Domy z drewna, jak budować


20% niemieckiego rynku budowlanego zajmują domy drewniane. W Austrii ich udział sięga 30%. U nas domy drewniane wciąż budzą nieufność. Czy uzasadnioną? Drewno to przecież jeden z niewielu materiałów budowlanych, których się nie wytwarza, a jedynie przetwarza. Dzięki temu stanowi ono budulec w pełni odnawialny i zdrowy. Wznosi się z niego domy szkieletowe, słupowo-ryglowe lub domy z bali. Roboty przebiegają zazwyczaj szybko i sprawnie. Komfort mieszkania jest zaś porównywalny do tego w budynkach murowanych, a pod niektórymi względami nawet go przewyższa.

Dlaczego warto budować domy drewniane?

Budownictwo drewniane zawsze było obecne w naszym kraju. Aby to sprawdzić, wystarczy zwiedzić najsłynniejsze polskie skanseny. Dziś też warto wznosić budynki z drewna i to nie tylko z przywiązania do tradycji. Jest bowiem wiele lepszych argumentów, które za tym przemawiają:
- takie domy są budowane ze zdrowego i ekologicznego materiału – ich ściany oddychają, a we wnętrzach panuje przyjazny mikroklimat;
- ich budowa trwa krótko i nie jest przeplatana zbyt wieloma przerwami technologicznymi;
- prace są czyste, a po zakończeniu budowy otoczenie nie wymaga uciążliwego sprzątania;
- poprawnie zbudowane domy drewniane są ekonomiczne w eksploatacji;
- w razie potrzeby łatwo można je przebudowywać.

Czy domy drewniane obowiązują inne przepisy niż murowane?
Do domów drewnianych odnoszą się w większości te same przepisy co do budynków wznoszonych w innych technologiach. Różnice pojawiają się w kwestii ich usytuowania na działce. Jeśli dom jest sklasyfikowany jako rozprzestrzeniający ogień, powinien się znajdować w odległości nie mniejszej niż 12 m od sąsiednich budynków. To samo dotyczy budynków, których dachy zostały określone jako rozprzestrzeniające ogień. Odległość ta wzrasta do 16 m, jeżeli dwa sąsiadujące budynki mają tak niekorzystną klasyfikację. Trzeba też pamiętać, że obowiązuje 12-metrowa odległość domu od lasu.


Nie przemija moda na domy budowane z drewnianych bali

Z roku na rok rośnie popularność drewnianych domów prefabrykowanych. Zainteresowanie takim budownictwem dotarło do nas z Niemiec

W wielu miejscach Polski można spotkać drewniane budynki, które wybudowano nawet kilkaset lat temu.

Według jakiego projektu je zbudować?
Domy drewniane buduje się najczęściej na podstawie projektów zamówionych indywidualnie. Firma zajmie się ich adaptacją do potrzeb danej technologii, często nie biorąc za to żadnej prowizji. Można też skorzystać z bogatej oferty projektów gotowych. Katalogi z takimi projektami ma wiele biur architektonicznych oraz większość producentów domów szkieletowych, prefabrykowanych lub z bali. Nie ma przy tym obaw, że jakiś projekt będzie niemożliwy do adaptacji dla potrzeb którejś z powyższych metod budowania ze względów technicznych. Problem tkwi w czym innym. Otóż nie każdy z projektów nadaje się do adaptacji z powodów estetycznych. Dotyczy to głównie domów z bali, które narzucają pewną tradycyjną stylistykę. Jeśli więc brakuje nam pewności, czy wybrany przez nas projekt gotowy nie będzie zbyt ekstrawagancki jak na charakter domu z bali, skonsultujmy nasz pomysł z architektem.

Czy za dom z drewna płaci się wyższe ubezpieczenie?

Wysokość składek ubezpieczeniowych w dużym stopniu zależy od konstrukcji budynku. Na pewno zapłacimy więcej za dom z bali lub szkieletowy niż za budynek murowany. Różnica ta będzie wynosić od 20 do 40%.

Jaką mają trwałość?

Nie da się ukryć, że domy drewniane są mniej trwałe od budynków murowanych, których żywotność przewiduje się na minimum 50 lat. Wystarczy jednak odwiedzić którykolwiek ze skansenów, by stwierdzić, że domy drewniane dzielnie stawiają opór upływowi czasu. Największą trwałością mogą się poszczycić domy z bali pełnych. Jest ona zbliżona do trwałości domów z cegieł. 30 lat to natomiast minimalna trwałość domów szkieletowych – zarówno tych robionych na budowie, jak i prefabrykowanych. Nie wolno jednak zapominać, że trwałość domu zależy też od dokładności jego wykonania.

Które domy rozprzestrzeniają ogień?

- Do takich budynków zalicza się domy z bali oraz domy szkieletowe wykończone sidingiem bądź oblicówką drewnianą.
- Do budynków nierozprzestrzeniających ognia należą domy szkieletowe wykończone materiałem niepalnym (cegłami klinkierowymi, tynkiem ułożonym na ociepleniu z wełny lub styropianu).
- Dachy rozprzestrzeniające ogień mają pokrycie z gontów i wiórów drewnianych, strzechy, falistych płyt bitumicznych bez posypki mineralnej.

Pierwszym etapem przygotowania konstrukcji dachowej jest wstępna obróbka drewna w tartaku. Zamówiona tarcica może tam zostać osuszona komorowo, przycięta na wymiar, zaimpregnowana lub czterostronnie ostrugana. Można też zlecić wykonanie zaciosów, wrębów oraz wywiercenie w odpowiednich miejscach otworów pod łączniki.

Dolne elementy prefabrykowanych wiązarów dachowych (tak zwane pasy dolne) stanowią jednocześnie konstrukcję stropu nad ostatnią kondygnacją budynku. W przypadku więźby tradycyjnej strop trzeba budować oddzielnie.

Na domach z bali ładnie prezentują się pokrycia naturalne, na przykład gonty drewniane lub strzecha.

Jakich wymagają fundamentów?
Zazwyczaj buduje się je na tradycyjnych ścianach fundamentowych wspartych na żelbetowych ławach, czyli tak jak domy murowane. Podłogi parteru są wówczas ułożone na gruncie. Często też domy szkieletowe lub z bali buduje się na ścianach fundamentowych, a drewniana konstrukcja podłogi parteru znajduje się nad przestrzenią wentylowaną. Firmy wykonawcze, zwłaszcza zaś producenci drewnianych domów prefabrykowanych, preferują fundamenty płytowe, o ile oczywiście klient nie chce podpiwniczać domu. Niemniej domy drewniane wymagają lżejszych fundamentów, co może przynieść pewne oszczędności.

Jakie dachy nadają się do domów drewnianych?
Nie ma żadnych przeciwwskazań, by stosować takie same konstrukcje i pokrycia dachowe jak w innych rodzajach domów. Powszechnie stosuje się więc tradycyjne więźby dachowe budowane przez cieśli z elementów zamówionych w tartaku. Najlepiej użyć drewna suszonego komorowo i czterostronnie struganego. Wówczas nie trzeba go będzie chemicznie zabezpieczać przed ogniem i szkodnikami.
Coraz częściej inwestorzy zaopatrują się w prefabrykowane elementy więźby dachowej wytwarzane w specjalnych zakładach. Jest to wygodne rozwiązanie znacznie skracające czas budowy domu.
Na budowę przywozi się wówczas tak zwane wiązary, które zostają ustawione na ścianach ostatniej kondygnacji lub na ściankach kolankowych za pomocą dźwigu. Montaż takiej więźby jest błyskawiczny, a gotowe elementy są wykonane dokładnie według dostarczonego projektu. Tak przygotowane konstrukcje dachowe mogą się jednak okazać droższe od klasycznej więźby.
W przypadku domów szkieletowych pokrycie dobiera się głównie do rodzaju elewacji. Jeżeli zdecydujemy się na elewację z sidingu winylowego lub drewnianej oblicówki, najlepiej będzie pasować dach wykończony gontami bitumicznymi bądź blachodachówką. Gdy zaś ściany będą zdobić cegły, płytki ceramiczne lub ich imitacja – najlepszym pomysłem na pokrycie okażą się wszelkiego rodzaju dachówki. Najtrudniej dobrać pokrycie do domów z bali. Aby zachować i podkreślić ich rustykalny wygląd, do wykończenia połaci warto użyć wiórów lub gontów drewnianych bądź ułożyć na nich strzechę.

Jakie okna wybierać?

Panuje tu absolutna dowolność, choć oczywiście do drewnianej konstrukcji najbardziej pasują okna z drewna. W domach z bali warto zastosować okna skrzynkowe.
Są one zbudowane z dwóch par skrzydeł zamocowanych do szerokiej ościeżnicy. Taki rodzaj okien był często wykorzystywany w dawnym budownictwie drewnianym. Dziś ich produkcją zajmują się niektóre warsztaty stolarskie.
Uwaga! Okna w domach drewnianych powinno się mocować nie na dyble, tak jak się robi w przypadku ścian murowanych, ale za pośrednictwem płaskich kotew. Umożliwiają one w miarę swobodną pracę zarówno okna, jak i ścian.

Czy można montować kominek w domu z drewna?

Nie da się ukryć, że kominek w takim domu zwiększa ryzyko pożarowe. Do zapłonu drewna może bowiem dojść już w temperaturze 90°C. Jednak są sposoby na to, by zminimalizować zagrożenie i cieszyć się ciepłem oraz blaskiem bijącym z kominka. Co więcej, można się zdecydować na system ogrzewania kominkowego DGP będący alternatywą dla tradycyjnego kotła i grzejników.
Przede wszystkim trzeba ograniczyć kontakt drewna z rozgrzanymi elementami instalacji kominkowej, a więc:
- zastosować wkłady kominkowe z izolacją termiczną, dzięki której ich zewnętrzna powierzchnia nie będzie się niebezpiecznie rozgrzewać;
- ściany, do których będzie przylegał kominek, obłożyć płytami wełny mineralnej laminowanej folią aluminiową. Izolacja taka znacznie ograniczy nagrzewanie się ścian;
- ustawić wkład kominkowy na materiale niepalnym – na przykład na niewielkim fundamencie;
- szczelnie obudować płytami gipsowo-kartonowymi – najlepiej tymi o podwyższonej odporności ogniowej (tak zwane płyty GKF) – wszelkie otwory, przez które będzie przechodził wkład kominowy lub przewody rozprowadzające ciepłe powietrze. Otwory powinno się później wyłożyć wełną mineralną i owinąć folią aluminiową;
- w przypadku systemu ogrzewania DGP szczelnie zaizolować wełną i folią aluminiową wszystkie przewody rozprowadzające ciepłe powietrze;
- przed paleniskiem zamontować metalową płytę chroniącą posadzkę przed iskrami mogącymi wydostawać się z kominka.

Najbezpieczniej będzie, gdy kominek zostanie usytuowany w dużej odległości od ścian i materiałów palnych.

Jeżeli kominek stoi blisko ścian, powinno się je osłonić izolacją z laminowanej wełny mineralnej.

Trzeba zaizolować wszelkie otwory, którymi będą przeprowadzane przewody kominowe.


Czy ściany drewniane można łączyć z murowanymi?

Teoretycznie jest to możliwe, ale rozwiązanie takie nie jest polecane. Murując bowiem ściany wewnętrzne w domu drewnianym, wprowadza się do wnętrz wilgoć, która może zaszkodzić budynkowi. Trudno jest też poprawnie połączyć dwie różne konstrukcje ścian, aby na ich stykach po wykończeniu płytami g-k lub g-w nie pojawiały się pęknięcia. Przy łączeniu ścian trzeba też pamiętać o odizolowaniu drewna od muru.

Drewniane ściany zewnętrzne łączy się czasem z murowanymi, na przykład po to, by odgrodzić poszczególne domy w zabudowie szeregowej lub bliźniaczej i zapewnić w ten sposób lepszą ochronę pożarową.

W jakie schody wyposażać budynki drewniane?

W domach o konstrukcji szkieletowej schody robi się najczęściej z drewna. Trzeba pamiętać, że w miejscu ich przejścia przez strop, belki stropowe i prostopadłe do nich wymiany wokół otworu powinny być zamontowane podwójnie w celu wzmocnienia konstrukcji.
Można też zrobić schody żelbetowe, choć nie zawsze pasują one stylistycznie do domów drewnianych. Powinny być wsparte na płycie fundamentowej lub na niewielkich fundamentach wykonanych specjalnie z myślą o nich.

Drewniane schody można zamówić u stolarza.

Dobrym pomysłem są też gotowe schody kupione w firmie.

Czym najbezpieczniej jest je ogrzewać?
Domy drewniane, zwłaszcza budynki z bali, są bardziej narażone na działanie ognia niż domy murowane. W związku z tym lepiej ogrzewać je nowoczesnymi, bezpiecznymi kotłami na gaz bądź olej lub grzejnikami elektrycznymi. Większe ryzyko będzie związane z zainstalowaniem kotłów na paliwa stałe (węgiel lub drewno), ale nie ma formalnych przeciwwskazań, żeby je tam stosować.
Dobrym rozwiązaniem dla domów drewnianych jest wodne lub elektryczne ogrzewanie podłogowe.

Budynek można posadowić na ogrzewanej płycie fundamentowej (zrobionej z płyt Legalett).

Jaka wentylacja?
Mimo że ściany drewnianych domów są paroprzepuszczalne, a więc zapewniają w pewnym stopniu wymianę wilgotnego powietrza między otoczeniem a wnętrzem domu, trzeba im zapewnić sprawny system wentylacyjny. Sprawny, a więc taki, który umożliwi w ciągu jednej godziny wymianę przynajmniej połowy zgromadzonego w domu powietrza.
Teoretycznie wystarczyłaby tradycyjna wentylacja grawitacyjna usuwająca zużyte powietrze poprzez kanały biegnące przy kominie. Nie zawsze jest ona jednak odpowiednio skuteczna, a poza tym nie gwarantuje napływu świeżego powietrza. Warto więc zainstalować system mechanicznej wentylacji nawiewno-wywiewnej najlepiej z urządzeniem do odzyskiwania ciepła, czyli rekuperatorem. Można również zamontować system mechanicznej wentylacji wywiewnej, ale pod warunkiem że w domu nie ma kominka lub kotła z otwartą komorą spalania. Wspomagany mechanicznie wywiew spowodowałby wtedy wydostawanie się spalin z paleniska do pomieszczeń.
Nawet przy najlepszym systemie wymiany powietrza nie wolno bagatelizować roli, jaką odgrywa częste wietrzenie wnętrz i jak najczęstsze pozostawianie okien w pozycji mikrorozszczelnienia.

Jak jest zbudowany dom szkieletowy?



JAKIE MA NADPROŻA?

W zewnętrznych ścianach szkieletowych izolacyjność termiczna nadproży nie może być mniejsza niż ścian. Montuje się je więc z dwóch wąskich belek, które zapewniają odpowiednią nośność tego elementu. Między belkami umieszcza się zaś 12-centymetrowy pas wełny mineralnej lub styropianu.

Czasem zamiast wełny funkcję izolatora pełni pustka powietrzna.

Jak są zbudowane ściany wewnętrzne?

Budowa ścian wewnętrznych jest podobna do ścian zewnętrznych, z tym że warstwa wełny jest cieńsza i nie osłania jej folia. Są obłożone jedną lub dwiema warstwami płyt gipsowo-kartonowych lub gipsowo-włóknowych albo boazerią. Wełna w ścianach działowych jest zamontowana głównie po to, by tworzyła izolację akustyczną i ograniczała przepływ dźwięków między pomieszczeniami.

JAK POPRAWNIE USZCZELNIĆ ŚCIANY?
Zarówno folia paroszczelna, jak i wiatroizolacyjna muszą być ułożone z zakładem (20 cm) i uszczelnione taśmą samoprzylepną. Obie muszą zostać wywinięte do wewnątrz otworów okiennych i uszczelnione taśmą. Ważne jest, by najpierw wywijać folię paroszczelną, a dopiero potem wiatroizolacyjną.

Co to są moduły wymiarowe?
Przy budowie szkieletu trzeba stosować moduły wymiarowe. Zgodnie z nimi słupy ścian powinny być rozmieszczone co 40 lub 60 cm, belki stropowe co 40 cm, a krokwie dachowe co 60 cm.
Szerokość płyt OSB i g-k lub g-w mieści się w tych modułach. Ułatwia to znacznie montaż, bo styki płyt będą wypadać dokładnie na elemencie konstrukcyjnym, do którego trzeba je mocować.

Ile jest rodzajów konstrukcji szkieletowych?
Tradycyjne domy szkieletowe mogą być budowane na dwa sposoby. W najpopularniejszej konstrukcji – platformowej – najpierw wznosi się jedną kondygnację, robi strop oraz jego poszycie i dopiero potem przystępuje się do montażu kolejnej kondygnacji. Jest też tak zwana szkieletowa konstrukcja balonowa, w której słupy ścian zewnętrznych są ciągłe – od podwaliny aż po górny strop, na którym opiera się więźba. Stropy kondygnacji pośrednich są „zawieszone” na szkielecie ścian. Konstrukcję balonową stosuje się wtedy, gdy przewidziane są ścianki kolankowe na poddaszu.

Domy szkieletowe

Zalety:

- ich budowa trwa krótko;
- są mało odporne na huraganowe wiatry, które ostatnio są u nas dość częstym zjawiskiem;
- praca przy ich wznoszeniu jest czysta i nie zakłócają jej prawie żadne przerwy technologiczne;
- zapewnienie poprawnej izolacyjności akustycznej wymaga od wykonawcy dużej wiedzy i solidności;
- ich izolacyjność termiczna jest wystarczająco dobra. Współczynnik przewodzenia ciepła U wynosi przeważnie między 0,3 a 0,2. Zwiększając grubość ścian i warstwy ociepleniowej, można osiągnąć współczynnik U równy nawet 0,13 W/(m²·K).

Wady:
- dość trudno jest poprawnie je zbudować. Wymagają dobrego drewna i przestrzegania surowego reżimu technologicznego;
- niewłaściwie wykonane są mało odporne na działanie ognia.

Jak wyglądają domy słupowo-ryglowe?

Na długo zanim z Kanady i USA dotarła moda na technologię szkieletową, budowano u nas domy opierające się na konstrukcji słupowo-ryglowej (szachulcowej). Od lekkiej konstrukcji kanadyjczyków różni się ona przede wszystkim tym, że oprócz słupów nośnych o dużych przekrojach i rozstawach ściany są wzmocnione także poziomymi ryglami i skośnymi zastrzałami. Wszystkie elementy konstrukcyjne mają zaś podobny przekrój (12 x 14, 12 x 16, 12 x 18 lub 14 x 18 cm).
W tradycyjnym budownictwie między słupami, ryglami i zastrzałami umieszczano wypełnienie z cegieł. Tak powstawał słynny mur pruski – technologia charakterystyczna dla okolic Pomorza, Kaszub i Mazur. Obecnie domy słupowo-ryglowe nie są już tak popularne, choć wznosi się je chętnie w wyżej wymienionych regionach, by nawiązać do tradycji i zaznaczyć architektoniczną specyfikę okolicy.
W nowoczesnym budownictwie taka konstrukcja wymaga dobrego ocieplenia. Można więc wypełnić wełną lub styropianem pola utworzone przez rygle oraz słupy i wykończyć je tynkiem. Elementy konstrukcyjne pozostają wówczas odsłonięte i ściany imitują mur pruski. Zazwyczaj jednak wymagają wtedy zrobienia dodatkowego ocieplenia od wewnątrz. Konstrukcję słupowo-ryglową można również potraktować bardziej praktycznie i – nie zważając na jej atrakcyjny wygląd – dodatkowo ocieplić ściany od zewnątrz. Zasada jest taka sama jak przy wykańczaniu ścian zewnętrznych w kanadyjczykach. W identyczny sposób robi się też elewację.

Do budowy domów szachulcowych trzeba zatrudnić dobrych fachowców, a takich jest niewielu

Z jakiego drewna buduje się domy szkieletowe?
Jeśli do budowy domu szkieletowego mamy zamiar użyć drewna marnej jakości, lepiej zdecydować się na inną technologię i zaoszczędzić sobie kłopotów. Konstrukcje muszą być zbudowane z drewna najwyższej jakości, a więc:
- pochodzącego wyłącznie z drzew iglastych;
- czterostronnie struganego z fazowanymi krawędziami;
- o wilgotności nie większej niż 19%;
- bez śladów pleśni, grzybów, owadzich korytarzy i kory.

Jak zabezpieczyć konstrukcję przed ogniem, wilgocią i szkodnikami?
Drewno jest materiałem łatwo palnym. Można je jednak zabezpieczyć tak, aby w razie pożaru jak najbardziej opóźnić i utrudnić jego zapłon. Ważne jest, aby  konstrukcję zrobić z drewna czterostronnie struganego ze ściętymi (sfazowanymi) krawędziami. Ma ono lepszą odporność na ogień, bo płomienie potrzebują więcej czasu, by podpalić tak gładkie drewno. Przed ogniem chroni również wewnętrzna okładzina z płyt gipsowo-kartonowych. Najlepsze są płyty GKF – o podwyższonej odporności na ogień. Można też zwiększyć bezpieczeństwo przeciwpożarowe, montując płyty podwójnie lub używając płyt gipsowo-kartonowych typu „grubas” (mają do 24 mm grubości, w przeciwieństwie do zwykłych płyt grubości 9,5 lub 12,5 mm). Od zewnątrz przed ogniem mogą chronić płyty włókno-cementowe zastosowane jako poszycie szkieletu.
Drewno można też zaimpregnować, ale tylko metodą ciśnieniową. W procesie tym zostanie ono nasączone preparatem chemicznym, który zabezpiecza przed grzybami, pleśniami, owadami, a często również przed ogniem. Usługę taką oferuje coraz więcej tartaków. Inną formą zabezpieczenia drewna przed szkodnikami jest suszenie komorowe. W jego rezultacie drewno zostaje pozbawione wszystkich substancji mogących stanowić pokarm dla grzybów, pleśni lub owadów. Drewno czterostronnie strugane i suszone komorowo jest, niestety, o 50-75% droższe od zwykłej tarcicy.

Najpopularniejsze sposoby wykończenia domów szkieletowych od zewnątrz
Elewacja z sidingu winylowego.

Elewacja z cegieł klinkierowych.

Elewacja z bezspoinowego systemu ociepleń


Co koniecznie zaimpregnować w kanadyjczyku?
Nawet jeśli do budowy szkieletu użyje się drewna suszonego komorowo czterostronnie struganego, pewne elementy konstrukcji powinny zostać zaimpregnowane. Są to:
- słupy i podpory umiejscowione poniżej poziomu gruntu;
- elementy konstrukcji ścian szkieletowych w piwnicach;
- elementy stykające się z betonem;
- legary podłogowe;
- elementy konstrukcji stropów opartych na ścianach piwnic;
- belki podwalinowe;
- zewnętrzne elementy konstrukcyjne domu.

Czym wykończyć dom szkieletowy od środka?
Możliwości wykończenia pomieszczeń w kanadyjczyku są nieco ograniczone. Owszem, gdyby się uprzeć, można by takie ściany otynkować w sposób tradycyjny, ale wymagałoby to dużego nakładu pracy i dosyć skomplikowanych rozwiązań technicznych (tynk byłby układany na siatce zbrojeniowej rozpiętej na konstrukcji ścian).
Najwygodniej więc zrobić tynki suche – z płyt gipsowo-kartonowych lub gipsowo-włóknowych. Płyty montuje się wówczas do drewnianych elementów konstrukcyjnych ścian wewnętrznych i zewnętrznych. Z płyt g-k lub g-w robi się także sufity podwieszane.
Zwolennicy drewna mogą obudować ściany boazerią lub tańszymi – winylowymi – panelami boazeryjnymi. Jak wiadomo, dla bezpieczeństwa pożarowego pod okładziną i tak powinny się znaleźć płyty g-k.

Jak rozprowadzić instalacje?

Jest to łatwiejsze niż w domach murowanych. Nie trzeba wykuwać bruzd w ścianach. Kable i rury przechodzą bowiem między elementami szkieletu. Należy jednak pamiętać o kilku istotnych warunkach, które muszą zostać spełnione.

Instalacje elektryczne
- Przewody elektryczne w kanadyjczyku powinny być zaprojektowane na większe obciążenie niż w domach z materiałów niepalnych. Dzięki temu przy chwilowym przeciążeniu instalacji nie dojdzie do nadmiernego rozgrzania przewodów.
- Instalacja elektryczna powinna być wyposażona w bezpieczniki różnicowo-prądowe i kontrolne urządzenie ostrzegawcze sygnalizujące jej awarię.
- Niezaizolowane kable nie powinny się stykać z drewnianymi elementami, bo w razie ewentualnego iskrzenia może dojść do pożaru.
- Osprzęt elektryczny powinien być montowany w puszkach przeznaczonych do ścian gipsowo-kartonowych.
- Elektryczne przewody instalacyjne można też poprowadzić po zewnęt-rznej stronie ścian. Żeby nie rzucały się w oczy, powinno się je umieszczać w kanałach lub tak zwanych listwach instalacyjnych dobranych kolorystycznie do barwy ścian.

Instalacja wodna, kanalizacyjna i grzewcza- Nie należy układać instalacji wodnej i kanalizacyjnej w ścianach zewnętrznych. Rury są zbyt grube i żeby się zmieściły, trzeba by wycinać fragmenty izolacji termicznej. Obniży to izolacyjność termiczną ścian. Zimą mogłaby zamarzać w nich woda.
- Nie ma przeszkód, by umieszczać rury w ścianach wewnętrznych i stropach.
- Przewody instalacji c.o., jeśli są małej średnicy, mogą przechodzić przez elementy konstrukcyjne także ścian zewnętrznych. Gdy ich średnica jest zbyt duża w stosunku do przekroju słupów nośnych, trzeba tak zaprojektować konstrukcję, by uwzględniała możliwość wygodnego rozmieszczenia rur (na przykład zastosować elementy nośne o większych przekrojach).
- W domach szkieletowych można układać ogrzewanie podłogowe. Instalację rozmieszcza się na zaizolowanym poszyciu stropów.
Uwaga! Przewody mogą przechodzić przez otwory w elementach konstrukcyjnych. W przypadku belek stropowych otwory nie mogą się znajdować bliżej niż 5 cm od ich krawędzi. Średnica otworów powinna być nie większa niż 1/3 wysokości belki. Otwory w słupach ścian zewnętrznych mogą mieć średnicę do 2/5 ich szerokości. Odległość otworu od krawędzi słupa nie powinna wynosić mniej niż 1/5 jego szerokości.

Przewody elektryczne najlepiej jest umieścić w plastikowych rurkach zwanych peszlami. Tak jest bezpieczniej ze względów pożarowych.

Przewody instalacyjne przeprowadza się wzdłuż elementów konstrukcyjnych.


Kto wybuduje dom szkieletowy?
Budowę drewnianego domu szkieletowego trzeba powierzyć dobrej firmie. Jest to trudna technologia, której największą wadą są niekompetentni wykonawcy. Technologia budowy domów szkieletowych jest dopracowana w najdrobniejszych szczegółach. Narzuca przy tym wykonawcom szczególny rygor. Nawet najmniejsze zaniedbanie z ich strony i wszelkie odstępstwa od zasad mogą spowodować, że budynek nie będzie funkcjonował tak, jak trzeba. Wybór odpowiedniej, sprawdzonej ekipy budowlanej jest decydujący i od niego w dużej mierze będzie zależeć, czy dom się sprawdzi, czy też nie.

Zazwyczaj zajmuje ona około trzech miesięcy.

Najwięcej czasu zajmują prace wykończeniowe.

Jak dbać o kanadyjczyka?

Domy szkieletowe nie wymagają częstych prac konserwacyjnych. Ich intensywność zależy głównie od sposobu wykończenia od zewnątrz. Wnętrza wymagają takich samych napraw i remontów jak w innych rodzajach domów: cyklinowania podłóg, malowania ścian, przeglądów instalacji. Co dwa-cztery lata trzeba odnawiać elewację drewnianą. Oblicówka wymaga wtedy usunięcia starej lakierobejcy lub farby i ponownego pomalowania. Siding trzeba zaś czyścić wodą, gdy pojawią się na nim zabrudzenia. Co cztery-sześć lat trzeba odnawiać tynk cienkowarstwowy.

Czy domy szkieletowe są drogie?

Powszechnie uważa się, że domy szkieletowe są tanie. Nie jest to do końca prawda. Odkąd drewno dwukrotnie podrożało, kanadyjczyki przestały być tańszą alternatywą dla domów murowanych. Poza tym, tego rodzaju domów nie mogą wykonywać średnio wykwalifikowane ekipy. Domy murowane są bardziej odporne na błędy.
Do wznoszenia domów szkieletowych koniecznie trzeba zatrudniać dobrych fachowców, którzy specjalizują się w tej technologii i nie są nowicjuszami w branży. Nie ma też co liczyć, że część prac wykona się „ze szwagrem”. Domorosłym budowlańcom pozostają jedynie fundamenty i niektóre prace wykończeniowe.

ILE KOSZTUJE DOM W SZKIELECIE DREWNIANYM?

Za dom szkieletowy – w zależności od standardu wykończenia – trzeba zapłacić od 1200 do 2500 zł/m².

Kto zbuduje dom z bali?
Zajmuje się tym bardzo wiele firm wyspecjalizowanych w takiej technologii. Zamawiając dom, nie trzeba się niczym martwić. Producent przygotuje budulec, dostarczy go na działkę i zmontuje. Inwestor może się zjawić dopiero po odbiór. Firmy udzielają wieloletniej gwarancji (nawet do dziesięciu lat). Zobowiązują się w ten sposób do nieodpłatnego usuwania wszelkich usterek, które zauważą domownicy, oczywiście z wyjątkiem powstałych z ich winy.
Ładne domy z bali wykonują również kilkuosobowe ekipy cieśli. Często jednak ich rola ogranicza się wyłącznie do budowy. Zaopatrzeniem trzeba się zająć na własną rękę. Częściej też powinno się wtedy wizytować budowę i lepiej wynająć inspektora nadzoru, by kontrolował przebieg prac.

Gdzie kupuje się bale?

Najkorzystniej jest się udać po nie do któregoś z tartaków specjalizujących się w takim surowcu. Ich adresy można znaleźć w Internecie.
Tartaki te suszą bale i przygotowują je wstępnie do montażu.

Co to jest konstrukcja sumikowo-łątkowa?
Jej podstawę stanowią słupy zwane łątkami. Umieszcza się je w narożnikach, a przy długich ścianach także w kilku miejscach na jej długości (co 2 m). W wyprofilowane szczeliny w słupach nasadza się bale drewniane zwane sumikami. Tak zrobioną kondygnację zwieńcza belka oczepowa pełniąca podobną funkcję co wieniec w domu murowanym.




Co to są płazy?
Oczywiście nie chodzi tu o zwierzątka ziemno-wodne, ale o specyficzny rodzaj bala. Płazy otrzymuje się, przecinając na pół pień drzewa. Po odpowiedniej obróbce powstaje bal, na którego przekroju widać półkola słoi drzewnych. Z tak przygotowanego drewna buduje się domy na Podhalu.

Jak się robi takie ściany?

Montaż bali jest pracochłonny, gdyż są one ciężkie. Ustawia się je – jeden na drugim – na balu podwalinowym, który umieszcza się bezpośrednio na zaizolowanym fundamencie. Bale zazębiają się, ponieważ mają wyprofilowane wpusty i wypusty (zwane zamkami). Między balami można umieszczać materiał izolacyjny, na przykład paski wełny mineralnej lub rozprężne, impregnowane poliuretanowe taśmy. W narożnikach ścian bale są łączone na specjalne złącza ciesielskie, na przykład jaskółczy lub rybi ogon. Jest to tak zwana konstrukcja węgłowa. Do budowy ścian wewnętrznych potrzebne są bale o mniejszym przekroju (6-10 cm). Poza ścianami wszystkie pozostałe elementy domu – schody, więźbę, pokrycie dachowe i stropy – robi się w podobny sposób jak w domach szkieletowych.





Domy z bali

Zalety:
- praca przy ich wznoszeniu jest czysta i nie zakłócają jej prawie żadne przerwy technologiczne;
- elementy są łatwe w obróbce;
- odpowiednio pielęgnowane mają dużą trwałość;
- gdy bale są grubsze niż 22-30 cm, zapewniają odpowiednią izolacyjność termiczną ścian, bez konieczności ocieplania domu;
- ich ściany dobrze chronią przed hałasem.

Wady:- przy niepoprawnym wykonaniu mają małą odporność na działanie ognia;
- są drogie;
- dobrze prezentują się tylko na łonie przyrody lub w sąsiedztwie innych domów,
w wyglądzie których dominuje drewno.

Z jakiego drewna buduje się takie domy?
Najlepsze bale do ich budowy pozyskuje się z sosen polarnych, sosen zwykłych, ze świerków lub z jodeł. Drewno musi być odpowiednio dobrane i obrobione w tartaku. Jeśli chodzi o jego wilgotność, są na ten temat dwie koncepcje:
- można użyć drewna wilgotnego – tak zwanego zielonego, którego wilgotność przekracza 19%. Odsycha ono już po zbudowaniu domu, ale przed jego wykończeniem;
- można użyć drewna suchego – którego wilgotność nie przekracza 19%. Najlepiej stosować bale suszone komorowo.

Jakich bali używa się do budowy?
Bale mogą mieć różny przekrój. Najpopularniejsze są prostokątne i okrągłe. Ich wysokość wynosi od 14 do 22 cm, a szerokość od 6 do 10 cm. Bale okrągłe mają średnicę od 14 do 23 cm. Przygotowane do budowy bale mają wycięte wpusty i wpusty lub zamki, które ułatwiają ich szczelne i stabilne połączenie.
Zwykłe bale to nie wszystko. Producenci oferują też bale warstwowe zrobione z klejonych desek i wykończone z obu stron półokrągłymi fragmentami bali. Można też kupić bale z ociepleniem. Są one wykonane z dwóch półokrągłych korytek drewnianych połączonych śrubami. Korytka tworzą dwie ścianki bala. Między nimi jest umieszczony materiał ociepleniowy – pianka poliuretanowa lub granulat celulozowy. Bale takie łączy się metalowymi szpilami.
Ich współczynnik przenikania ciepła U może wynosić od 0,24 do 0,18 W/(m²·K). Ocieplone bale są też lżejsze i – co za tym idzie – łatwiejsze w montażu.








Jak ocieplać takie domy?
Robi się to od wewnątrz domu, by nie szpecić drewnianej elewacji. Wykorzystuje się do tego najczęściej wełnę mineralną grubości 10-15 cm. Ocieplenie układa się między drewnianym rusztem przymocowanym do ścian. Następnie i wełnę, i ruszt dokładnie izoluje się folią paroizolacyjną. Ocieplone ściany wykańcza się deskami, płytami gipsowo-kartonowymi lub gipsowo-włóknowymi. Powinny one mieć współczynnik przenikania ciepła U nie większy niż 0,3 W/(m²·K).
Dom z bali można też ocieplić od zewnątrz. Materiał termoizolacyjny układa się wtedy między listwami drewnianego rusztu przybitego do ścian, zabezpiecza folią wiatroizolacyjną i osłania elewacją z drewna (oblicówka). Niestety, dom ocieplony w taki sposób traci wiele ze swojego uroku.


Kiedy trzeba ocieplać domy z bali?
Ściany z bali o grubości 30 cm mają na tyle dobrą izolacyjność termiczną, że ich współczynnik przenikania ciepła U mieści się w wymaganiach stawianych ścianom jednowarstwowym i wynosi mniej niż 0,5 W/(m²·K). Nie trzeba więc ich ocieplać. Często jednak budowane są domy z bali grubości 8, 10, 15 cm. W ich przypadku ocieplanie jest konieczne.

Jak zabezpieczyć i ozdobić ściany?

Bale – tak samo jak drewno na konstrukcje szkieletowe – można poddać suszeniu komorowemu, które ochroni je przed szkodnikami, lub w tym samym celu zaimpregnować ciśnieniowo.
Bale można też polakierować, jednak wówczas zmniejszy się ich paroprzepuszczalność. W zamian ochroni się je przed ciemnieniem i zmniejszy ich podatność na zabrudzenie. Można je również pomalować farbą do drewnianych elewacji lub lakierobejcą, która zmieni barwę, pozostawiając widoczny rysunek słojów. Gdy zastosuje się impregnat koloryzujący, bale będą mieć ładny odcień i widoczne słoje, a ich powierzchnia uzyska większą odporność na pleśnie, grzyby i promienie UV.



Jak dobrze rozprowadzić przewody instalacyjne?

O ile w kanadyjczykach rozprowadzenie kabli i rur jest łatwe, o tyle w domach z bali nastręcza trochę problemów. W balach pełnych, nieocieplonych kable przeprowadza się przez otwory nawiercane przez środek bali przed ich zmontowaniem. Po zmontowaniu ściany w otwory te wkłada się kable umieszczone w osłonkach (peszlach). Puszki i gniazda elektryczne umieszcza się w otworach wyciętych w balach. Jeśli domy mają być ocieplone od środka, to przewody instalacyjne przeprowadza się między elementami rusztu drewnianego wypełnionego wełną mineralną.
Wszelkie rury mogą przecinać ścianę z bali tylko prostopadle.

Ile kosztują takie domy?

Należą one do drogich – drewno jest bowiem obecnie w cenie. Poza tym ich budowa wymaga sporo wysiłku i umiejętności, tak że firmy wykonawcze wysoko cenią swoją pracę.
Ściany ze zwykłych bali kosztują:
- materiał + robocizna – od 500 do 2000 zł/m².
Ściany z bali ocieplonych kosztują:
- materiał + robocizna – około 2000 zł/m².

Dla kogo taki dom?

Jest idealny dla osób, które chcą szybko mieć dom i nie mają zamiaru tracić cennego czasu na załatwianie formalności, doglądanie budowy, zakupy materiału, poganianie robotników. Cały stres związany z budową pozostaje wtedy na głowie firmy sprzedającej prefabrykowane domy.
Ważne jest jednak, by inwestorzy dysponowali odpowiednią ilością gotówki lub byli w stanie wziąć duży kredyt na sfinansowanie inwestycji. Budowy tych domów nie da się podzielić na etapy, a więc wydatków nie można rozłożyć w czasie.

Co powinna zawierać umowa z firmą?

Powinien być w niej dokładnie wyszczególniony zakres robót oraz rodzaj użytych materiałów i termin oddania budynku – zgodnie z wybraną opcją. Umowa musi też jasno wskazać, co powinien ze swej strony zapewnić inwestor (na przykład: dostęp do prądu, wody, dogodny dojazd do posesji, miejsce parkingowe dla samochodów i dźwigu). Firma powinna się zobowiązać do wydelegowania na naszą budowę kierownika robót. My ze swej strony możemy zatrudnić dobrego inspektora nadzoru, który będzie kontrolował przebieg robót.

Ile trwa budowa domu prefabrykowanego?
Przygotowanie elementów prefabrykowanych w zakładzie trwa około miesiąca. Sam montaż na budowie zajmuje nie więcej niż tydzień. Jeśli dom ma być wykończony pod klucz, trzeba liczyć, że w sumie od zamówienia do wprowadzenia się minie około trzech miesięcy.

Domy prefabrykowane

Zalety:
- wszystkie niewygody związane z prowadzeniem budowy spadają na firmę wykonawczą;
budowa przebiega błyskawicznie. Od momentu podpisania umowy do dnia odbioru budynku mija od jednego do trzech miesięcy;
- domy prefabrykowane w trakcie przygotowywania nie są narażone na kaprysy pogody. Ich elementy wykonuje się w suchych ogrzewanych halach produkcyjnych. Montaż domu można przeprowadzić na przygotowanych wcześniej fundamentach nawet w miesiącach zimowych;
- domy te są zazwyczaj bardzo profesjonalnie wykonane;
- po zakończeniu budowy nie trzeba sprzątać posesji.

Wady:
- trzeba zapewnić wygodny i bezpieczny dojazd na działkę, by mogły do niej dotrzeć ciężarówki z elementami domu oraz dźwig, który będzie je ustawiał na fundamentach. Należy też tak zorganizować miejsce postojowe dla ciężarówek, by nie zatarasowały przejazdu innym użytkownikom drogi;
- domy prefabrykowane są nieco droższe od budowanych systemem tradycyjnym;
- prac nie da się rozbić na etapy i od razu trzeba sfinansować całą inwestycję.

Konstrukcje domów prefabrykowanych
Drewniane domy prefabrykowane buduje się na podstawie jednej z dwóch technologii:
- jako szkieletowe – ich konstrukcja jest podobna do tej w tradycyjnych kanadyjczykach, z tym że znacznie mocniejsza. W fabryce są przygotowywane poszczególne elementy domu: ściany zewnętrzne i wewnętrzne, stropy, schody. Później przywozi się je na plac budowy i montuje na zrobionym wcześniej fundamencie. W zakładzie robione są także elementy konstrukcji dachu (przygotowane od razu pod wybrane przez inwestora pokrycie);
Uwaga! W zależności od firmy szczegóły wykonania elementów mogą się nieznacznie różnić.
- jako słupowo-ryglowe (mur pruski) – takie ściany mają budowę dwuwarstwową – konstrukcja zewnętrzna (słupowo-ryglowa) jest zrobiona tak, żeby jak najlepiej imitowała mur pruski. Widoczne są więc elementy konstrukcji szachulcowej, a między nimi znajduje się wypełnienie z otynkowanego materiału ociepleniowego. Drugą warstwę stanowi szkielet wypełniony ociepleniem, z przymocowanymi foliami izolacyjnymi i płytami g-k, które po zmontowaniu elementów będą stanowić wykończenie wnętrza.



Do jakiego etapu prowadzone są prace?
Firmy proponują kilka standardów wykończenia domów prefabrykowanych. Chcąc zapłacić najmniej, można wybrać najtańszy. Obejmuje on przygotowanie elementów domu i zmontowanie ich na fundamencie. Dom zostaje więc doprowadzony do stanu surowego zamkniętego. Zrobione są ściany, stropy i dach (niekiedy bez pokrycia).
W ścianach są otwory drzwiowe i okienne. Firma montuje okna i drzwi przeważnie już na budowie, by nie uległy zniszczeniu w trakcie transportu. W ścianach są przeprowadzone przewody instalacyjne, zrobione są schody i kominy. Wnętrza wymagają wykończenia. Trzeba też zrobić przyłącza instalacyjne i wyposażyć dom w grzejniki, kocioł i inne niezbędne elementy. Domy o wyższym standardzie są kompletnie wykończone od zewnątrz. Od wewnątrz są wykończone płytami g-k. Firma montuje też rynny. Niekiedy oferuje również zamontowanie parapetów i rolet zewnętrznych. Można też zamówić dom wykończony. Będzie on dodatkowo wyposażony w kompletną instalację sanitarną, elektryczną i grzewczą. Znajdą się w nim wszelkie elementy wykończeniowe: podłogi, posadzki, parapety wewnętrzne itp. Najdroższe są domy pod klucz. Mają one wszystko, co potrzeba, z wyjątkiem mebli.
Uwaga! Różni producenci oferują różne standardy. To, co u jednego będzie nosiło dumną nazwę „wykończenie pod klucz”, u innego mieścić się będzie w standardzie „dom częściowo wykończony”. Często jest tak, że można indywidualnie kształtować ofertę, rezygnując z jednych opcji na rzecz innych.


Co obejmuje gwarancja udzielana przez firmy?
Producenci prefabrykowanych domów szkieletowych udzielają kilkunasto- lub nawet kilkudziesięcioletniej gwarancji na swoje domy. Obejmuje ona elementy konstrukcyjne, a czasem także wykończeniowe. W razie jakiejkolwiek usterki naprawa jest dokonywana nieodpłatnie.

Co oprócz domu może zaoferować firma?
Producenci starają się jak najbardziej odciążyć inwestora. Można więc liczyć na to, że firma:
- dostarczy projekt – większość z nich dysponuje katalogiem projektów przygotowanych specjalnie z myślą o danej technologii. Gotowe projekty można dostosować do własnych potrzeb. Firmy są skłonne je zmodyfikować. Prawie wszyscy producenci realizują też projekty indywidualne dostarczone przez klientów. Ich adaptacja do potrzeb konkretnej technologii zazwyczaj nic nie kosztuje, może jedynie wydłużyć czas realizacji zamówienia;
- załatwi formalności – ta usługa jest zazwyczaj płatna oddzielnie. Firma w naszym imieniu załatwia pozwolenie na budowę. Niektóre pomagają też uzyskać kredyt na sfinansowanie budowy, a nawet są skłonne znaleźć dla klienta atrakcyjną działkę budowlaną;
- wykona fundamenty – prefabrykowane domy szkieletowe montuje się na płycie fundamentowej lub na ścianach fundamentowych. Tę część budowy można wykonać samodzielnie lub powierzyć ją firmie, w której kupujemy dom. Druga opcja jest rozsądniejsza. Firma zadba bowiem o to, by fundament został należycie przygotowany i właściwie wypoziomowany, co jest niezwykle istotne w przypadku takich domów;
- dostarczy materiały – usługa ta jest zazwyczaj wliczona w cenę wyłącznie przy droższym standardzie. Niektórzy producenci pobierają jednak oddzielną opłatę za transport i to niezależnie od standardu;
- urządzi dom – za dodatkową opłatą niektórzy producenci są gotowi opracować aranżację wnętrz domu i zająć się ich umeblowaniem.
Można kupić i taki dom, który zostanie dostarczony na posesję w całości i tam ustawiony na płycie fundamentowej.

Czy domy prefabrykowane zawsze są droższe od zwykłych?

Ich cena jest nieco wyższa od ceny tradycyjnie budowanych domów szkieletowych i wynosi zazwyczaj 2000-2500 zł/m². Jej wysokość jest uzależniona od standardu wykończenia i dodatkowych usług zamówionych w firmie. Czasami bowiem dodatkowe pieniądze trzeba wyłożyć na modyfikację projektu gotowego lub na adaptację projektu indywidualnego do potrzeb danej technologii. Bywa i tak, że z racji wyboru najtańszego z dostępnych standardów domu firma każe sobie płacić za transport i wynajęcie dźwigu. Znacznie więcej kosztują prefabrykowane domy słupowo-ryglowe stylizowane na mur pruski.








Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty