Jakie parapety kupić ?


Bez niego okno wyglądałoby jak obraz bez ramy. Chroni ścianę pod oknem i jest dekoracją pomieszczenia.

Jest ważnym elementem okna i ściany. Uczestniczy w budowaniu wnętrza. Dlatego powinien być zharmonizowany z innymi jego elementami – dobrany do podłogi, blatu w kuchni, kominka czy mebli. Do drewnianej sosnowej podłogi, kredensu, stołu pasuje parapet z takiego samego materiału. Zrobiony z granitu będzie współgrał z tak samo wykończonym kominkiem.
Do wnętrz rustykalnych, zdominowanych przez ciepłe drewno, bardziej pasuje sosnowy lub dębowy niż z kompozytu czy marmuru. W zależności od użytego materiału, kształtu i wielkości parapet może podkreślić okno albo sprawić, że stopi się ze ścianą. Może też się od niego uniezależnić, oderwać i zacząć pełnić dodatkową funkcję. Dzięki niemu można również w ciekawy sposób zaaranżować przestrzeń wokół okna.

Okna znajdujące się w rogu pomieszczenia połączono wspólnym parapetem. Tworzy całość z szeroką ławą wbudowaną tuż pod nim, którą skontrastowano z jasną ścianą.

Stare kryształowe przedmioty ustawione na szerokim drewnianym parapecie bezpośrednio oświetlane i prześwietlane słońcem wyglądają bardzo dekoracyjnie.

Pomalowane na zielono parapet i okno „odrywają się” od ściany. Łączą się z zieloną podłogą i utrzymanymi w takiej samej tonacji pasami chodnika.

Element okna czy ściany

Parapet wpływa na wykończenie okna i ściany. Jeśli jest z tego samego materiału co rama okna, utrzymany w takich samych barwach, tworzy razem z nimi zamkniętą całość. Jest to najbardziej widoczne, gdy parapet wyróżnia się na płaszczyźnie ściany. Na tle pomalowanej farbą ściany, niezależnie od jej koloru, zawsze wyróżniają się okno i parapet w naturalnym kolorze drewna. Najbardziej kontrastowym zestawieniem jest połączenie ciemnych, soczystych barw ram okna i parapetu z jasną ścianą. Tak zabudowane okno tworzy często wyraźną dekorację uzupełnioną tylko o lekkie, nierzucające się w oczy zasłony. Parapet, który nie pasuje do okna, często wywołuje efekt braku uporządkowania, chaosu. Dysharmonię może też wzbudzić połączenie drewnianego okna z widoczym usłojeniem w naturalnym kolorze z parapetem plastikowym lub z aglomarmuru.
Jeżeli parapet wygląda tak samo jak ściana i rama okna, umożliwia budowanie czystej, klarownej przestrzeni. W takim samym kolorze lub z tego samego materiału wtapia się w jej powierzchnię. Wnosi wtedy do wnętrza spokój. Parapet wtopiony w ścianę daje głębię, nie przyciąga detalem – wykończeniem z określonego materiału. Jest wtedy uskokiem – razem z oknem jest tylko delikatnym akcentem na ścianie. Biały parapet przy oknie w takim samym kolorze nie będzie się wyróżniał. Razem z nim stworzy na tle białej powierzchni ściany wnękę.
Także wtedy, gdy parapet jest w barwach ściany, a nie okna, stanowi jej element, stapia się z jej powierzchnią. Kamienny może łączyć ze ścianą tylko jeden z występujących na nim odcieni – to wystarczy, by stworzyć razem harmonijną całość.
Również grubość parapetu ma wpływ na jego relacje z oknem i ścianą. Gruby i masywny drewniany lub kamienny parapet może tworzyć na ścianie geometryczną, surową rzeźbę. 



Jeżeli pod oknem instaluje się zlewozmywak, jego bateria może zablokować otwieranie jednego ze skrzydeł okna. Dobrym rozwiązaniem jest umieszczenie parapetu około 20 cm powyżej zlewozmywaka – umożliwi to bezkonfliktowe otwieranie okna.

Parapet nie zawsze jest osadzoną pod oknem płytą. Jest nim też wykończona na przykład płytkami powierzchnia pod oknem.
Parapet z marmuru to dość częste rozwiązanie w łazience. Dzięki impregnacji nie będzie chłonął wilgoci.

W łazience nisko położony parapet jest wygodną półką, na którą można odkładać przybory toaletowe i ręczniki. Może także być miejscem odpoczynku umożliwiającym podziwianie ogrodu.


We wnętrzu
Parapet może być elementem wyposażenia wnętrza. O tym, jak można z niego korzystać, czyli jaką może pełnić funkcję, decyduje często wysokość, na jakiej się znajduje. Nisko osadzony daje możliwość ustawienia dekoracyjnych przedmiotów czy wysokich kwiatów, które w tej sytuacji nie ograniczają światła, przestrzeni i widoków za oknem. Niski parapet daje się wkomponować w podłogę, jeśli jest z tego samego materiału. Wyżej położony może być wykończeniem siedziska, a umieszczony nieco niżej – siedziskiem. Jeżeli okno kończy się na wysokości 45 cm, to szeroki parapet zmienia się w wygodny kąt do czytania, miejsce odpoczynku, z którego podziwia się widok za oknem.
Znacznie wysunięty może pełnić funkcję biurka lub blatu roboczego. Sprawdza się tam, gdzie jest mało miejsca, a parapet jest osadzony na wysokości 75-80 cm. Jest to wygodne rozwiązanie w pokoju do pracy umieszczonym pod skosem na poddaszu. Najczęściej pod parapetem znajdują się grzejniki. Dlatego parapet powinien być na tyle szeroki, aby je zasłaniał. Jest to ważne nie tylko ze względów estetycznych, ale również z uwagi na właściwą cyrkulację powietrza. Jeśli pod oknem nie ma grzejnika, przestrzeń pod parapetem – blatem – można wykorzystać. Zabudowane pojedyncze wnęki pod parapetem dobrze wyglądają wykończone ażurowymi frontami. Są wtedy delikatną dekoracją ściany. W kuchni parapet może się łączyć z blatem nad szafkami. Ich zgranie pozwoli na stworzenie jednolitej powierzchni. Parapet jest wtedy naturalnym przedłużeniem blatu.
Dość często występuje też w roli półki. Jeżeli przestrzeń pod oknem jest pusta, można ją zabudować szeregiem otwartych półek, które wraz z parapetem utworzą miniregał.
W małej łazience, gdzie okno jest niewielkie i przeważnie wyżej położone, wolną przestrzeń pod parapetem najlepiej zagospodarować na półki na ręczniki i środki czystości.


Drewniany, pomalowany na biało parapet razem z wykonanym tak samo oknem wtapia się w ścianę. Efekt „tłowej” ściany wzmagają zabudowana pod parapetem wnęka i rolety.

Ciemny parapet i rama okna w tym samym kolorze wyróżniają się na tle ściany. Parapet, zamykając przestrzeń okna, tworzy z nim wyrazisty związek.

Granit to jeden z najtrwalszych materiałów na parapet, sprawia, że wnętrze jest bardziej eleganckie.


Co na parapet?

Drewno – naturalne i przyjazne. Najczęściej stosuje się sosnowe, dębowe, bukowe, a także egzotyczne. Na parapety nie nadaje się trudne do łączenia drewno tekowe i lapacho. Do parapetów powinno być wykorzystywane drewno o wilgotności poniżej 10%, klejone, łączone na wpust i wypust oraz frezowane.
Dzięki temu parapet nie będzie się odkształcał ani wypaczał pod wpływem wilgoci i różnic temperatury. Można go robić na zamówienie, a jeśli okna są typowe, kupić gotowy. Drewniany parapet należy zabezpieczyć lakierem, woskiem lub olejem. Parapet z drewna klejonego ma do 2,5 m długości, szerokość od 16 cm, a jego grubość to przeważnie 3-4 cm.
Cena: zależy od szerokości i grubości parapetu oraz sposobu wykończenia: sosnowy 40-300 zł/m², bukowy 70-260 zł/m², mahoniowy 400-650 zł/m².

Płyta wiórowa laminowana – w wielu barwach i wzorach. To obecnie często wybierany materiał na parapet. Są oklejane z obu stron laminatem, który może być zgrzany razem z płytą, co zwiększa jego odporność na wilgoć. Płyta i laminat tworzą wtedy jednolitą zwartą całość. Parapet powinien mieć krawędzie wykończone tak, aby nie wsiąkała w niego wilgoć. Płyty laminowane nie wymagają konserwacji, są odporne na promieniowanie UV. W czasie transportu i montażu zabezpiecza się go folią. Maksymalna długość parapetu to 6 m, szerokość 10-80 cm, grubość 17-28 mm.
Cena: zależy od wymiarów i rodzaju płyty – od 30 do 100 zł/m². Czasami trzeba dodatkowo zapłacić za docięcie i oklejenie parapetu.

Kamień – szlachetny i elegancki. Najbardziej efektownym sposobem wykończenia powierzchni parapetów kamiennych jest polerowanie. Powierzchnia jest wtedy idealnie gładka i błyszcząca, w pełni uwidacznia kolorystykę i strukturę kamienia. Ze względu na bezpieczeństwo ich krawędzie i narożniki powinny być zaokrąglane.
Najtrwalsze są parapety z granitu, nie ulegają przebarwieniom. Powierzchnię marmurowych i tych z piaskowca pokrywa się warstwą żywicy.Pozwala to na stosowanie ich w miejscach, gdzie naturalny marmur mógłby ulegać przebarwieniu lub zmatowieniu. Ich maksymalna długość to 3 m, szerokość 1,2 m, zalecana grubość 2-3 cm.
Cena: zależy od miejsca pochodzenia, rodzaju skały, sposobu wykończenia: marmury polskie 130-160 zł/m², marmur beżowy włoski od 460 zł/m², azjatycki 1440 zł/m², piaskowiec hiszpański 560 zł/m², azjatycki 680 zł/m², granit 1200-1300 zł/m². Za impregnowanie trzeba czasami dopłacić 15-20 zł/m².

Konglomerat – w roli kamienia. To naturalne kruszywo marmurowe lub granitowe sklejone żywicą poliestrową, można je barwić pigmentami. Do niektórych dodaje się kwarc, co znacznie podnosi ich trwałość i daje możliwość uzyskania parapetów o nietypowych, soczystych barwach, na przykład: zielonych, pomarańczowych, niebieskich. Może być wykończony matowo lub z połyskiem. Jest odporny na przebarwienia i zaplamienia. Podczas montażu i transportu wymaga zachowania ostrożności, gdyż może pękać (zwłaszcza płyty długie i cienkie). Parapety z konglomeratów mają maksymalnie długość 3 m, szerokość do 1,2 m, grubość 2 cm.
Cena: od 430 do 1200 zł/m².

Aglomarmur – tani „kamień”. Powstaje z mączki gipsowo-marmurowej (80-90%) zespolonej z żywicą poliestrową, niekiedy dodaje się doń pigmenty. Tylko cienka warstwa wierzchnia (1-2 mm) ma wzór przypominający strukturę kamienia. Podkreśla go żywica, której dodatkowa warstwa pokrywa parapet.
Powierzchnia błyszcząca jest łatwiejsza do utrzymania w czystości, trudniej się plami, z kolei na matowej nie widać zarysowań. Parapety z aglomarmuru są odporne na uderzenia oraz domowe środki chemiczne. Ich wymiary są typowe dla określonych producentów; maksymalna długość wynosi 4,1 m, szerokość 12,5-50 cm (na zamówienie do 80 cm), grubość 17-20 mm.
Cena: jest uzależniona od wymiarów i koloru, ponieważ odlewa się je w formach. Płacimy za całość, niezależnie od tego, do jakich wymiarów parapet jest przycinany. Od 67 do 330 zł/m².

Kompozyty mineralne – na nowy wiek. To mieszanki wodorotlenku glinu i żywicy akrylowej połączone z pigmentami. Parapet jest zbudowany z płyty sprasowanej z kompozytem. Z łatwością można z niego zrobić parapet narożny, daleko wysunięty. Kompozyty są ciepłe w dotyku, odporne na ścieranie, ale nie na zarysowania (dlatego należy je pielęgnować delikatnymi detergentami i mleczkami). Rysy są bardziej widoczne na parapetach ciemnych i błyszczących. Takie parapety mają powierzchnię gładką i nieporowatą, trudno osiada na nich kurz.
Cena: zależy od rodzaju kompozytu. Znacznie tańsze są miękkie, takie jak: marlan, poligranit czy topstone. Twarde – corian czy staron – należą do drogich.

Płytki ceramiczne – zawsze funkcjonalne. Na parapety stosuje się klinkier, gres, terakotę, w łazience także glazurę. Parapet z płytek powinien być ułożony z niewielkim spadkiem od okna. Jeśli wystaje poza lico ściany, jego konstrukcja musi być wykonana ze wzmocnionego betonu. Styk między płytkami a oknem powinien być wypełniony elastyczną spoiną, na przykład silikonem do pomieszczeń wilgotnych.
Cena: od 30 do 1200 zł/m².

Plastik – lekki i praktyczny. Mają rdzeń z twardego albo spienionego PCW, a ich warstwa wierzchnia jest pokryta dekoracyjną folią lub spieczonym laminatem. Mogą być białe lub naśladować kamień czy też drewno. Ich powierzchnia jest odporna na zarysowania i wpływ czynników atmosferycznych, są lekkie. Dzięki budowie komorowej parapet jest sztywny.
Cena: zależy od wymiarów – od 35 do 100 zł/m².
Szeroki parapet z kompozytu pełni funkcję blatu umywalkowego. Z kompozytu wykonano też fronty szafek.

Parapet z drewna klejonego jest trwały i łatwo go przyciąć do wymaganych wymiarów.

Parapet z aglomarmuru do złudzenia przypomina marmurowy. Żywica, którą jest pokryty, wyraźnie podkreśla wzór.

Biały parapet z plastiku jest lekki i delikatny. Połączony z ramą okna z tego samego materiału tworzy z nią jednolitą stylistycznie całość.


PARAPET A POMIESZCZENIE
W kuchni. Często pełni funkcję blatu, dlatego powinien być odporny na wilgoć, zarysowania, działanie domowych środków chemicznych i plamienie. Chętnie stosuje się taki sam materiał jak na blat, wykończenie ściany nad blatem lub podłogę. Na nowoczesne często wykorzystuje się kompozyty. Pasuje do każdej ściany, niezależnie od jej kształtu czy krzywizn. Dobrze wygląda w połączeniu z drewnem, kamieniem, metalem oraz ze szkłem. Może się łączyć z blatem, ze stołem, przybierać nietypowe formy.
W salonie. Stosuje się tu materiał, który doda splendoru innym elementom wystroju wnętrza i będzie z nimi współgrał. Dlatego chętnie używa się materiałów szlachetnych – drewna czy kamienia lub występujących w jego roli konglomeratów i aglomarmurów. Parapet z drewna egzotycznego ociepli zimny minimalistyczny salon. Kamienny sprawdza się tam, gdzie zastosowano drewno, kamień lub płytki.
W pokoju dziecięcym. Tu parapet powinien być przede wszystkim bezpieczny. Najlepiej z materiału, który zamortyzuje uderzenie. Ważne jest też, by jego rogi i boki były zaokrąglone lub wyoblone. Sprawdzi się wykonany z miękkiego drewna lub laminatu.
W łazience. Powinien być wodoodporny i niechłonący wilgoci. Dlatego najchętniej stosuje się płytki ceramiczne, kamień lub kompozyty. Parapet laminowany przeznaczony do łazienki powinien być zrobiony z płyty o podwyższonej odporności na wilgoć.
W pomieszczeniach gospodarczych. Ponieważ jest niewidoczny, można zastosować materiał tańszy – plastik lub laminat. Jest to materiał naśladujący inne, dlatego najlepiej wybrać parapet z jasnym jednolitym wzorem nieudającym kamienia czy też drewna.

ODNOWA STAREGO PARAPETU
Wygodnym sposobem przykrycia starego parapetu jest nakładka parapetowa z PCW. Pozwala na tanią i szybką zmianę jego wyglądu. Przeznaczona do montażu na parapetach lastrykowych lub betonowych jest trwała (utwardzone PCW), odporna na wilgoć, promieniowanie UV i wahania temperatury, niepalna, prosta w obróbce, nie wymaga szlifowania ani lakierowania. Dzięki okleinie z gładkiej folii łatwo utrzymać ją w czystości. Może przypominać marmur, buk, granit, jednak najczęściej jest biała. Należy ją montować na równej i gładkiej powierzchni. Wszelkie nierówności powierzchni starego parapetu wygładza się gipsem szpachlowym. Dopiero wtedy nakładkę dopasowuje się do wymiarów i kształtu parapetu.

Popularne posty z tego bloga

Drewniany balkon

Niemcy. Własny dom w Unii

Jak zrobić .Czapka kominowa.