Konsekwencje zmiany stropu na inny niż w projekcie


Choć strop jest jednym z podstawowych elementów konstrukcyjnych domu, nie trzeba koniecznie godzić się na rozwiązanie zaproponowane przez architekta. Inwestor sam może rozważyć, czy woli, by w jego domu były stropy gęstożebrowe, czy monolityczne żelbetowe. Jednak zanim zdecyduje się na zmiany w projekcie, powinien poznać wszystkie ich konsekwencje.

Decydując się na zmianę, należy pamiętać, że potrzebne będzie wprowadzenie poprawek do projektu. Przede wszystkim będzie konieczne przeprowadzenie nowych obliczeń przez konstruktora. W projekcie muszą być zamieszczone nie tylko wymagania dotyczące grubości stropu i punktów jego podparcia, ale także szczegółowe informacje na temat materiałów, jakich należy użyć – na przykład klasy betonu i gatunku stali.


Bez względu na to, czy układany jest strop gęstożebrowy, czy monolityczna płyta żelbetowa, przed betonowaniem stropu kierownik budowy (i ewentualnie inspektor nadzoru) musi sprawdzić prawidłowość wykonania dotychczasowych prac. Po ustaleniu, czy wszystko zrobiono zgodnie z projektem i ze sztuką budowlaną, powinien dokonać wpisu do dziennika budowy i wyrazić zgodę na betonowanie.

Prace przygotowawcze

Przed wykonaniem płyty żelbetowej niezbędne jest zrobienie pełnego deskowania, podstemplowanie go i wypoziomowanie. 
W stropie gęstożebrowym prefabrykowane belki przejmują część obciążenia. Dzięki temu pełne deskowanie stropu nie jest potrzebne. Deskowane są tylko odcinki stropu gęstożebrowego pod żebrami rozdzielczymi – żelbetowymi belkami prostopadłymi do belek stropowych, które zapobiegają klawiszowaniu stropu – ujednolicają pracę belek i zmniejszają ugięcia stropu. Tylko bel-ki stropowe i fragmenty deskowania wymagają podparcia do momentu uzyskania przez beton ułożony na budowie pełnej wytrzymałości. Jeśli rozpiętość stropu nie jest większa niż 3,9 m, wystarczy jedna taka podpora w pobliżu środka stropu. Gdy rozpiętość stropu nie przekracza 6 m, niezbędne są dwie podpory – w 1/3 i 2/3 rozpiętości. Przy rozpiętości większej niż 4,2 m zalecane jest także wykonanie podpór przy ścianach. Jeżeli jest ona większa niż 6 m, należy umieścić podpory co 1/4 rozpiętości i przy ścianach.

Elementy konstrukcji

W płycie żelbetowej konstrukcję stanowi zbrojenie, w domach jednorodzinnych najczęściej z prętów f 6, 10 i 12 mm. Pręty rozkłada się na podkładkach, na deskowaniu. Układa się je w dwóch kierunkach – prostopadle do siebie – albo jednokierunkowo – jeśli jeden bok płyty jest co najmniej dwa razy krótszy od drugiego. W strefie przy podparciu płyty wykonywane jest dodatkowo zbrojenie dołem i górą – zwykle ze stalowych prętów średnicy 10-12 mm. Podstawowymi elementami konstrukcyjnymi stropu gęstożebrowego są belki stropowe. Mogą być one umieszczane w rozstawie do 90 cm  – najczęściej jest to 40, 45 albo 60 cm. Rozstaw belek jest uzależniony od nośności stropu. Jeżeli ma być większa, wybiera się strop o mniejszym rozstawie belek. Pustaki stropowe to tylko wypełnienie stropu, które nie wpływa na jego wytrzymałość – decydują o niej żebra i beton wypełniający przestrzenie między kształtkami oraz tworzący nad nimi kilkucentymetrową warstwę nadbetonu.
Nośność stropu gęstożebrowego zależy również od jego wysokości – im wyższe są pustaki, tym wyższe powstają między nimi żebra – elementy konstrukcyjne stropu. Powszechnie stosowana w domach jednorodzinnych wysokość stropu gęstożebrowego to 24 cm. Jeżeli trzeba zwiększyć jego nośność, należy powiększyć wysokość do 26,5, a nawet 34 cm.
Nad pomieszczenia o dużej powierzchni można wybrać strop o dłuższych belkach. Strop typu Teriva III pozwala na rozpiętość do 7,2, a Teriva II do 7,8 m.
Decydując się na strop, w którym dobiera się belki maksymalnej długości – Teriva II przy rozpiętości 7,8 m i Teriva III przy rozpiętości 6,6-7,2 m – trzeba się liczyć z wyższymi kosztami, ponieważ należy wzmocnić w nich strefy przypodporowe dodatkowym zbrojeniem.
Oprócz belek stropowych w stropach gęstożebrowych stosowane są żebra rozdzielcze. Wykonuje się je na budowie – wtedy, gdy rozpiętość stropu jest większa niż 4 m.
Wieńce obu stropów różnią się jedynie wielkością – wieniec płyty żelbetowej może mieć 14-16 cm wysokości, a stropu gęstożebrowego musi mieć co najmniej 23-28 cm.

Układanie stropu

Po wykonaniu zbrojenia monolitycznej płyty żelbetowej wystarczy je zabetonować.
W stropie gęstożebrowym na belkach układane są na styk pustaki stropowe, a dopiero potem całość jest betonowana.
Należy pamiętać o tym, że zawsze klasa betonu powinna zostać określona przez konstruktora wprowadzającego poprawkę do projektu. Nie można jej samowolnie zmieniać, ponieważ decyduje ona o nośności stropu.

W projekcie monolitycznej płyty żelbetowej powinno się znajdować zestawienie ilości różnych rodzajów stali potrzebnych do zbrojenia oraz rozstaw prętów i sposób ich połączenia.

Projekt stropu gęstożebrowego musi informować o liczbie belek i pustaków koniecznych do wykonania stropu, a także ilości poszczególnych rodzajów stali do dozbrojenia.

Przed ułożeniem płyty żelbetowej konieczne jest zrobienie pełnego deskowania i podstemplowanie go

Pod strop gęstożebrowy nie trzeba robić pełnego deskowania, a liczba podpór montażowych zależy od rozpiętości belek stropowych.

 

Monolityczna płyta żelbetowa.

Strop gęstożebrowy. Belki oparte na wieńcu.

Strop gęstożebrowy. Pustaki przy ścianie – oparte na wieńcu.

Po co zmieniać strop

Monolityczny na gęstożebrowy. Taka zmiana może być dokonana wtedy, gdy inwestorowi zależy na skróceniu czasu robót. Stropy gęstożebrowe są wykonywane z gotowych elementów, a to znacznie ułatwia i przyspiesza prace. W domach jednorodzinnych najczęściej stosuje się stropy Teriva. Do układania lekkich elementów (pustak Teriva waży około 15 kg, belka długości 4,2 m – około 60 kg) nie jest potrzebny dźwig. Strop gęstożebrowy pracuje lepiej niż płyta żelbetowa – jest sztywniejszy, ma mniejsze ugięcia, dlatego sprawdzi się nad pomieszczeniem o dużej powierzchni.
Gęstożebrowy na monolityczny. Monolityczna płyta żelbetowa zajmuje mniej miejsca niż strop gęstożebrowy – może być o połowę cieńsza przy takiej samej rozpiętości i obciążeniach. Poza tym płyta żelbetowa sprawdza się wtedy, gdy strop ma małą rozpiętość i skomplikowany kształt.
Uwaga! Błędy wykonawcze podczas robienia monolitycznego stropu żelbetowego są znacznie trudniejsze do usunięcia niż w przypadku stropu gęstożebrowego – wtedy można poprawić tylko fragment stropu.





Czy trzeba wzmacniać stropy pod ściany działowe
Monolityczna płyta żelbetowa nie wymaga wzmacniania w miejscach, w których mają stanąć ściany działowe. Wzmocnienie stropu gęstożebrowego pod takimi ścianami jest konieczne, gdy mają one stanąć wzdłuż żebra stropu. Wtedy obciążenie może być zbyt duże i uszkodzić strop. Dlatego w miejscu, w którym ma być ściana działowa, w stropie gęstożebrowym powinny zostać umieszczone obok siebie dwie albo trzy belki.
Jeżeli ściana działowa ma być ustawiona w poprzek żeber, nie trzeba wzmacniać stropu gęstożebrowego.
Przy obliczaniu nośności stropów domów jednorodzinnych do ciężaru stropu dodaje się obciążenie od ścian działowych – 75 kg/m² – i obciążenie zmienne – 150 kg/m²


Ściana działowa na monolitycznej płycie żelbetowej.

Ściana działowa na stropie gęstożebrowym

Zmiana rodzaju stropu gęstożebrowego – konsekwencje

W takiej sytuacji konieczna będzie konsultacja z konstruktorem i wprowadzenie poprawek do projektu.
Nie można wybrać stropu o mniejszej nośności, a więc zamiana może się wiązać tylko ze zmniejszeniem rozstawu belek albo zwiększeniem wysokości pustaków. Zwiększając ich wysokość, doprowadzimy do zmniejszenia wysokości kondygnacji. Wybierając strop o innym rozstawie belek niż ten z projektu, trzeba się liczyć ze zmianą wielkości otworu na schody – może się on zmniejszyć lub zwiększyć.
Jeżeli konieczne jest zwiększenie otworu, konstruktor musi zdecydować, czy do przejęcia obciążenia od belek stropowych wystarczy umieszczenie przy otworze na schody belki prostopadłej do belek stropowych, czy też konieczne będzie zrobienie podciągu opartego na słupie. Dodatkowych obliczeń konstrukcyjnych nie wymaga jedynie wymiana pustaków na lżejsze, ale o takiej samej wysokości.
Chcąc wprowadzić taką zmianę (kierując się względami ekonomicznymi), trzeba pamiętać, że droższe nie zawsze oznacza lepsze. Strop z kształtkami ceramicznymi jest droższy o mniej więcej 5% niż strop z pustakami betonowymi, nie zawsze jednak gwarantuje lepszą jakość. Kształtki ceramiczne przez proces wypalania bardziej niż betonowe narażone są na powstawanie w nich nieszczelności – co w konsekwencji może doprowadzić do sytuacji, w której po zabetonowaniu strop będzie miał nieco większy ciężar, niż planowano.

Uwaga ta strona utrzymuje się dzięki reklamą . Każdy kliknięcie w nie daje mi parę groszy. Nie bądź sknera .Z góry dzięki
.

Popularne posty z tego bloga

Drewniany balkon

Niemcy. Własny dom w Unii

Jak zrobić .Czapka kominowa.