Wyspa kuchenna. Funkcja a wielkość


Jest bardzo modna - umożliwia wspólne gotowanie. Oprócz tego pełni różnorodne funkcje: uzupełnia zabudowę o dodatkowe schowki i blat, wydziela optycznie części wnętrza o różnym przeznaczeniu, a także może skracać dystans pomiędzy urządzeniami kuchennymi.

Kuchenna wyspa to duża wolno stojąca szafka, która nie ma połączenia z ciągiem zabudowy pod ścianą. Jej podstawową zaletą jest to, że pracując przy niej, nie patrzymy na ścianę, tylko mamy przed sobą przestrzeń – kuchni, salonu lub jadalni. Sprzyja więc lepszemu kontaktowi z innymi domownikami. Możliwość dostępu do niej ze wszystkich stron pozwala natomiast na zorganizowanie wspólnej pracy dla kilku osób – możemy stanąć naprzeciwko siebie, robiąc kanapki czy szykując sałatkę.
Zanim zdecydujemy się na wyspę, prześledźmy przyzwyczajenia rodzinne i zastanówmy się, jaką będzie pełniła funkcję. Analizując jej ustawienie i wymiary, pamiętajmy, że podstawową rolą wyspy jest usprawnienie pracy. Nie powinna więc utrudniać korzystania z kuchni ani zakłócać komunikacji między nią a innymi pomieszczeniami. Ilość potrzebnego na wyspie miejsca zależy od tego, jaką funkcję będzie pełnić.

Wyspa-blat, wyspa-barek

Do szykowania śniadań czy kolacji i spożywania ich przy wyspie wystarczy, gdy ma ona 80 cm długości i 60 cm szerokości. Mniejsza będzie już niepraktyczna, a jej wygląd również będzie pozostawiał wiele do życzenia. Jeżeli wyspa ma pełnić funkcję barku, może być płytsza (40 cm zamiast 60) i wyższa (120 cm zamiast 85); długość nie powinna być mniejsza niż 80 cm.
Miejsce pod blatem roboczym można wykorzystać na dodatkowe szafki lub podręczne szuflady (mogą się otwierać na różne strony dookoła wyspy). Ogólna zasada jest taka, że to, co znajduje się w meblu pod blatem wyspy, powinno być związane z jej funkcją. Jeśli na przykład wyspa będzie wykorzystywana jako barek, możemy ulokować tam małą chłodziarkę do napojów lub kostkarkę do lodu i szkło. Możemy też nie przewidywać żadnych szafek, ale wtedy musimy się liczyć z tym, że każdą rzecz trzeba będzie przynieść, a następnie odnieść do miejsca przechowywania. Opisane wyżej funkcje są proste do zrealizowania, nie wymagają też żadnych dodatkowych instalacji.

Gotowanie na wyspie

Wymaga nieco więcej miejsca. Sama kuchenka ma szerokość minimum 60 cm. Po obu jej stronach powinno dać się odstawić garnki, odłożyć przybory, przygotować produkty. Powierzchnie te nie powinny być mniejsze niż 40 cm, czyli szerokość wyspy do gotowania to minimum 140 cm. W szafkach pod blatem powinno się znaleźć miejsce na sprzęty związane z gotowaniem oraz na przyprawy i ściereczki. Aby korzystanie z wyspy z funkcją gotowania było bezpieczne, musi ona mieć odpowiednią szerokość – co najmniej 80 cm. Dzięki temu jest mniejsze prawdopodobieństwo, że gorąca ciecz wyleje się wprost na przechodzącą osobę.
Nad płytą kuchenną należy zawiesić okap wyspowy (na rynku jest ich spora oferta) lub pochłaniacz zapachów. Rura odprowadzająca powietrze powinna biec od okapu do najbliższego komina z wolnym przewodem wentylacji grawitacyjnej (jej poziome odcinki można ukryć w suficie podwieszanym z płyt gipsowo-kartonowych). Ważne, by odległość rury od komina nie była zbyt duża; dla ułatwienia przepływu powietrza powinna być poprowadzona pod kątem około 10o w górę w kierunku kanału wentylacyjnego. W suficie podwieszanym można też zainstalować spoty oświetleniowe. W przypadku kuchni otwartej obniżenie sufitu dodatkowo oddziela ją optycznie od salonu (nie musi być ono duże – wystarczy około 12 cm). Instalację elektryczną (220 lub 380 V) do kuchenki z płytą grzewczą należy doprowadzić w bruździe gładzi betonowej pod posadzką, a do okapu – w suficie. W przypadku kuchenki gazowej instalację prowadzi się po suficie do miejsca nad wyspą. Zgodnie z przepisami rury gazowej nie wolno wkuwać w podłogę ani w ściany, można poprowadzić ją w bruździe i przysłonić na przykład łatwym do demontażu ekranem z płyt gipsowo-kartonowych. Projekt instalacji gazowej musi być uzgodniony z gazownią. Doprowadzenie rury gazowej jest kłopotliwe, dlatego na wyspie najczęściej montuje się jednak kuchenki elektryczne.


Zmywanie na wyspie
Zlewozmywak dwukomorowy z ociekaczem ma 120 cm szerokości. Biorąc pod uwagę, że po drugiej jego stronie też potrzebny jest kawałek blatu (minimum 30 cm), wyspa z funkcją zmywania musi mieć co najmniej 150 cm szerokości. Zlew możemy ograniczyć do półtorej komory (niecałe 100 cm szerokości) lub nawet do jednej (40-60 cm). Minimalna szerokość wyspy będzie wtedy odpowiednio mniejsza.
Jeśli na wyspie dominuje funkcja zmywania, warto wyposażyć ją w zmywarkę. Powinna się ona znaleźć blisko zlewozmywaka, aby wkładane do niej naczynia można było wcześniej spłukiwać pod wodą – przenoszenie ich od zlewu do zmywarki grozi zabrudzeniem podłogi, co z kolei zmusi nas do dodatkowej pracy przy utrzymaniu jej w czystości. Zmywarkę możemy umieścić na przykład pod ociekaczem. Minimalna szerokość zmywarek to 45 cm, standardowa – 60 cm.
Umieszczenie na wyspie zlewozmywaka wymaga doprowadzenia do niej instalacji wodnej i kanalizacji. Kanalizację prowadzi się do najbliższego pionu instalacyjnego w specjalnym kanale pod posadzką (wykonuje się go na etapie stanu surowego). Trzeba pamiętać, że kanalizacja zależna jest od grawitacji, rura kanalizacyjna (o średnicy 50 mm) powinna więc być prowadzona z 2-procentowym spadkiem w stronę pionu kanalizacyjnego, a długość podejścia kanalizacyjnego (odcinek przewodu łączący przybór z pionem) nie powinna przekraczać 3,5 m.

Wyspa-kombajn
Zlokalizowanie tylko funkcji gotowania lub zmywania na wyspie wiąże się z pewnymi niedogodnościami. Wygodniej jest, gdy łączy je obydwie. Trzeba pamiętać, że do garnka trzeba czasem dolać wody lub ją z niego odlać. Konieczne jest wtedy przeniesienie go z wyspy na blat pod ścianą, podczas gdy umieszczenie we wspólnym blacie kuchenki i zlewu ułatwia dostęp do wody i pozwala na przykład na napełnianie naczyń przez wyciągnięcie wylewki z kranu. Wszystkie kuchenne funkcje pomieści wyspa o głębokości minimum 100 cm i długości 200 cm, a dodatkowo pozwoli na wspólne przygotowanie posiłków przez członków rodziny stojących dookoła niej. Pod ścianami można pozostawić wtedy tylko szafy magazynowe, lodówkę, piekarnik i ewentualnie wygospodarować trochę miejsca na ekspres do kawy.
W przestronnych kuchniach, gdy jest miejsce na naprawdę dużą wyspę, warto zainstalować na niej dwa zlewozmywaki: podstawowy (wraz z położoną w pobliżu zmywarką) służący do zmywania oraz dodatkowy, choćby malutki, wspomagający gotowanie i przygotowywanie produktów.

Atrakcyjność przestrzenna wyspy

Jeśli wyspa ma być atrakcją kuchni, powinniśmy starannie przemyśleć, co ma zasłonić, a co odsłonić. Można komponować ją z niskim murkiem, ażurową ścianką lub półkami albo pozostawić nieobudowaną. W kuchni otwartej wyspa to element należący do dwóch wnętrz naraz – kuchni i pokoju dziennego lub jadalni. W związku z tym bardzo ważne jest, czy pasuje ona do ich wystroju (tu trzeba przeanalizować materiały, z których jest wykonana), czy ma dobre proporcje (zbyt wąska będzie sprawiała wrażenie słupka zawalidrogi). Musimy się też zastanowić, jak będzie się prezentować na tle kuchni. Powinno być ono bardzo spokojne – najlepiej pusta ściana lub szafy magazynowe. Zbyt bogata forma może bowiem sprawiać wrażenie przeładowania.

Wielkość kuchni z wyspą
Wyspa w kuchni otwartej
Kuchnia otwarta z zabudową w kształcie litery U, w której chcemy umieścić wyspę, powinna mieć co najmniej 360 cm długości. Wynik taki otrzymujemy, dodając do siebie długość wyspy (żeby blat roboczy na wyspie miał sens funkcjonalny, powinien mieć minimum 80 cm), odległość pomiędzy nią a szafkami (powinna ona wynosić co najmniej 80 cm, ponieważ osoba pracująca przy blacie zajmuje  50-60 cm, a za nią musi dać się przejść; chodzi także o możliwość otwierania szafki) oraz głębokość szafek położonych po każdej stronie pomieszczenia (standardowo mają one 60 cm). Otrzymujemy wynik: 60 + 80 + 80 + 80 + 60 = 360 cm. Jeśli zrezygnujemy z jednego przejścia, otrzymamy równie atrakcyjny jak wyspa półwysep. Przy półwyspie przejście powinno być szersze, tak aby mogły się tam minąć dwie osoby – polecam 120 cm. Rachunki pokazują więc, że pomieszczenie może być węższe o 40 cm lub półwysep może być o 40 cm szerszy. Jeśli wyspa dalej się nie mieści, a koniecznie chcemy ją mieć, możemy zrezygnować z układu szafek w U i ułożyć je w L. Zyskamy wtedy dodatkowe 60 cm. Można też próbować ścinać narożniki szafek kuchennych, wysuwać wyspę w stronę salonu, zaokrąglać jej narożniki – możliwe są różne manewry. Minimalną szerokość kuchni obliczamy,  dodając szerokość wyspy – 60 cm, przejście pomiędzy nią a szafkami – 120 cm (odległość tę możemy zmniejszyć do 100 cm, jeśli zastosujemy szafki z szufladami) oraz głębokość szafek

Wyspa w kuchni zamkniętej
Kuchnia zamknięta z wyspą powinna mieć minimum 380 cm długości i 360 cm szerokości, czyli około 14 m². Skąd te wymiary? Minimalną długość kuchni obliczamy, dodając długość najprostszej wyspy służącej jako blat pomocniczy (80 cm) oraz odległości od niej do ścian po obu stronach (2 x 120 cm). Otrzymujemy wynik: 320 cm (120 + 80 + 120). Ale przecież musimy jeszcze gdzieś postawić lodówkę i szafki na produkty, naczynia i sztućce. Konieczne jest więc dodanie co najmniej z jednej strony ich głębokości – minimum 60 cm. W ten sposób wychodzi nam minimalna długość kuchni – 380 cm. Te same zasady stosuje się przy obliczaniu szerokości pomieszczenia: szerokość wyspy –  60 cm + obejście 2 x 120 cm (po tej stronie, po której nie ma szafek, odległość tę można zmniejszyć do 100 cm) + szafki chociaż z jednej strony  – 60 cm = szerokość pomieszczenia – 360 cm. Chcąc zwiększyć długość i szerokość wyspy, grupując na niej dodatkowe funkcje, musimy dysponować większym pomieszczeniem.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty