Przyłącze gazowe i instalacja gazowa


Co zrobić, by móc korzystać z gazu ziemnego? Jak załatwić formalności? Jak powinna być wykonana instalacja gazowa?


Gaz ziemny wprawdzie ostatnio szybko drożeje, ale pod tym względem nie różni się zbytnio od innych paliw. Pozostaje cały czas atrakcyjnym nośnikiem energii, dzięki któremu można ogrzewać dom, podgrzewać wodę, a także gotować za rozsądną cenę i jednocześnie bardzo wygodnie. By móc korzystać z gazu, trzeba go jakoś doprowadzić na działkę.

Pierwsze kroki
W terenowym Biurze Obsługi Klienta spółki PGNiG wypełnia się i składa formularz: „Wniosek o określenie warunków przyłączenia dla podmiotu ubiegającego się o przyłączenie do sieci gazowej, przewidującego odbiór paliwa gazowego w ilości do 10 m³/h w przeliczeniu na gaz ziemny wysokometanowy grupy E”. Dla podmiotów przewidujących odbiór większy niż 10 m³/h gazu przewidziano inny formularz, ale w przypadku ubiegania się o podłączenie gazu do domu jednorodzinnego aż tak dużego zapotrzebowania nie należy się spodziewać. W formularz trzeba wpisać adres inwestycji, rodzaj (budynek mieszkalny, gospodarczy, zakład produkcyjny itp.), przewidywany termin rozpoczęcia odbioru paliwa, cel jego wykorzystania (ogrzewanie pomieszczeń, przygotowywanie ciepłej wody, przygotowywanie posiłków itp.), rodzaj paliwa, które chcemy wykorzystywać (gaz ziemny wysokometanowy, zaazotowany Lw lub Ls), oraz określić maksymalną godzinową możliwość odebrania paliwa gazowego w ciągu roku w m³/h (w tabeli  na s. 182 podajemy przykładowe wartości dla najczęściej wykorzystywanych urządzeń). Do wniosku trzeba dołączyć oświadczenie dotyczące tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości lub obiektu budowlanego, w którym będą użytkowane urządzenia gazowe oraz mapę do celów projektowych (jeżeli planowany termin rozpoczęcia odbioru gazu jest dalszy niż osiem miesięcy, wystarczy mapa do celów opiniodawczych) w skali 1:500 lub 1:1000 z zaznaczonym obiektem, do którego ma być doprowadzony gaz. Na odpowiedź nie powinniśmy czekać dłużej niż 30 dni (60 dni, jeśli zamierzamy pobierać więcej niż 10 m³/h gazu). Jeżeli istnieją prawne, techniczne i ekonomiczne warunki dostarczania paliwa­ gazowego, otrzymamy oświadczenie o zapewnieniu jego dostawy i warunki przyłączenia do sieci gazowej ważne przez rok. Jest to gwarancja, że przez ten okres przedsiębiorstwo gazownicze będzie dysponować niezbędną mocą przesyłową i środkami finansowania inwestycji. Jeśli nie podpiszemy w tym czasie umowy, będziemy musieli ponownie zwrócić się o warunki przyłączenia. W warunkach będą określone koszty inwestycji. Jeżeli w założeniach do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe jest przewidywana rozbudowa sieci gazowej, to koszty realizacji są ustalone na podstawie stawek określonych w obowiązującej taryfie. Natomiast jeśli w założeniach do planu nie jest przewidywana rozbudowa sieci gazowej, ale istnieją techniczne­ i ekonomiczne możliwości przyłączenia, opłata za przyłączenie jest ustalana na podstawie analizy opłacalności inwestycji. W warunkach przyłączenia mogą być uwzględnione nasze sugestie dotyczące usytuowania gazomierza. Trzeba jednak brać przy tym pod uwagę obowiązujące przepisy i warunki techniczne.

Sprawdź przed zakupem
Jeżeli jeszcze nie kupiliśmy działki, a chcemy się dowiedzieć, czy będzie możliwe doprowadzenie na nią gazu ziemnego, w Biurze Obsługi Klienta spółki PGNiG możemy złożyć wniosek-zapytanie o możliwość przyłączenia do sieci gazowej. Do wniosku trzeba dołączyć aktualną mapę sytuacyjną terenu do celów informacyjnych, z zaznaczonym potencjalnym miejscem odbioru paliwa. Wszystkie wnioski można wysyłać pocztą na adres Biura Obsługi Klienta, może je też za nas złożyć osoba mająca nasze pełnomocnictwo.

Kto nas podłączy
Najwygodniej jest powierzyć kompleksowe wykonanie przyłączenia do sieci gazowni. Wtedy następnym krokiem jest wypełnienie i złożenie w BOK (można wysłać pocztą) wniosku o zawarcie z Operatorem Systemu Dystrybucyjnego „Umowy o przyłączenie do sieci gazowej”. Zobowiązujemy się w nim do rozpoczęcia odbioru gazu w oznaczonym terminie (zgłaszamy go w tym wniosku). Wewnętrzna instalacja gazowa w naszym budynku będzie musiała być w tym dniu gotowa do napełnienia jej gazem. Umowa zobowiązuje zakład gazowniczy do wykonania projektu, uzyskania wymaganych prawem dokumentów i włączenia naszej instalacji do czynnej sieci gazowej. Zakład przyjmuje na siebie całość prac wykonawczych, a po ich zakończeniu dokonuje odbioru technicznego. W umowie są określone między innymi: zakres robót, wysokość opłaty przyłączeniowej, termin realizacji i granica własności instalacji gazowej. Jeśli nie skorzystamy z usług gazowni, sami będziemy musieli znaleźć projektanta i wykonawcę. Projekt przyłącza przygotowany przez projektanta z uprawnieniami do projektowania instalacji gazowych trzeba uzgodnić w gazowni, a następnie w lokalnym Zespole Uzgadniania Dokumentacji Projektowej (ZUD).

We własnym zakresie
Do czasu wykonania przyłącza powinniśmy zadbać o zrobienie w domu wewnętrznej instalacji gazowej. Do wybudowania przyłącza wystarczy jedynie zgłoszenie budowlane, ale do zrobienia wewnętrznej instalacji gazowej jest potrzebne pozwolenie na budowę wydane przez starostwo albo urzęd miasta lub gminy. Do jego uzyskania jest potrzebny projekt, który musi przygotować osoba z uprawnieniami do projektowania instalacji gazowych. Będziemy jej musieli dostarczyć plan sytuacyjny nieruchomości i projekt domu. Montaż instalacji według projektu trzeba zlecić osobie z uprawnieniami do wykonywania instalacji gazowych. Zwykle to ona podłącza do instalacji kuchnię gazową, natomiast producenci kotłów wymagają, by ich urządzenia były podłączane przez autoryzowanych instalatorów, którzy przeszli szkolenie w ich firmie (jest to warunkiem uznania gwarancji). Jeśli mają uprawnienia do wykonywania instalacji gazowych, to można im zlecić zrobienie całej instalacji wewnętrznej w domu. Trzeba pamiętać, że komin lub przewód powietrzno-spalinowy także są traktowane jako elementy instalacji gazowej, i przed uruchomieniem dostawy gazu uzyskać pozytywną opinię kominiarską będącą potwierdzeniem, że mamy w domu sprawnie działającą wentylację i układ odprowadzenia spalin. Przed uruchomieniem instalacji wykonawca przeprowadza próbę szczelności będącą elementem tak zwanego odbioru technicznego, przy którym powinien być obecny właściciel domu.

Umowa sprzedaży
Po zakończeniu wszystkich prac i odbiorów technicznych można już złożyć wniosek o zawarcie umowy sprzedaży paliwa gazowego i napełnienie instalacji gazem (w biurze obsługi klienta zakładu gazowniczego). We wniosku informuje się o przeprowadzeniu opisanych wyżej prac, podając dane osobowe osób sporządzających protokoły odbioru, numer zgłoszenia budowlanego przeprowadzonych prac oraz zestawienie zainstalowanych urządzeń gazowych i deklarowany pobór gazu w metrach sześciennych na rok. Do wniosku trzeba dołączyć:
- decyzję urzędu miasta lub gminy o pozwoleniu na budowę instalacji gazowej;
- dokument potwierdzający tytuł prawny do korzystania z nieruchomości, w której będzie użytkowana instalacja gazowa;
- warunki przyłączenia do sieci gazowej;
- protokół odbioru technicznego wewnętrznej instalacji gazowej podpisany przez wykonawcę;
- protokół kominiarski;
- dowód tożsamości.
Po podpisaniu umowy, w której będzie określony czas dostarczania paliwa gazowego, urządzenia, które będą nim zasilane, i taryfa, według której będzie rozliczany klient, pracownicy zakładu gazowniczego zamontują nam gazomierz (właścicielom domów jednorodzinnych jest on udostępniany za darmo) i wtedy będziemy już mogli korzystać z gazu.

Przepisy i warunki techniczne
Gaz ziemny jest, jak wiadomo, substancją niebezpieczną. Wielokrotnie zdarzały się wypadki (zatrucia, wybuchy) spowodowane niewłaściwym wykonaniem lub złym stanem technicznym instalacji gazowych. Dlatego obowiązujące przepisy precyzyjnie określają, jak powinna być zbudowana. Jest bardzo ważne, by wykonawca się do nich stosował.

Na zewnątrz
Instalacja gazowa budynku zasilanego z sieci gazowej powinna mieć zamontowany na przyłączu kurek główny umożliwiający odcięcie dopływu gazu. Powinien się on znaleźć na zewnątrz budynku w wentylowanej szafce z materiału trudno zapalnego. Szafka z kurkiem może być umieszczona przy ścianie, we wnęce­ ściennej lub w odległości nieprzekraczającej 10 m od zasilanego budynku. W przypadku zabudowy jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej także w większej odległości, w linii ogrodzenia od ulicy lub ciągu pieszego, i z do-
stępem od strony zewnętrznej działki (w takim przypadku na ścianie budynku musi być dodatkowy zawór odcinający). Miejsce to powinno być łatwo dostępne i zabezpieczone przed czynnikami atmosferycznymi, uszkodzeniami mechanicznymi i dostępem osób niepowołanych. To samo zalecenie dotyczy urządzenia redukującego ciśnienie gazu, które również musi być zainstalowane na zewnątrz budynku. Jeśli kurek główny ma się znaleźć przy ścianie lub we wnęce ściany budynku,­ to jego odległość od poziomu terenu, najbliższej krawędzi okna, drzwi lub innego otworu w budynku powinna wynosić co najmniej 0,5 m. Zainstalowanie kurka głównego poniżej poziomu terenu, przed budynkiem, jest dopuszczalne tylko w zwartej zabudowie śródmiejskiej.

Wewnątrz
W domach jednorodzinnych przewody­ instalacji gazowej na odcinku od 0,5 m przed zewnętrzną ścianą budynku do wyprowadzenia przez lico wewnętrzne tej ściany powinny być wykonane z rur stalowych bez szwu bądź z rur stalowych przewodowych ze szwem. Rury instalacji prowadzonej w budynku mogą być stalowe z połączeniami gwintowanymi lub miedziane lutowane lutem twardym. Po zewnętrznej stronie budynku nie mogą być prowadzone przewody gazowe z rur stalowych lub miedzianych, jeżeli służą do rozprowadzani paliw gazowych zawierających składniki ulegające kondensacji. Przewody z rur stalowych trzeba zabezpieczyć przed korozją. Przewody instalacji gazowej nie powinny­ być prowadzone przez pomieszczenia mieszkalne i przez pomieszczenia użytkowane w sposób mogący spowodować uszkodzenie instalacji lub zmianę parametrów gazu (temperatury, ciśnienia). W pomieszczeniach mieszkalnych jest to dopuszczalne pod warunkiem zastosowania rur miedzianych łączonych lutem twardym, rur stalowych bez szwu i stalowych przewodowych ze szwem łączonych przez spawanie. Przewody poziome instalacji gazowych powinny być umieszczone co najmniej 0,1 m powyżej innych przewodów instalacyjnych, elektrycznych i urządzeń iskrzących. Jeśli się z nimi krzyżują, to w tym miejscu powinny być oddalone co najmniej o 0,02 m. Instalacja gazowa musi być tak umiejscowiona, żeby zapewnić bezpieczeństwo użytkowania i umożliwić swobodne przeprowadzenie prac konserwacyjnych. Przewody instalacji gazowej w piwnicach i suterenach należy prowadzić po wierzchu ścian, na pozostałych kondygnacjach dopuszczalne jest prowadzenie ich w bruzdach ściennych, które mogą być osłonięte nieuszczelnionymi ekranami (na przykład z płyt g-k), a nawet wypełnione łatwo usuwalną masą tynkarską (o ile rury nie są miedziane) niepowodującą korozji przewodów.

Gdzie gazomierz
Powinnien być w takim miejscu, aby był do niego łatwy dostęp w celu kontroli lub wymiany. Należy go zainstalować w szafce z materiałów trudno zapalnych, z otworami wentylacyjnymi – na zewnątrz budynku, razem z kurkiem głównym, który będzie także spełniał funkcję zaworu odcinającego umieszczanego obowiązkowo przed gazomierzem. Zamontowanie gazomierza bez szafki jest możliwe w przeznaczonym na piony instalacyjne wentylowanym szybie z drzwiczkami bez otworów wentylacyjnych dostępnymi od strony pomieszczeń niemieszkalnych. Można go umieścić także w wydzielonym pomieszczeniu piwnicznym, jeśli jest w nim okno i kratka wentylacyjna wywiewna. Trzeba tylko pamiętać, że kanał wentylacji grawitacyjnej musi być wtedy wyprowadzony co najmniej 2,5 m­­ powyżej terenu, a jego wylot nie może się znaleźć bliżej niż 0,5 m od bocznej krawędzi okna, drzwi i innych otworów. W budynkach przebudowywanych lub remontowanych jest dopuszczalne zainstalowanie gazomierza bez szafki, także w przedpokojach i kuchniach będących samodzielnymi pomieszczeniami. Gazomierzy nie wolno instalować w pomieszczeniach mieszkalnych, łazienkach i innych pomieszczeniach, w których zwiększona wilgotność lub obecność substancji chemicznych mogłaby spowodować przyspieszoną korozję stali. Ponadto gazomierz nie może się znaleźć:
- w odległości mniejszej niż 1 m (w rzucie poziomym) od palnika gazowego lub innego paleniska;
- w odległości mniejszej niż 3 m od urządzenia gazowego, mierząc w rozwinięciu długości przewodu;
- we wspólnej wnęce z licznikiem elektrycznym.
Gazomierz powinien być zainstalowany­ na wysokości co najmniej 0,5 m nad poziomem terenu lub 0,3-1,8 m nad poziomem podłogi. Musi się też znaleźć powyżej licznika elektrycznego i innych urządzeń mogących iskrzyć. Połączenie gazomierza i urządzeń gazowych z instalacją powinny być rozwiązane w taki sposób, żeby można było odłączyć je bez konieczności demontażu części instalacji.

Gdzie kocioł i kuchenka
Urządzenia gazowe mogą mieć otwartą­ lub zamkniętą komorę spalania. Te z otwartą nie mogą być instalowane w pomieszczeniach mieszkalnych (a wyjątkiem kuchni połączonych z pokojem, z otworem wentylacyjnym wywiewnym). Z zamkniętą – mogą się znaleźć w pomieszczeniach mieszkalnych niezależnie od rodzaju występującej w nich wentylacji, pod warunkiem że zastosuje się do nich koncentryczne przewody powietrzno-spalinowe. Kotły gazowe o mocy cieplnej do 30 kW mogą być instalowane w pomieszczeniach nieprzeznaczonych na stały pobyt ludzi, a o większej mocy – tylko w pomieszczeniu technicznym lub przewidzianym na kotłownię budynku wolno stojącym Kubatura pomieszczenia, w którym ma być urządzenie gazowe, nie powinna być mniejsza niż 8 m³ w przypadku pobierania powietrza do spalania­ z tego pomieszczenia lub 6,5 m³, jeśli będzie to urządzenie z zamkniętą komorą spalania i doprowadzaniem powietrza z zewnątrz. Wysokość pomieszczenia nie może być mniejsza niż 2,2m, chyba że znajduje się ono w budynku jednorodzinnym lub rekreacyjnym sprzed 2002 roku – dopuszcza się wtedy wysokość 1,9 m. Urządzenia gazowe należy połączyć ze stalowymi lub miedzianymi przewodami instalacji na stałe, ewentualnie za pomocą elastycznych węży metalowych, z zachowaniem następujących odległości:
- kuchnie i kuchenki gazowe powinny być oddalone co najmniej o 0,5 m (w poziomie) od okien;
- ogrzewacze pomieszczeń, których obudowa może się rozgrzewać do więcej niż 60°C, muszą się znaleźć w odległości­ co najmniej 0,3 m od ściany z materiałów łatwo zapalnych osłoniętych tynkiem i 0,6 m, gdy ściana nie jest otynkowana.
Przepływowe gazowe podgrzewacze wody należy instalować na ścianach z materiałów niepalnych albo odizolować je od ściany z materiałów palnych płytą z niepalnego materiału. Zawór odcinający dopływ gazu do urządzenia należy umieścić w tym samym pomieszczeniu co urządzenie, w odległości nie większej niż 1 m od jego króćca przyłączeniowego, w miejscu łatwo dostępnym.

Komin
Instalacja odprowadzenia spalin będąca elementem wyposażenia urządzeń gazowych jest w przepisach uznawana za element instalacji gazowej, a więc musi być gotowa w chwili rozpoczęcia odbioru gazu. Gazowe urządzenia grzewcze, czyli kotły, ogrzewacze pomieszczeń, przepływowe podgrzewacze wody, powinny być połączone na stałe z indywidualnymi kanałami spalinowymi. Urządzenia z zamkniętą komorą spalania można podłączać do kanałów zbiorczych. Indywidualne koncentryczne przewody­ powietrzno-spalinowe lub oddzielne­ powietrzne i spalinowe od urządzeń gazowych z zamkniętą komorą spalania mogą być wyprowadzone przez zewnętrzną ścianę budynku, pod warunkiem że moc grzewcza urządzenia nie jest większa niż 21 kW w budynkach jednorodzinnych, zagrodowych i rekreacyjnych i 5 kW w pozostałych. Wylot przewodu powinien się znaleźć wyżej niż 2,5 m nad poziomem terenu i nie mniej niż 0,5 m od najbliższej krawędzi okna i ryzalitu przesłaniającego. Odległość między takimi przewodami nie może być mniejsza niż 3 m.

Ile to kosztuje
Ile zapłacimy za przyłącze gazu? Jego koszty zależą od rejonu, w którym są wykonywane prace. Są to tak zwane koszty zryczałtowane różniące się od kosztów rzeczywistych. Orientacyjnie za pierwsze 5 m przyłącza z rury o średnicy 25 mm trzeba zapłacić około 1000 zł na terenie nieutwardzonym, około 1300 zł na terenie z nawierzchnią utwardzoną albo 1600 zł, jeśli będzie wykonywane przeciskiem bez naruszenia nawierzchni.­ Za każdy następny metr przyłącza na terenie nieutwardzonym trzeba zapłacić około 50 zł.Koszt zrobienia wewnętrznej nstalacji gazowej prezentujemy na przykładzie instalacji z projektów domów Murator M19 i Murator C183 z Kolekcji Muratora.
Cena gazu ziemnego wysokometanowego we wrześniu 2008 roku wynosiła 1,6-1,8 zł/m³ w zależności od taryfy – z uwzględnieniem, oprócz opłaty za paliwo, także opłaty abonamentowej oraz opłat sieciowych.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty