Sposób na tanie ciepło Szklarnia


Ogród zimowy usytuowany między ogrzewanymi pomieszczeniami i zimnym otoczeniem pełni funkcję przestrzeni buforowej – zmienia zapotrzebowanie domu na ciepło. Odpowiednio skonstruowany może odegrać znaczącą rolę w systemie ogrzewania budynku. Mimo nazywania tego pomieszczenia ogrodem czy oranżerią nie chcemy tym razem opowiadać o nim jako o miejscu do hodowli roślin ani o jego walorach użytkowych. To, że możliwe jest takie zagospodarowanie jego wnętrza, aby nawet zimą można było poczuć się w nim jak na wakacjach w ciepłych krajach, jest chyba oczywiste. Za to nie wszyscy zdają sobie sprawę z tego, że zimą – przy zachowaniu pewnych zasad – potrzeba dzięki niemu mniej energii dostarczanej przez konwencjonalne źródła ciepła.
Wpływ ogrodu zimowego na ogrzewanie domu polega na ograniczeniu strat ciepła przez ściany zewnętrzne i ochronie przed niekorzystnym wpływem czynników atmosferycznych (takich jak wiatr), a jednocześnie na pozyskiwaniu energii słonecznej i umożliwianiu wykorzystania jej do ogrzewania przyległych pomieszczeń

 
Ściana magazynująca ciepło musi mieć dobrą przewodność cieplną, zatem nie może być izolowana termicznie.

Ogród bez roślin

Jeśli ogród zimowy ma się przyczynić do zmniejszenia kosztów ogrzewania domu, to nie może być ogrzewany żadnymi urządzeniami grzewczymi zasilanymi energią konwencjonalną.
Zyski z nasłonecznienia nie zrekompensowałyby dużych strat ciepła dostarczanego przez urządzenia grzewcze – ciepło szybko uciekałoby przez ogromne okna. Zastosowanie instalacji grzewczej w ogrodzie zimowym, który ma odgrywać rolę bufora cieplnego, powodowałoby zwiększenie, a nie zmniejszenie zużycia energii. Jedynym źródłem ciepła dla ogrodu zimowego może być w takim wypadku słońce. Trzeba to brać pod uwagę, zastanawiając się nad funkcją użytkową tego pomieszczenia, bo niewątpliwie temperatura wewnątrz może zimą spadać poniżej zera. W tej sytuacji nie będzie to najlepsze miejsce na uprawę roślin, przynajmniej tych nietolerujących zimna.

Jak wykorzystać ogród zimowy do ogrzewania

Jeżeli zależy nam na jak najlepszym efekcie energetycznym, powinniśmy oddzielić ogród zimowy od ogrzewanej części domu masywną ścianą pełną, najlepiej w ciemnym kolorze, żeby skuteczniej pochłaniała promieniowanie słoneczne. Nie powinna być ona niczym osłonięta, aby padało na nią jak najwięcej promieni. Jej zadanie to pochłanianie i magazynowanie ciepła oraz oddawanie go do sąsiadujących pomieszczeń. Nocą lub kiedy słońce schowa się za chmurami, temperatura w pomieszczeniu zacznie się obniżać. Wówczas rozgrzana ściana zacznie emitować ciepło, dzięki czemu spadek temperatury będzie wolniejszy. Im większa powierzchnia ściany, tym większy zysk energii.
Ściana powinna być zrobiona z materiału o dużej gęstości (czyli ciężkiego), aby miała dużą pojemność cieplną. Do jej budowy nie nadają się materiały takie jak beton komórkowy czy ceramika poryzowana oraz wszelkiego rodzaju pustaki. Zdecydowanie lepsze są cegły pełne ceramiczne, klinkierowe, silikatowe, beton, kamienie i glina. W celu zwiększenia powierzchni pochłaniającej promieniowanie można utworzyć na powierzchni ściany żebra, fałdy lub inne struktury przestrzenne.

Najlepsze strony

Wybierając projekt domu lub wprowadzając w nim zmiany, warto zadbać o to, by w sezonie grzewczym  nasłonecznienie ogrodu zimowego zapewnione było przynajmniej w godzinach 9-15. Najlepiej, gdy znajdzie się on od południowej strony domu usytuowanego w północnej części działki. Usytuowany od wschodu lub zachodu nie da aż tak dużych  efektów energetycznych.
Ogród zimowy od północy wprawdzie nie przyczynia się do pozyskiwania ciepła, ale jest pomieszczeniem buforowym, dzięki któremu zimą maleją nieco straty ciepła przez przegrody zewnętrzne. Temperatura jest w nim w zimie o blisko 5°C wyższa niż na zewnątrz.
System pozyskiwania energii (ogród od południa) będzie działał efektywnie, pod warunkiem że zimą okna ogrodu nie będą zacienione. Z tego względu od południowej strony domu mogą się znaleźć tylko niskie rośliny: krzewy, kwiaty, warzywa, ewentualnie wyższe, ale tracące liście na zimę. Korzystne jest takie zagospodarowanie terenu, aby jego powierzchnia odbijała promienie słoneczne w kierunku ogrodu. Dlatego dobrze jest zrobić na podwórzu skarpę, ułożyć jasny grys, beton albo wykonać oczko wodne lub basen, który latem będzie dodatkowo chłodził powietrze wokół domu na skutek odparowywania wypełniającej go wody.

Kształt

Ogrody zimowe dobudowane do bryły budynku, ze szklanymi, spadzistymi dachami pozwalają na optymalne wykorzystanie promieniowania słonecznego. Ze względu na opady śniegu spadek połaci dachowych nie może być zbyt mały – śnieg, zalegając na dachu, ograniczałby dostęp promieni do wnętrza. Samoczynne obsuwanie się śniegu jest możliwe dopiero przy spadku powyżej 60°. Najlepsze rezultaty w pozyskiwaniu energii uzyskuje się w ogrodach zimowych o kształcie wycinka kuli. Są one jednak trudne do realizacji, poza tym niełatwo dopasować do takiego kształtu architekturę budynku.

Materiały

Konstrukcję ogrodów zimowych wykonuje się z drewna, aluminium, ze stali bądź z tworzywa sztucznego. Drewno zapewnia dobrą izolacyjność termiczną, ale z uwagi na jego wytrzymałość elementy konstrukcyjne muszą mieć stosunkowo duże przekroje. Konsekwencją tego jest ograniczenie dostępu światła do wnętrza. Podobnie jest z tworzywami sztucznymi. Najodpowiedniejszym materiałem do budowania konstrukcji ogrodów zimowych jest aluminium. Jest ono lekkie, odporne na korozję i łatwe w konserwacji.
Szyby ogrodu zimowego pełniącego funkcję kolektora powinny być ze szkła termoizolacyjnego, niebarwionego, o dużym całkowitym współczynniku przenikalności energii słonecznej – g (gdy jego wartość jest wyższa niż 60%, jest uznawany za bardzo dobry do pozyskiwania energii). Możliwe jest też zastąpienie szkła przezroczystym tworzywem sztucznym, którego zaletą jest łatwość formowania dowolnych kształtów. Jednak płyty z tworzywa bardzo łatwo zarysować, a wtedy nie tylko trudniej utrzymać je w czystości, ale także gorzej przepuszczają światło.
Ściany ogrodu zimowego powinny mieć U mniejsze niż 2,6 W/(m²·K). Im mniejsza wartość U, tym lepiej.

Raz za zimno, raz za gorąco

Duże oszklone powierzchnie sprzyjają pozyskiwaniu ciepła słonecznego, ale nocą i w pochmurne dni są przyczyną dużych jego strat. Ocenia się, że okna pełniące funkcję kolektorów powinno się standardowo wyposażać w osłony termoizolacyjne umieszczane najlepiej od strony zewnętrznej. Mogą to być okiennice albo rolety z tworzywa sztucznego. Ich zastosowanie powoduje zmniejszenie strat ciepła przez okna o blisko 70%. Są one zalecane także z innego powodu. Duże przeszklenia od strony południowej, dzięki którym oszczędza się energię zimą, powodują – niestety – problemy latem. Wtedy (gdy i tak jest gorąco) przeszklony ogród zimowy jest przyczyną dodatkowego wzrostu temperatury w pomieszczeniach. To cena, jaką się płaci za obniżenie zużycia energii zimą. Zewnętrzne osłony termoizolacyjne pozwalają zminimalizować te dokuczliwe skutki uboczne. Zatem mniejsze zużycie energii zimą okupione jest latem spędzaniem czasu przy zasłoniętych w dzień oknach.
Zdarza się, że źle znoszący wysoką temperaturę mieszkańcy decydują się na zainstalowanie w domu klimatyzatora. Takie rozwiązanie nie ma sensu, jeśli ogród zimowy wybudowano w celu oszczędzania energii. Dzięki dużym przeszkleniom nie uda się bowiem zaoszczędzić zimą tyle, ile wydamy latem na pracę klimatyzatora.

Masywna ściana plus okna

Pomieszczenia, do których przylega ogród zimowy, zwykle muszą być oświetlone światłem naturalnym. Dlatego w ścianie między nimi a szklarnią najczęściej trzeba zamontować okna – a to kłóci się z zasadą funkcjonowania szklanej przybudówki jako kolektora słonecznego.
Zaletą dużych okien i drzwi w ścianie oddzielającej ogród zimowy od reszty domu jest możliwość intensywnego wietrzenia ogrodu.







Ściana akumulująca ciepło

Oprócz tego, że ciepło z ogrodu zimowego jest przekazywane do wnętrza domu przez masywną ścianę, ważną rolę odgrywa przepływ ciepła bezpośrednio przez otwierane okna i drzwi lub przez specjalne przysłaniane otwory w ścianie pełnej.



Różne kształty szklarni

Pochylenie szklanych ścian ogrodu zimowego ma wpływ na ilość pozyskiwanego ciepła. Im bardziej kąt padania promieni słonecznych na szkło będzie zbliżony do 90°, tym więcej przeniknie ich do wnętrza. Optymalny kąt pochylenia szyb wynosi od 20 do 75°. Wtedy – uwzględniając zmieniający się od jesieni do wiosny kąt padania promieni słonecznych – można pozyskać najwięcej ciepła.
W praktyce dobre rezultaty osiąga się przy zastosowaniu dwóch albo nawet trzech płaszczyzn pochylonych pod różnymi kątami, a najlepsze efekty energetyczne dają szklarnie w kształcie wycinka kuli.


Gwarantujący najlepszy efekt energetyczny.

Zapewniający bardzo dobre wykorzystanie promieniowania słonecznego.

Pozwalające na dobre wykorzystanie nasłonecznienia

Pozwalające na dobre wykorzystanie nasłonecznienia



Przeszklenia

Ogród zimowy, czyli pomieszczenie, w którym znaczną część muru zastępują okna, może być szklarnią przylegającą do zewnętrznej ściany domu albo pomieszczeniem częściowo lub całkowicie wpisanym w bryłę budynku. Tak więc ogród zimowy może mieć przeszklone ściany i dach lub tylko jedną ścianę.






DLACZEGO W SZKLARNI JEST GORĄCO?
We wszystkich oszklonych pomieszczeniach występuje tak zwany efekt szklarniowy. Fale promieniowania słonecznego są przepuszczane przez szyby do wnętrza i ogrzewają tam wszystkio, na co padają. Rozgrzane powierzchnie emitują ciepło w postaci fal o innej długości niż promieniowanie słoneczne. Fale te nie są już przepuszczane na zewnątrz. W rezultacie w szklarni robi się gorąco. Umiejętnie wykorzystując to zjawisko, można znacznie obniżyć koszty ogrzewania domu.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty