENY?

Ceny opisywanych kotłów są najniższymi, jakie udało nam się znaleźć w ofercie hurtowni i sklepów w marcu 2005 roku. Jedynie cena kotła Wolf jest równa tej z oficjalnego cennika. Pozostałe są niższe od cen katalogowych o kilkanaście procent (w przypadku Junkersa i Vaillanta nawet 25%). Wiąże się to z organizowanymi promocjami i wyprzedażami. Doświadczenie pokazuje, że możliwe jest wynegocjowanie jeszcze większych upustów, zwłaszcza kiedy oprócz kotła kupuje się w tej samej hurtowni inny towar.


Komin – tani czy trwaŁy?
Kotły kondensacyjne wymagają przewodów spalinowych o szczególnej odporności na działanie żrących kwasów. Najczęściej wykonuje się je ze stali szlachetnej. Spotyka się także dużo tańsze przewody z tworzywa sztucznego, które mają tyle samo zwolenników co przeciwników. Wątpliwości budzi przede wszystkim ich odporność na wysoką temperaturę spalin. Wprawdzie podczas normalnej pracy kotła kondensacyjnego spaliny nie są gorące, ale znane są przypadki, kiedy kominy z tworzywa ulegały zniszczeniu podczas pracy kotła z maksymalną mocą. Tym niemniej stosuje się je za naszą zachodnią granicą.

Automatyka do kotŁów

Do tanich kotłów można ją dokupić, w drogich jest standardem. Daje wygodę przy jednoczesnych oszczędnościach w zużyciu energii.
Regulator pokojowy – reaguje na zmiany temperatury w pomieszczeniu, w którym jest zainstalowany, włączając bądź wyłączając palnik kotła.
Regulator pogodowy – reaguje na zmiany temperatury na zewnątrz domu; zapewnia większy komfort, bowiem dopasowuje pracę kotła do zmieniających się warunków, zanim jeszcze mieszkańcy odczują zmianę temperatury w pomieszczeniach.
Krzywa grzania – zależność między wartościami temperatury zewnętrznej i temperatury zasilania instalacji c.o.; powinno się ją dopasować do charakterystyki budynku, tak aby temperatura w pomieszczeniach nie zmieniała się mimo zmian temperatury zewnętrznej. 







Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty