Montaż drzwi w ścianie trójwarstwowej


Ładne, dobrane do elewacji drzwi wejściowe to tylko połowa sukcesu. Od tego, jak będą zamontowane, zależy, czy nie staną się najsłabszym miejscem w ścianie.

Drzwi wejściowe powinny zapewniać dobrą izolację cieplną, akustyczną oraz być niezawodne i uniemożliwiać lub w znacznym stopniu utrudniać włamanie.
Wszystko to zależy w dużej mierze od przestrzegania podstawowych zasad montażu:
- drzwi trzeba ustawić w ścianie tak, aby ich płaszczyzna znajdowała się w miejscu zapobiegającym powstawaniu mostków termicznych;
- elementy ościeżnicy muszą być dokładnie ustawione w pionie i poziomie;
- ościeżnica musi być trwale przymocowana łącznikami osadzonymi w elementach konstrukcyjnych ścian budynku;
- do łączenia trzeba stosować elementy o dużej odporności na ścinanie (czyli na obciążenia poprzeczne), specjalnie przystosowane do mocowania ościeżnic.

W trójwarstwowej nie tak łatwo

Ściana trójwarstwowa to zwykle:
- warstwa konstrukcyjna – grubości 19-30 cm, na przykład z pustaków z ceramiki tradycyjnej lub poryzowanej, z betonu komórkowego czy keramzytobetonu;
- warstwa izolacji cieplnej – grubości około 10 cm ze styropianu lub z wełny mineralnej;
- warstwa elewacyjna – grubości 9-12 cm z cegieł licowych lub klinkierowych albo pustaków pokrytych tynkiem. Warstwa elewacyjna wokół otworów drzwiowych i okiennych może być wysunięta kilka centymetrów, tworząc tak zwany węgarek.
Aby drzwi były ustawione w ścianie w miejscu optymalnym pod względem termicznym, ościeżnicę powinno się zamontować w płaszczyźnie izolacji cieplnej. Stwarza to zasadniczy problem z jej zamocowaniem. Dodatkowym utrudnieniem jest to, że takie położenie ościeżnicy utrudnia otwarcie drzwi pod kątem nieznacznie przekraczającym 90°. Ponieważ drzwi nie znajdą się w połowie ściany, lecz bliżej jej zewnętrznej krawędzi, wygodniej będzie, gdy zamontuje się je tak, aby otwierały się na zewnątrz (kąt otwarcia będzie wtedy nieco większy). Przy zakupie drzwi musimy jednak sprawdzić, czy warunki gwarancji zezwalają na montaż w taki sposób, aby otwierały się w zaplanowanym przez nas kierunku. Jest to szczególnie ważne w przypadku drzwi mających certyfikat Instytutu Mechaniki Precyzyjnej o zwiększonej odporności na włamanie – klasy C. Trzeba się upewnić, czy jest on ważny także w przypadku, gdy drzwi otwierają się na zewnątrz. Czasami bowiem taki certyfikat poświadcza zwiększoną odporność przy agresji z zewnątrz, ale tylko wówczas, gdy drzwi otwierają się do środka (wymagania w tym zakresie precyzuje norma: PN-90/B-92270).
Warto zwrócić uwagę, czy w instrukcjach montażu jest uwzględniona specyficzna sytuacja ściany trówarstwowej. Dla niektórych producentów najważniejsze są solidność i trwałość mocowania, zwłaszcza drzwi antywłamaniowych. Drugorzędną zaś kwestią jest mostek termiczny, który powstaje, gdy drzwi są zamontowane w warstwie konstrukcyjnej ściany. Zwłaszcza że większość domów jednorodzinnych ma wiatrołap, który pełni funkcję buforu cieplnego, chroniąc wnętrze przed nadmiernym dopływem zimnego powietrza.

Podłoga na poziomie

Szerokość i wysokość drzwi wejściowych określa rozporządzenie ministra infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim muszą odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z nim minimalna wysokość drzwi wejściowych to 2 m, szerokość zaś – 90 cm. Otwór w ścianie do zamontowania drzwi musi mieć odpowiednio większe wymiary. Trzeba bowiem uwzględnić szerokość belek ościeżnicy (najczęściej 10-12 cm) oraz luzy potrzebne do ustawienia jej w otworze.
Drzwi często montuje się w stanie surowym, zanim zostanie wykończona podłoga, dlatego nadproże nad otworem drzwiowym projektuje się na wysokości uwzględniającej wszystkie jej warstwy. Jako umowny poziom 0 przyjmuje się górną powierzchnię warstwy konstrukcyjnej (na przykład podłogi na gruncie lub stropu nad piwnicą) i do niego dodaje się:
- grubość izolacji cieplnej podłogi – około 10 cm;
- grubość wylewki – około 5 cm;
- grubość warstwy posadzki – 2-3 cm (w zależności od wybranego materiału – ceramika, kamień, drewno)
- oraz grubość górnej belki ościeżnicy – 5-6 cm.
Po zsumowaniu wszystkich tych wartości i dodaniu ich do wysokości drzwi otrzymujemy wysokość, na jakiej powinno się znaleźć nadproże, czyli co najmniej 2,22-2,24 m. Zawsze lepiej je zrobić nieco wyżej (o 1,5-2 cm) niż za nisko.
Skrzydła można w razie potrzeby skrócić. Drzwi wzmacniane płytą stalową trudno jest przyciąć, dlatego wyposaża się je w regulowany kaseton, który umożliwia dostosowanie wysokości skrzydła. Po ustaleniu wysokości poprzez wsunięcie lub wysunięcie kasetonu mocuje się go do skrzydła na stałe nitami.

Elementy łączące

Elementami służącymi do mocowania belek ościeżnicy są kotwy. Żeby kotwa spełniała swoje zadanie, musi zostać trwale i głęboko osadzona w murze. W ścianach betonowych lub pełnych ceramicznych czy silikatowych wystarcza zazwyczaj zakotwienie na głębokość 10 cm.
W ścianach z pustaków zaś głębokość zakotwienia powinna wynosić 14-15 cm. W przypadku ścian z elementów porowatych, takich jak beton komórkowy czy pustaki poryzowane, trzeba tę głębokość zwiększyć do 20 cm.
W sprzedaży są kotwy przeznaczone do montażu:
- w czasie budowy – wmurowywane;
- w gotowym otworze drzwiowym – wmurowywane po wykuciu otworów, wkręcane lub wklejane.
Kotwy do wmurowania to przyspawane lub przykręcane do ościeżnicy elementy stalowe: płaskowniki i pręty. Są też kotwy wyginane z naciętego fabrycznie fragmentu ościeżnicy.
Wkręcane kotwy rozporowe składają się ze śruby o rozszerzonym stożkowym zakończeniu i stalowej tulejki (wkręcanie śruby w kotwę powoduje rozszerzanie końcówki kotwy i zakleszczanie się w otworze). Nie powodują one dociskania mocowanej ościeżnicy do ściany i jej wichrowania.

Montaż na trzy sposoby
W gotowym otworze. Jeśli otwór drzwiowy jest już przygotowany, najlepiej jest zamocować belki ościeżnicy stalowymi płaskownikami grubości 1,5-2 mm sztywno połączonymi z ościeżnicą. Do ościeżnic drewnianych są one zamocowane wkrętami, do stalowych – przyspawane. Najniższy punkt mocowania powinien się znaleźć w pobliżu lub nieco powyżej zawiasu dolnego, najwyższy – na wysokości lub nieco poniżej zawiasu górnego. Płaskowniki mocuje się w warstwie konstrukcyjnej ściany kotwami. Miejsca, w których płaskowniki będą się opierać o ścianę, możemy delikatnie podkuć, aby łatwiej je było później ukryć w warstwie tynku.
To najczęściej stosowana metoda osadzania drzwi w ścianie trójwarstwowej.
Za węgarkiem. Ościeżnicę można też zamocować w warstwie konstrukcyjnej. Aby nie powstał mostek termiczny, wznosząc ścianę, tworzymy w otworze drzwiowym węgarek o szerokości 3 cm z warstwy izolacji cieplnej i warstwy elewacyjnej.
Będzie on przykrywał część montowanej później ościeżnicy. Wyciągnięcie izolacji cieplnej na ościeżnicę upodobni ścianę w miejscu montażu drzwi do dwuwarstwowej. Sposób ten stosuje się, jeśli elewacja będzie później tynkowana.
Po zamontowaniu ościeżnicy ścianki węgarka wzmacniamy siatką zbrojącą i tynkujemy.
Taki sposób sprawdza się także przy montażu drzwi o podwyższonej odporności na włamanie.
W czasie wznoszenia ściany. W ościeże pomiędzy warstwą konstrukcyjną a elewacyjną wkładamy masywny stalowy kształtownik o grubych ścianach wypełniony materiałem termoizolacyjnym. Może to być kształtownik o profilu zamkniętym (kwadratowy, prostokątny) lub otwartym (ceownik). Przedtem trzeba do niego przyspawać „wąsy” z prętów lub płaskowników do zakotwienia i zamurowania w warstwie elewacyjnej i konstrukcyjnej.
Możemy też zamurować cztery-sześć odcinków kształtownika – długości 15-20 cm każdy – w miejscach, gdzie znajdują się punkty mocowania ościeżnicy. Kształtownik stalowy (lub jego odcinki) będzie służył do zamocowania belek ryglowej i zawiasowej ościeżnicy.
Ten sposób można stosować do wszystkich rodzajów drzwi.

Ościeżnica to podstawa

Ościeżnica składa się z czterech elementów połączonych w narożnikach. Są to: pionowe belki – ryglowa i zawiasowa, pozioma belka nadprożowa oraz próg – element montażowy ułatwiający ustawienie belek ościeżnicy, częściowo chowany w warstwach podłogi. Są też drzwi z progiem przystosowanym do mocowania do istniejącej posadzki.

Ustawienie drzwi w ścianie

Miejsca wokół otworów drzwiowych (a także okiennych) są szczególnie narażone na przemarzanie. Dlatego bardzo ważne jest takie ustawienie drzwi w murze, by zmniejszyć straty ciepła i nie dopuścić do kondensacji pary wodnej w ścianie lub na jej powierzchni. Temperatura wewnętrznej strony ściany i krawędzi ościeża nie może spaść poniżej +10°C.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty