Ceny paliw. Sprawdź ile zapłacisz za ogrzewanie


Ceny paliw, zwłaszcza tych wykorzystywanych do celów grzewczych, niezmiennie budzą emocje. Śledzą je z napięciem ci, którzy korzystają już z indywidualnych źródeł ciepła, jak też ci, a może zwłaszcza ci, którzy zastanawiają się nad wyborem sposobu ogrzewania i przygotowania ciepłej wody w nowo budowlanych domach.

Gaz ziemny

Ogrzewanie gazem ziemnym, bezsprzecznie gwarantujące komfort i wygodę, dla wielu pozostające w sferze nieosiągalnych marzeń ze względu na odległość od sieci gazowej, właśnie z powodu rosnących cen gazu powoli przestaje być wymarzonym ideałem. Lista zalet gazu ziemnego jest długa: ekologiczny, ma najmniejszą wśród paliw kopanych emisję szkodliwych substancji w spalinach, jest wygodny w użyciu i uniwersalny (można go używać także do przygotowywania posiłków), nie wymaga magazynowania i umożliwia automatyzację procesu spalania, a przy tym, co ważne, płaci się za niego dopiero po zużyciu.
Mimo to coraz częściej – również w domach położonych w pobliżu sieci gazowej – instaluje się kotły opalane paliwem stałym, gwarantującym, jak na razie, najniższe rachunki za ciepło wytwarzane w konwencjonalnych urządzeniach grzewczych.
Opłata za gaz ziemny jest uzależniona od wielkości jego zużycia. Cena metra sześciennego jest tym niższa, im to zużycie jest większe. Zmienia się skokowo po przekroczeniu określonych progów. Przewrotnie więc mogłoby się wydawać, że nie opłaca się na przykład inwestować w termomodernizację, by zmniejszyć zapotrzebowanie domu na ciepło, a tym samym zużycie gazu, bo po przekroczeniu pewnej granicznej wartości zużycia „wpada się” w inną taryfę, według której gaz jest droższy.
Całkowita opłata za gaz składa się jednak z kilku elementów: opłaty stałej, zmiennej, przesyłowej itd., i w rezultacie mniejszemu zużyciu zawsze będą towarzyszyły mniejsze opłaty końcowe. Z tym że może nie na tyle mniejsze, jakby się tego można było spodziewać z prostego rachunku – przemnożenia ceny 1 m³ i ilości zużytych metrów gazu

Gaz płynny, olej

Właściciele kotłów zasilanych gazem płynnym czy olejem opałowym mogą liczyć na podobny komfort użytkowania, wygodę obsługi i możliwość automatyzacji procesu spalania jak posiadacze urządzeń na gaz ziemny. Muszą jednak wygospodarować miejsce na ustawienie zbiornika na paliwo (olejowego – w domu lub na działce, gazowego – tylko na działce) i spełnić inne dodatkowe wymogi, na przykład zapłacić z góry za porcję paliwa, by móc z tej wygody korzystać (niektórzy dystrybutorzy gazu wprowadzili już do swojej oferty możliwość rozliczeń za gaz płynny podobnie jak za ziemny – według wskazań licznika). Dla nich ogrzewanie przygotowanie ciepłej wody użytkowej to jeszcze większy wydatek niż dla użytkowników gazu ziemnego, zwłaszcza że i producenci/dystrybutorzy paliw płynnych, i państwo (propozycje podwyższania akcyzy) stale czyhają na zawartość ich portfeli

Węgiel

Właściciele kotłów olejowych, często w ostatnich latach instalowanych w miejsce użytkowanych wcześniej urządzeń na paliwa stałe, zacierają ręce, jeśli zostawili sobie na wszelki wypadek stare kotły i dziś mogą w nich palić węglem, drewnem albo – niestety – czym popadnie. Mało kto się przejmuje, że to nieekologicznie albo wbrew ogólnoeurpejskimtendencjom. Ale za to taniej.
W zadziwiającym tempie rośnie też w ostatnich latach liczba nowych użytkowników kotłów na paliwa stałe, choć już kilkanaście lat temu wydawało się, że takie kotły bezpowrotnie odejdą do lamusa. Dziś na szczęście coraz częściej są to urządzenia, w których procesy spalania i załadunku opału są zautomatyzowane.
Ilość węgla potrzebna do ogrzania domu zależy od jego jakości, a konkretnie wartości opałowej. Ta jest zależna od wielu czynników, choćby tego, z jakiej kopalni pochodzi węgiel, jaką ma wielkość ziaren, jaką klasę. Węgiel lepszej jakości ma większą wartość opałową. Dla łatwiejszej oceny jakości węgla wprowadzono podział na typy, sortymenty, klasy i gatunki.
Typ węgla jest ustalany między innymi na podstawie zawartości części lotnych, zdolności spiekania i ciepła spalania. Do kotłów w domach jedno­rodzinnych stosuje się węgiel typu od 31 do 33.
Sortyment oznacza wielkość ziaren. Do małych kotłów używa się sortymentów: grubego – o wielkości ziaren powyżej 25 mm (kęsy, kostka, orzech), średniego – o ziarnach od 8 do 31,5 mm (groszek) i miału.
Klasa węgla informuje o jego wartości opałowej i zawartości popiołu. Oznacza się ją dwiema cyframi, na przykład 25/7 (pierwsza to najniższa wartość opałowa, druga – najwyższa zawartość popiołu w procentach). Na podstawie sortymentu i klasy można jeszcze określić gatunek węgla. Im niższa klasa i mniejsze uziarnienie, tym gorszy gatunek węgla.
Ostatnio furorę robi tak zwany eko-groszek – węgiel kamienny, którego ziarna mają wielkość od 50 do 25 mm, zawierają mniej niż 1% siarki i nie więcej niż 10% popiołu

Energia elektryczna

Zwolenników ogrzewania domów urządzeniami zasilanymi energią elektryczną nigdy nie było u nas wielu. I to też głównie za sprawą ceny, bo poza tym trudno jej wiele zarzucić: jest tania na etapie inwestycji, wygodna i powszechnie dostępna, zasilane nią systemy grzewcze dają się łatwo regulować, nie wymaga kotłowni, składu opału i komina, a rachunki płaci się po zużyciu.
Zakłady energetyczne działające
na terenie Polski są niezależnymi przedsiębiorstwami i opracowują własne cenniki na świadczone przez siebie usługi. Cenniki są wprawdzie zatwierdzane przez prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, ale mimo to ceny w różnych regionach kraju mogą znacznie od siebie odbiegać.
Odbiorcy energii elektrycznej są zaliczani do jednej z kilku ustalonych grup taryfowych. Kwalifikacja odbywa się na podstawie:
- napięcia sieci, z której odbiorca ma być zasilany;
- rodzaju odbiorcy;
- wielkości mocy umownej.
Oznaczenie grupy składa się z dużej litery i dwóch cyfr, a niekiedy jeszcze dodatkowo jednej małej litery. Gospodarstwa domowe pobierające energię elektryczną bez limitu mocy zaliczają się do grupy oznaczonej literą G.
Liczba 11 po G oznacza grupę odbiorców płacących jednakową cenę za każdą kilowatogodzinę energii zużywanej w ciągu całej doby (jest to tak zwana taryfa jednostrefowa), liczba 12 – grupę odbiorców, dla których inną (niższą) cenę ma energia pobierana nocą i w dzień między godziną 13.00 a 15.00, a inną energia, z której korzystają przez resztę doby (taryfa dwustrefowa).
Rozliczanie się w systemie dwustrefowym jest szczególnie korzystne dla odbiorców ogrzewających domy urządzeniami zasilanymi prądem, a zwłaszcza ogrzewaczami (piecami) akumulacyjnymi, akumulacyjnym ogrzewaniem podłogowym, i podgrzewających wodę w elektrycznych podgrzewaczach akumulacyjnych (TABELE 5, 6).
Niektóre zakłady energetyczne proponują inne ciekawe taryfy przeznaczone dla indywidualnych odbiorców (na przykład „weekend” – G12w, „słoneczny dom plus” – G11e, „ciepły dom plus” – G12e. Próbują w ten sposób, nierzadko z niezłym skutkiem, przyciągnąć potencjalnych, jeszcze nie do końca zdecydowanych na korzystanie z prądu, użytkowników.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty