Jak wybrać dobre i ładne drzwi


Drzwi są jak kropka nad „i” – dopełnieniem estetycznej koncepcji domu oraz gwarancją, że zapewni on mieszkańcom komfort i bezpieczeństwo. Nie sposób wyobrazić sobie pięknego domu z brzydkimi lub niepasującymi do niego drzwiami. Podobnie trudno wyobrazić sobie wygodne życie, gdy drzwi nieskutecznie dzielą wyodrębnione domowe przestrzenie. Dlatego zanim je wybierzemy, zastanówmy się, czego możemy i powinniśmy od nich oczekiwać.


Czym się kierować, wybierając drzwi?

Inne kryteria decydują o doborze drzwi zewnętrznych, a inne wewnętrznych. Zewnętrzne powinny być przede wszystkim mocne, szczelne i ciepłe. Będą elementem wmontowanym w zewnętrzną przegrodę i nie powinny znacząco osłabiać jej parametrów. Bardzo istotna jest także ich odporność na działanie czynników atmosferycznych. Zmiany temperatury, opady, promienie słoneczne nie mogą doprowadzić do zdeformowania ich konstrukcji ani uszkodzenia powierzchni.
Wybierając drzwi zewnętrzne, warto jeszcze zwrócić uwagę na ich izolacyjność akustyczną. Ma ona bardzo duże znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy dom jest wybudowany w mieście lub przy ruchliwej ulicy.
Drzwi wewnętrzne pełnią głównie funkcję dekoracyjną. Aby mogły to robić jak najdłużej, powinny być trwałe – odporne na uszkodzenia mechaniczne i wilgoć. Konstrukcję drzwi wewnętrznych należy dostosować do miejsca, w którym mają się znaleźć – można wybierać spośród różnych typów drzwi: rozwieralnych, składanych, wahadłowych, przesuwnych oraz harmonijkowych. Warto się też zastanowić, gdzie w domu zamontować drzwi o podwyższonej izolacyjności akustycznej.

Sąsiadujące ze sobą drzwi wewnętrzne mogą mieć różną konstrukcję, na przykład obok rozwieralnych możemy zamontować pasujące do nich przesuwne.

Garaż i kotłownię najlepiej połączyć i jednocześnie oddzielić od reszty domu drzwiami technicznymi – przeciwpożarowymi, które potrafią zatrzymać płomienie przez kilkadziesiąt minut.

 

Z jakiego materiału?


O tym, jak nazywa się drzwi, z reguły przesądza rodzaj materiału, z którego wykonano ramę – ich najważniejszy element konstrukcyjny.


Z drewna zarówno drzew liściastych (dębu), iglastych (sosny, świerku), jak i egzotycznych (mahoniu, teku). Najlepiej, gdy jest ono klejone. Wtedy warstwowa budowa zapobiega wypaczaniu drzwi. Rama zazwyczaj jest zrobiona z trójwarstwowo klejonego drewna. Wrażliwość materiału na zmiany wilgotności jest minimalizowana dzięki odpowiedniemu zabezpieczeniu powierzchni drzwi. Mogą być one lakierowane, impregnowane, pokryte farbą akrylową, emalią chemoutwardzalną, fornirem albo powłoką winylową. Zaletą drewna jest to, że ma dużą wytrzymałość i dobrą izolacyjność termiczną.

Z PCW, które jest utwardzone. Często takie drzwi dodatkowo wzmacnia się stalowymi lub aluminiowymi wkładkami. Rama jest zrobiona z dwu- lub trzykomorowych profili z PCW. Z reguły skrzydła drzwi są wykańczane okleiną z PCW albo folią z powłoką akrylową. Mają trwały kolor. Zniszczonych drzwi nie można odnowić – nie da się ich pomalować. Można jedynie specjalnymi preparatami tuszować drobne uszkodzenia. Jedną z największych zalet drzwi z PCW jest to, że są trudno zapalne i samogasnące.

Z włókna szklanego, najczęściej imitującego fakturę drewna. Płyty z ciśnieniowo prasowanego włókna szklanego są mocowane do ramy konstrukcyjnej z drewna. Powierzchnię drzwi maluje się akrylowymi farbami wodorozcieńczalnymi. Zaletą tych drzwi jest ich mały ciężar – skrzydło o standardowych wymiarach waży niewiele ponad 20 kg.
Ze stali są wykonywane głównie ościeżnice, ramy i wzmacniający ruszt drzwi antywłamaniowych. Niekiedy także całe skrzydło jest obłożone stalową blachą pomalowaną lakierem. Jednak często do stalowej ramy są przymocowywane płyty drewnopochodne MDF lub HDF. Główną zaletą takich drzwi jest duża odporność na rozbicie i wyważenie.

Z aluminium anodowanego lub malowanego proszkowo. Materiał ten jest wykorzystywany do robienia ram z dwu- lub trzykomorowych profili z wkładką termoizolacyjną lub bez oraz paneli, które wypełniają ramę drzwi. Nie trzeba ich konserwować. Choć aluminiowe drzwi są trwałe, łatwo ulegają szpecącym wgnieceniom. Wypełnieniem skrzydła drzwi z aluminiową ramą są często szyby. Stosuje się tu szkło odporne na uderzenia – hartowane, a nawet kulo- i ognioodporne. Skrzydła drzwi zewnętrznych są niekiedy robione ze szkła o powierzchni groszkowanej albo szkła weneckiego, które wpuszcza światło do domu, ale nie pozwala zobaczyć jego wnętrza. W domu zbudowanym w nowoczesnym stylu nawiązującym do tradycji modernizmu wejście, a wraz z nim drzwi, traci swoje uprzywilejowane miejsce, stając się tylko jednym z wielu równoważnych elementów elewacji. Z centralnego miejsca na elewacji frontowej drzwi wejściowe zostają zepchnięte na bok lub do narożnika.

Wymiary wygodnych drzwi
Wygodę użytkowania drzwi zewnętrznych gwarantuje przede wszystkim ich szerokość. W świetle ościeżnic powinna ona wynosić co najmniej 90 cm. Nawet wtedy, gdy drzwi wejściowe są dwuskrzydłowe, główne skrzydło nie może być węższe niż 90 cm. Przy typowych drzwiach dwuskrzydłowych wejście ma szerokość 1,2 m – przy czym szersze skrzydło ma 90 cm, a węższe 30 cm.
Aby zachować odpowiednie proporcje, drzwi zewnętrzne muszą mieć co najmniej 2 m wysokości. W drzwiach standardo-wych wysokość nie może być większa niż 2,2 m.

Ile ważą drzwi wejściowe?
Drzwi zewnętrzne, które nie mają wzmocnień antywłamaniowych, z reguły ważą około 20 kg. Masa drzwi antywłamaniowych wyposażonych w stalową ramę z kratownicą lub pionowymi bądź poziomymi wzmocnieniami jest znacznie większa. Waha się od 60 do około 115 kg (przyjmując, że drzwi mają standardowe wymiary – szerokość 90 i wysokość 201 cm). Ciężar drzwi zależy też od ich grubości (może ona wynosić od 4,5 do 6,5 cm) i oczywiście od rodzaju materiału, którego użyto do wykonania skrzydła. Najcięższe są drzwi wykończone drewnem.

Do czego dopasować drzwi wejściowe?

Do skali i architektury domu. Ich wielkość powinna być proporcjonalna do wielkości domu. Niewielki dom o prostej bryle przykrytej dwuspadowym dachem „nie udźwignie” pokaźnych dwuskrzydłowych drzwi wzbogaconych łukiem i świetlikami. Zyska na wyglądzie, gdy dobierzemy harmonizujące z jego architekturą drzwi jednoskrzydłowe o prostej formie. Jeśli natomiast dom ma charakter monumentalnej rezydencji, szczególnie w stylu nawiązującym do dawnego dworu lub pałacu, szerokie dwuskrzydłowe drzwi będą jednym z elementów budujących reprezentacyjny charakter wejścia.
Nawet jeżeli drzwi są umieszczone w narożniku, nie oznacza to jeszcze, że ich forma może być obojętna. Proste, oszczędne w formie, pozbawione dekoracji i detalu drzwi tworzą nowoczesny styl domu. Zazwyczaj współgrają z nim drzwi pełne płytowe z drewna, metalu lub w formie ramy wypełnionej dużymi taflami szkła.
Do usytuowania wejścia. Współczesne domy często mają wejście odwrócone od ulicy, szczególnie na małych miejskich działkach lub gdy ulica jest szczególnie ruchliwa. Jeśli wejście umieszcza się na elewacji frontowej, często przysłania się je pełną balustradą lub pergolą obrośniętą pnączami. Niekiedy elewacja frontowa przestaje być elewacją wejściową. Wówczas drzwi zazwyczaj niewidoczne od strony ulicy postrzegamy mniej jako element większej kompozycji, a bardziej jako część użytkową domu widzianą z bliska. O wiele ważniejszy niż ich kształt i forma staje się wówczas materiał, z jakiego je zbudowano, i nawet najdrobniejsze detale, takie jak: słoje drewna, jego faktura, kształt płycin czy wzory na szklanych wypełnieniach.
Do ścian zewnętrznych. Drzwi są przede wszystkim integralnym elementem ściany zewnętrznej, dlatego koniecznie powinny współgrać z jej wykończeniem. Najczęściej, chcąc wyróżnić drzwi, dobieramy je w kontraście do ścian: ich koloru, materiału i faktury. Na tle jasnego gładkiego tynku dobrze rysują się drewniane drzwi o przestrzennej konstrukcji płycinowej i naturalnej ciepłej barwie drewna. Do chropawego tynku i wyrazistej cegły klinkierowej lepiej dobrać drzwi o prostej formie, najlepiej o budowie płytowej, bez dekoracji. Do nowoczesnej elewacji wykończonej drewnianą oblicówką można dopasować chłodne drzwi ze szkła lub z metalu. W wielu współczesnych domach podkreśla się wejście, wykańczając fragment ściany wokół drzwi wejściowych innym materiałem niż pozostała jej część. Gdy wokół drzwi dominują linie poziome, które tworzą spoiny cegieł lub poziome ułożenie desek, linię wertykalną drzwi wzmacniamy, wybierając pionowy wzór płycin, przeszkleń lub wzoru drewnianych słojów.
Do okien. Najlepiej kierować się zasadą, że do białych okien dobieramy białe drzwi, do drewnianych – w kolorze drewna. Można pójść dalej i w formie drzwi powtórzyć elementy kształtu okien, na przykład grubość ramy, gęstość i układ szprosów. Wybór drzwi wejściowych w innym kolorze i formie niż okna nie zawsze jest jednak estetycznym błędem. Często chcemy odróżnić je od okien, przede wszystkim dlatego, że dostrzegamy ich inną funkcję. Od drzwi wejściowych podświadomie oczekujemy zaspokojenia poczucia bezpieczeństwa, solidności i niezniszczalności. Takie odczucie budzą w nas zazwyczaj ciężkie drzwi z drewna, zwłaszcza w ciemnym kolorze.
Jednak dobierając drewniane drzwi do białych okien, trzeba nawiązać do innych elementów na elewacji. Dobrze, jeśli drewno w tym samym kolorze pojawi się na przykład w wykończeniu krawędzi dachu albo na balustradzie przy podeście wejściowym. Można też, zachowując różnicę materiałów, nawiązać do kształtu okien

W rezydencjach są montowane symetryczne drzwi dwuskrzydłowe mające 1,8 m szerokości.

W domu zbudowanym w nowoczesnym stylu nawiązującym do tradycji modernizmu wejście, a wraz z nim drzwi, traci swoje uprzywilejowane miejsce, stając się tylko jednym z wielu równoważnych elementów elewacji. Z centralnego miejsca na elewacji frontowej drzwi wejściowe zostają zepchnięte na bok lub do narożnika.

Wszystkie otwory na elewacji utworzą harmonijną całość, jeżeli będą zgrane kolorystycznie i wykonane z takich samych materiałów.

Jaką konstrukcję mają drzwi zewnętrzne?
Mogą mieć budowę płytową, płycinową albo płytowo-płycinową. Podstawowy element konstrukcyjny skrzydła drzwi to rama złożona z elementów poziomych i pionowych. Gdy jest obita płytą, drzwi są nazywane płytowymi. Jeśli jest podzielona ramiakami na mniejsze pola wypełnione gładkimi płytami albo płycinami w formie kasetonów – drzwi określa się jako płycinowe. Jeszcze inna grupa drzwi – płytowo-płycinowe – ma ramę obłożoną płytą z wytłoczeniami w kształcie kasetonów lub zamocowaną imitacją płycin.


Drzwi płytowe.

Drzwi płycinowe.

Pełne czy przeszklone?
Dzięki przeszkleniom nawet masywne drzwi mogą sprawiać wrażenie finezyjnych. Robi się je ze szkła gładkiego, kolorowego, ornamentowego, witrażowego, groszkowanego lub weneckiego. Oprócz walorów estetycznych przeszklenia mają znaczenie praktyczne – oświetlają hol albo wiatrołap i sprawiają, że pomieszczenie to wydaje się większe, ponieważ zostało „otwarte” na posesję. Produkowane są antywłamaniowe drzwi z przeszkleniami z szyb podwójnych, potrójnych i zespolonych ze szkła hartowanego, a nawet kuloodpornego. Wszystkie szyby montowane w drzwiach antywłamaniowych muszą być klasy co najmniej P5. Należy jednak pamiętać, że przeszklenia zawsze osłabiają odporność drzwi na włamanie.
Uwaga! Drzwi bez przeszkleń z reguły są tańsze od tych, w których zamontowano szyby.

Czy wybór drzwi ma wpływ na składkę ubezpieczeniową?

Tak. Wybór określonego typu drzwi decyduje o tym, jak wysoką składkę ubezpieczeniową trzeba będzie zapłacić. Ubezpieczyciele stosują ulgi o wysokości od 10 do 25% składki. Zniżkę można jednak uzyskać jedynie wtedy, gdy w domu zostaną zamontowane drzwi o podwyższonej odporności na włamanie – co najmniej klasy 3,4 albo 5 (odpowiednik polskiej klasy C). Takie drzwi muszą mieć certyfikat wystawiony przez Instytut Mechaniki Precyzyjnej.
Uwaga! Niekiedy już kupując drzwi, można dokładnie ustalić, jak wysoką ulgę uzyskamy przy ubezpieczaniu domu. Jest to możliwe dzięki temu, że niektórzy producenci podpisują z ubezpieczycielami umowy, w których jest określona wysokość ulg dla określonych typów drzwi.

Jak są zbudowane drzwi antywłamaniowe?

Każde drzwi antywłamaniowe powinny mieć tabliczkę znamionową obok zawiasów. Na niej umieszcza się informację o klasie drzwi. Antywłamaniowe muszą być klasy 3, 4, niekiedy 5 (ich odpowiednikiem jest polska klasa C). Poza tym antywłamaniowość drzwi może zostać potwierdzona certyfikatem wystawionym przez Instytut Mechaniki Precyzyjnej. O jego kserokopię można poprosić sprzedawcę.


Producent może unieważnić umowę gwarancyjną na drzwi, jeżeli ościeżnice nie zostały zamontowane ściśle według podanej przez niego instrukcji.

Z ościeżnicami czy bez?
Zwiększoną odporność na włamanie muszą mieć nie tylko skrzydła, ale także ościeżnice. Określenie klasy drzwi dotyczy w równym stopniu obu tych elementów. Drzwi antywłamaniowe są sprzedawane w komplecie z ościeżnicami. Niektórzy producenci oferują nawet ościeżnice, które są przeznaczone do nakładania na stare – zamontowane w murze. Ościeżnice drzwi antywłamaniowych najczęściej są zrobione z kształtowników stalowych wykończonych folią PCW lub pomalowanych farbą w identycznym kolorze jak skrzydło drzwi.

Co zabezpiecza przed przecięciem i rozmontowaniem?

Przed przecięciem chronią drzwi tak zwane pręty obrotowe, które umieszcza się w poprzek skrzydła drzwiowego. Jeśli włamywacze usiłują przeciąć skrzydło, pręty uniemożliwią to, obracając się zgodnie z ruchami narzędzia tnącego. Innym rodzajem zabezpieczenia skrzydła drzwiowego przed przecięciem są pasy blachy sprężynującej, które mają szerokość kilku centymetrów. Są one umieszczane między stalową ramą a płytami z blachy. W momencie gdy trafi na nie narzędzie tnące, blachy zaczynają się wyginać.
Takie zabezpieczenia wewnętrzne jak pręty obrotowe albo blachy sprężynujące są w stanie skutecznie uniemożliwić włamywaczowi wycięcie dziury w drzwiach. Jednak fabrycznie wyposażane są w nie tylko niektóre rodzaje drzwi antywłamaniowych.
Przed rozmontowaniem skutecznie są zabezpieczone te skrzydła drzwiowe, w których szkielet i blaszana powłoka zostały połączone poprzez zgrzewanie.

Jak rozpoznać drzwi antywłamaniowe?

Mają znacznie mocniejszą konstrukcję niż pozostałe drzwi zewnętrzne. Ich rama jest wykonana z wysokiej jakości stali. Ma ona poziome lub pionowe wzmocnienia albo jest wypełniona stalową kratownicą. Do szkieletowej konstrukcji stalowej jest mocowana – z jednej albo dwóch stron skrzydła – blacha stalowa o grubości (w sumie) co najmniej 2 mm. Po stronie zawiasów znajdują się bolce antywyważeniowe, które po zamknięciu drzwi wchodzą w otwory w ościeżnicy. Z reguły zawiasy są zabezpieczone przed możliwością zdjęcia drzwi. Często są one dodatkowo zasłonięte metalowymi osłonami uniemożliwiającymi przecięcie zawiasów.

Ile zamków?

Drzwi antywłamaniowe powinny być zamykane na dwa zamki lub jeden wielopunktowy. Zamki podobnie jak drzwi muszą mieć atest Instytutu Mechaniki Precyzyjnej. Nie mogą być niższej klasy niż polska klasa C. Te, które mają nowoczesne wkładki profilowe bębenkowe, gwarantują aż kilka milionów możliwych wzorów profili klucza. Dostępne są nawet zamki, które – w razie zgubienia kluczy – można samodzielnie przekodować. Są wyposażone w trzy różne komplety kluczy. Aby przekodować zamek, trzeba po prostu włożyć do niego klucz od drugiego kompletu.
W drzwiach antywłamaniowych wystarczy jeden wielopunktowy (centralny) zamek, ponieważ rygluje on drzwi na obwodzie w co najmniej trzech miejscach. Miejsca ryglowania są oddalone od siebie o minimum 60 cm. Oczywiście im większa liczba miejsc ryglowania, tym trudniej będzie włamywaczowi wyważyć drzwi.

Kiedy drzwi są ciepłe?

Według normy współczynnik przenikania ciepła (U) drzwi wejściowych powinien mieć wartość nie większą niż 2,6 W/(m²·K). O izolacyjności termicznej decyduje przede wszystkim warstwa ocieplenia – najczęściej wełny mineralnej, styropianu albo pianki poliuretanowej. Istotny jest jednak także materiał, z którego jest wykonane skrzydło drzwi. Dobrą izolacyjność termiczną mają drzwi drewniane – ich współczynnik przenikania ciepła wynosi od 1,2 do 2 W/(m²·K); dla drzwi z PCW osiąga on wartości od 1,3 do 2,5 W/(m²·K), natomiast dla drzwi z aluminium (tylko mających tak zwane ciepłe profile) – od 1,1 do 2,5 W/(m²·K).
Rodzaj izolacji termicznej jest uzależniony od materiału, z którego są zrobione skrzydła drzwiowe. Jeśli są z drewna, izolacją termiczną najczęściej jest styropian albo płyta warstwowa z pianką poliuretanową. W drzwiach z PCW izolacją jest pianka poliuretanowa (termoizolacyjne wkładki są umieszczane  także w profilach). Drzwi ze stali ociepla się pianką poliuretanową lub wełną. Warstwą termoizolacji w drzwiach aluminiowych jest pianka, styropian albo wełna mineralna (gdy drzwi mają profile ciepłe, są w nich umieszczane wkładki z poliamidu wzmocnionego włóknem szklanym).
Uwaga! Styropian może z czasem ulec degradacji. Wtedy zmniejsza się jego objętość, a w drzwiach powstają nieocieplone obszary – mostki termiczne – przez które ucieka z domu ciepło.

Czy termoizolacja może chronić przed hałasem?
Tak. Właśnie warstwa termoizolacyjna pełni jednocześnie funkcję izolacji akustycznej. Jest ona z reguły wystarczającą barierą dla dźwięków. Dodatkowe zabezpieczenie przed hałasem mogą stanowić panele wygłuszające, natomiast w drzwiach z przeszkleniami szyba zespolona.
O dźwiękochłonności decyduje również materiał, z którego są zrobione  skrzydła. Za najbardziej dźwiękoszczelne drzwi uznaje się te, które wykonano z PCW – mogą one wytłumić aż 47 dB (jed-nak tylko wtedy, gdy dodatkowo zastosowano w nich panele wygłuszające).
Dobrą izolacyjność akustyczną mają też drzwi aluminiowe, które mogą wytłumić od 30 do 44 dB. Drewniane wyciszają od 27 do 36 dB.

Uchylanie zamiast otwierania?

Nie musimy od razu otwierać drzwi na oścież. Możemy je tylko uchylić na szerokość kilku centymetrów, aby na przykład odebrać przesyłkę. Możliwość uchylania zamiast otwierania dają zapornice łańcuchowe oraz sztywne.
Uwaga! Zapornice sztywne wprawdzie sprawiają wrażenie solidniejszych niż tradycyjne łańcuchy, ale niewprawionym osobom, na przykład dzieciom, pewne trudności może sprawiać usunięcie blokady i zamknięcie drzwi.

Dodatkowym zabezpieczeniem przed włamaniem są zapornice sztywne i...

...łańcuchowe.



Jak patrzeć przez drzwi?

Zanim zdecydujemy się na zamontowanie w drzwiach wizjera, ustalmy, jaki kąt widzenia nam zapewni. Powinien on wynosić co najmniej 180, a najlepiej 200°. Wtedy w naszym polu widzenia znajdzie się nie tylko twarz osoby stojącej naprzeciwko wizjera, ale także przestrzeń z boku i tuż nad ziemią przed drzwiami. Takie pole widzenia gwarantuje, że na pewno zobaczymy osobę, która chce, żebyśmy otworzyli jej drzwi.

Wybierając wizjer, należy się zdecydować na panoramiczny z soczewką gwarantującą jak największy kąt widzenia.


Otwierane do środka czy na zewnątrz?
Często producenci drzwi zewnętrznych udzielają na nie gwarancji, jedynie pod warunkiem że po zamontowaniu będą się otwierały do wnętrza domu. Taki montaż sprawia, że nie tylko skrzydło drzwi, ale przede wszystkim zawiasy będą w znacznie większym stopniu chronione przed niekorzystnym wpływem warunków atmosferycznych niż w przypadku drzwi otwierających się na zewnątrz. Poza tym drzwi otwierające się do wnętrza domu są praktyczniejsze. Z otwarciem na zewnątrz mogą być czasem problemy, zwłaszcza w mroźne i śnieżne zimy, kiedy przed wejściem do domu zalega warstwa śniegu (nawet wtedy, gdy nad drzwiami zamontowano daszek).

Jakie muszą mieć atesty i certyfikaty?

Wszystkie drzwi muszą być sprawdzone pod względem bezpieczeństwa użytkowania – powinny mieć atest higieniczny. Jest on przyznawany przez Instytut Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni. Instytut Techniki Budowlanej nadaje certyfikaty określające antywłamaniową klasę drzwi, odporność ogniową oraz tak zwany wskaźnik klasyfikacji akustycznej. ITB wydaje także aprobatę techniczną, która określa przeznaczenie drzwi, warunki, w jakich powinny być one użytkowane, oraz ich właściwości techniczne. Zawsze należy poprosić sprzedawcę o pokazanie dokumentów potwierdzających certyfikaty, aprobaty i atesty.

Ile trwa gwarancja?
Najczęściej udziela się jej na dwa lata, ale niektórzy producenci wyznaczają jej okres nawet na pięć, dziesięć lat. Czas gwarancji często zależy od materiału, z którego wykonano drzwi. Na drzwi z surowego drewna najczęściej udzielana jest gwarancja na 12-18 miesięcy. Z reguły gwarancja obejmuje wszystkie elementy drzwi. Może się jednak zdarzyć, że na okucia i szyby obowiązuje inna umowa gwarancyjna i inny okres ochronny. Dzieje się tak wtedy, gdy gwarancji udzielają bezpośredni producenci elementów poszczególnych drzwi.


Dobrze, gdy drzwi zewnętrzne są osłonięte daszkiem, który chroni je przed opadami atmosferycznymi i promieniowaniem słonecznym.

Z reguły najkrótszy okres gwarancji obejmuje drzwi z surowego drewna.

Gdzie...?


W ścianie jednowarstwowej. Najodpowiedniejszym miejscem na montaż drzwi jest połowa grubości ściany.

W ścianie dwuwarstwowej. Najlepiej, gdy drzwi zostaną zamontowane jak najbliżej zewnętrznej płaszczyzny ściany nośnej i wewnętrznej – ocieplenia.

W ścianie trójwarstwowej. Najmniejsze straty ciepła gwarantuje umieszczenie drzwi w płaszczyźnie izolacji termicznej.

Kiedy...?

Montaż drzwi może być przeprowadzony w trakcie wznoszenia ściany albo już w gotowym otworze. Należy jednak pamiętać, że sposób przeprowadzania prac jest uzależniony od momentu, w którym są montowane drzwi.
W ścianie jedno- i dwuwarstwowej, gdy otwór drzwiowy jest już wykonany, ościeżnicę montuje się w nim przy użyciu dybli rozporowych, które są umieszczane w otworach wywierconych w ościeżnicy i murze.
Jeżeli mur, w którym ma być otwór drzwiowy, dopiero będzie wznoszony, kotwy, które są połączone na stałe z ościeżnicą, zamurowuje się podczas wznoszenia ściany zewnętrznej.
W ścianie trójwarstwowej najlepiej jest umiejscowić drzwi na styku z warstwą ocieplenia. Takie ich usytuowanie sprawia, że montuje się je zupełnie inaczej niż w ścianie jedno- czy dwuwarstwowej (ponieważ kotew czy dybli rozporowych nie można umieścić w warstwie ocieplenia).
Jeśli drzwi są montowane  w gotowym otworze, do ościeżnicy należy przymocować (do stalowej przyspawać, natomiast do drewnianej zamocować wkrętami) stalowe płaskowniki i następnie zakotwić je w ścianie.
Gdy drzwi montuje się w trakcie wznoszenia ściany trójwarstwowej, w ościeże między warstwą elewacyjną a konstrukcyjną trzeba włożyć stalowy kształtownik z materiałem termoizolacyjnym wewnątrz. Do kształtownika z dwóch stron powinny być przyspawane pręty lub płaskowniki, które zostaną zakotwione w warstwie elewacyjnej i konstrukcyjnej. Do tak umocowanego w murze kształtownika zostanie zamocowana belka ryglowa i zawiasowa ościeżnicy.
Uwaga! Rzadszym sposobem montażu drzwi w ścianie trójwarstwowej jest mocowanie ich do warstwy konstrukcyjnej. Wtedy jednak, chcąc zapobiec powstaniu mostka termicznego, należy wykonać w otworze drzwiowym węgarek o szerokości 3 cm z izolacji cieplnej i elewacji, który będzie przykrywał część ościeżnicy.

Jak montować?
Trzeba to zrobić zgodnie z instrukcją producenta. Odstępstwa od instrukcji mogą spowodować unieważnienie umowy gwarancyjnej na drzwi. Zawsze należy przestrzegać kilku podstawowych zasad:
- drzwi muszą być ustawione w ściśle określonym miejscu, tak aby nie powstały mostki termiczne;
- należy sprawdzić, czy ościeżnica jest odpowiednio ustawiona – czy zachowane są piony i poziomy poszczególnych jej elementów;
- do mocowania ościeżnicy trzeba użyć elementów specjalnie do tego celu przeznaczonych – wytrzymałych na obciążenia poprzeczne;
- głębokość, na którą kotwy lub dyble rozporowe wchodzą w ścianę, musi być dobrana do materiału, z którego wzniesiono mur. Gdy ściana jest zrobiona z materiału o dużej wytrzymałości (na przykład cegły pełnej), kotwy rozporowe powinny wchodzić w ścianę na głębokość 10 cm. Jeśli ściana jest wzniesiona z materiału o mniejszej wytrzymałości, na przykład pustaków ceramicznych, należy zastosować kotwy wchodzące w ścianę na 15-20 cm.

Prawidłowy montaż ościeżnicy
Od sposobu zamontowania ościeżnicy w znacznej mierze zależy, czy drzwi spełnią funkcję antywłamaniową. 



Czym uszczelniać?
Można to zrobić, montując na wcisk uszczelki obwodowe z gumy syntetycznej, silikonu lub termoplastycznego tworzywa sztucznego. Kształty i kolory uszczelek mocowanych na całym obwodzie skrzydła są dopasowywane  przez producentów do konkretnych drzwi.
Innym sposobem uszczelnienia drzwi jest zamontowanie obrotowych listew z uszczelkami. Listwy takie obracają się podczas zamykania drzwi, które dociskają je do ościeżnicy i progu.

Jak czyścić i konserwować?

Drewniane najskuteczniej czyści się środkami do pielęgnacji drewna: mleczkami i pastami. Należy jednak pamiętać, że takie drzwi wymagają odnowienia – z reguły co osiem, a niekiedy nawet co cztery lata. Można je polakierować, pomalować albo odświeżyć tak zwanym lakierem renowacyjnym. Najlepiej, gdy zabiegi te są przeprowadzane, zanim dojdzie do znacznego zniszczenia powierzchni drzwi. Wtedy trzeba będzie najpierw je oszlifować, a to może być bardzo żmudna praca. Zwłaszcza wtedy, gdy powierzchnia nie stanowi jednej płaszczyzny.
Drzwi z PCW wystarczy zmyć wodą z dodatkiem łagodnego detergentu. Środki zawierające alkohol, octany oraz rozpuszczalniki mogą zniszczyć powierzchnię drzwi. PCW nie można odnawiać, jedynie naprawiać drobne uszkodzenia, szpachlując specjalnymi pastami do naprawy drzwi z PCW albo zamalowując małe zarysowania korektorem w kolorze drzwi.
Drzwi z włókna szklanego i z aluminium wystarczy zmyć wodą z łagodnym detergentem. Nie wymagają one konserwacji. Chcąc zmienić kolor drzwi aluminiowych, należy zlecić – najlepiej ich producentowi – polakierowanie proszkowe.
Drzwi ze stali myje się wodą z dodatkiem łagodnych detergentów. Jeśli powierzchnia drzwi jest polakierowana, można je odnowić albo zalakierowć same rysy.

Jak je otworzyć?


Najpopularniejsze są drzwi rozwieralne jednoskrzydłowe, bo są funkcjonalne i łatwe w montażu. Bardziej reprezentacyjna wersja tego typu drzwi ma dwa skrzydła – prawe i lewe. Poszczególne modele tych drzwi mogą się nieco różnić konstrukcją. Szczelniejsze niż te ze skrzydłem bezprzylgowym (bezfelcowym) są te, które mają skrzydło przylgowe (felc). Dzieje się tak, dlatego że skrzydła przylgowe większą powierzchnią dotykają ościeżnicy. Skrzydła drzwi rozwieralnych nie zawsze są sprzedawane w komplecie z ościeżnicami. Często nowe skrzydła wstawiane są w stare, już zamontowane ościeżnice.

Drzwi wahadłowe są jedno- lub dwuskrzydłowe. Dzięki specjalnym zawiasom otwierają się na obie strony otworu. Można je zrobić ze skrzydła drzwi rozwieralnych. Wahadłowy ruch może też umożliwiać pionowa oś przechodząca przez boczną krawędź skrzydła.

Drzwi łamane po zamknięciu wyglądają jak rozwieralne, ale gdy są otwarte zajmują znacznie mniej miejsca. Zbudowane są z dwóch lub większej liczby elementów połączonych zawiasami. Skrzydła drzwi łamanych poruszają się po prowadnicy zamocowanej w górnej części drzwi. Tylko wtedy, gdy skrzydła są ciężkie, jest ona montowana także w progu.

Drzwi harmonijkowe poruszają się na takiej samej zasadzie jak łamane. Są zbudowane z wąskich paneli z płyt wiórowych, polistyrenu lub PCW, które są połączone elastycznymi taśmami z płótna albo tworzywa. Nie łączą ich zawiasy, każdy element ma oddzielną zawieszkę, która przesuwa się w szynie zamocowanej do nadproża.

Drzwi przesuwne zyskują coraz większe grono zwolenników. Zajmują mniej miejsca niż rozwieralne i są bardziej reprezentacyjne niż harmonijkowe czy składane. Poza tym nie wymagają montowania ościeżnicy. Drzwi przesuwne mogą być naścienne lub chowane w ścianie. Naścienne można zamontować wtedy, gdy z jednej strony otworu drzwiowego jest wystarczająco dużo miejsca, by zmieściło się tam przesunięte skrzydło drzwi. Jego ruch umożliwiają rolki prowadnicy przymocowanej wzdłuż ściany.

Drzwi przesuwne chowane w ścianie wymagają odpowiedniego przygotowania ściany już podczas jej wznoszenia. Powinna zostać w niej zamontowana specjalna kaseta albo (w przypadku ścian z płyt gipsowo-kartonowych lub szkieletowych) pozostawiona kieszeń, w którą schowa się skrzydło. Ściana, w której ma być zrobiona kieszeń, musi mieć co najmniej 10 cm grubości. Natomiast ściana murowana powinna być grubsza od kasety o grubość siatki zbrojącej i tynku – wtedy na murze nie powstaną uskoki. Prowadnica umieszczana jest w otworze drzwiowym i kieszeni lub kasecie.

Ile miejsca potrzeba na drzwi?
Najwięcej miejsca potrzeba na drzwi wahadłowe. O połowę mniej na rozwieralne, a najmniej na łamane, harmonijkowe i przesuwne. Jednak o wyborze rodzaju drzwi decyduje miejsce, które zajmują po otwarciu. Na drzwi przesuwne musimy wygospodarować powierzchnię wzdłuż ściany (albo kilka centymetrów na jej poszerzenie). Drzwi wahadłowe zwężają przejście o kilka centymetrów, wahadłowe nawet o 8 cm.


Drzwi rozwieralne.

Drzwi wahadłowe.

Drzwi łamane.

Drzwi harmonijkowe.

Drzwi przesuwne naścienne.

Drzwi przesuwne chowane w ścianie.

Jak funkcja pomieszczenia wpływa na dobór drzwi?

Drzwi są wprowadzeniem do pomieszczenia, często są informacją o jego funkcji. Są szczególnym elementem wyposażenia z tego powodu, że są widoczne jednocześnie w dwóch pomieszczeniach, które oddzielają. Staje się to często źródłem dylematów: które z pomieszczeń powinno mieć decydujący wpływ na wygląd drzwi?
Najłatwiej dokonać wyboru, gdy funkcja obu pomieszczeń jest zbliżona. Tak jest na przykład w wypadku holu i salonu.
Hol, chociaż jest miejscem służącym przede wszystkim do komunikacji, jest również wizytówką domu. Salon jest najczęściej największym i najbardziej reprezentacyjnym pomieszczeniem. Funkcja drzwi prowadzących z holu do salonu polega na efektownym wprowadzeniu z jednego wnętrza w drugie. Wybiera się więc drzwi reprezentacyjne, ale takie, które pozwalają w każdej chwili połączyć salon z holem. W tym miejscu sprawdzą się drzwi przesuwne, rozwieralne dwuskrzydłowe, przeszklone, z naświetlem, słowem takie, które najlepiej otwierają przestrzeń.
Trudniejszy wybór mamy wtedy, gdy wybieramy drzwi dzielące pomieszczenia o dwóch bardzo różnych funkcjach, na przykład służący komunikacji korytarz i wymagającą ciszy i intymności sypialnię.
Nawet jeśli w wąskim lub niedoświetlonym korytarzu znacznie lepiej wyglądałyby wprowadzające przestrzeń i światło drzwi przeszklone, ze względu na charakter sypialni wybieramy drzwi pełne.
Podobny problem możemy mieć, wybierając drzwi między przedsionkiem a holem. Drzwi pełne zatrzymują chłód dostający się do środka po otwarciu drzwi wejściowych, ale jeśli bardziej zależy nam na optycznym powiększeniu zwykle małego przedsionka, lepiej będzie wybrać drzwi przeszklone ze świetlikami.

W którą stronę otwierać drzwi?

Jeśli decydujemy się na rozwieralne, pytanie: w którą stronę mają się otwierać, jest pytaniem podstawowym. O tym, czy powinno się zamontować drzwi prawe, czy lewe, przesądza to, ile miejsca zajmą proporcjonalnie do powierzchni pomieszczenia, w którym znajdą się po otwarciu. Kierunek otwierania drzwi łatwo określić, stojąc po stronie zawiasów. Gdy są one widoczne na belce z prawej strony – skrzydło jest prawe. Jeżeli z lewej – lewe.

Jak dobrać drzwi do ściany? 
Drzwi są elementem ściany, dlatego przy ich wyborze uwzględniamy sposób wykończenia ścian w pomieszczeniach, które dzielą. Należy wziąć pod uwagę ich kolor, fakturę i rodzaj użytego materiału. Gładka tynkowana ściana będzie dobrym tłem zarówno dla oszczędnych w formie gładkich i profilowanych drzwi płytowych, jak i tworzących bardziej przestrzenną formę drzwi płycinowych. Do wykończonej materiałem z wyrazistą fakturą – na przykład dekoracyjnym tynkiem, przecierką, tapetą, wyłożonej drewnem, kamieniem lub płytkami ceramicznymi – wybierajmy raczej drzwi o prostej formie. Te o bogatym rysunku płycin, wyraźnych słojach drewna, ozdobnych frezowaniach w połączeniu ze ścianą o bardzo wyrazistej fakturze mogą wprowadzić wrażenie przeładowania i chaosu. Jeśli już decydujemy się na takie zestawienie, musimy odnaleźć jakiś punkt odniesienia, wspólną cechę obu form, na przykład kierunek przebiegu słojów na drewnianych drzwiach i linie wzoru na tapecie.
Pamiętajmy również, aby zgrać drzwi z kolorem ściany. Można posłużyć się zasadą analogii, czyniąc z nich kompozycję stonowaną, dobraną z barw z tej samej palety. Na przykład do szarej lub błękitnej ściany wybieramy drzwi pomalowane na biało, do beżów i żółcieni – brązowe.
Można się też posłużyć zestawieniem monochromatycznym – wtedy drzwi nie będą się wyróżniały – albo zestawić drzwi ze ścianą, stosując zasadę kontrastu – ciemne drewniane drzwi na tle białej lub jasnopastelowej ściany będą bardzo wyrazistym akcentem we wnętrzu. 


iałe drzwi na tle białej ściany powiększą optycznie jej powierzchnię, a zarazem całe pomieszczenie.

Czy drzwi powinny pasować do podłogi i schodów?

Podłoga to największa płaszczyzna pozioma w domu. Drzwi stykają się z nią, ale znajdują się w zupełnie innej płaszczyźnie. Relacja ze schodami jest jeszcze inna – są elementem przynależącym do obu płaszczyzn jednocześnie, a zarazem oderwane od nich, zawieszo-ne w przestrzeni. Mówiąc o dopasowaniu drzwi do podłogi i schodów, mamy na myśli głównie materiał. Jeśli wszystkie elementy – schody, podłoga i drzwi – mają być z drewna, nasz wybór powinniśmy ograniczyć najwyżej do dwóch gatunków. Można też dobierać materiały, stosując zasadę kontrastu – ciepłe drewniane drzwi do zimnej posadzki z polerowanego gresu lub kamiennych płyt granitowych.
Do nowoczesnych drewnianych podłóg, na przykład z drewna, będą pasowały drzwi z metalu i szkła. Zestawiając drzwi ze schodami, można też nawiązać materiałem i formą w użytych detalach. Ma przykład do schodów z metalowymi balustradami dobieramy drzwi z klamkami z tego samego metalu i takim samym kształcie jak detal balustrady.


Drzwi mogą być dopasowane do podłogi lub...

...zestawione z nią na zasadzie kontrastu.

Czy drzwi powinny harmonizować z oknami?
Okna, chociaż są elementami ścian zewnętrznych, współtworzą wnętrze w takim samym stopniu jak drzwi. Jedne i drugie są formą otworów w ścianach pomieszczenia, chociaż ich funkcja jest inna. Zazwyczaj ich górna krawędź znajduje się na podobnej wysokości i podobnie oddziałują na przestrzeń. Chcąc zachować między nimi jak największą harmonię, najlepiej zgrać je pod względem kształtu, użytego materiału i stylu. Jest to szczególnie ważne, gdy okna mają bardzo wyrazistą formę. Do drewnianych okien ze szprosami dobieramy drewniane drzwi o kształcie płycin lub przeszkleń podobnym do układu szprosów w oknach. Większą dowolność w doborze drzwi dają nam okna o neutralnej formie. Można wtedy użyć innego klucza – okna traktujemy na przykład jako nieingerujący w przestrzeń wnętrza element ściany, zaś drzwi jako formę wyposażenia wnętrza. W żadnym wypadku jednak zestawienie to nie powinno być przypadkowe. Jakakolwiek różnorodność, zarówno materiałowa, jak i stylistyczna, powinna być efektem zamierzonym i dokładnie przemyślanym. Możliwe jest na przykład zestawienie stylowych, bardzo ozdobnych drewnianych okien z nowoczesnymi drzwiami w formie aluminiowej ramy z dużymi przeszkleniami.

Z jakiego materiału?
Mogą być z drewna litego albo klejonego warstwowo – najczęściej sosnowego, dębowego, mahoniowego, jesionowego lub bukowego.
Drzwi wewnętrzne robione są również z płyt drewnopochodnych – wiórowych i pilśniowych – tak zwanych tradycyjnych albo o średniej i dużej gęstości.
Płyty pilśniowe o średniej gęstości (MDF) uzyskiwane są z przerobionych włókien drewna sosny i świerku. Bardzo twarde płyty o dużej gęstości (HDF) robi się ze zrębków drewna. Wszystkie rodzaje płyt drewnopochodnych mogą być gładkie lub tłoczone.
Skrzydła drzwi wykonywane są także ze szkła hartowanego lub tak zwanego bezpiecznego. To pierwsze rozpada się na bardzo drobne nieostre kawałki, natomiast drugie („bezpieczne”) pęka na całej powierzchni, ale się nie rozsypuje.
Do przeszkleń w drzwiach wykorzystuje się zazwyczaj szkło matowe, ornamentowe albo witrażowe.

Która okleina jest najodporniejsza na uszkodzenia?
Najbardziej odporna jest okleina laminowana typu CPL. Zalecana jest nawet do pomieszczeń użyteczności publicznej. Jest mało plastyczna, dlatego może być stosowana jedynie do wykończenia drzwi płaskich. Jest nie tylko wyjątkowo odporna na ścieranie i odkształcenia, nie wymaga również konserwacji. Może mieć grubość 0,2 albo 0,7 mm.
Uwaga! Mniej odporna na uszkodzenia, ale plastyczniejsza jest okleina drewnopodobna imitująca słoje drewna. Najczęściej wykańczane są nią skrzydła tłoczone.

Z czego ościeżnice?
Z reguły montuje się ościeżnice z tego samego materiału i tak samo wykończone jak skrzydło drzwiowe, ale bywają wyjątki.
Najczęściej ościeżnice robione są z:
- drewna litego albo klejonego warstwowo;
- płyty wiórowej wykończonej fornirem albo laminatem;
- MDF;
- metalu.
Najtrwalsze (i najbrzydsze) ościeżnice, tak zwane uniwersalne, produkowane są ze stalowej blachy ocynkowanej grubości 1,2 do 1,5 mm.

Która okleina jest najbardziej dekoracyjna?
Fornir, który jest produkowany z naturalnego drewna prasowanego pod dużym ciśnieniem, a następnie krojony na plastry różnej grubości. Sposób powstawania tej okleiny pozwala na uzyskanie unikatowych wzorów – składane warstwy drewna po przekrojeniu plastrów tworzą efektowny układ słojów. Naturalna okleina może mieć różną grubość, co najmniej 1,5 mm. Im warstwa forniru jest grubsza, tym trudniej ją uszkodzić.

W jaki sposób mogą być wykończone?        



Drewniane drzwi mogą być wstępnie zagruntowane lub wykończone bejcą albo lakierem. Niekiedy drzwi z litego drewna gorszego gatunku (na przykład sosnowego) pokrywane są fornirem z drewna wysokogatunkowego (na przykład egzotycznego).

Drzwi z płyt drewnopochodnych pokrywane są okleiną naturalną – fornirem (na zdjęciu klon, wstawka – orzech).

Najodporniejszym na uszkodzenia laminatem do płaskich skrzydeł drzwi albo...

...okleiną drewnopodobną, którą często wykańczane są nie tylko skrzydła płaskie, ale i tłoczone.

Skrzydła z płyt drewnopochodnych są też lakierowane albo...

..malowane farbami kryjącymi, naczęściej białą albo w kolorze zbliżonym do koloru drewna.



Jakie drzwi do łazienki?

W dolnej części powinny mieć otwory wentylacyjne – mogą to być kratki albo tuleje jedno- lub dwurzędowe. Ich powierzchnia musi wynosić co najmniej 220 cm². Jeśli nie chcemy mieć drzwi z otworami wentylacyjnymi, powinniśmy skrócić je tak, aby między posadzką i dolną krawędzią skrzydła była szczelina o szerokości 2,5 cm.
Łazienki i WC z reguły mają niezbyt duży metraż, dlatego skrzydła drzwi powinny się otwierać na zewnątrz tych pomieszczeń. Ale nawet wtedy, gdy łazienka jest duża, lepiej zamontować drzwi otwierające się na zewnątrz. Takie rozwiązanie daje większe szanse na szybkie dostanie się do środka pomieszczenia, gdyby ktoś w nim zasłabł.

Drzwi do łazienki powinny mieć próg, który w razie awarii zatrzyma wodę, i otwory umożliwiające przepływ powietrza z innych pomieszczeń do kratki wentylacyjnej.


Jak szybko zamontować drzwi rozwieralne?

Przede wszystkim należy dostosować wielkość otworu do wymiarów drzwi. Można oczywiście zrobić odwrotnie, jednak zamawiając drzwi na wymiar, a nie standardowe, trzeba się liczyć ze znacznym wzrostem kosztów. Należy pamiętać, że chcąc zamontować standardowe drzwi o szerokości skrzydła 80 cm z regulowanymi ościeżnicami, otwór na drzwi powinien mieć szerokość około 90 cm.
Po dostosowaniu wielkości otworu (jeśli jest taka potrzeba po rozkuciu lub zamurowaniu) można już przystąpić do prac montażowych:
1. ustawienia ościeżnicy w otworze drzwiowym;
2. sprawdzenia, czy nie jest powichrowana (jeżeli występują odchylenia, należy je poprawić, odpowiednio ustawiając ościeżnicę – tak, by zachowane były piony i poziomy);
3. wbicia klinów stabilizujących na górze ościeżnicy i z boków na dole;
4. umocowania listew rozporowych w środku i na dole ościeżnicy;
5. zwilżenia ościeża wodą, aby zwiększyć przyczepność pianki montażowej;
6. wypełnienia przestrzeni między murem i ościeżnicą pianką montażową (do zamocowania jednej ościeżnicy potrzeba około 1/3 kartusza);
7. odcięcia nadmiaru stwardniałej pianki nożem i usunięcia klinów oraz listew rozporowych;
8. zawieszenia skrzydła drzwi na zawiasach


Najpopularniejsze drzwi wewnętrzne – rozwieralne – można zamontować samodzielnie, jednak przedtem należy sprawdzić, czy nie stracimy z tego powodu gwarancji.

Listwy rozporowe pozwalają na utrzymanie ościeżnicy w odpowiedniej pozycji i gwarantują, że nie wypaczy się ona w czasie montażu.

Jakie okucia?

Okuciami drzwi wewnętrznych nazywane są zawiasy, klamki, szyldy, rozetki i zamki.
Najczęściej takie drzwi zawiesza się na dwóch zawiasach. Trzeci, który zagwarantuje większą stabilność, można zamówić dodatkowo. Producenci oferują zawiasy umożliwiające regulowanie położenia skrzydła oraz takie, które tradycyjne drzwi rozwieralne zamienią w wahadłowe. Oprócz tego dostępne są zawiasy nieskrzypiące (nawet po latach eksploatacji).
Zamki, podobnie jak zawiasy, są wliczone w cenę skrzydła. Wpuszcza się je fabrycznie w otwór w skrzydle. Zamek może być otwierany za pomocą klucza, a w przypadku drzwi do łazienki i WC – pokrętłem nazywanym też motylkiem.
Za klamki najczęściej trzeba zapłacić dodatkowo. Montuje się różne rodzaje klamek – zestawienia klamka-klamka, klamka-gałka i gałka-gałka. Klamki są sprzedawane z rozetkami albo z szyldami, które są podłużne lub owalne i mają długość około 20 cm.

Klamki na szyldach z reguły są tańsze od...

..klamek na rozetach.


DRZWI ODPORNE NA WILGOĆ

Najbardziej odporne na wilgoć są drzwi z płyty HDF, która ma gęstość o 50% większą niż lite drewno (dzięki temu się nie wypacza). Odporne na paczenie są także drzwi z drewna klejonego warstwowo. Poszczególne warstwy pracują w różnych kierunkach i dzięki temu drzwi się nie odkształcają.

Ościeżnice stałe czy regulowane?
Standardowe ościeżnice mają szerokość 6 lub 10 cm. Często połączenie między nimi a ścianą wymaga dodatkowego wykończenia opaską maskującą. Ościeżnice regulowane mają listwy obejmujące, które pozwalają dopasować je do grubości muru. Mogą być stosowane, gdy jest ona większa niż 7,5 cm. Nie wymagają dodatkowego wykończenia.
Jeśli mur ma szerokość większą niż 30 cm, stosuje się ościeżnicę złożoną z dwóch niezależnych elementów, które łączone są w widoczny sposób.


Ościeżnice regulowane można dostosować do grubości muru.

Ile decybeli wytłumią drzwi akustyczne?

Tak zwane drzwi wewnętrzne akustyczne (charakteryzujące się podwyższoną izolacyjnością akustyczną) mogą wytłumić od 27 do 35 dB, podczas gdy pozostałe drzwi wewnętrzne mają znacznie mniejszą dźwięko-izolacyjność – tłumią najczęściej 20 dB.
Warto o tym pamiętać, wybierając drzwi do pomieszczeń, z których mogą dochodzić głośne dźwięki. Akustyczne doskonale sprawdzą się w roli drzwi do toalety, kuchni albo pokoju, w którym będzie słuchana głośna muzyka. Wielu producentów bada, w jakim stopniu drzwi tłumią dźwięki, i zazwyczaj podaje ich współczynnik izolacyjności akustycznej (najczęściej Rw). Uwaga! Decydujące znaczenie dla dźwiękoszczelności drzwi wewnętrznych ma rodzaj wypełnienia skrzydła. Lepszą akustyczność gwarantuje wypełnienie z płyty wiórowej otworowej, natomiast gorszą z tektury – tak zwany plaster miodu.

CZY MOŻNA SKRÓCIĆ DRZWI?
Tak. Najczęściej wykonywane są podcięcia drzwi nie większe niż 3 cm. Taki zabieg nie pogarsza ich stabilności. Ale drzwi można podciąć nawet o 5 cm, jednak tylko wtedy, gdy producent dopuszcza taką możliwość. Najczęściej drzwi mają 203 cm wysokości, ale są też takie, które mają 206 lub 211 cm. Niekiedy od razu w punkcie sprzedaży można zamówić krótsze drzwi.

Jak długo drzwi przeciwpożarowe powstrzymają ogień?
Nawet 120 minut. Jednak do domów jednorodzinnych wystarczą drzwi wytrzymujące działanie ognia przez 30 minut. O odporności ogniowej drzwi mówi certyfikat wydawany przez ITB. Przypisanie drzwi do klasy przeciwpożarowej określa czas, przez jaki opierają się płomieniom. Produkuje się drzwi klasy EI 30 (wytrzymują działanie ognia przez 30 minut) oraz klasy EI 45, EI 60, EI 90, a także EI 120. W certyfikacie mogą się dodatkowo znaleźć oznaczenia C i S. Pierwsze mówi, że drzwi są samozamykalne, drugie – jak długo będą dymoszczelne (na przykład S 45 oznacza, że przez 45 min). 


Drzwiami technicznymi oprócz antywłamaniowych nazywane są drzwi wewnętrzne – przeciwpożarowe i akustyczne.

Z metalu czy z drewna?

Drzwi przeciwpożarowe mogą być zrobione zarówno z metalu, jak i z drewna.
Metalowe drzwi mają najczęściej skrzydło wykonane ze stalowej blachy, która tworzy skrzynkę wypełnioną wełną mineralną albo innym niepalnym materiałem termoizolacyjnym, na przykład ognioodpornymi płytami wiórowymi. Niektóre metalowe drzwi mają budowę ramową – stalowa rama jest wypełniona materiałem izolacyjnym i obłożona z dwóch stron blachą. Skrzydła drzwi metalowych wykańcza się okleiną imitującą drewno albo laminowanymi płytami MDF.
Drewniane drzwi mają ramę z drewna wypełnioną ognioodpornym materiałem termoizolacyjnym, na przykład płytami gipsowo-kartonowymi. Mogą być także zrobione z litego drewna. Skrzydło drewnianych drzwi ognioodpornych zawsze wykończone jest z obu stron płytami MDF lub HDF.
Podobne posty