Kamyczki na cokoły!


Cokół jest szczególnie narażony na zabrudzenia, zawilgocenia i nierzadko na uszkodzenia mechaniczne. Dlatego jego wykończenie powinno być odporne na działanie niekorzystnych czynników zewnętrznych, a także pasować do charakteru fasady.

Cokół ma najczęściej wysokość od 40 do 100 cm, a jego górna krawędź znajduje się zazwyczaj na poziomie podłogi parteru. Nie powinien być zbyt niski, by przy intensywnych opadach woda odbijająca się od opaski ułożonej wokół domu nie moczyła jego ścian. Ponieważ pełni tak odpowiedzialną funkcję, a na dodatek jest narażony na działanie wielu niezbyt korzystnych czynników – musi być starannie wykończony. Można do tego celu użyć dekoracyjnego tynku mozaikowego, zwanego także kamyczkowym.

Syntetyczna i naturalna – ochrona mieszana

Tynk mozaikowy to gotowa masa z żywicy akrylowej i naturalnego lub barwionego kruszywa. Jest bardzo odporny na zmienne warunki atmosferyczne, zwłaszcza na wilgoć, a także na uszkodzenia mechaniczne. Zawdzięcza to żywicy akrylowej, która uniemożliwia wnikanie w niego wody, a jednocześnie pozwala na odparowywanie na zewnątrz wilgoci, która może znajdować się pod tynkiem. Oznacza to także, że tynk kamyczkowy można często myć, a nawet szorować, i to bez ryzyka zniszczenia. Żywica zwiększa także jego elastyczność, przez co jest on bardziej odporny na uszkodzenia mechaniczne. Tynk jest dostępny w kilku rodzajach zależnych od wielkości użytego kruszywa. Najdrobniejsza wyprawa może mieć ziarna średnicy 0,5, najgrubsza zaś średnicy 3 mm. Najbardziej popularna jest grubość od 1,2 do 2 mm. Trzeba pamiętać, że nie wszystkie tynki o ziarnach wielkości 0,5 mm mogą być stosowane na zewnątrz, dlatego przed dokonaniem zakupu należy się upewnić, czy wybrany produkt nadaje się do pokrywania nim cokołów. Kolory kruszywa (naturalne lub uzyskane sztucznie) pozwalają producentom na skomponowanie nawet 84 odmian barwnych masy (zwłaszcza że kruszywo w tynku to najczęściej mieszanka dwóch lub trzech kolorów zestawionych w odpowiednich proporcjach). Tak bogata paleta barw umożliwia inwestorowi odpowiedni dobór odcienia tynku, tak by pasował do innych materiałów wykończeniowych zastosowanych na elewacji. Znacznie rzadziej występującą na rynku odmianą jest tynk o ziarnach różnej wielkości, który wyglądem przypomina piaskowiec lub granit.

Trwałość na pierwszym planie

Podstawową cechą tynku mozaikowego powinna być trwałość. Aby ją osiągnąć, masa musi być położona niezwykle starannie. Ściany, które mamy zamiar nią pokryć, powinny być suche. Jeśli będą bardzo zawilgocone w momencie układania na nich tynku, nadmiar nagromadzonej w nich wody będzie długo odparowywał. Tynk mozaikowy jest bowiem paroprzepuszczalny, ale ma spory opór dyfuzyjny, dlatego wilgoć odparowuje przez niego wolniej. Długotrwałe zawilgocenie ścian może zaś być przyczyną powstawania w nich pleśni.
Odpowiednie przygotowanie podłoża jest jedną z podstawowych czynności decydujących o trwałości tynku mozaikowego. Ze względu na jego niewielką grubość (około 1-3 mm) powierzchnia cokołu powinna być idealnie równa i nośna, czyli czysta, wolna od nalotów, wykwitów, tłustych plam. Producenci wyprawy zalecają dokładne oczyszczenie podłoża
z luźnych, niestabilnych elementów (odprysków, grudek itd.), a także z brudu i kurzu. Zgodnie z ich instrukcjami cokół należy również zagruntować – najlepiej preparatem głęboko penetrującym.
Gruntowanie wzmacnia podłoże i ujednolica jego nasiąkliwość. Następnie powierzchnię cokołu trzeba starannie wyrównać. Aby nie ponosić niepotrzebnych kosztów, należy do tego celu użyć zaprawy wyrównawczej lub podkładu tynkarskiego, które są znacznie tańsze od tynku mozaikowego. Część producentów oferuje barwione podkłady w kilku najpopularniejszych kolorach (na przykład białym, brązowym, klinkieru, grafitowym). Warto z nich skorzystać, gdyż pozwalają na wyeliminowanie szarych prześwitów pomiędzy ziarnami (mogą się one pojawić przy nakładaniu czy rozprowadzaniu masy).
Tynk mozaikowy jest sprzedawany jako gotowa masa w pojemniku. Jego zawartość wystarczy tuż przed użyciem dokładnie wymieszać, używając do tego na przykład wiertarki z mieszadłem. Kupując kilka opakowań produktu, należy sprawdzić, czy pochodzą one z tej samej partii – to znaczy, czy mają ten sam numer serii i zostały wyprodukowane tego samego dnia. Ze względu na użycie do wytwarzania masy naturalnego kruszywa poszczególne partie towaru mogą się nieco różnić między sobą odcieniem. Jeśli nabyliśmy produkt wytworzony w różnych dniach czy miesiącach, zawartość wszystkich opakowań należy przelać do jednego naczynia i dokładnie wymieszać w celu ujednolicenia koloru. Trzeba przy tym pamiętać, że – niestety – czas przewidziany na zużycie materiału nie jest długi (informację na ten temat znajdziemy w karcie technicznej produktu), dlatego ważne jest takie zorganizowanie prac, aby nie było przestojów. Należy także unikać sytuacji, w której nowo położona zaprawa styka się z już wyschniętą – wtedy jest ryzyko, że miejsce ich połączenia pozostanie widoczne.
Zaprawę nanosi się na ścianę pasami szerokości nie większej niż 1 m, ręcznie (za pomocą pacy ze stali nierdzewnej) lub metodą natryskową, i wygładza tak, by nie było prześwitów pomiędzy ziarnami. Zalecane jest czynienie tego zawsze w jednym i tym samym kierunku po to, by tynk wyglądał jednolicie. Nie wolno go jednak zacierać.
Ręczne nakładanie tynku nie powinno stwarzać większych kłopotów (zwłaszcza osobom z doświadczeniem), natomiast natryskiwanie lepiej zlecić wyspecjalizowanej firmie. Świeży tynk należy chronić przed nadmiernym nasłonecznieniem i silnym wiatrem – zwłaszcza przez pierwszą dobę. Nie powinien on także stykać się z gruntem, aby nie dochodziło do jego zabrudzenia oraz, co ważniejsze, kapilarnego podciągania wody.

Nie wszędzie dobrze

Większość firm nie poleca układania tynku mozaikowego na poziomych odkrytych powierzchniach, na przykład na murku oporowym przy wjeździe do garażu. Tynk w takim nieosłoniętym miejscu byłby narażony na szybkie zniszczenie na skutek niekorzystnego działania warunków atmosferycznych – zwłaszcza obfitych opadów deszczu. Ze względu na występowanie dużych naprężeń i skurczu nie zaleca się także układania tego rodzaju tynku na zbyt dużych powierzchniach. Dotyczy to zwłaszcza tynków w ciemnych kolorach położonych na południowej elewacji. W takiej sytuacji trudno jest na czas wyrównać nałożoną masę i uzyskać żądany wzór.

Warto wiedzieć

Średnie zużycie tynku na 1 m² odpowiednio przygotowanego podłoża zależy od jego granulacji i wynosi około:
- 2-3 kg przy ziarnie od 0,5 do 1 mm;
- 3-4 kg przy ziarnie od 1 do 1,5 mm;
- 4-5,5 kg przy ziarnie od 1,5 do 2 mm;
- 5-7,5 kg przy ziarnie od 2 do 3 mm.

Popularne posty z tego bloga

Drewniany balkon

Niemcy. Własny dom w Unii

Jak zrobić .Czapka kominowa.