Co położyć pod panele


Panele rzadko układa się bezpośrednio na podłożu. Zazwyczaj trzeba pod nimi umieścić materiał podkładowy: folię, matę lub płyty. Wszystko po to, by poprawić komfort chodzenia i przedłużyć trwałość posadzki.

Ułożenie paneli to tani i szybki sposób na posadzkę. W sprzedaży są panele warstwowe z drewna oraz drewnopochodne laminowane. Z jednych i drugich robi się posadzki pływające, czyli niezwiązane trwale z podłożem. Powinno się je układać na mocnej, suchej i równej powierzchni.

Sucho, cicho, miękko

Panele nie lubią wody. Szczególnie laminowane są wrażliwe na jej oddziaływanie. Pod wpływem wilgoci pęcznieją i posadzka się wybrzusza. Podobnie reagują panele drewniane, żeby jednak doszło do zniszczeń, zawilgocenie musi być większe.
Utarło się przekonanie, że chodzeniu po panelach towarzyszy dokuczliwe stukanie. Dźwięki takie powstają wtedy, gdy panele uderzają o podłoże. Akustykę posadzki można poprawić, umieszczając pod nią materiał tłumiący hałas. Działa on poza tym jak amortyzator – dzięki niemu po panelach chodzi się miękko i cicho.
Żeby posadzka służyła jak najdłużej i jak najlepiej, trzeba wybrać materiały podkładowe właściwe dla rodzaju paneli oraz stanu podłoża.

Folia polietylenowa

Paroizolacyjna folia polietylenowa (PE) powinna być układana na wszelkich podłożach mineralnych, zanim zamontuje się tam panele. Istnieje bowiem ryzyko, że w cementowej, betonowej lub gipsowej wylewce będzie wilgoć. Gdy wilgotność podłoża przekracza 3%, trzeba je najpierw wysuszyć.
Najlepsza będzie folia o grubości 0,2 mm. Kupuje się ją w rolkach szerokości 1,5-2 m. Podczas układania należy pamiętać o tym, że poszczególne jej pasy łączy się z zachowaniem 20-centymetrowego zakładu i skleja ze sobą taśmą samoprzylepną. Folia musi też być wywinięta na ściany do wysokości kilku centymetrów. Warto kupić folię przezroczystą. Łatwo można wtedy kontrolować poprawność jej rozmieszczenia. Folii nie opłaca się układać w kilku warstwach, bo jej szczelność zwiększy się wówczas tylko nieznacznie.
Dostępne są także specjalne folie trójwarstwowe, z granulatem styropianowym pośrodku. Górna i dolna warstwa folii zapewnia szczelność, a granulat odpowiada za amortyzację kroków i ich wyciszenie. Umożliwia także wyrównanie drobnych nierówności podłoża. Zwykła folia PE kosztuje 2-2,8 zł/m², trójwarstwowa – 4-5 zł/m².
Mata polietylenowa jest najpopularniejszym materiałem podkładowym pod panele laminowane.

Podkład pod panele musi być odporny na obciążenia, na posadzce będą przecież stać ciężkie meble. Najlepsze pod tym względem są płyty z polistyrenu ekstrudowanego oraz płyty drewnopochodne i korek.

Folia paroizolacyjna

Tektura falista, korek i płyty drewnopochodne...

...to idealne podkłady pod panele drewniane.

Maty z pianki polietylenowej

Tworzą pod posadzką warstwę amortyzującą. Niezbyt dobrze radzą sobie z wyciszaniem dźwięków. Tylko w nieznacznym stopniu wyrównują podłoże – dopasowują się do nierówności, ale nie wypełniają ich całkowicie.
Pod panele laminowane stosuje się maty o grubości 2 mm, a pod drewniane – grubości 3 mm. Grubsze nie są wskazane, gdyż będzie się odczuwać zbyt duże ugięcia posadzki podczas chodzenia. Nie poleca się ich pod panele łączone na zatrzask. Podczas łączenia takich paneli polietylenowy podkład może się dostawać między ich krawędzie i utrudniać montaż. Maty układa się prostopadle do paneli, na styk, a nie na zakład. Tak jak i innych mat podkładowych nie wywija się ich na ściany. Połączenia między matami skleja się taśmą samoprzylepną.
Można kupić maty polietylenowe zespolone z folią paroizolacyjną. Znacznie skracają one czas montażu posadzki, gdyż nie trzeba wówczas układać folii. Maty są sprzedawane w rolkach szerokości 1-1,5 m. Kosztują od 2 do 5 zł/m².

Uwaga! Na ogrzewanych podłogach można układać tylko specjalnie do tego przeznaczone maty polietylenowe.

Maty i płyty z polistyrenu ekstrudowanego

Izolują akustycznie. Stanowią też dodatkową izolację termiczną, gdy pod stropem jest pomieszczenie nieogrzewane lub grunt. Wyrównują także niewielkie nierówności podłoża – maksymalnie do 4,5 mm. Można je stosować, gdy podłoga jest ogrzewana, lecz zmniejszają wówczas emisję promieniowania cieplnego do pomieszczenia.
Płyty i maty polistyrenowe mają grubość od 2 do 6 mm. Ich spodnia powierzchnia może być ryflowana. Taka budowa umożliwia cyrkulację powietrza pod podkładem, co dodatkowo zmniejsza ryzyko pojawienia się tam wilgoci, a wraz z nią pleśni. Niektóre maty polistyrenowe są zespolone z materiałem paroizolacyjnym (folia aluminiowa), więc można je układać bezpośrednio na podłożu mineralnym. Trzeba tylko pamiętać, aby połączenia tej folii sklejać, najlepiej taśmą aluminiową. Płyty i maty polistyrenowe układa się na styk, zgodnie z kierunkiem ułożenia paneli. 1 m² takiego podkładu kosztuje 2,8-4 zł/m².

Tektura falista

Materiał ten działa głównie amorty-zująco. Słabo tłumi hałas i w niewielkim stopniu niweluje nierówności podłoża. Tektura jest paroprzepuszczalna. Reguluje więc poziom wilgotności pod panelami. Stosuje się ją pod posadzki z paneli drewnianych. Tekturę kupuje się w rolkach szerokości 1-1,5 m. Poszczególne pasy układa się równolegle do kierunku ułożenia paneli. Łączy się je na styk, bez robienia zakładów i wywijania na ściany. Jest tania, kosztuje 1-1,5 zł/m².

Maty korkowe

Stanowią dobry materiał wygłuszający. Wyciszają zarówno odgłosy stąpania po posadzce, jak i wszelkie stuknięcia, których dźwięk może być słyszalny piętro niżej. Są paroprzepuszczalne i odporne na trwałe odkształcenia. Mają grubość około 2 mm. 1 m² maty korkowej kosztuje około 10 zł.

Płyty drewnopochodne

Służą jako izolacja akustyczna i podkład amortyzujący. Wyciszają jednak głównie dźwięki uderzeniowe powstające podczas stąpania po posadzce. Gorzej radzą sobie z dźwiękami transmisyjnymi przechodzącymi poprzez strop i słyszalnymi piętro niżej. Za pomocą płyt można skorygować nierówności podłoża o głębokości nieprzekraczającej 2 mm. Dodatkową korzyścią z ich zastosowania jest zwiększenie izolacyjności termicznej stropu. Płyty są zrobione z odpadów drewnianych (pod panele najlepsze będą te z drewna liściastego) i mają grubość około 4 mm. Zazwyczaj układa się je pod panelami drewnianymi. Powinny być rozmieszczone prostopadle lub pod kątem 45° do kierunku ich ułożenia. Poszczególne rzędy płyt muszą być przesunięte względem siebie o połowę długości płyty. Między płytami trzeba pozostawiać szczelinę szerokości 2 mm. Od ścian powinna je oddzielać centymetrowa szczelina dylatacyjna. Płyt nie układa się w kilku warstwach, gdyż wtedy podkład stałby się zbyt elastyczny i posadzka uginałaby się pod nogami. Aby dodatkowo zwiększyć izolacyjność akustyczną posadzki, płyty drewnopochodne można przykleić do podłoża. Kosztują one 5-6 zł/m².

Bez podkładu

W sprzedaży są i takie panele, pod którymi nie trzeba robić podkładu wyciszającego. Mają one na spodniej stronie warstwę izolacyjną. Niestety, nie poradzi sobie ona z nierównościami podłoża tak jak mata poliuretanowa lub płyty drewnopochodne. Nie będzie również amortyzować kroków. Znakomicie za to wytłumi odgłos kroków i dźwięki rozchodzące się między kondygnacjami.
Zamiast tradycyjnego podkładu można też zastosować specjalną masę klejącą. Można o niej powiedzieć, że jest podkładem w tubce. Nanosi się ją pistoletem do silikonów. Trwale łączy posadzkę z podłożem, ale jednocześnie jest na tyle elastyczna, że umożliwia jej swobodne odkształcanie się następujące wraz ze zmianami temperatury i wilgotności powietrza wewnątrz domu.

Rodzaje podłoży

Drewniane lub drewnopochodne – stare parkiety, deski podłogowe, płyty OSB zamontowane do legarów. Takie podłoża są zazwyczaj suche, ale często niezbyt stabilne. Można na nich ułożyć panele, gdy nierówności ich powierzchni nie przekraczają 4 mm i wszystkie elementy (płyty, klepki, deski) dobrze trzymają się podłoża.

Mineralne – kamienne, ceramiczne, cementowe, betonowe lub gipsowe. Zazwyczaj są twarde i wytrzymałe, ale mogą być wilgotne. Dziury głębsze niż 4 mm i pęknięcia w takich podłożach trzeba wypełnić zaprawą renowacyjną. Jeśli podłoże jest nierówne, a różnica poziomów wynosi 5-10 mm, najlepiej jest wyrównać je odpowiednią masą samopoziomującą.

Z tworzyw sztucznych lub tekstylne – wykładziny elastyczne i dywanowe. Są suche i przeważnie stabilne. Wykładziny dywanowe, na których mamy zamiar układać panele, nie powinny mieć zbyt wysokiego runa. Wykładziny zniszczone lub odspajające się od podłogi najkorzystniej jest zerwać.

Popularne posty z tego bloga

Drewniany balkon

Niemcy. Własny dom w Unii

Jak zrobić .Czapka kominowa.