Podciąg pod sufitem.


Mam już projekt nowego domu i przymierzam się do wprowadzenia w nim kilku zmian. Chciałbym powiększyć jedno pomieszczenie, pozbywając się ściany konstrukcyjnej. Wiem, że w jej miejscu trzeba będzie zrobić podciąg przenoszący obciążenia z góry. Czy mogę jednak liczyć na to, że w całości będzie on schowany w stropie? Nie chcę bowiem, żeby duża belka całkiem wystawała z sufitu, psując wygląd pomieszczenia.
Gdy zamierzamy usunąć ścianę lub tarasujący drogę słup, musimy podeprzeć strop podciągiem. Przejmie on obciążenia z wyższych kondygnacji oraz dachu i przeniesie je równomiernie na inne elementy konstrukcji domu (inne ściany, inne słupy), a za ich pośrednictwem – na fundamenty. To, czy będzie wystawał z sufitu, czy zdoła się go zrobić na równi z nim, zależy od bardzo wielu czynników, które musi ocenić konstruktor-projektant. Dopiero jego wyliczenia dadzą ostateczną odpowiedź. Wszystko bowiem zależy od wysokości budynku, rodzaju stropu, rozpiętości przyszłego podciągu itp. To samo odnosi się do kosztów. Nie da się jednoznacznie stwierdzić, czy tańsza będzie ściana, czy zastępujący ją podciąg. Wszystko się wyjaśni dopiero po analizie konstrukcyjnej.

Podciąg z zasadami
Budowa (przekrój, geometria) – aby był wystarczająco sztywny i nie uginał się pod naporem obciążeń z góry, stosunek jego wysokości do długości powinien wynieść 1:15 (w przypadku belek drugorzędnych – 1:20, a belek silnie obciążonych – 1:10). To właśnie między innymi decyduje o tym, czy belka będzie grubsza niż strop i w konsekwencji bardziej lub mniej widoczna pod sufitem.
Minimalna szerokość podciągów żelbetowych wykonywanych na budowie powinna wynosić 6 cm i stanowić 0,35-0,50 wysokości przekroju. Oczywiście możemy się też spotkać z elementami niespełniającymi tych warunków, o przekroju dostosowanym do konkretnego przypadku.
Na geometrię podciągu oprócz jego rozpiętości i wielkości działających nań sił ma również wpływ sposób przyłożenia tych obciążeń. Przykładowo jeżeli ma on podeprzeć strop gęstożebrowy, belki stropowe wprowadzamy w podciąg, między jego strzemiona zbrojeniowe. Spód podciągu powinien zostać opuszczony minimum 10 cm poniżej spodu belek (rys. 1). Czasami, gdy ważne jest uzyskanie płaskiej powierzchni stropu, usuwa się z końcówek belek stropowych beton (rozkuwa się stopkę belki tak, aby wystawały z niej podłużne pręty zbrojenia), i doginając odpowiednio zbrojenie, wpuszcza się je w podciąg na wymaganą długość zakotwienia. Tego typu problemy z oparciem belek odpadają, gdy mamy możliwość wykonania podciągu pod stropem (rys. 2).
Głębokość oparcia – jest zależna od rozpiętości podciągu, obciążeń, jakie przenosi, szerokości podstawy oraz materiału ścian lub słupów, na których się opiera. W podciągach żelbetowych, swobodnie podpartych, zbrojenie należy doprowadzić do podpory i przedłużyć poza jej krawędź (rys. 3). Zazwyczaj dla podciągów żelbetowych przy oparciu na murze i typowych obciążeniach oraz rozpiętościach głębokość oparcia wynosi 25 lub 38 cm, jeśli wysokość podciągu przekracza 60 cm. Zaleca się, by głębokość oparcia belek była nie mniejsza niż 10 cm oraz nie mniejsza niż 1/3 wysokości belki. Przy znacznych obciążeniach punktowych przekazywanych na murowane ściany lub słupy podciągi opiera się na poduszkach betonowych lub kilku warstwach cegły ułożonych na zaprawie cementowej, których zadaniem jest rozłożenie nacisku belki.
Można się spotkać i z taką sytuacją, że podciągu nie da się oprzeć na elementach konstrukcyjnych przekazujących obciążenia do fundamentów domu. Na przykład wtedy, gdy jeden koniec belki nie ma się na czym oprzeć, bo zamiast muru trafia na otwór okienny. Opiera się go wówczas na dodatkowej belce poprzecznej, także zwanej podciągiem. Powinna ona mieć co najmniej taką samą wysokość jak podciąg. Jest to jednak rozwiązanie skomplikowane i lepiej go unikać, szukając lepszego miejsca do oparcia podciągu.

CO TO JEST PODCIĄG?
To belka stanowiąca podporę dla innych belek, ścian lub słupów. Najczęściej wykorzystuje się ją jako element konstrukcji stropu. Podpiera go równie skutecznie jak ściana konstrukcyjna lub słup. Może więc być umieszczana tam, gdzie trzeba podeprzeć strop, a ściana lub słup nie są z jakichś względów pożądane. Podciągi wykonuje się zazwyczaj z betonu B25 lub B30 i robi zbrojenie podłużne (zbrojenie rozciągane, dla przeniesienia sił od zginania) ze stali A-III lub A-IIIN. Zbrojenie poprzeczne w postaci strzemion (przenoszące siły ścinające) robi się zazwyczaj ze stali A-0. Przekrój podciągów żelbetowych jest przeważnie prostokątny lub teowy. Ten ostatni projektuje się zwykle wtedy, gdy płyty stropowe są żelbetowe monolityczne. Podciągi mogą być również ze stali lub z drewna. W takiej postaci stosuje się je przeważnie wtedy, gdy z podobnych materiałów jest wykonana konstrukcja budynku. O istnieniu, lokalizacji, wielkości i budowie podciągu decyduje projektant domu. Element taki musi być uwzględniony w projekcie lub poprawce do projektu.
Podobne posty