Jaki wybrać podgrzewacz gazowy

Nawet



ci, którzy dla zdrowia lubią wziąć zimny prysznic, na co dzień niechętnie zrezygnowaliby z dostępu do ciepłej wody. Sprawna i wydajna, po prostu komfortowa instalacja ciepłej wody jest dla użytkowników nie mniej ważna niż – niezbędne w naszym klimacie – centralne ogrzewanie. Gazowe podgrzewacze wody są w stanie zapewnić taki komfort.

systemie centralnego przygotowywania ciepłej wody stosuje się jeden podgrzewacz, z którego ogrzana woda jest rozprowadzana przewodami do poszczególnych punktów czerpalnych(baterii).
Ze względu na konieczność zapewnienia odpowiedniej ilości wody o temperaturze 55°C zwykle w takich przypadkach używa się podgrzewaczy pojemnościowych. Ich wielkość (pojemność) zależy od liczby osób i komfortu, jaki ma im zapewnić podgrzewacz.
Gwarancją ciągłego dopływu ciepłej wody do miejsc poboru jest instalacja cyrkulacyjna montowana dodatkowo w układach centralnego przygotowywania c.w.u. Do wymuszania przepływu w tej instalacji używa się niewielkich pomp cyrkulacyjnych. Ciągły przepływ i stała konieczność podgrzewania stygnącej wody podnoszą jednak koszt eksploatacji instalacji c.w.u., dlatego pracę pomp ogranicza się, gdy mieszkańcy nie korzystają z ciepłej wody, czyli podczas ich nieobecności i nocą. Służą do tego specjalne sterowniki.
W idealnym systemie zdecentralizowanym każda bateria jest zasilana z oddzielnego podgrzewacza i nie jest potrzebna instalacja rozprowadzająca ciepłą wodę po domu. Trzeba jednak zainwestować znaczną kwotę, kupując kilka urządzeń. Taka inwestycja zwykle nie jest ekonomicznie uzasadniona. Przecież biorąc prysznic, nie używa się jednocześnie umywalki i wanny w tej samej łazience, a jeśli nawet tak się zdarzy, to są to sytuacje raczej wyjątkowe. Dlatego można ograniczyć liczbę podgrzewaczy z trzech do jednego o wydajności, która umożliwia zaspokojenie potrzeb największego odbiornika.
W rzeczywistych systemach zdecentralizowanych liczba podgrzewaczy odpowiada zwykle liczbie pomieszczeń, w których znajdują się punkty poboru ciepłej wody.
Każde z zaproponowanych rozwiązań ma zalety i wady. W systemie centralnym wykorzystuje się jeden podgrzewacz pojemnościowy, dzięki czemu koszty inwestycyjne są mniejsze, ale w całej instalacji trzeba stale utrzymywać określoną temperaturę podgrzanej wody. W systemie zdecentralizowanym instalacja ciepłej wody jest ograniczona do minimum, jest jednak potrzebna większa liczba podgrzewaczy. Zwykle używa się wtedy podgrzewaczy przepływowych lub stosuje układy mieszane – z podgrzewaczami przepływowymi w kuchniach i pojemnościowymi w łazienkach.

Podgrzewacze przepływowe

To szybko działające małe wymienniki ciepła, najczęściej wężownicowe z ciasno zwiniętych rurek miedzianych lub płytowe wykonane ze stali szlachetnej. Ogrzewają wodę do temperatury ustawianej w zakresie 35-60°C jedynie w trakcie jej poboru. Podobnie jak kotły gazowe mają otwartą lub zamkniętą komorę spalania i podobnie jak kotły można je instalować jedynie w pomieszczeniach spełniających określone w przepisach warunki co do wielkości i sposobu wentylacji.
W nowo budowanych, szczelnych domach lepiej jest instalować podgrzewacze z zamkniętą komorą, pobierające powietrze do spalania spoza pomieszczenia, w którym są zainstalowane. Komfort takiego rozwiązania najlepiej daje się zauważyć w łazience, która zimą nieprzyjemnie się wychładza, jeśli korzysta się w niej z urządzenia tradycyjnego (z otwartą komorą spalania).
Dodatkową zaletą podgrzewacza w wersji turbo (z zamkniętą komorą spalania) jest większe bezpieczeństwo użytkowania. Gaz lub czad wydostające się w razie jego awarii są odprowadzane przewodami spalinowymi poza budynek. W instalacjach z tradycyjnymi podgrzewaczami gromadzą się w pomieszczeniu i są zagrożeniem dla zdrowia i życia mieszkańców.
Podgrzewacze przepływowe zużywają energię tylko w czasie poboru ciepłej wody i są niewielkie, ale nie zapewniają takiego komfortu korzystania z ciepłej wody jak pojemnościowe. Po odkręceniu kranu zasilanego przez podgrzewacz przepływowy następuje przepływ zimnej wody, co jest sygnałem dla automatyki zabezpieczającej do uruchomienia podgrzewacza, czyli otwarcia zaworu gazowego i zapalenia palnika. W nowoczesnych urządzeniach zapłon następuje po 2-3 sekundach (warto zwrócić uwagę na ten parametr, kupując podgrzewacz). Następnie trzeba odczekać jeszcze kilkanaście sekund do chwili, gdy ogrzana woda dopłynie do baterii. Maksymalna długość instalacji od podgrzewacza do punktu poboru nie powinna zdaniem producentów przekraczać 5-6 m. Inaczej czas oczekiwania na ciepłą wodę będzie zbyt długi. Kilkunastosekundowe oczekiwanie po odkręceniu kranu jest odbierane przez użytkowników jako dyskomfort.
Charakterystycznym parametrem podgrzewaczy przepływowych jest maksymalny strumień wody, jaki są w stanie podgrzać do określonej temperatury w określonym czasie. Jeśli ten sam podgrzewacz zaopatruje kilka punktów poboru, to odkręcając jednocześnie dwa lub trzy z nich, będziemy mieć do dyspozycji (w przybliżeniu) odpowiednio połowę lub jedną trzecią tego strumienia o maksymalnej temperaturze albo większy strumień, ale o niższej temperaturze. Producenci podają wartość strumienia wody ogrzewanej przez podgrzewacz dla Δt = 25°C i Δt = 50°C. Im wyższą temperaturę chcemy uzyskać na wyjściu z podgrzewacza, tym mniejszy będzie strumień wody.
Do wad podgrzewaczy przepływowych należy zaliczyć występujące w trakcie działania urządzenia trudności z utrzymaniem wymaganej temperatury wody w punkcie czerpalnym. Tę niedogodność można zminimalizować, instalując baterie termostatyczne. Będą one samoczynnie dążyły do utrzymania wymaganej temperatury wody, regulując ilość zimnej i ciepłej wody dopływającej do punktów poboru.
Wybierając podgrzewacz przepływowy, należy zwrócić uwagę na minimalny strumień wody, przy którym urządzenie zaczyna działać i rozpoczyna podgrzewanie. Wielkość minimalnego strumienia jest związana z minimalną mocą palnika, z jaką może on pracować. Zbyt mała ilość wody spowoduje zadziałanie zabezpieczeń uniemożliwiających załączenie palnika, co objawia się wypływem jedynie zimnej wody z kranu.

Podgrzewacze pojemnościowe

To zbiorniki najczęściej wykonane ze stali zwykłej pokrytej od wewnątrz kilkoma warstwami emalii lub termoglazury i z zamontowaną wewnątrz anodą chroniącą zbiornik przed korozją. Mogą być również pokryte od wewnątrz tworzywem sztucznym albo zrobione ze stali kwasoodpornej – wtedy nie wymagają anody zabezpieczającej.
W podgrzewaczach pojemnościowych woda jest gromadzona i podgrzewana do temperatury ustawionej przez użytkownika, zazwyczaj w zakresie od 40 do 75°C. Po zakończeniu podgrzewania temperatura wody w zbiorniku jest utrzymywana na stałym poziomie. Takie rozwiązanie umożliwia korzystanie z wody o wymaganej temperaturze w każdym momencie, gdy zaistnieje taka potrzeba, mimo że moc grzewcza urządzeń pojemnościowych jest mniejsza niż przepływowych. Dostępność ciepłej wody w chwili odkręcenia kranu i brak ograniczenia zarówno minimalnego, jak i maksymalnego poboru ciepłej wody sprawiają, że podgrzewacze pojemnościowe są uznawane za wysoce komfortowe. Instalacja, z którą współpracują, musi być jednak znacznie bardziej rozbudowana niż w przypadku urządzeń przepływowych.
Życzeniem użytkowników jest, aby ciepła woda o stałej temperaturze była dostępna w punktach poboru w każdej chwili. Wykonanie samej instalacji ciepłej wody tego nie gwarantuje. Kiedy bowiem woda nie jest pobierana, jej część znajdująca się w rurach stygnie i po odkręceniu kranu trzeba ją wylać oraz – podobnie jak w przypadku podgrzewaczy przepływowych – poczekać, aż dopłynie ciepła z podgrzewacza. Tę niedogodność pozwala wyeliminować instalacja cyrkulacji, czyli połączenie najbardziej oddalonego punktu poboru z podgrzewaczem za pomocą rury o niewielkiej średnicy. Instalacja cyrkulacyjna jest wyposażona w niewielką pompę, która wprawia w ruch wodę znajdującą się w instalacji ciepłej wody i pompuje ją z powrotem do podgrzewacza. Cyrkulacja zapobiega stygnięciu wody, jednak nie za darmo. Woda zawracana do podgrzewacza, zwłaszcza gdy przerwy w jej poborze są długie, wymaga stałego dogrzewania (to zwiększa zużycie gazu), a pompę cyrkulacyjną trzeba zasilać energią elektryczną. Można ograniczyć te dodatkowe koszty, ale instalację trzeba dobrze zaizolować, a pompę wyposażyć w sterownik, który będzie ją włączał tylko w określonych godzinach, na przykład rano, w porze poobiedniego zmywania i po powrocie domowników.
Zamiast cyrkulacji można zastosować elektryczne przewody grzejne. Efekt będzie podobny, ale też zwiększy zużycie prądu, dlatego układ dobrze jest wyposażyć w sterownik wyłączający ogrzewanie w czasie nieobecności domowników.
Oszczędnościom będzie sprzyjało także ograniczenie za pomocą sterownika temperatury wody w podgrzewaczu w tych godzinach, w których nie jest potrzebna.
Wadą podgrzewaczy pojemnościowych jest zaleganie wody w zbiorniku i związane z tym niebezpieczeństwo rozwoju bakterii Legionella. Co jakiś czas konieczna jest więc dezynfekcja wody w instalacji, która polega na okresowym podwyższeniu jej temperatury we wszystkich punktach instalacji do poziomu powyżej 70°C. Powinno się ono odbywać nocą, aby żaden z domowników przypadkowo się nie poparzył.
Podgrzewacz pojemnościowy ma zwykle większe wymiary niż przepływowy, więc trzeba na niego przewidzieć więcej miejsca.


Zapłon gazu i zabezpieczenia

W podgrzewaczach stosowane są różne rodzaje zapłonów gazu, które ogólnie można podzielić na dwie grupy: zapłony z płomieniem dyżurnym lub bez niego.
W urządzeniach z płomieniem dyżurnym palnik trzeba rozpalić ręcznie albo za pomocą zapalnika z zapłonem elektronicznym lub piezoelektrycznego. Takie podgrzewacze zużywają więcej gazu, bo pewna jego ilość spala się w stale działającym palniku dyżurnym.
W podgrzewaczach bez płomienia zapłon odbywa się automatycznie za pomocą zapalnika elektronicznego lub hydrodynamicznego. Zapłon elektroniczny może być zasilany z sieci elektrycznej lub z baterii. Sygnałem do uruchomienia jest przepływ wody.
W urządzeniach z zapłonem hydrodynamicznym do zapalenia palnika nie jest potrzebne zewnętrzne źródło energii, ponieważ woda przepływająca przez podgrzewacz wprawia w ruch turbinkę generatora hydrodynamicznego, która wytwarza iskrę elektryczną zapalającą gaz.
Podgrzewacze gazowe mają automatyczne zawory odcinające dopływ gazu do palnika głównego. To zabezpieczenie uruchamia się automatycznie, gdy:
- ustaje przepływ wody przez wymiennik;
- w określonym czasie nie zapali się gaz wypływający z palnika;
- ciąg kominowy zaniknie lub będzie zbyt słaby.
Zastosowanie dobrej jakości stabilizatora ciśnienia gazu umożliwia utrzymanie stałej temperatury wody niezależnie od wahań ciśnienia gazu w sieci i eliminuje ryzyko poparzenia gorącą wodą. Pozwala także na stabilizowanie płomienia, proporcjonalne dostosowanie mocy do przepływu wody oraz równomierną i cichą pracę urządzenia.

Automatyka

Podgrzewacze wody są standardowo zaopatrzone w termostat regulujący temperaturę wypływającej z nich wody. Żądaną temperaturę ustawia się, obracając pokrętłem. Dostępne są także urządzenia, w których temperaturę gorącej wody można regulować, używając wodoodpornego pilota.
Niektóre podgrzewacze pojemnościowe mogą współpracować z programowalnym sterownikiem tygodniowym. Umożliwia on utrzymanie zadanej temperatury w określanych godzinach i wyłączanie urządzenia podczas nieobecności mieszkańców. Takie rozwiązanie pozwala ograniczyć koszty przygotowania ciepłej wody.

Rodzaj paliwa

Podgrzewacze gazowe mogą być zasilane gazem ziemnym lub płynnym. Standardowo są wyposażone w palniki dostosowane do spalania gazu ziemnego GZ 50. Zasilanie gazem GZ 35 jest możliwe po przezbrojeniu palnika. Jeżeli do podgrzewacza ma być doprowadzony gaz płynny, to oprócz przezbrojenia palnika trzeba jeszcze zastosować dodatkowy reduktor ciśnienia.

Temperatura ciepłej wody

Zgodnie z obowiązującymi przepisami w punktach czerpalnych nie powinna być niższa niż 55 i wyższa niż 60°C. Instalację należy wykonać w taki sposób i z takich materiałów, aby możliwe było przeprowadzanie jej okresowej dezynfekcji termicznej wodą o temperaturze co najmniej 70°C.
W podgrzewaczach przepływowych temperaturę ciepłej wody można ustawić w zakresie 35-60°C, w pojemnościowych 40-70°C. Do kąpieli w wannie lub pod prysznicem powinna mieć około 40°C, do zmywania lepsza jest trochę cieplejsza – 50°C.
Ustawianie temperatury na zbyt wysokim poziomie jest nieuzasadnione zarówno z punktu widzenia ekonomicznego, jak i oczekiwanego komfortu. Temperatura wyższa niż 60°C sprzyja powstawaniu kamienia kotłowego.

Jak dobrać wielkość podgrzewacza?

W przypadku podgrzewaczy przepływowych decydującym parametrem jest wielkość strumienia wody, jaki są one w stanie podgrzać. Zgodnie z przepisami woda wypływająca z podgrzewacza ma mieć temperaturę 55°C. Dopływająca, zimna ma +10°C, gdy jest pobierana z wodociągu, i +5°C, jeśli jest czerpana z własnego ujęcia wody.
Trzeba ją zatem podgrzać odpowiednio o Δt = 45°C (wodociągową) i Δt = 50°C (z własnej studni).
W kartach katalogowych podgrzewaczy producenci podają wielkość strumienia ciepłej wody dla Δt = 25°C i Δt = 50°C.
W przybliżeniu można oszacować wymagany strumień na podstawie wytycznych zawartych w normie, według których ilość wody o temperaturze +55°C w zależności od miejsca poboru powinna wynosić:
- 0,07 l/s (4,2 l/min) – bateria zlewozmywaka lub umywalkowa;
- 0,15 l/s (9 l/min) – bateria prysznicowa lub wannowa.
W systemach zdecentralizowanych każdy punkt poboru powinien mieć własny podgrzewacz, jednak w domach jednorodzinnych zwykle jeden podgrzewacz zaopatruje w ciepłą wodę jedno pomieszczenie. W takim przypadku dobiera się go na największy odbiór, chyba że zakłada się na przykład możliwość jednoczesnego napełniania wanny i korzystania z umywalki (wtedy trzeba zsumować strumienie wymagane dla obu tych punktów poboru).

Przykład
Do łazienki wyposażonej w wannę i umywalkę należy doprowadzić strumień ciepłej wody wynoszący co najmniej 9 l/min, a jeśli chciałoby się korzystać jednocześnie z obu przyborów sanitarnych – 13,2 l/min. W kuchni ze zlewozmywakiem jest potrzebny podgrzewacz o wydajności co najmniej 4,2 l/min.

W przypadku podgrzewaczy pojemnościowych trzeba oszacować wymaganą pojemność zbiornika. Określenie pojemności jest zawsze kompromisem między komfortem użytkowania a kosztami zakupu i eksploatacji urządzenia, i może posłużyć do stworzenia następującej zależności:
- 15-30 l na osobę i dobę – umiarkowany standard;
- 30-60 l na osobę i dobę – podwyższony standard;
- 60-100 l na osobę i dobę – wysoki standard.
Zwykle w umiarkowanym standardzie przewiduje się minimalną liczbę punktów poboru wykorzystywanych jednocześnie. Na przykład może to być instalacja z umywalką i prysznicem w łazience oraz zlewozmywakiem – w kuchni. W takim przypadku wystarczy podgrzewacz pojemnościowy o mniejszej objętości wody. Domy o bardzo wysokim standardzie (kosztowne w eksploatacji) mają rozbudowane instalacje ciepłej wody, w których zakłada się możliwość pobierania ciepłej wody jednocześnie w kilku punktach czerpalnych. W takiej sytuacji pojemność podgrzewacza musi być bardzo duża.
Drugim charakterystycznym parametrem podgrzewacza pojemnościowego jest czas jego ładowania, czyli czas od momentu napełnienia zbiornika zimną wodą do jej podgrzania do wymaganej temperatury. Jest on uzależniony od mocy grzewczej urządzenia. Zależność jest odwrotnie proporcjonalna, co oznacza, że im większą moc grzewczą ma urządzenie, tym krócej się ładuje.

Przykład
W domu o podwyższonym standardzie (30-60 l/osobę na dobę) zamieszkanym przez cztery osoby pojemność zasobnika powinna wynosić:
- minimalna – 4 x 30 x 0,8 = 96 l;
- maksymalna – 4 x 60 x 0,8 = 192 l.
Podgrzewacz o mocy Q = 20 kW i pojemności 96 l będzie się ładował około 15 minut, urządzenie o takiej samej mocy, ale pojemności 192 l – mniej więcej 30 minut.
Do kąpieli w wannie zostanie wykorzystana prawie cała ilość ciepłej wody zgromadzonej w zasobniku o pojemności 96 l i inni użytkownicy będą musieli czekać na jej podgrzanie.

Przy doborze podgrzewaczy pojemnościowych obowiązuje zasada: im większa pojemność, tym mniejsza moc palnika. Decydując się na urządzenie o mniejszej pojemności, powinno się wybierać takie z palnikiem o większej mocy cieplnej, aby skrócić czas oczekiwania na podgrzanie wody.
Wstępnie wybrany sposób przygotowania ciepłej wody i urządzenie warto zweryfikować u fachowca. Pracownicy wsparcia technicznego producentów czy dystrybutorów podgrzewaczy na podstawie wywiadu z kupującym dotyczącego liczby odbiorów, wymaganego komfortu i rodzaju instalacji, używając specjalistycznych programów komputerowych, pomogą dobrać najbardziej optymalne rozwiązanie.

Montaż podgrzewacza

Lokalizacja. Podgrzewacze pojemnościowe najczęściej instaluje się w piwnicach lub pomieszczeniach technicznych, skąd ciepła woda jest rozprowadzana rurami do poszczególnych punktów poboru. Przepływowe są zazwyczaj montowane w pomieszczeniu, w którym znajdują się punkty poboru wody, czyli w łazience lub kuchni. Montując podgrzewacz, pamiętajmy, że przeznaczone na niego pomieszczenie musi być ogrzewane i zabezpieczone przed mrozem. W przeciwnym razie może dojść do zamarznięcia wody i uszkodzenia urządzenia. Ściana, na której będzie wisiał podgrzewacz, musi być wykonana z materiałów niepalnych, aby w wyniku jej ogrzania nie doszło do pożaru. Pomieszczenie z podgrzewaczem gazowym przepływowym z otwartą komorą spalania musi mieć kubaturę nie mniejszą niż 8 m³ lub co najmniej 6,5 m³, jeśli urządzenie ma zamkniętą komorę spalania. Wysokość pomieszczenia bez względu na rodzaj urządzenia nie może być mniejsza niż 2,2 m. Należy w nim zapewnić wentylację wywiewną, a w przypadku urządzenia z otwartą komorą spalania – także nawiew powietrza do spalania, przynajmniej pośredni, przez szczeliny lub otwory w drzwiach do sąsiednich pomieszczeń.
Odprowadzenie spalin. Z urządzeń z otwartą komorą spalania spaliny są odprowadzane przez komin o ciągu naturalnym. Ponieważ produkty spalania gazu w kontakcie z parą wodną wykraplającą się ze spalin tworzą agresywne kwasy powodujące silną korozję, komin powinien być wykonany ze stali kwasoodpornej lub – jeśli jest murowany – zabezpieczony wkładem stalowym.
Spaliny z podgrzewaczy z zamkniętą komorą spalania są odprowadzane przewodami powietrzno-spalinowymi. Jeśli moc urządzenia nie przekracza 21 kW, przewody można wyprowadzić przez zewnętrzną ścianę domu, pamiętając, aby wylot ze względów bezpieczeństwa znajdował się co najmniej 2,5 m nad powierzchnią terenu i nie bliżej niż 0,5 m od krawędzi najbliższego okna.
Producenci podgrzewaczy gazowych wymagają, aby ich montaż został wykonany przez autoryzowany serwis. Tylko taki gwarantuje bezpieczne i prawidłowe działanie urządzenia. Zwykle jest też warunkiem otrzymania gwarancji na urządzenie. Nieprawidłowo zamontowany podgrzewacz może nie tylko źle działać, ale także wybuchnąć w wyniku ulatniania się gazu z instalacji.
Podłączenie gazu do podgrzewacza. Gaz doprowadza się do urządzenia rurami stalowymi lub miedzianymi. Przed podgrzewaczem montuje się kurek gazowy odcinający dopływ gazu do urządzenia i filtr mechaniczny zabezpieczający przed przedostawaniem się do niego zanieczyszczeń z sieci. Jeśli podgrzewacz jest zasilany gazem płynnym, którego ciśnienie przekracza 36 mbarów, dodatkowo należy jeszcze zainstalować reduktor ciśnienia.
Podłączenie zimnej wody. Producenci podgrzewaczy określają minimalne i maksymalne ciśnienie wody zasilającej umożliwiające prawidłowe działanie urządzenia.
Na przewodzie zasilającym podgrzewacz zimną wodą trzeba zamontować zawór odcinający, który w razie awarii urządzenia umożliwi odcięcie dopływu wody i jego demontaż, a także zawór zwrotny uniemożliwiający przedostawanie się ogrzanej wody z powrotem do instalacji wodociągowej, co mogłoby doprowadzić do jej wtórnego skażenia. Jeśli ciśnienie wody dopływającej z wodociągu przekracza wartość zalecaną przez producenta, potrzebny jest też reduktor ciśnienia wody.
W czasie podgrzewania wody może dojść do sytuacji awaryjnej, w której ciśnienie w podgrzewaczu wzrośnie powyżej sześciu atmosfer, co grozi jego uszkodzeniem. Powinien wtedy zadziałać zawór bezpieczeństwa. Jego uruchomienie się świadczy o nieprawidłowej pracy podgrzewacza i jest sygnałem do wezwania serwisanta w celu dokonania naprawy.
Przed podgrzewaczem dobrze jest zamontować filtr mechaniczny zabezpieczający przed zanieczyszczeniami mechanicznymi w postaci piasku i produktów korozji rur stalowych. Zanieczyszczenia te osiadają w wymienniku, zatykają go i ograniczają przepływ, a tym samym pogarszają właściwości cieplne urządzenia.
Ciśnienie wody zimnej doprowadzonej do podgrzewacza nie może być zbyt małe, gdyż zabezpieczenia nie pozwolą na jego pracę.
Serwisowanie podgrzewacza. Każde urządzenie techniczne wymaga okresowych przeglądów dla zapewnienia jego bezawaryjnej i długotrwałej pracy. Po zamontowaniu podgrzewacza przez autoryzowany serwis w okresie gwarancyjnym wymagane są zazwyczaj coroczne przeglądy. Podczas przeglądów sprawdza się stan zanieczyszczenia wymiennika po stronie spalania oraz układ zapalania płomienia, reguluje się i wymienia zużyte elementy. W podgrzewaczu pojemnościowym trzeba sprawdzić stan anody zabezpieczającej przed korozją oraz stopień zanieczyszczenia zbiornika kamieniem kotłowym. Kamień może powodować powstawanie szumów podczas pracy urządzenia.
Dodatkowo użytkownik powinien raz na kwartał sprawdzić, czy zawór bezpieczeństwa chroniący urządzenie przed uszkodzeniem działa prawidłowo.



Podgrzewacz gazowy












Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty