Ogrzewanie na gaz płynny


Możesz je mieć, mieszkając z dala od sieci gazowej. Jest wygodniejsze niż ogrzewanie paliwem stałym, tańsze niż energią elektryczną i bardziej ekologiczne niż olejem opałowym.
Gaz płynny otrzymuje się podczas wydobywania ropy naftowej i gazu ziemnego lub jako uboczny produkt rafinacji ropy naftowej.
Od angielskiej nazwy Liquefied Petroleum Gas (co w dosłownym tłumaczeniu oznacza skroplony gaz z ropy naftowej) zyskał popularne i u nas określenie LPG. Jest sprzedawany w butlach i zbiornikach (o znacznie większej niż butle pojemności).
Gaz oferowany jest w następującym asortymencie:
- butan techniczny;
- mieszanina butanu i propanu technicznego (propan-butan);
- propan techniczny.
Do celów grzewczych są wykorzystywane propan techniczny lub mieszanina propanu i butanu.
Właściwości fizyko-chemiczne gazu płynnego zależą od składu mieszaniny.
Propan (C3H8) ma wysoką wartość opałową – 46,3 MJ/kg. Jego największą zaletą jest niska temperatura wrzenia (-42°C), dzięki której w naszych warunkach klimatycznych można go magazynować w zbiornikach naziemnych bez obawy zamarznięcia. Jest prawie dwukrotnie cięższy niż powietrze, więc gdy się ulatnia, gromadzi się przy podłodze.
Ponieważ jest bezwonny, musi być sztucznie nawaniany, aby dało się go wyczuć w razie awarii instalacji.
Butan (C4H10) ma nieco mniejszą wartość opałową niż propan (45,60 MJ/kg), ale nie to jest jego główną wadą. Jest nią wysoka temperatura parowania (-0,5°C).
Propan-butan (C3H8+ C4H10) to mieszanina, która – zależnie od składu procentowego – ma temperaturę wrzenia od -42 do -0,5°C. Magazynuje się ją w zbiornikach podziemnych. Tylko mieszaniny o dużej zawartości propanu mogą być przechowywane w zbiornikach naziemnych. Inne właściwości propanu-butanu są takie same jak propanu.

W czym gaz płynny jest lepszy od...

- gazu ziemnego? Ma od niego ponad półtora raza większą wartość opałową, dzięki czemu z mniejszej porcji paliwa uzyskuje się więcej ciepła. Przechowuje się go w zbiorniku, więc można z niego korzystać tam, gdzie nie doprowadzono sieci z gazem ziemnym. Niezależność od sieci zabezpiecza użytkowników przed brakiem gazu w razie jej awarii i pozwala bez ograniczeń korzystać z niego w okresach największego zapotrzebowania (bez obawy o obniżenie jego ciśnienia).
- paliw stałych? Jest od nich wygodniejszy w użyciu. Proces spalania jest w pełni kontrolowany. Urządzenia nie wymagają stałej obsługi. Powstające spaliny są czyste. Nie ma odpadów z paleniska, które trzeba by składować.
- oleju opałowego? Spalanie gazu jest bezzapachowe, a powstające spaliny są czystsze niż te ze spalania oleju. Paliwo jest przechowywane poza domem, więc w razie wycieku mniej groźne niż olej magazynowany w domu.
- energii elektrycznej? Koszty ogrzewania domu są niższe niż energią elektryczną.

Droga instalacja i inne ograniczenia
Istotnymi barierami stosowania gazu płynnego jako paliwa do ogrzewania domów są wysoki koszt wykonania instalacji i konieczność jej ciągłego serwisowania.
Zbiornik z gazem – ze względu na panujące w nim ciśnienie – podlega nadzorowi Urzędu Dozoru Technicznego, co przysparza dodatkowych kosztów.
Ani kotłownia, ani magazyn paliwa nie mogą się znajdować w piwnicy. Gaz płynny można użytkować jedynie w pomieszczeniach, w których poziom podłogi znajduje się powyżej powierzchni gruntu, ponieważ jest cięższy od powietrza i w razie wycieku z instalacji zalega przy podłodze. Zbiornik trzeba umieścić na działce, zachowując bezpieczną odległość od innych obiektów. Przepisy zabraniają korzystania w jednym budynku z gazu płynnego i ziemnego.
Zbiornika nie wolno tankować do pełna. Gaz płynny ma duży współczynnik rozszerzalności cieplnej zależny od temperatury. Po uwzględnieniu marginesu bezpieczeństwa okazuje się więc, że zbiornik można napełnić jedynie do 85% jego całkowitej objętości.

Jaki zbiornik wybrać?
Możliwości są dwie. I pierwsza – zbiornik naziemny, i druga – podziemny – mają wady. Zbiornik naziemny można ustawić wyłącznie na ogrodzonej działce (aby ograniczyć dostęp do niego osób niepowołanych). Z podziemnym może być kłopot na terenach o niskim poziomie wód gruntowych, gdyż ciśnienie hydrostatyczne wody może go wypychać z ziemi.
Jeśli zdecydujemy się na ogrzewanie propanem, możemy wybrać albo zbiornik naziemny, albo podziemny. W podziemnym o tej samej pojemności zmieści się więcej gazu, bo temperatura i ciśnienie gazu utrzymują się w nim na stałym poziomie (temperatura – około 8°C, ciśnienie – 5-6 barów).
Inaczej jest z mieszaniną propanowo-butanową. Tę można przechowywać jedynie w zbiornikach podziemnych, w których dzięki stałej dodatniej temperaturze zawsze jest możliwe odparowanie gazu będące warunkiem właściwej pracy instalacji.
Posadowienie zbiornika podziemnego – ze względu na wysoki koszt robót ziemnych – jest droższe niż naziemnego. Kosztowne i niewygodne są też ewentualne naprawy w razie jego awarii.

Co się dzieje w zbiorniku?

W normalnych warunkach atmosferycznych gaz płynny występuje w fazie gazowej, jednak pod ciśnieniem zmienia stan skupienia na ciekły.
Jego objętość zmniejsza się przy tym przeszło 250 razy. Zmiana stanu skupienia zależy od temperatury otoczenia i ciśnienia panującego w zbiorniku. Im wyższa jest temperatura otoczenia, tym wyższego ciśnienia potrzeba do skroplenia gazu.
W zbiorniku gaz płynny występuje zawsze w dwóch stanach skupienia – ciekłym i gazowym. Przez zawór znajdujący się w górnej części zbiornika faza gazowa przepływa do instalacji. Przejście z fazy ciekłej do gazowej wymaga dostarczenia ciepła, które pochodzi częściowo z samego gazu (przez co temperatura w zbiorniku się obniża), a częściowo z otoczenia, skąd jest pobierane przez ścianki zbiornika. Ilość ciepła zależy od szybkości parowania i gdy pobór gazu jest bardzo duży, na zewnętrznych ścianach zbiornika może się nawet pojawić szron. Gdy na zewnątrz panuje bardzo niska temperatura, obniżanie się temperatury gazu płynnego na skutek odparowywania może doprowadzić do zaniku procesu parowania. Rozpoczyna się on ponownie, gdy gaz płynny przejmie wystarczającą ilość ciepła z otoczenia i temperatura fazy ciekłej w zbiorniku podniesie się powyżej minimalnej temperatury parowania.
Takie zjawisko może zachodzić podczas silnych mrozów, kiedy jest największe zapotrzebowanie na gaz, i świadczy o tym, że zbiornik jest zbyt mały w stosunku do potrzeb. Latem się to nie zdarza, ale z kolei zbyt wysoka temperatura otoczenia może doprowadzić do nadmiernego wzrostu ciśnienia gazu w zbiorniku. Nagrzanie się zbiornika z propanem do temperatury +40°C powoduje wzrost ciśnienia do około 16 barów. Po jego przekroczeniu powinien zadziałać zawór bezpieczeństwa umieszczony na zbiorniku. Aby uniknąć takich sytuacji, trzeba zadbać o to, by temperatura zbiornika była zawsze niższa niż +40°C. Dlatego w celu ochrony przed nadmiernym nagrzewaniem przez słońce zbiorniki naziemne (co najmniej 70% ich powierzchni) maluje się białą farbą.



Gdzie umieścić zbiornik?

Naziemnych nie wolno ustawiać w zagłębieniach terenu ani w pobliżu rowów (nie bliżej niż 5 m), studzienek lub wpustów kanalizacyjnych, w których mógłby się gromadzić ulatniający się gaz. Miejsce na zbiornik musi być płaskie, ogrodzone i przewiewne. Powierzchnia gruntu pod zbiornikiem powinna być pokryta żwirem (nie mogą się na niej znajdować materiały łatwo zapalne). Zbiorniki do magazynowania gazu płynnego o pojemności do 10 m³ przeznaczone do zasilania domowych instalacji gazowych muszą się znajdować w bezpiecznej odległości od innych obiektów na działce i w jej sąsiedztwie. Gaz płynny jest zwykle dowożony cysternami o masie powyżej 20 t. Jeśli zbiornik znajduje się w takim miejscu na działce, że jego napełnienie wymaga wjazdu na posesję, trzeba odpowiednio przygotować podłoże. Zwykła droga gruntowa, zwłaszcza w okresie obfitych opadów, zupełnie się do tego nie nadaje. Samo ułożenie kostek bauma na zagęszczonym piasku też nie wystarczy. Po przejechaniu ciężkiej cysterny powstaną bowiem koleiny.


Instalacja od zbiornika do budynku

Instalację z gazem ze zbiornika doprowadza się do typowej szafki gazowej umieszczonej na ścianie domu. Jeżeli przewód nie jest dłuższy niż 10 m i jest pewność, że składniki gazu nie będą kondensować w warunkach eksploatacyjnych, można go poprowadzić powyżej poziomu terenu między zbiornikiem a budynkiem, a także po zewnętrznej ścianie budynku.
Rurociągi nie powinny być prowadzone pod fundamentami domu, wewnątrz ścian nośnych i muru szczelinowego. Miejsca przejścia przez ściany trzeba zabezpieczyć rurą ochronną i uszczelnić. Rurociągi lub węże elastyczne do gazu płynnego między dwoma zaworami odcinającymi muszą być wyposażone w zawór bezpieczeństwa. Urządzenia, zbiorniki, rurociągi, podpory i konstrukcje trzeba uziemić.


Wewnętrzna instalacja gazowa

Zaczyna się za zaworem głównym odcinającym zbiornik. Składają się na nią: przewody prowadzone na zewnątrz i wewnątrz domu, armatura i kształtki oraz urządzenia gazowe wraz z przewodami spalinowymi lub powietrzno-spalinowymi. Jej zadaniem jest doprowadzenie gazu do kotłów, podgrzewaczy i kuchenek w odpowiedniej ilości i pod ciśnieniem nie większym niż 5 kPa. Do tego potrzebne jest urządzenie redukcyjne, które obniży ciśnienie od panującego w zbiorniku do wymaganego w instalacji. Umieszcza się je na zewnątrz budynku.
Z rur stalowych lub miedzianych. Instalację wykonuje się z rur stalowych bez szwu lub rur przewodowych ze szwem łączonych przez spawanie. Wewnątrz domu połączenia mogą być gwintowane. Można też używać rur miedzianych łączonych lutem twardym.
Na ścianach lub w bruzdach. Przewodów gazowych nie należy prowadzić przez pomieszczenia mieszkalne ani takie, w których mogłyby zostać uszkodzone. W piwnicach i suterenach trzeba je układać na ścianach lub pod stropem, na wyższych kondygnacjach mogą być ukryte w bruzdach osłoniętych nieuszczelnionymi ekranami lub wypełnionych łatwo usuwalną masą tynkarską niepowodującą ich korozji (nie wolno wypełniać bruzd z przewodami miedzianymi). Przed zasłonięciem (wypełnieniem) bruzd trzeba jednak przeprowadzić próbę szczelności instalacji.
Wolno poprowadzić przewody gazowe stalowe przez garaż, pod warunkiem że zabezpieczy się je przed uszkodzeniem mechanicznym.
Sposób prowadzenia instalacji powinien umożliwiać samokompensację wydłużeń cieplnych i zabezpieczać przed ewentualnym odkształcaniem na skutek osiadania budynku.
Ze względu na większy ciężar właściwy gazu niż powietrza poziome odcinki przewodów powinny się znajdować poniżej przewodów elektrycznych i urządzeń iskrzących. W miejscu, gdzie się krzyżują, muszą być od siebie oddalone o co najmniej 2 cm.

Jaki gaz, taki kocioł

Gaz płynny jest używany w gospodarstwach domowych głównie do ogrzewania budynku i wody (w kotłach centralnego ogrzewania i podgrzewaczach) oraz do gotowania (w kuchenkach i piekarnikach). Najlepiej od razu zdecydować, jakiego rodzaju mieszaniny będzie się używać, i kupić takie urządzenia gazowe, które będą miały dysze odpowiednie do jej spalania. Pozwoli to na ich bezpieczne użytkowanie i zapewni wysoką sprawność energetyczną.
Urządzenia gazowe przeznaczone do spalania gazu ziemnego GZ-50 można również przystosować do spalania gazu płynnego. Zabieg jest dość prosty – polega na wymianie dysz i ustawieniu regulatora ciśnienia przed dyszami palnika. Powinien go jednak wykonać fachowiec.
Analogicznie można postąpić z urządzeniem gazowym zasilanym gazem płynnym, jeśli w pobliżu niezgazyfikowanej dotychczas działki zostanie poprowadzona sieć gazowa.
Kotły gazowe i ogrzewacze pomieszczeń zasilane gazem płynnym podobnie jak urządzenia na gaz ziemny powinny być wyposażone w samoczynnie działające zabezpieczenia przed skutkami spadku ciśnienia lub przerwą w dostawie gazu. Zawór odcinający dopływ gazu instaluje się w pomieszczeniu, w którym znajduje się urządzenie, w miejscu łatwo dostępnym – nie dalej niż 1 m od króćca przyłączeniowego.
Kuchenki gazowe należy instalować w odległości co najmniej 0,5 m od okien, co powinno je zabezpieczyć przed zdmuchnięciem płomienia przez powiew z okna.
Urządzenia gazowe łączy się ze stalowymi lub miedzianymi przewodami instalacji gazowej na stałe lub za pomocą elastycznych przewodów metalowych.

Kotłownia – taka sama czy inna?

Kotły o mocy do 30 kW zasilane gazem płynnym mogą być – tak samo jak urządzenia na gaz ziemny – instalowane w pomieszczeniach nieprzeznaczonych na stały pobyt ludzi (na przykład w kuchni lub przedpokoju) albo w pomieszczeniu technicznym. Wymagania stawiane pomieszczeniom z kotłem są podobne jak dla gazu ziemnego (taka sama kubatura – 8 m³ dla pobierających powietrze do spalania z pomieszczeń i 6,5 m³ dla urządzeń z zamkniętą komorą spalania – oraz minimalna wysokość 2,2 m). Inne są natomiast zasady ich wentyowania. Powodem tego jest ciężar właściwy gazu płynnego – większy niż powietrza. W przypadku powstania nieszczelności gaz płynny zalega w dolnej części pomieszczenia. Dlatego powietrze wywiewane powinno w 80% pochodzić znad podłogi, a tylko w 20% – spod sufitu.
Zakończenia przewodów wentylacji grawitacyjnej (kratki wentylacyjne) trzeba więc umieścić odwrotnie niż w kotłowni z urządzeniem zasilanym gazem ziemnym: kratkę nawiewną – u góry (pod sufitem), wywiewną – nad podłogą.
Ilość powietrza, jaką trzeba nawiewać do kotłowni, zależy od rodzaju odbiornika gazowego. W przypadku urządzeń z otwartą komorą spalania strumień powietrza nawiewanego musi być większy od strumienia wywiewanego o tę jego ilość, która jest zużywana w procesie spalania. W pomieszczeniach z kotłami (podgrzewaczami) z zamkniętą komorą spalania powietrze do spalania jest doprowadzane specjalnym (oddzielnym) przewodem i nie uwzględnia się go w bilansie powietrza wentylacyjnego.

Czego możesz oczekiwać od dostawcy gazu

Firmy zajmujące się dystrybucją gazu płynnego oprócz dostarczania gazu oferują jeszcze inne usługi związane z wykonaniem instalacji i zdobyciem odpowiednich uzgodnień potrzebnych do rozpoczęcia użytkowania gazu płynnego. Są to:
- wykonanie projektu budowlano-instalacyjnego wraz z wymaganymi uzgodnieniami;
- dostawa urządzeń i zbiorników;
- prace instalacyjne;
- prace ziemno-budowlane;
- nadzór budowlany nad prowadzonymi pracami;
- odbiory techniczne i budowlane instalacji;
- serwis.
Wykonanie instalacji zbiornikowych na gaz płynny jest inwestycją dość kosztowną. Dlatego przygotowuje się indywidualne oferty uwzględniające różny zakres udziału inwestora w kosztach inwestycji. Istnieje również możliwość realizacji całej inwestycji na koszt dostawcy gazu i oddania jej inwestorowi w dzierżawę. Umowa na realizację instalacji zbiornikowej jest zwykle również umową na dostawę gazu płynnego.

Serwisowanie instalacji

Każdy, kto decyduje się na instalację gazu płynnego, musi pamiętać o jej serwisowaniu gwarantującym bezpieczne użytkowanie. Można w tym celu podpisać umowę z dostawcą gazu. W ramach prac serwisowych wykonuje się planowe okresowe przeglądy instalacji wykluczające ryzyko ulatniania się gazu oraz usuwa usterki i uszkodzenia zgłaszane przez użytkownika. W sytuacjach awaryjnych – w razie rozszczelnienia zbiornika lub instalacji – jest udzielana natychmiastowa pomoc. Usługa serwisowa zapewnia wymianę zużywających się części instalacji oraz dokonywanie odbiorów i rewizji przez organ dozoru technicznego.

JAK USTALIĆ WIELKOŚĆ ZBIORNIKA?

Gaz płynny wykorzystywany w gospodarstwach domowych jest magazynowany w zbiornikach o typowej pojemności: 2700, 4850 lub 6700 l. Wielkość zbiornika zależy od łącznej mocy urządzeń gazowych znajdujących się w budynku. Ze względu na dużą rozszerzalność cieplną ciekły gaz może zajmować maksymalnie 85% objętości zbiornika – latem jego objętość może bowiem wzrosnąć o mniej więcej 10%. Pozostałe 5% zapasu przyjmuje się ze względów bezpieczeństwa. Gdyby zbiornik napełniono gazem płynnym do ponad 90%, mogłoby dojść do jego rozerwania i wycieku gazu powodującego zagrożenie wybuchem.

Naziemny zbiornik z gazem
W zbiornikach naziemnych nieogrzewanych może być przechowywany tylko propan. Mieszanina propanu i butanu w ujemnej temperaturze może się zachowywać w sposób uniemożliwiający prawidłową pracę instalacji.

Podziemny zbiornik z gazem

W zbiornikach podziemnych można przechowywać propan i propan-butan. Posadowienie takiego zbiornika ze względu na prace ziemne jest droższe niż naziemnego.



Lokalizacja zbiornika na działce
Decydując się na ogrzewanie gazem płynnym, trzeba wyznaczyć na działce miejsce na zbiornik do magazynowania gazu. Musi się ono znajdować w bezpiecznej odległości od innych obiektów na posesji.

ZBIORNIK Z GAZEM – WYMOGI TECHNICZNE

Gaz może być magazynowany tylko w zbiornikach dopuszczonych do stosowania przez Urząd Dozoru Technicznego.

Zbiornik musi być wyposażony w:
- zawór bezpieczeństwa;
- zawory odcinające;
- poziomowskaz z niezależnym wskaźnikiem maksymalnego dopuszczalnego napełnienia, z wyjątkiem poziomowskazów cieczowych;
- automatyczne zawory zabezpieczające przed wypływem gazu w razie awarii (zawory zwrotne lub nadmiarowe) na króćcach fazy ciekłej, z wyjątkiem zaworów odwodnienia;
- manometr.
Przed przekazaniem do eksploatacji oraz po każdym remoncie i naprawie zbiornik i instalację należy poddać próbie szczelności. Konstrukcji utrzymującej zbiornik naziemny stawia się wymóg 120-minutowej odporności ogniowej, aby w przypadku jej uszkodzenia na skutek pożaru nie doszło również do uszkodzenia zbiornika i instalacji.
Zagrożenie stanowią nie tylko zbiorniki eksploatowane, ale również takie, które są napełnione gazem, ale się z nich nie korzysta. Mieszanina powietrza i pozostałości gazu w zbiorniku jest silnie wybuchowa. Jeśli więc przestanie się używać instalacji zbiornikowej, należy opróżnić zbiornik z pozostałości gazu zarówno w fazie płynnej, jak i gazowej.

Aby oszacować koszty wykonania i użytkowania instalacji gazu płynnego, trzeba uwzględnić następujące pozycje:
1. Projekt instalacji. Koszt od 1000 zł, ale niektóre firmy w ramach promocji wykonują go nieodpłatnie.
2. Zbiornik. Można go dzierżawić za 30-50 zł miesięcznie lub zapłacić jednorazowo kaucję zwrotną w wysokości 3000-4000 zł. Zwrot następuje po rezygnacji z dalszych dostaw gazu.
3. Instalacja i odbiory – 1500 zł, wykonanie płyty pod zbiornik naziemny – 500 zł (inwestor może ją zrobić we własnym zakresie).
4. Serwis. Jest wliczony w cenę dzierżawy zbiornika lub kosztuje 20-40 zł miesięcznie w zależności od rodzaju zbiornika (naziemny czy podziemny).
5. Cena gazu. Zmienia się w zależności od pory roku (najwyższa jest zimą, najniższa – latem). Jesienią ubiegłego roku wynosiła (zależnie od dostawcy) od 1,33 do 1,44 zł/l. Napełnienie zbiornika o pojemności 2700 l kosztowało więc około 3000 zł.
U niektórych dostawców pierwsze napełnienie zbiornika odbywa się na korzystniejszych niż kolejne zasadach – jest tańsze.
Za dostawę gazu można płacić jednorazowo lub w ratach, których liczba może być różna u poszczególnych dostawców. Są firmy, które za pomocą urządzeń telemetrycznych mogą prowadzić rozliczenie zużycia gazu w miesięcznych ratach – zgodnie z faktycznym zużyciem. Urządzenie takie dokonuje odczytu zużycia gazu i poziomu gazu w zbiorniku. Dane te przesyła do dostawcy gazu, który na ich podstawie wystawia fakturę. Jest też dodatkowe udogodnienie. Nie trzeba pamiętać o zamówieniu nowej porcji gazu, gdyż dzięki automatycznemu pomiarowi jego poziomu w zbiorniku w odpowiednim momencie do dostawcy jest wysyłany sygnał o konieczności uzupełnienia zapasu paliwa.
Po zsumowaniu wydatków orientacyjny koszt przedsięwzięcia w pierwszym roku użytkowania wynosi około 10 000 zł. Dzięki promocji może być jednak obniżony nawet do połowy tej wartości. Warto porównać oferty kilku dostawców, aby wybrać najkorzystniejszą. Trzeba też zwrócić uwagę na koszty wykonania i użytkowania instalacji w pierwszym roku i w następnych latach, aby nie być zaskoczonym warunkami zawartymi w umowie z dostawcą gazu.

Sygnalizacja wycieku gazu
W domach jednorodzinnych można stosować instalacje sygnalizujące przekroczenie dopuszczalnego stężenia gazu. Czujki sygnalizacyjne instaluje się w piwnicach i suterenach oraz w pomieszczeniach, w których – w razie awarii instalacji – mógłby się gromadzić gaz. Zawór odcinający dopływ gazu do budynku instaluje się między kurkiem głównym a wprowadzeniem przewodu do budynku.

Gaz płynny. Przepisowo = bezpiecznie (Michał Witkowski, ekspert PZU)

Używane w gospodarstwach domowych jako źródło energii propan oraz mieszanina propan-butan to gazy wybuchowe. Nie będziemy się jednak musieli bać zbiornika z gazem stojącego w bliskim sąsiedztwie naszego domu, jeśli się zastosujemy do przepisów, jakie dyktują wymogi bezpieczeństwa, oraz zachowamy ostrożność.

1. Zbiornik z gazem płynnym musi być bezpiecznie umiejscowiony – przepisy szczegółowo określają minimalne dopuszczalne jego odległości od innych obiektów (budynków, granic posesji czy źródeł ognia).
2. Do miejsca, w którym się znajduje zbiornik, musi być zapewniony dojazd pożarowy; dobrze, jeśli zbiornik jest przed domem, a nie na tyłach, gdzie trudno jest dojechać. Nie powinny mieć do niego dostępu osoby niepowołane oraz dzieci.
3. Instalację zbiornikową gazu płynnego może wykonać tylko i wyłącznie osoba mająca uprawnienia gazowe – najczęściej jest to pracownik firmy, która będzie dostawcą gazu. Do eksploatacji natomiast instalacja musi być dopuszczona przez Urząd Dozoru Technicznego. W trakcie eksploatacji trzeba pamiętać o obowiązkowych okresowych kontrolach i przeglądach.
4. W pomieszczeniach, w których są zainstalowane urządzenia gazowe (kotłownia z kotłem gazowym, kuchnia z kuchenką gazową, łazienka z gazowym podgrzewaczem wody), warto zamontować specjalne detektory – zwiększy to nasze bezpieczeństwo. Urządzenia te bezustannie kontrolują stężenie gazu w powietrzu i już przy stężeniu kilkunastokrotnie mniejszym niż to, przy którym może nastąpić wybuch, ostrzegają nas za pomocą sygnalizacji optycznej i dźwiękowej. Detektor może współpracować z zaworami w instalacji gazowej – dopływ gazu jest wtedy odcinany automatycznie.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty