Wejście na dach. 7 sposobów


To ono umożliwia utrzymanie dachu w dobrej kondycji, dlatego musi być trwałe, łatwo dostępne i bezpieczne.
. Trudno sobie wyobrazić konserwację pokrycia dachowego, czyszczenie rynien, naprawę urządzeń antenowych czy pracę kominiarza bez dostępu do dachu. Wybór drogi na dach jest uzależniony od kąta nachylenia połaci i wykorzystania przestrzeni pod dachem. Może to być drabinka lub schody na zewnątrz, wewnętrzne składane schody z klapą, stopnie i ławy kominiarskie oraz różnego rodzaju włazy – ocieplone i nieocieplone. Jednak zawsze droga ta musi być niezawodna. Dlatego ważny jest nie tylko wygląd akcesoriów umożliwiających wyjście, ale przede wszystkim to, w jakim stopniu gwarantują one bezpieczne i szybkie wydostanie się na dach.
Oznaczenia:
[P] – rozwiązanie do dachów płaskich;
[S] – rozwiązanie do dachów skośnych.

1. Drabinka na zewnątrz [P]Najprostszym rozwiązaniem jest drabinka przymocowana do elewacji. Powinna się zaczynać na wysokości około 1 m, by uniemożliwić dzieciom dostanie się na dach. Wystarczy dostawić tradycyjną drabinę, by przejść na tę przymocowaną do ściany domu. Innym rozwiązaniem jest zamówienie dwudzielnej drabiny, której dolna część o wysokości około 150 cm może zostać zdemontowana i schowana.
Ważne, by powierzchnia stopni była antypoślizgowa, na przykład dzięki zastosowaniu blachy łezkowanej lub kraty drobnowymiarowej.
Najbezpieczniej, gdy drabinka jest zamontowana na ścianie najwyższej kondygnacji – prowadzi z balkonu lub tarasu. Jedyną niedogodnością jest to, że kominiarz musi przejść przez mieszkanie, by się tam dostać.


Drabinka musi być wykonana z materiału, który został zabezpieczony antykorozyjnie i przeciwogniowo.
2. Schody zewnętrzne [P]

Bardziej dekoracyjnym rozwiązaniem niż drabinka są kręte schody zewnętrzne, które mogą prowadzić z tarasu na niższej kondygnacji na taras znajdujący się na dachu. Konstrukcja takich schodów jest wykonana z rury grubościennej z przyspawanymi kasetami, do których są przykręcone stopnie. Mogą być one zrobione z blachy antypoślizgowej lub z zaimpregnowanego drewna (dębu, buku, jesionu). Natomiast balustrady mogą być z prętów i linek.
Najczęściej całe schody są zabezpieczone antykorozyjnie cynkowaniem ogniowym i powłokami malarskimi. Mogą też być zrobione ze stali nierdzewnej polerowanej lub szlifowanej.

Ocynkowane ogniowo schody można dodatkowo pomalować, na przykład proszkowo.

3. Wyłaz dachowy – klapa [P, S]

Wyłazy są umieszczane najczęściej tak, by klapa w dachu znajdowała się nad klatką schodową. W dachach skośnych ich rozmieszczenie jest uzależnione od rozstawienia krokwi – odstęp między ramą wyłazu a krokwiami, do których jest mocowana, w sumie nie może być większy niż 7 cm (z dwóch stron). Jeżeli jest, trzeba zamontować dwie poprzeczne belki i jedną pionową, by zmniejszyć odległość między krokwiami. Gdy wyłaz jest szerszy niż rozstaw krokwi, montaż wymaga wycięcia jednej krokwi i wykonania wymianów. Jeśli projekt nie przewiduje takiego rozwiązania, konieczna jest opinia konstruktora.
Na dużym skośnym dachu z kilkoma kominami najlepiej umieścić dwa wyłazy. Dzięki temu można nie umieszczać ław kominiarskich. Każdy z wyłazów powinien się znajdować w pobliżu komina.
Wyłazy produkuje się w kilku wymiarach – najmniejsze 45 x 55 cm, największe 120 x 120 cm. Można zamówić wyłaz o innych wymiarach niż standardowe. Wtedy jednak trzeba się liczyć z tym, że jego cena będzie o 20-30% wyższa niż standardowego wyłazu podobnej wielkości.
Klapa może być wykończona blachą ocynkowaną pokrytą farbą podkładową lub lakierem proszkowym. Po-krywa może też być przezroczysta – z poliwęglanu komórkowego.
Aby klapa była jak najmniej widoczna, można ją wykończyć tym samym materiałem co połacie. Najłatwiej to zrobić na dachu krytym gontem bitumicznym i blachą. Jej wykończenie zleca się dekarzowi, który okleja ją gontem bitumicznym albo obija blachą płaską z taką samą powłoką jak blacha na dachu.
Wyłaz otwiera się do góry albo na bok. Uchylanie pokrywy może być wspomagane dwoma siłownikami (sprężynami gazowymi). W gotowych klapach znajduje się dźwignia służąca do zablokowania pokrywy przed niekontrolowanym zamknięciem.
Jeśli wyłaz jest montowany nad pomieszczeniem ogrzewanym (klatka schodowa, garderoba, pomieszczenie gospodarcze), duże znaczenie ma jego izolacyjność termiczna. Niektórzy producenci oferują izolowane termicznie wyłazy, których korpus i klapa mogą mieć współczynnik przenikania ciepła U = 0,87 W/(m²·K) (klapa z poliwęglanu będzie mieć U = 2,2 W/(m²·K)).
Wyłazy są wyposażone w zintegrowane kołnierze do mocowania ich do konstrukcji stropodachu lub dachu. Kołnierze są dostosowane do różnych pokryć dachowych – płaskich, falistych i wysokoprofilowanych.
Niektóre wyłazy mają dodatkowe zabezpieczenia chroniące przed włamaniem. Pełna pokrywa jest wtedy w środku dodatkowo wzmocniona, a sworzeń w zawiasach zabezpieczony przed możliwością wybicia go po zamknięciu pokrywy. Poza tym wyłaz może zostać wyposażony w kratę z zamkiem, którą umieszcza się w dolnej części korpusu. Na zamówienie można zrobić wyłaz z zamkiem trzypunktowym lub wkładką atestowaną w zamku.

Z pełną klapą.

4. Okno w dachu [P, S]

Może się znaleźć w jednym z pomieszczeń poddasza. Jeszcze do niedawna rozwiązanie to było zarezerwowane tylko dla dachów spadzistych, ale na rynku są już dostępne okna do stropodachów, które mogą pełnić funkcję wyłazu. Drewniana podstawa jest montowana w stropodachu i nachylona do niego pod kątem 19°, dopiero na niej umieszcza się okno do poddaszy.
Okna-wyłazy najczęściej mają wymiary: 66 x 98 lub 118 cm albo 78, 94 czy 114 x 140 cm. Są przeznaczone do pomieszczeń ogrzewanych i dlatego łączy się je z pokryciem dachu specjalnymi kołnierzami uszczelniającymi. Masa plastyczna umieszczona na spodniej stronie kołnierza umożliwia szczelne przyklejenie go do pokrycia i dzięki temu gwarantuje termoizolacyjność. Niektóre firmy oferują uniwersalne kołnierze do wszystkich typów pokryć, inne dwa typy kołnierzy uszczelniających – do pokryć falistych i płaskich.
Kołnierze z reguły wykonuje się z aluminium i miedzi, ale można też zamówić kołnierz z blachy tytanowo-cynkowej.
Uwaga! Aby prawidłowe ułożenie izolacji termicznej było możliwe, otwór w dachu powinien być o 5-7 cm większy niż szerokość wyłazu.
Wybierając okno-wyłaz do dachu spadzistego, zawsze należy wziąć pod uwagę kąt nachylenia połaci. Na rynku są różne rozwiązania, na przykład wyłazy dostosowane do dachów o kącie nachylenia 15-85°, 20-65°, 20-85°.
Okna-wyłazy otwierają się na bok lub do góry. Niektóre są wyposażone w siłowniki gazowe ułatwiające otwieranie lub dźwignię awaryjną samoczynnie podnoszącą skrzydło okienne.
Z reguły skrzydła i ościeżnice są zrobione z naturalnej sosny klejonej warstwowo i wielokrotnie lakierowane. Zewnętrzne szyby są ze szkła hartowanego. Zestaw szyb termoizolacyjnych musi gwarantować małe straty ciepła – gdy U szyby wynosi 1,1 W/(m²·K), U okna mniej więcej 1,5 W/(m²·K). 




Okno-wyłaz otwierany na prawą lub lewą stronę uchwytem zamontowanym na boku skrzydła okiennego.

5. Nieocieplony wyłaz-okno [P, S]

Takie wyłazy-okna nadają się jedynie do montażu na poddaszu nieużytkowym – gdy ocieplenie znajduje się na stropie nad ostatnią kondygnacją. Stosuje się je z reguły na połaciach o kącie nachylenia od 15 do 65°. Te z szybami energooszczędnymi mają U= 2,5 W/(m²·K), a z izolacyjnymi U= 3,6 W/(m²·K).


Wyłazy-okna do nieocieplanych pomieszczeń otwierają się do góry lub na bok.

6. Schodki składane z klapą [P, S]

Mogą prowadzić na strych lub stropodach. W tym drugim wypadku są montowane dwie klapy – od zewnątrz klapa wyłazowa, od wewnątrz schody z klapą. Klapa to z reguły rama z drewna sosnowego oklejona z dwóch stron płytami HDF, miedzy którymi jest umieszczony styropian grubości 3-6 cm. Takie klapy mają grubość 3,6-6,6 cm. Klapy z grubszą warstwą izolacji termicznej zaleca się do montowania w stropodachach i stropach między pomieszczeniami, w których występuje duża różnica temperatury między pomieszczeniem mieszkalnym a nieużytkowym. Współczynnik U schodów z grubą klapą wynosi 0,65 W/(m²·K) (z 3 cm styropianu U = 1,1 W/(m²·K)). Szczelność między klapą schodów a ościeżnicą zapewnia zamontowanie uszczelki obwodowej w rowku znajdującym się w podfrezowanej części ościeżnicy. W zestawach z klapą są składane schody drabiniaste lub nożycowe. Najpopularniejsze są drabiniaste złożone z trzech albo czterech segmentów, które składa się lub zsuwa (nieskładane schody drabiniaste są nazywane młynarskimi). Długość drabiny jest dostosowana do wysokości pomieszczenia, a kątowniki, które mocują drabinę, umożliwiają jej stabilne ustawienie dzięki regulacji położenia. Stabilność schodów gwarantuje także mechanizm otwierania klapy, który blokuje ją w pozycji całkowitego otwarcia. Schody drabiniaste produkuje się ze stali lub z drewna. Mogą mieć poręcze z obu stron drabinki i uchwyty ułatwiające wyjście.
Schody nożycowe składa się w harmonijkę. Rozkłada się je jednak nieco trudniej niż drabiniaste. Z reguły są one stalowe. Bez względu na typ schodów stopnie powinny być wykończone antypoślizgowo – wystarczy na przykład, gdy w drewnianych stopniach zostaną wykonane rowki.

Uwaga! Prostym rozwiązaniem, które poprawi termoizolacyjność takiego wyjścia do pomieszczenia nieużytkowego, jest przykrycie otworu płytą polistyrenu ekstrudowanego grubości 12 cm, a dopiero później zamknięcie klapy ze schodami.



Składane schody drabiniaste wytrzymują obciążenie do 160 kg.


7. Stopnie i ławy kominiarskie [S]

Łatwe poruszanie się po spadzistym dachu jest możliwe dzięki zainstalowaniu stopni i ław kominiarskich. Przy nachyleniu dachu mniejszym niż 30° elementy umożliwiające chodzenie należy montować co 70 cm (w co drugim rzędzie dachówek). Gdy nachylenie połaci dachu jest większe niż 30°, montuje się je co 35-40 cm (w każdym rzędzie dachówek). Ława kominiarska ma najczęściej szerokość 25 cm i długość od 40 do 300 cm. Stopień kominiarski jest zbudowany z części mocującej wykonanej z płaskownika stalowego (40 x 4 mm) oraz ze stopy i z rączki z blachy grubości 2 mm. Stopnie umieszczone w co drugim rzędzie dachówek dają możliwość chodzenia jak po drabinie. Natomiast długa ława wzdłuż kalenicy stanowi drogę poziomą, gdy na dachu jest jeden wyłaz i kilka kominów. Stopnie i ławy kominiarskie są zrobione z ocynkowanej ogniowo blachy stalowej lakierowanej lub malowanej proszkowo na dowolny kolor.
Ławy stalowe nie zawsze dobrze komponują się z pokryciem dachu, na przykład gontami bitumicznymi. Zamiast ławy systemowej można zastosować 40-milimetrowy balik z zaimpregnowanego ciśnieniowo drewna. Jednak zawsze musi on zostać położony na wierzch uchwytów przeznaczonych do ław. Wsporniki, na których opierają się ławy i stopnie, mogą być montowane do łat, które z kolei powinny być przykręcone do krokwi dodatkowym wkrętem. Wsporniki dostosowuje się do różnych pokryć dachu: dachówki ceramicznej, cementowej, blachodachówki, blachy trapezowej, blachy płaskiej, papy czy gontów bitumicznych. Odległość między wspornikami ławy może wynosić maksymalnie 80 cm. Gdy komin jest wysoki, należy zamontować na nim stopnie wyłazowe.

Popularne posty z tego bloga

Drewniany balkon

Niemcy. Własny dom w Unii

Jak zrobić .Czapka kominowa.