Płaski dach


Dach płaski to dobre rozwiązanie dla tych, którzy chcą zmniejszyć koszty budowy domu – koszt skomplikowanego dachu to przecież lwia część wydatków – nawet 40-50 tys. zł.



Stropodach to strop nad ostatnią kondygnacją pełniący jednocześnie funkcję dachu. W takim rozwiązaniu nie ma poddasza. Stropodach jest tani i można go szybko wykonać. Dobrze zaprojektowany i solidnie zrobiony nie będzie wymagał częstych napraw i dorówna trwałością dachom spadzistym. Trzeba jednak pamiętać o tym, że nie w każdych warunkach klimatycznych stropodachy zdają egzamin. Nie sprawdzają się w górach, gdzie dłużej niż w innych regionach Polski leży śnieg, jego opady są częstsze i bardziej intensywne. Śnieg, który zalega na stropodachu, może po kilku zimach spowodować jego uszkodzenie.
Choć stropodach jest nazywany dachem płaskim, musi mieć spadek – dzięki niemu woda spływa do rynien lub studzienek dachowych. Może być wentylowany lub niewentylowany.
Stropodach niewentylowany powinien mieć spadek 3-5%. Tylko wtedy, gdy ma pełnić funkcję tarasu, jego spadek musi mieć co najmniej 1,5%, a maksymalnie 2,5%.
Stropodach wentylowany zawsze należy budować z konstrukcją spadkową, która zagwarantuje nachylenie dachu nie mniejsze niż 5% i jednocześnie nieprzekraczające 20%.

1. Stropodachy wentylowane

Są najpopularniejszymi dachami płaskimi. Pusta przestrzeń pomiędzy termoizolacją a izolacją przeciwwilgociową umożliwia w nich swobodną cyrkulację powietrza, co chroni ocieplenie przed zawilgoceniem.
Stropodach wentylowany, jak sama nazwa wskazuje, wymaga otworów wentylacyjnych. Najlepiej, gdy są one rozmieszczone we wszystkich ściankach kolankowych (częściach ścian zewnętrznych między stropem najwyższej kondygnacji i dolną częścią połaci dachowej). Takie rozwiązanie zapewni przepływ powietrza bez względu na kierunek wiatru. Łączna powierzchnia przekroju otworów przewietrzających powinna wynosić co najmniej 1/1000 powierzchni połaci dachu. Należy pamiętać o zabezpieczeniu wlotów powietrza przed ptakami i owadami. W tym celu osłania się je metalową siatką.
Konstrukcję spadkową (spadek 5-20%) można zrobić z cegły dziurawki lub z drewna. Dobrym gatunkiem będzie tu sosna lub świerk. Są one miękkie i sprężyste, łatwo poddają się obróbce, a jednocześnie są odporne na duże różnice temperatury.
Podczas renowacji stropodachu wentylowanego możemy go docieplić. Jest to bardzo proste, nie ma potrzeby naruszania konstrukcji. Docieplenie może być wykonane z materiału sypkiego, jak na przykład ekofiber (luźne włókna celulozowe), lub granulatu z wełny mineralnej czy styropianu. Materiał izolacyjny wdmuchuje się pompą przez wszystkie otwory wentylacyjne. Bardzo ważne jest, aby po dociepleniu otwory wentylacyjne pozostały drożne. Termoizolacja z sypkiego materiału daje możliwość zmieniania grubości warstwy.

Konstrukcja spadkowa ze ścian ażurowych

Ściany te mogą być wznoszone wzdłuż lub w poprzek przewidywanego spadku dachu. Układa się na nich płyty korytkowe. Uwaga! Na warstwie izolacji termicznej można położyć folię wysokoparoprzepuszczalną. Zabezpieczy to izolację przed wywiewaniem z niej ciepła i wnikaniem w nią skroplin pary z przestrzeni wentylacyjnej.

CO NA KONSTRUKCJĘ SPADKOWĄ (Dr inż. Marcin Pisarski, konstruktor, pracownik Katedry Budownictwa i Geodezji Wydziału Inżynierii i Kształtowania Środowiska SGGW)

Ściany ażurowe są lepszym i pewniejszym rozwiązaniem niż konstrukcja drewniana. Drewno inaczej reaguje na zmiany wilgotności. Niezależna praca konstrukcji spadkowej i konstrukcji budynku może spowodować pęknięcia hydroizolacji (papy).
Nieszczelna warstwa papy narazi na trwałe zniszczenia zarówno drewniane łaty, jak i termoizolację, zwłaszcza jeśli została wykonana z materiału nieodpornego na wilgoć. Aby wymurowane na stropie ściany nie tworzyły mostka termicznego, dobrze jest w miejscu, gdzie mają stanąć, zrobić izolację termiczną. Układamy tam pasy z polistyrenu ekstrudowanego, a pomiędzy nimi robimy wylewkę wyrównującą.

2. Stropodachy pełne
Są zbudowane ze szczelnie do siebie przylegających warstw. Zarówno te o standardowym, jak i odwróconym układzie warstw dostarczają dodatkowej powierzchni w postaci tarasów lub dachów zielonych. Skurcze termiczne betonu mogą pozbawić szczelności warstwy izolacyjne stropodachu, dlatego przy wykonywaniu warstw spadkowych konieczne jest zrobienie szczelin dylatacyjnych dzielących powierzchnię stropodachu na pola o powierzchni około 2 m². Izolacja termiczna w stropodachach pełnych może pełnić jednocześnie funkcję warstwy spadkowej. Wykorzystanie gotowych klinów styropianowych zapewnia dachom płaskim wymagany spadek i przyspiesza prace wykonawcze. Kliny styropianowe zastępują dwie warstwy – spadkową i izolacji termicznej. Dzięki temu strop jest o wiele mniej obciążony.
Do każdego budynku na podstawie rzutów z dokumentacji projektowej może być wyprodukowany indywidualny system klinów z zadanym spadkiem. Styropian może być fabrycznie oklejony papą (jednostronnie lub dwustronnie). Papa, którą oklejone są płyty styropianowe, wystaje po 10 cm z dwóch sąsiednich boków. Dzięki temu mamy gotowy zakład. Pomaga to wykonać szczelne połączenia pomiędzy poszczególnymi płytami. Kładąc styropian, możemy mieć warstwę hydroizolacji lub hydroizolacji i paroizolacji (styropian oklejony dwustronnie).

Stropodach pełny – tradycyjny układ warstw

Bardzo małe nachylenie stropodachu – 1,5 do 2,5% – utrudnia odpływ wody, dlatego jego pokrycie, aby zapewnić wodoszczelność, musi być zrobione ze szczególną dokładnością – zazwyczaj jest wykonywane z termozgrzewalnej papy bitumicznej.

Stropodach odwróconyZamieniona jest w nim kolejność warstw hydro- i termoizolacji. Na warstwie spadkowej jest układana hydroizolacja, a na niej izolacja termiczna z materiału całkowicie odpornego na wilgoć – polistyrenu ekstrudowanego. Stropodach odwrócony jest trwalszy od tradycyjnego, ponieważ powłoka hydroizolacyjna nie jest w nim narażona na uszkodzenia mechaniczne oraz negatywny wpływ czynników atmosferycznych.

OGRÓD NAD GŁOWĄ, CZYLI ZIELONY DACH
Szczególnym przypadkiem stropodachu o odwróconym położeniu warstw jest dach zielony. Pomiędzy dwiema warstwami włókniny filtrującej układa się kilka centymetrów płukanego żwiru. Dodatkowym zabezpieczeniem przed niekontrolowanym przenikaniem korzeni do niższych warstw stropodachu jest folia przeciwkorzenna o grubości około 0,4 mm, którą można położyć pod warstwą drenującą – żwirem. Na górnej warstwie włókniny jest układana warstwa wegetacyjna (substrat glebowy złożony z keramzytu, torfu i kompostu). Sadzi się tu zazwyczaj rośliny dobrze magazynujące wodę, niewymagające częstych zabiegów pielęgnacyjnych, o nierozbudowanym systemie korzeniowym. Ogrody można zakładać jedynie na stropach o mocnej konstrukcji, które są w stanie przenieść obciążenia od 90 do 450 kg/m² (w zależności od grubości warstwy wegetacyjnej).


3. Warstwy stropodachu

Izolacja termiczna

W stropodachach wentylowanych można zastosować styropian (polistyren ekspandowany) lub wełnę mineralną. W dachach odwróconych musi być użyty polistyren ekstrudowany (z uwagi na jego wodoszczelność). Grubość ocieplenia wynosi najczęściej od 15 do 20 cm. Lepiej jest zastosować dwie warstwy ocieplenia (wszystko jedno, czy brzegi styropianowych płyt są frezowane, czy niefrezowane), bo zmniejszy się wtedy ryzyko powstawania mostków termicznych.
Stropodachy wentylowane nie muszą być ocieplane twardym materiałem, może to być styropian o gęstości objętościowej 12 lub 15 kg/m³, czyli dawne FS 12 (nowe oznaczenie EPS 50 042) lub FS 15 (nowe oznaczenie EPS 70 040 Fasada albo EPS 80 040 Fasada), albo wełna mineralna o gęstości 20-35 kg/m³. Znacznie twardszej izolacji wymagają stropodachy, które jako tarasy będą narażone na dodatkowe obciążenia – styropianu odmiany co najmniej FS 20 (nowe oznaczenie EPS 100 038 Dach/Podłoga) lub wełny mineralnej o gęstości 150-220 kg/m³.
Współczynnik przenikania ciepła dla stropów i stropodachów nie może być większy niż 0,3 W/(m²·K). W tak zwanych domach energooszczędnych, w których priorytetem jest jak najniższy koszt ogrzewania, współczynnik przenikania ciepła wynosi U=0,2 W/(m²·K).

Izolacja przeciwwilgociowa

Do pokrycia stropodachów zazwyczaj używa się pap bitumicznych. Obecnie najczęściej stosowane są papy termozgrzewalne podobne w swej strukturze i budowie do tradycyjnych pap układanych na lepik. Wytwarzane są z asfaltów oksydowanych lub modyfikowanych polimerami. Papy termozgrzewalne są elastyczniejsze i odporniejsze na przebijanie oraz na wysoką temperaturę. Spodnia warstwa papy, czyli jej osnowa, może być wykonana z tkaniny szklanej lub poliestrowej, taśmy aluminiowej itp. Wierzchnia strona papy jest pokryta posypką mineralną, która odbijając promienie słoneczne, chroni stropodach przed przegrzaniem. Mocowanie warstwy papy polega na podgrzaniu jej spodniej strony, dzięki czemu bitum przytwierdza się do podłoża.
Papę termozgrzewalną rozgrzewa się palnikiem na gaz propan-butan lub agregatem wytwarzającym gorące powietrze i przykleja do drugiego pasa papy. Palnik podgrzewa papę do temperatury 80-120°C, a więc nie grozi to pożarem.
Na rynku są również dostępne papy samoprzylepne. W lecie przykleja się je do podłoża nagrzanego słońcem. Gdy układa się je przy niższej temperaturze, wymagają podgrzania palnikiem (od góry).
Przy nachyleniu stropodachu mniejszym niż 10% obie warstwy papy układa się równolegle do spadku z zakładkami nie mniejszymi niż 10% szerokości pasa papy. Na dachach o nachyle- niu około 20% warto zastosować pokrycie krzyżowe, to znaczy dolną warstwę ułożyć prostopadle, a górną równolegle do okapu. Dobra hydroizolacja musi być odporna na rozciąganie i wysoką temperaturę. Pod wpływem tej ostatniej papa staje się miękka – bitum uplastycznia się w 50-70°C. Im wyższa temperatura uplastycznienia, tym lepsza papa – odporniejsza na działanie promieni słonecznych.

Paroizolacja

To folia polietylenowa lub polipropylenowa grubości od 0,15 do 0,20 mm. Umieszcza się ją pod materiałami termoizolacyjnymi. Zabezpiecza leżące nad nią warstwy izolacji termicznej przed przenikaniem pary wodnej z pomieszczeń (paroprzepuszczalność wynosi około 0,5 g/m² na dobę). Najskuteczniejsze są folie zbrojone z włókna polipropylenowego z warstwą aluminium, która odbija promieniowanie cieplne, zmniejszając przy tym straty ciepła (powłoka aluminium znajduje się od strony stropu). Dobrą paroizolację stanowi papa, pod warunkiem że podłożem jest lity strop. Uwalnia ona jednak nieprzyjemny zapach bitumu, który w przypadku stropu drewnianego przedostawałby się do pomieszczenia.
Pasy folii lub papy układa się prostopadle do spadku, robiąc równoległe do okapu zakłady.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty