Jak dbać o trawnik. Poradnik


Zielona, gładka, zadbana powierzchnia trawnika nie tylko podkreśla urodę sąsiadujących z nią roślin, lecz także może być doskonałym miejscem wypoczynku. Przyjemnie jest chodzić po miękkiej murawie czy położyć się na niej w cieniu drzewa. Nie zawsze zdajemy sobie sprawę z tego, że na nasze dobre samopoczucie wpływa panujący wokół korzystny mikroklimat. To źdźbła traw wzbogacają otoczenie w tlen i parę wodną, a w upalne dni obniżają temperaturę przy gruncie o kilka stopni.

Jaka gleba, taka murawa - warto dobrze przygotować miejsce

Trawa i tak urośnie – myślimy, przekopując z grubsza oczyszczoną działkę. Potem szybkie grabienie i już siejemy nasiona. Podlewamy, czekamy i... pojawiają się mocne źdźbła perzu,
łan różnych liści, a między nimi gdzieniegdzie delikatne listki trawy.


Trawnik założony na nieoczyszczonym, niewyrównanym i nieużyźnionym podłożu będzie gorzej rósł i częściej wymagał napraw, na przykład dosiewania przerzedzonej darni czy ciągłego zwalczania mchu. Konieczne więc będzie ponoszenie dodatkowych kosztów i pracy. Dlatego jego zakładanie trzeba rozpocząć od starannego przygotowania terenu.

Po pierwsze: posprzątaj

Na wstępie należy usunąć z terenu przeznaczonego na trawnik wszelkie pozostałości po budowie i śmieci (szkło, folię, kawałki styropianu i gruzu), a także kamienie, korzenie i zdrewniałe pędy. Od dokładności oczyszczenia podłoża zależy nie tylko to, jak w przyszłości będzie wyglądała murawa, lecz także czy pielęgnacja trawnika będzie bezpieczna (na przykład pozostawione kamienie mogą uszkodzić noże kosiarki).  






Na dokładnie przygotowanym terenie powstanie piękna gładka murawa.

Przed założeniem trawnika teren trzeba dokładnie oczyścić, użyźnić i wyrównać.

Przed wysianiem mieszanki trawnikowej lub ułożeniem darni przygotowaną powierzchnię należy ubić.

Po drugie: przekop glebę i usuń chwasty

 
Podłoże na małym terenie można przekopać szpadlem, na większym lepiej posłużyć się glebogryzarką (zwaną też kultywatorem). Następnie, pomagając sobie widłami, trzeba dokładnie usunąć wszelkie rośliny wraz z ich korzeniami, kłączami, rozłogami. Nie należy lekceważyć nawet małych fragmentów, bo również z takich niewielkich części chwasty odrastają. Najlepiej jest poczekać dwa-trzy tygodnie i gdy chwasty się pojawią – starannie je usunąć. 

Uwaga! Jeżeli zakładamy trawnik w miejscu, które nie było wcześniej uprawiane i jest mocno zachwaszczone albo powierzchnia trawnika jest duża, możemy zastosować radykalnie działający preparat chemiczny, na przykład Roundup, Dominator czy Awans. Preparaty te działają na rośliny jedno- i dwuliścienne, a więc także na trawy. Przenikają przez liście, dlatego należy poczekać, aż chwasty będą miały co najmniej 10 cm i dopiero wtedy wykonać oprysk. Następnie po trzech-czterech tygodniach, gdy rośliny zaschną, można przekopać podłoże, usuwając największe fragmenty chwastów (z pozostawionych martwych resztek nie odrosną). 


 
Po trzecie: ukształtuj teren

Teren, na którym powstaje trawnik, powinien mieć wyrównaną powierzchnię, ale nie musi być płaski. Zielone pagórki i doliny urozmaicają kompozycję ogrodu. Przed założeniem trawnika trzeba nadać powierzchni przewidziany kształt. Jeżeli wymaga to usunięcia znacznych nierówności, trzeba zdjąć próchniczną warstwę gleby i złożyć w pryzmy, następnie odpowiednio splantować wyniesienia terenu, a obniżenia uzupełnić glebą zdjętą w innych miejscach (najpierw sypać część mniej urodzajną). Dosypany materiał zagęścić (ubijakiem lub zagęszczarką mechaniczną) i rozłożyć warstwę urodzajną. 




Po czwarte: poprowadź instalacje

Prace przy formowaniu terenu to odpowiedni moment na poprowadzenie instalacji elektrycznej, nawadniającej i drenażu. Rurki drenarskie i przewody elektryczne powinny się znaleźć na głębokości co najmniej 70 cm (przewód nieosłonięty) lub 40 cm (układany w rurce PCW), a instalacja nawadniająca na głębokości 20-30 cm (rurki nawadniające położone płycej, tuż pod powierzchnią ziemi, mogą być zimą wypychane pod wpływem mrozu, poza tym łatwo je przebić w czasie aeracji darni).

Po piąte: nawoź

Przygotowując glebę pod trawnik, nie należy zapomnieć o zbadaniu jej kwasowości. Dla trawników optymalna kwasowość ziemi wynosi pH 5,5-6,5.
Jeżeli gleba jest zbyt kwaśna, łatwo porasta mchem, który w przyszłości może być trudny do usunięcia. Dlatego po zbadaniu podłoża (chemicznym lub elektronicznym kwasomierzem, który można kupić w sklepie ogrodniczym) należy ją zwapnować, najlepiej dolomitem lub kredą ogrodniczą (stosuje się 15-25 kg/100 m² dolomitu lub 10-15 kg/100 m² kredy dla gleby lekkiej oraz 25-40 kg/100 m² dolomitu lub 15-22 kg/100 m² kredy dla gleby ciężkiej), lekko wymieszać z glebą i pozostawić na mniej więcej dwa tygodnie.
Tak przygotowane podłoże można wzbogacić dobrze rozłożonym kompostem przesianym przez siatkę o drobnych oczkach (około 5 m³/100 m²), substratem torfowym albo nawozem wieloskładnikowym (Azofoska, Polifoska, Fruktus w ilości 3-5 kg/100 m²).
Aby rośliny mogły stopniowo korzystać z substancji odżywczych, nawóz chemiczny warto podać w dwóch dawkach: najpierw rozsypać 2-3 kg/100 m² i przekopać na głębokość szpadla, a następnie 1-2 kg/100 m² dokładnie rozgrabić. Wiosną można też zastosować nawóz do trawników o spowolnionym działaniu (Substral, Pokon), z którego składniki stopniowo przenikają do gleby przez trzy-sześć miesięcy.

Uwaga! Nie wolno łączyć wapnowania ani z nawożeniem organicznym, ani mineralnym, lecz zrobić między nimi mniej więcej 2-tygodniową przerwę. W przeciwnym razie między składnikami nawozów zajdą reakcje chemiczne, w których wyniku część związków stanie się dla roślin niedostępna).

Nawozy można rozsiewać z ręki, jednak lepiej użyć siewnika. Przewidzianą porcję warto podzielić na pół i jedną część rozsypać, idąc wzdłuż, a drugą w poprzek działki. Wtedy powierzchnia zostanie pokryta w miarę równomiernie. Nawóz trzeba lekko wymieszać z glebą.

Po szóste: wyrównaj teren


Przygotowaną powierzchnię gruntu należy wyrównać (na przykład łatą drewnianą) i zwałować walcem o ciężarze powyżej 70 kg.
Aby gleba osiadła i dobrze się zagęściła, dobrze jest w ciągu jednego-dwóch tygodni kilkakrotnie polewać teren wodą. Po tym okresie będzie można ostatecznie wyrównać podłoże trawnika.

Poprawianie jakości gleby
Najlepszym podłożem dla trawnika jest gleba urodzajna i przewiewna.
Ziemia zbyt zwięzła, gliniasta – należy ją rozluźnić piaskiem, rozkładając go mniej więcej 10-centymetrową warstwą i mieszając z podłożem na głębokości 20 cm.
Ziemia zbyt luźna, piaszczysta – należy ją wzbogacić ziemią próchniczną lub kompostem, rozkładając mniej więcej 10-centymetrową warstwę i mieszając z podłożem na głębokość 20 cm.
Ziemia zniszczona, jałowa – najlepiej wymienić wierzchnią warstwę do głębokości 15-20 cm na ziemię urodzajną przywiezioną z zewnątrz. Na 100 m² powierzchni gruntu potrzeba około 25-35 t ziemi.
W sytuacji gdy można sobie pozwolić na odłożenie prac przy zakładaniu trawnika, warto po przekopaniu i odchwaszczeniu gleby wysiać rośliny na zielony nawóz (na przykład facelię, peluszkę, bobik). Tuż przed kwitnieniem ściąć je, rozdrobnić i wymieszać z wierzchnią warstwą gleby. Gdy resztki roślin rozłożą się (po dwóch-ośmiu tygodniach, zależnie od gatunku rośliny i od panującej pogody), można przystąpić do dalszych prac.

Rada
Przeprowadzając zabieg zwalczania chwastów, należy dokładnie stosować się do zaleceń podanych na opakowaniu. Jeśli działka jest niewielka, lepiej w ogóle z niego zrezygnować, ponieważ silnie działające preparaty chemiczne nie są obojętne dla środowiska. Herbicydy mogą działać szkodliwie na rośliny nawet przez rok po ich zastosowaniu. Na terenie, na którym wykonano opryski herbicydami, nie wolno grabić, kopać, siać ani wykonywać żadnych innych zabiegów agrotechnicznych przez dwa-cztery tygodnie. Trzeba też pamiętać o tym, żeby chronić dzieci i zwierzęta domowe przed kontaktem z tymi preparatami.

Można wypożyczyć
- glebogryzarkę 100-200 zł/doba;
- weryfikator 73-100 zł/doba;
- walec 20-30 zł/doba.
Wymagane jest wpłacenie zwrotnej kaucji.

Lepsza gleba


TerraCottem to mieszanka hydroabsorbentów, nawozów, stymulatorów wzrostu i materiału nośnikowego. Dodana do wierzchniej warstwy gleby bardzo korzystnie wpływa na procesy wzrostu roślin. Cena: około 10 zł.

Ulepszacz jest mieszaniną próchnicy słodkiej i glinokrzemianów. Poprawia żyzność gleby, ułatwia zatrzymywanie wody i napowietrzanie podłoża, sprzyja rozwojowi mikroflory, zatrzymuje i stopniowo uwalnia składniki pokarmowe, wiąże związki toksyczne Cena: około 16 zł.

Wapno obniża pH gleby i poprawia jej strukturę, co korzystnie wpływa na rozwój roślin. Cena: około 12 zł.

Ziemia do trawnika to podłoże zawierające mieszaninę nawozów, dzięki czemu po wymieszaniu z wierzchnią warstwą gleby korzystnie wpływa na rozwój trawnika. Cena: około 14 zł.

Potrzebne narzędzia

Siewnik do nawozów. Cena: około 300 zł.
Glebogryzarka. Cena: około 914 zł.


Wał napełniany wodą. Cena: około 320 zł.

Opryskiwacz. Cena: około 80 zł.

Grabie. Cena: około 53 zł.

Środek chwastobójczy. Cena: około 35 zł/500 ml.

Szpadel. Cena: 19-77 zł.
Widły szerokozębne. Cena: 30-90 zł.


Z siewu czy z rolki - który sposób wybrać

Zanim się zdecydujemy na założenie trawnika, musimy się zastanowić, czy lepiej posiać nasiona i czekać, aż pojawią się zielone listki, czy rozłożyć darń i od razu cieszyć się szmaragdową zielenią.


Po rozwinięciu rolki mamy gotową murawę.

Zanim trawa urośnie, trzeba czekać kilka tygodni.

Trudno jednoznacznie stwierdzić, który rodzaj trawnika jest lepszy: darń rozkładana z rolki czy trawnik wysiewany. Każdy z nich ma swoje zalety i wady.

Trawnik z siewu

Kiedy go można zakładać? Są dwie dobre pory na sianie trawnika: przełom sierpnia i września lub kwietnia i maja. Wtedy temperatura jest już ustabilizowana, podłoże optymalnie nawilżone i zazwyczaj nie grożą susze. Poza tym okresem również można zakładać trawniki, ale efekt może być gorszy.
Ile trzeba czekać, aż urośnie? Nasiona kiełkują po dziesięciu-szesnastu dniach zależnie od pogody, ale na gęstą, dorodną darń trzeba czekać kilka miesięcy.
Gdzie go można stosować? Praktycznie wszędzie, ponieważ spośród wielu typów murawy można wybrać taką, która najlepiej będzie dostosowana do warunków panujących w naszym ogrodzie. W sprzedaży oprócz typowych mieszanek traw ozdobnych (dywanowych) i rekreacyjnych (uniwersalnych) są też mieszanki traw przystosowanych do cienia czy też szczególnie wytrzymałych na częste deptanie. Można też kupić mieszanki na intensywnie użytkowane trawniki sportowe, na łąki kwietne oraz mieszanki regeneracyjne służące naprawie zniszczonych trawników.
Gdzie się nie nadaje? Na skarpy, bo podczas podlewania i deszczu nasiona łatwo ulegają spłukaniu. Skarpy można obsiewać trawą, jeśli zbocza zostały wcześniej umocnione na przykład kratkami trawnikowymi z tworzywa sztucznego (zapobiegają wymywaniu nasion).
Czy jest trudny w pielęgnacji? Wymaga koszenia, nawadniania, nawożenia, wygrabiania, wertykulacji, aeracji i piaskowania, podobnie jak trawnik z rolki.
Ile kosztuje? Mieszanki trawnikowe nie są drogie – nasiona do obsiania 100 m² kosztują 28-55 zł, dość droga jest natomiast robocizna – założenie 100 m² kosztuje około 700 zł.

Trawnik z rolki

Kiedy można go zakładać? Przez cały sezon wegetacyjny, nawet późną jesienią (w listopadzie), bo gotowa darń jest bardziej odporna na przymrozki niż kiełkująca trawa.
Jak długo trzeba czekać, aż urośnie? Jest efektowny wkrótce po rozłożeniu, przy czym natychmiast widać, czy nie jest zanieczyszczony chwastami.
Gdzie go można stosować? W większości ogrodów. Darń z rolki najczęściej jest przygotowywana na trawniki rekreacyjne; jeżeli chcemy mieć darń z traw dywanowych, trzeba ją zamówić około dwóch miesięcy wcześniej. Tego rodzaju trawniki nadają się też szczególnie dobrze do pokrywania skarp o znacznym nachyleniu.
Gdzie się raczej nie nadaje? Ponieważ najczęściej jest produkowana darń na trawniki rekreacyjne (użytkowe) lub ozdobne (dywanowe) z mieszanek traw przeznaczonych do warunków optymalnych, większość oferowanych trawników z rolki nie nadaje się do miejsc szczególnych, na przykład na stanowiska zacienione. Taką darń trzeba specjalnie zamawiać albo szukać producentów na przykład w Internecie.
Czy jest trudny w pielęgnacji? Wymaga tak jak trawnik z siewu koszenia, nawadniania, nawożenia, wygrabiania, wertykulacji, aeracji i piaskowania. Przeciwnicy takich trawników twierdzą, że pod zielonymi liśćmi dość szybko pojawia się filc (zbita warstwa suchych i pożółkłych pędów), który szpeci murawę i ułatwia rozwój chorób atakujących trawy. Usuwaniu filcu trzeba poświęcić sporo czasu.
Ile kosztuje? Darń do ułożenia 100 m² trawnika kosztuje 500-1200 zł, a wraz z robocizną – 1800-2500 zł. Warto kupić jej około 5% więcej, niż to wynika z obliczeń.

Kiedy lepiej zrezygnować z trawnika?

Trawa źle rośnie w miejscach bardzo ocienionych, na przykład pod okapem gęstych drzew. Nie najlepsze są również miejsca z piaszczystą glebą, która szybko wysycha, bo utrzymanie go w należytej kondycji będzie wymagało bardzo częstego podlewania. Darń nie jest także polecana między gęsto posadzonymi krzewami, bo będzie kłopot z jej koszeniem (utrudnione manewrowanie kosiarką). We wszystkich tych miejscach lepiej posadzić niskie rośliny zadarniające.

Wysiewamy nasiona

Dobrze, jeśli nasiona są rozsypane równomiernie.


Na założenie 100 m² trawnika potrzeba 2,5-3 kg nasion. Jeżeli obawiamy się, że mogą zostać wydziobane przez ptaki, wysiejmy więcej – nawet 4,5 kg/100 m². Warto kupić nasiona z pewnym zapasem, bo po jakimś czasie może pojawić się konieczność dosiewania na uszkodzonych fragmentach trawnika. Jednak trzeba pamiętać, że z czasem nasiona traw tracą zdolność kiełkowania i wysiane w następnym sezonie nie wszystkie wzejdą. Zwłaszcza przechowywanie w podwyższonej wilgotności powoduje obniżenie zdolności kiełkowania. Trawy są sprzedawane w opakowaniach 0,5, 1, 5, 15 i 25 kg. Na opakowaniu powinna znajdować się nazwa mieszanki i jej skład gatunkowy, termin przydatności, a także powierzchnia, którą można obsiać. 


Siejemy. Najlepiej w dni bezwietrzne i pochmurne, używając specjalnego siewnika do nasion lub z ręki – połowę nasion siejemy, idąc wzdłuż, a połowę w poprzek trawnika.

Grabimy. Tak, aby nasiona zostały przykryte cienką warstwą gleby albo przysypujemy je 1-2-centymetrową warstwą żyznej ziemi.

Wałujemy. Dociskamy nasiona do podłoża wałem o ciężarze około 70 kg. Otoczone ziemią będą miały lepsze warunki kiełkowania. Trudniej będzie je wypłukać wodą, a podłoże nie będzie zbyt silnie parować.

Podlewamy. Powierzchnię ziemi nawilżamy rozproszonym strumieniem wody, aby nie spłukać nasion. Aż do wykiełkowania wszystkich gatunków wchodzących w skład mieszanki trzeba utrzymywać podłoże w stanie wilgotności, nawet krótkotrwała susza może być szkodliwa dla młodych roślin.

Czekamy. Po dwóch tygodniach od siewu powinny się pojawić liście traw. W tym czasie nie depczemy darni.

Kosimy. Po raz pierwszy, gdy trawa osiągnie wysokość 8-10 cm. Źdźbła skracamy o 1-1,5 cm. Następne dwa-trzy koszenia powinny być podobne, kolejne można wykonywać coraz niżej aż do planowanej wysokości.


To się przyda

Zraszacz wynurzalny wahadłowy. Cena: około 154 zł.

Siewnik do nasion. Cena: około 90 zł.

Zraszacz wahadłowy. Cena: około 127 zł.

Rada Zazwyczaj zaleca się wysokość koszenia 3-6 cm, ale trawniki ozdobne i sportowe bywają koszone na wysokość 1-3 cm. Kosiarka zawsze powinna mieć ostre elementy tnące, ale szczególnie ważne jest to w pierwszym roku po założeniu trawnika. Wtedy trawy są młode i słabo ukorzenione, mogą więc być łatwo wyrwane z podłoża.

Czym się różnią?


Trawnik rekreacyjny (użytkowy) – powstaje z mieszanki wielu gatunków traw różniących się siłą wzrostu i krzewienia oraz odpornością na suszę. Jest polecany na każde podłoże. Cena: około 21 zł.

Trawnik dywanowy – powstaje z mieszanki traw odpornych na niskie koszenie, okresowy niedobór wody i mróz. Cena: około 18 zł.

Trawnik na miejsca zacienione – mieszanka traw znoszących niedobór światła. Cena: około 22 zł.

Mieszanka renowacyjna – przywraca szybko piękny wygląd trawnika. Cena: około 18 zł.

Trawnik łąkowy – mieszanka traw wzbogacona kwitnącymi efektownie roślinami jednorocznymi. Cena: około 26 zł.


Rozkładamy darń

Darń po rozwinięciu rolki jest przygnieciona – uniesie się po podlaniu.
Dobra darń jest zwarta, jednolicie zielona, z dobrze rozwiniętym systemem korzeniowym, bez łysin, miejsc pożółkłych i chwastów. W sprzedaży są dwa rodzaje darni: uprawiane na folii i zrywane z gruntu. Lepszej jakości, ale i droższe, są zazwyczaj te pierwsze. Dzięki nieuszkodzonemu systemowi korzeniowemu szybciej wrastają w podłoże i są odporniejsze na brak wody. 


Podlewamy podłoże. Po wyznaczeniu kształtu trawnika polewamy kolejne fragmenty terenu rozproszonym strumieniem wody i delikatnie wyrównujemy powierzchnię.

Układamy płaty darni. Szczeliny pomiędzy nimi powinny się mijać. Płaty silnie dociskamy jeden do drugiego i do podłoża.

Wałujemy. Wszelkie nierówności możemy jeszcze zniwelować, dosypując lub ujmując nieco podłoża. Po ułożeniu całej darni wałujemy ją.

Podlewamy. Trawnik solidnie podlewamy i dbamy o to, by przez najbliższe tygodnie nie przesechł. Jego brzegi wyrównujemy ostrym nożem.

Wypełniamy torfem i obsiewamy mieszanką traw szpary między płatami darni, których nie udało się idealnie docisnąć, a ujawniły się po podlaniu.

Czekamy, aż się ukorzeni. Nie chodzimy po darni do momentu ukazania się młodych liści (około dwóch tygodni), co oznacza, że darń się dobrze ukorzeniła.

Równe brzegi

Zadbany trawnik powinien być równo wykoszony także na obrzeżach. A to wymaga docinania trawy nożycami ręcznymi, akumulatorowymi lub podkaszarką. Jeżeli chcemy uniknąć takiej żmudnej pracy, wykończmy odpowiednio brzegi trawnika. 


W sąsiedztwie nawierzchni należy zrezygnować z krawężników wystających nad powierzchnię trawnika; poziom nawierzchni powinien być równy z poziomem trawnika.

Przy ścianach, murkach, schodach, ogrodzeniach należy zostawić wolny pas terenu i wykończyć go kostką brukową, płytami, żwirem lub podkładami kolejowymi.

Przy drzewach i krzewach dobrze jest pozostawić nieporośniętą trawą powierzchnię i uformować ją w lekkie zagłębienie. Ułatwi to koszenie trawnika, a także zaopatrywanie drzewa czy krzewu w wodę.

Przejście przez trawnik można zrobić z luźno ułożonych płyt kamiennych lub betonowych zagłębionych w podłoże tak, aby kosiarka mogła swobodnie przejechać.

Warto ułożyć pas nawierzchni między trawnikiem a rabatą. Zapobiegnie to zarastaniu rabaty trawą i ułatwi koszenie trawnika.

Rada
Przed dokonaniem zakupu sprawdźmy jakość darni. Płat (zazwyczaj wielkości 50 x 200 cm) uniesiony za jeden koniec nie może się rozpadać.
Przyjrzyjmy się korzeniom. Powinny być jasne, bez obeschniętych wierzchołków.
Pamiętajmy, że rolki z darnią po dostarczeniu na miejsce nie mogą czekać na układanie – najlepiej jeśli rozłoży się je w ciągu jednego-dwóch dni, inaczej zaczną obsychać ich brzegi i gotowy trawnik nie spełni naszych oczekiwań. Jeżeli okaże się, że praca z jakichś względów musi potrwać dłużej, płaty najlepiej rozwinąć i ułożyć w sterty murawą do siebie – tak mogą poleżeć do trzech dni, ale koniecznie trzeba je zraszać.

Trawnik przez cztery pory roku - jak go właściwie pielęgnować

Staranne założenie trawnika to połowa sukcesu. Potem trzeba go kosić i podlewać, kosić i podlewać..., a czasami zasilić nawozami, napowietrzyć i usunąć filc.


Dzięki siewnikom można dokładnie i równomiernie rozsiewać nawóz.

Kępy wyższej i ciemniejszej trawy to objaw nierównomiernie rozsianego nawozu.

Docinanie trawy przy elementach utrudniających koszenie, na przykład krawężnikach, murkach i drzewach, można łatwo wykonać specjalnymi nożycami na trzonku.

Do pielęgnacji dużych powierzchni trawiastych najwygodniejsze są kosiarki samojezdne.

Do podlewania trawnika najlepiej użyć zraszaczy rozpraszających strumień wody.

Regeneracja po zimie

Do prac można przystąpić wiosną, po stopnieniu śniegu i rozmarznięciu darni. Zanim rozpoczniemy jakiekolwiek zabiegi, gleba musi obeschnąć. Gdy to nastąpi, można wykonać wałowanie wałem o ciężarze co najmniej 70 kg, aby wyrównać powierzchnię trawnika. Jest to konieczne szczególnie wtedy, gdy powstały wysadziny mrozowe. Następnie z powierzchni trawnika wygrabiamy sprężystymi grabiami o długich zębach liście, patyki i resztki suchej trawy. Jeżeli nie musimy go napowietrzać ani zwalczać warstwy filcu, możemy w miejscu powstałych po zimie placków przerzedzonej darni wzruszyć ziemię i po zasileniu trawnika dosiać nasiona (albo zastosować na przykład regenerator do trawników zawierający nawóz i nasiona szybko rosnących traw).

Wertykulacja

Już na dwuletnich trawnikach może powstać warstwa filcu. Aby się jej pozbyć, wiosną należy przeprowadzić wertykulację, czyli nacinanie darni. Do tego celu służy urządzenie zwane wertykulatorem wyposażone w ostre noże, które kroją darń i podłoże na głębokość 3-7 cm. Trawnik należy nacinać dwukrotnie, a kierunek drugiego przejazdu powinien być prostopadły do pierwszego. Na zakończenie trzeba bardzo starannie (najlepiej ostrymi grabiami) usunąć wszelkie resztki roślinne z powierzchni trawnika.

Nawożenie

W początku kwietnia warto zasilić darń jednym z nawozów wieloskładnikowych najlepiej przeznaczonym do trawników, stosując się do zaleceń producenta podanych na opakowaniu. Należy to zrobić, gdy ziemia jest wilgotna, ale rośliny suche, żeby nawóz nie osiadł na liściach (mógłby je uszkodzić), a więc na przykład kilka godzin po podlewaniu lub deszczu. Następnego dnia trzeba obficie podlać, oczywiście jeśli nie padało.
Dobre efekty daje zasilanie trawnika rozłożonym kompostem o miałkiej konsystencji (najlepiej przesianym przez siatkę rozpiętą na ramie). Wystarczy dwa razy w sezonie wegetacyjnym równomiernie rozgrabić po powierzchni 1-2-centymetrową warstwę kompostu. Jest to doskonały nawóz. Dostarcza próchnicy, a więc substancji odżywczych w postaci dobrze przyswajalnej dla roślin, poprawia strukturę gleby, chroni ją przed utratą wilgoci. Wpływa korzystnie na aktywność mikroflory i fauny glebowej, a przy tym nie można nim przenawozić.
Nawożenie warto powtórzyć latem, ale jeśli wiosną został użyty nawóz o spowolnionym działaniu, nie jest to konieczne. Podczas suszy ograniczamy nawożenie i nie stosujemy nawozów o znacznej zawartości azotu. Ostatnie nawożenie zwykłym nawozem należy wykonać najpóźniej w połowie sierpnia, potem można murawę zasilać wyłącznie specjalnymi nawozami do jesiennego stosowania.
Taki nawóz (o małej zawartości azotu, a zwiększonej potasu i fosforu) stosujemy też na starsze trawniki. Wysiewa się go co kilka lat w październiku. Pamiętajmy, aby jesienią nie używać innych nawozów mineralnych zawierających duże dawki azotu, bo prowadzi to do zmniejszenia mrozoodporności traw. Jesień to dobra pora na wapnowanie trawnika. Na glebach piaszczystych co trzy-cztery lata, a na zwięzłych co pięć-sześć lat należy zastosować dolomit lub kredę nawozową, dzięki czemu obniży się pH i ułatwi przyswajanie innych pierwiastków.

Podlewanie

Młoda trawa pojawiająca się wiosną i wyrastająca na nowym trawniku (zarówno sianym, jak założonym z gotowej darni) jest wrażliwa na przesuszenie. Dlatego trzeba ją regularnie podlewać.
Należy to robić wcześnie rano lub późnym popołudniem (żeby przed nocą trawy zdążyły obeschnąć). Nie można dopuszczać do przesychania podłoża, a potem gwałtownie go zalewać. Najlepiej podlewać rzadziej i intensywnie niż często, ale słabo. Aby woda zbyt szybko nie parowała, dobrze jest użyć rozproszonego strumienia, bo wtedy może ona stopniowo wsiąkać, nawilżając głębsze warstwy gleby, przynajmniej do głębokości 15 cm. Warto do podlewania trawnika używać przenośnych zraszaczy lub zainstalować system automatycznego podlewania.
Latem trawnik potrzebuje więcej wody, bo średnia temperatura powietrza i podłoża jest wyższa i rośliny szybciej oddają wodę otoczeniu. W upalne dni warto podlewać rano i wieczorem. Nawet krótkotrwała susza potrafi zniszczyć murawę.

Koszenie

Pierwsze wiosenne koszenie wykonujemy, gdy źdźbła osiągną wysokość  8-10 cm. Później wysokość i częstotliwość koszenia zależy od siły rozwoju traw, od jakości podłoża i warunków pogodowych.
Najlepiej robić to raz w tygodniu, gdy trawa urośnie o 4-6 cm. W okresach upałów kosić trzeba wyżej i rzadziej, a czasami nawet wcale. Niezależnie od wysokości źdźbeł nie należy ich skracać więcej niż o 1/3. Jeżeli z jakiegoś powodu zaniedbaliśmy koszenie, cięcie wykonujmy w kilku rzutach (co kilka dni). Systematyczne skracanie źdźbeł trawy pozwala utrzymać darń w odpowiedniej kondycji. Rośliny dobrze się rozkrzewiają i zielona powierzchnia wygląda bardzo estetycznie.

Przycinanie krawędzi

Chociaż nie jest to zabieg konieczny dla dobrego rozwoju trawnika, warto go wykonywać, bo zdecydowanie poprawia wygląd zielonej powierzchni. Wzdłuż krawędzi nawierzchni i rabat należy równo przycinać murawę ostrym nożem lub specjalnym półokrągłym szpadlem. W pobliżu murków, wysokich krawężników i pni drzew można użyć ręcznych lub akumulatorowych nożyc do trawy.

Napowietrzanie

Zabieg ten zwany też aeracją najlepiej wykonać jesienią. Przygotowanie trawnika do zimowania należy rozpocząć od wygrabienia opadłych liści i wyczesania filcu ostrymi grabiami. Następnie, w celu ułatwienia dostępu powietrza do korzeni, warto przeprowadzić aerację, czyli nakłuwanie. Aeratory mogą mieć kolce lub ostro zakończone rureczki. Powstałe otwory dobrze jest wypełnić piaskiem, bo to ułatwi oddychanie i rozrastanie się korzeni traw.

Czym nawozić


Florovit nawóz do trawników – zawiera dużo azotu, magnezu i żelaza. Najlepiej stosować bezpośrednio po koszeniu. Opakowanie wyposażone w rozsiewacz. Cena: około 16 zł.

Pokon jesienny nawóz do trawników – zwiększa mrozoodporność trawnika. Cena: około 40 zł.

Police nawóz do trawy – kompleksowy z magnezem. Można też stosować przed założeniem trawnika. Cena: około 6 zł.

Substral Osmocote – nawóz długo działający, działa przez 100 dni. Cena: około 25 zł.

Pokon regenerator do trawników – zawiera mieszankę nasion traw i nawozów. Najlepiej stosować wiosną lub jesienią. Cena: około 16 zł.

Pokon anty-mech – pomaga uzyskać trawnik zdrowy i pozbawiony mchu. Cena: około 8 zł.

Substral Magiczna Siła do trawnika z mchem. Cena: około 9 zł.

Substral Perfekt Trawnik przeznaczony do trawników żółknących placami. Cena: około 22 zł.

Sfilcowany trawnik

Filc to plątanina rozłogów, korzeni, obumarłych źdźbeł traw i mchu. Utrudnia dopływ powietrza i światła do korzeni i gleby, a także zatrzymuje wilgoć na powierzchni. Prowadzi to do pogorszenia wyglądu trawnika i sprzyja rozwojowi rozmaitych chorób. Jeżeli nie zniszczymy filcu, jego warstwa będzie coraz grubsza, młode kępki trawy zaczną się wypiętrzać (nie sięgają korzeniami do podłoża i pozostają na warstwie filcu), a trawnik stanie się nierówny.

Potrzebne narzędzia


Aerator elektryczny. Cena: około 475 zł.

Wertykulator elektryczny. Cena: około 612 zł.

Grabie do uprzątania trawników Cena: około 70 zł.

Grabie wertykulacyjne. Cena: około 75 zł.

Nożyce do trawników. Cena: około 68 zł.


Buty ze szpikulcami do aeracji. Cena: około 35 zł.

Nożyce akumulatorowe do trawników. Cena: około 217 zł

Szpadel do wyrównywania brzegów trawnika. Cena: około 66 zł.

Grabie druciane sprężyste. Cena: około 57 zł.

Z młodym trzeba inaczej

Pierwsze nawożenie młodego trawnika, oczywiście jeśli podłoże zostało dobrze przygotowane, wykonuje się wczesną jesienią kończącą pierwszy pełny sezon jego wegetacji. Można do tego wykorzystać specjalny nawóz jesienny do trawników.

Rada Muratora. Szybko, sprawnie i oszczędnie

Jeżeli chcemy mieć pewność, że nasz trawnik otrzyma odpowiednią ilość wody zaaplikowaną we właściwy sposób, zainstalujmy system automatycznego nawadniania. Czujniki rozpoznają potrzeby trawnika: deszczowe nie dopuszczą do zalania trawnika w razie deszczu, a wilgotności gleby spowodują uwzględnienie stopnia nawilżenia podłoża. Komputer sterujący włączy i wyłączy instalację o przewidzianej porze, a dobrze rozmieszczone zraszacze podleją całą murawę. Dzięki temu nie będziemy marnować wody, trawa będzie piękna, a nam pozostanie słuchać, jak rośnie.

Koszenie to ważna sprawa - czyli czym i jak kosić
Trawnik stanie się naprawdę piękny, jeśli będzie odpowiednio często koszony. Wybierzmy więc kosiarkę, przy pomocy której będziemy mogli wygodnie i sprawnie przycinać źdźbła naszego zielonego dywanu.

Techniki koszenia trawy

Kosiarki bębnowe. Trawa jest ścinana między kilkoma nożami umieszczonymi na bębnie a listwą, która jednocześnie je ostrzy. Tego typu kosiarki nadają się do trawników ozdobnych (często i nisko koszonych), których wygląd wymaga precyzji strzyżenia. Powierzchnia trawnika powinna być równa, a trawa nie wyższa niż 8 cm. Mogą mieć napęd ręczny, elektryczny lub akumulatorowy.

Kosiarki rotacyjne. Mają najczęściej jeden nóż obracający się z dużą prędkością wokół własnej osi. Nóż trzeba często ostrzyć. Tego typu kosiarką można skosić trawę nawet 20-centymetrowej wysokości. Mogą mieć napęd elektryczny, akumulatorowy lub spalinowy.

Kosiarki o napędzie spalinowym. Mają dużą moc i są niezależne od źródła zasilania, jednak pracują głośno i wydzielają spaliny. Nie nadają się do pracy na skarpach. Wymagają konserwacji (wymiany oleju, uzupełniania paliwa) i są droższe niż elektryczne o podobnych parametrach.

Kosiarki o napędzie ręcznym. Są tanie, można nimi kosić tam, gdzie nie ma dostępu energii elektrycznej, i są ciche. Jednak nadają się jedynie na powierzchnie płaskie, a koszona trawa nie powinna być wyższa niż 8 cm.

Kosiarki o napędzie elektrycznym. Nie hałasują, nie wytwarzają spalin, w obsłudze są wygodniejsze niż spalinowe i można nimi kosić na skarpach. Jednak kabel utrudnia manewrowanie kosiarką, a jego długość ogranicza zasięg pracy.

Kosiarki o napędzie akumulatorowym. Mają wszystkie zalety kosiarek elektrycznych, ale ponieważ nie mają kabla, łatwiej się nimi pracuje. Jednak przed koszeniem należy ładować akumulator, a gdy się wyładuje, trzeba przerwać pracę na mniej więcej 16 godzin. Najlepiej sprawdzają się na niewielkich powierzchniach.


Na co zwrócić uwagę, wybierając kosiarkę


Sprawdź:
- czy kosiarka ma znak CE;
- czy dołączono do niej gwarancję, instrukcję w języku polskim i listę punktów serwisowych;
- czy ma hamulec zatrzymujący natychmiast (2-3 s) pracę noży po zatrzymaniu silnika;
- czy ma zabezpieczenie przed przypadkowym włączeniem;
- czy ma tak zwane sprzęgło bezpieczeństwa chroniące wał silnika przed uszkodzeniem w razie uderzenia nożem o kamień;
- jaki jest poziom emitowanego przez nią hałasu i czy spełnia normy unijne (100 dB przy szerokości cięcia 50-120 cm).


ASM 32 F firmy BOSCH. Kosiarka bębnowa wyposażona w kosz na trawę, z dwukrotnie składanym uchwytem. Tylna rolka umożliwia cięcie trawnika we wzory. Cena: około 790 zł.

MB 3 RT firmy VIKING. Kosiarka rotacyjna trójkołowa spalinowa, zwrotna, dokładnie przycina krawędzie trawnika. Przednie koło może być swobodne (co ułatwia manewry) lub blokowane Cena: około 2050 zł.

PRO 868 firmy VICTUS. Kosiarka rotacyjna o dużych tylnych kołach, przeznaczona do pracy w trudnym terenie porośniętym wysoką, gęstą trawą. Cena: około 1700 zł.

ALM 28 firmy BOSCH na poduszce powietrznej. Zwrotna, sprawdza się na terenie nierównym i obsadzonym roślinami. Cena: około 300 zł.

Efco PR 35 firmy VICTUS. Lekka kosiarka rotacyjna doskonała do małych powierzchni. Cena: około 260 zł.

Handyclip firmy STIGA. Można ją wyposażyć w kosz na trawę. Cena: około 230 zł.

eady HST 1 firmy STIGA. Kosiarka rotacyjna samojezdna z zamontowaną z przodu platformą koszącą i rozdrabniającą trawę. Cena: około 12 000 zł.

Auto Mover firmy HUSQVARNA – kosiarka akumulatorowa. Cena: 6500 zł.

Estate Royal K firmy STIGA. Kosiarka rotacyjna samojezdna z koszem opróżnianym elektrycznie. Cena: około 15 700 zł.

Problemy z trawnikiem - czyli choroby, szkodniki, chwasty

Jeżeli umiemy rozpoznać chorobę lub szkodnika i wiemy, jak z nimi postępować, możemy uchronić nasz zielony dywan przed całkowitym zniszczeniem.

Nieumiejętna pielęgnacja bywa przyczyną złej jakości trawnika. Zbyt gwałtowne podlewanie, przesuszenie czy niewłaściwe nawożenie osłabia darń i może powodować choroby. Taki trawnik staje się też łatwiejszym łupem szkodników.

Choroby

Rdze. Na liściach pojawiają się pod koniec lata małe plamki z rdzawymi zarodnikami.
Zwalczanie: częściej kosić i regularnie nawozić trawnik, w skrajnych wypadkach można sięgnąć po preparat grzybobójczy Topsin.
Zgorzel fuzaryjna. Atakuje zazwyczaj, gdy jest wilgotno i ciepło. Latem na młodych trawnikach powoduje placowate zamieranie trawy oraz czernienie korzeni i rozłogów traw. Na starszych trawnikach uszkodzenia tworzą smugi lub pierścienie wokół zdrowej trawy. Chorobie sprzyja nadmierne nawożenie azotem.
Zwalczanie: nie zalewać trawnika, a w okresach upałów nie stosować nawozów o dużej zawartości azotu.
Pleśń śniegowa. Występuje wiosną i jesienią. Na trawach ukazują się okrągłe srebrzystoszare lub pomarańczowo-żółte place (zwykle 15-20 cm średnicy). Rośliny zamierają. Gdy jest wilgotno, zarażona darń gnije. Charakterystycznym objawem jest biała grzybnia widoczna wtedy, gdy jest wilgotno (na przykład rano). W słoneczne dni porażone źdźbła różowieją.
Zwalczanie: mniej nawozić (zwłaszcza późnym latem), często kosić trawę i usuwać pokos. Przed zimą nisko skosić trawnik. Nie zostawiać na nim butwiejących liści ani zanieczyszczeń organicznych. Gdy na trawniku leży śnieg, nie należy go deptać. Warto też rozbijać szklistą skorupę, jaka powstaje, gdy po roztopach przychodzi mróz – dzięki temu powietrze będzie miało dostęp do trawy.
Brunatna plamistość. Na jej obecność wskazują szerokie brązowe plamy na trawniku. Niektóre porażone rośliny zamierają, trawnik wiosną brązowieje.
Zwalczanie: nie nawozić nawozami o dużej zawartości azotu, jesienią przeprowadzać wertykulację trawnika i wygrabiać filc. Występowaniu choroby sprzyja też zacienienie trawnika.
Czerwona nitkowatość i różowa plamistość. Atakuje, gdy jest wilgotno i zimno. Rankami na zroszonym trawniku pojawiają się nieregularne, słabo wyróżniające się różowe plamy. Z traw wyrastają czerwone nitki.
Zwalczanie: ograniczyć wilgotność podłoża i intensywniej zasilać je nawozami wieloskładnikowymi.
Mączniak prawdziwy. Na liściach pojawiają się plamy wyraźnego białego mączystego nalotu. Porażone liście żółkną i zasychają. Trawnik rzednie.
Zwalczanie: nie siać trawy zbyt gęsto. Zmniejszyć nawożenie azotem, a zwiększyć fosforem i potasem. W miejscach cienistych siać mieszanki traw znoszących takie warunki lub zmniejszyć zacienienie.
Rizoktonioza. Na trawniku pojawiają się okrągłe brązowawe plamy lub pierścienie (od kilku centymetrów do metra średnicy) z wyraźną wilgotną krawędzią. W pobliżu jest wyczuwalny zapach grzybni. Choroba atakuje zazwyczaj w pierwszym roku po posianiu trawy podczas długotrwałych upałów, gdy darń jest stale wilgotna.
Zwalczanie: zmniejszyć nawożenie azotowe, regularnie usuwać filc i napowietrzać trawnik.

Szkodniki

Pędraki są larwami chrząszczy z rodziny żukowatych. Ponieważ wiosną i latem zjadają korzenie traw, trawnik żółknie i zasycha. Można je zobaczyć po uniesieniu fragmentu darni: są białożółte, grube, wygięte w podkowę. Mogą być różnej wielkości (1-5 cm), ponieważ rozwijają się w glebie trzy-pięć lat.
Zwalczanie: w miejscach silnie uszkodzonych unosić płatami darń i wybierać pędraki. Pozwolić ptakom żerować na trawniku.
Drutowce to pomarańczowe lub brązowawe larwy chrząszczy z rodziny sprężykowatych. Dorastają do 4 cm długości. Ich rozwój trwa cztery-pięć lat. Wiosną i jesienią podgryzają korzenie i szyjki korzeniowe traw, powodując początkowo żółknięcie liści, a z czasem więdnięcie i zamieranie całych roślin. Żerują zwłaszcza pod powierzchnią trawników przerośniętych perzem.
Zwalczanie: usuwać perz, przeprowadzać napowietrzanie gleby. W miejscach zamierania trawy unieść płat darni, założyć pułapki z pokrojonych ziemniaków, buraków i marchwi i sprawdzać co kilka dni. Znalezione larwy niszczyć.
Ploniarki to błonkówki. Ich larwy uszkadzają korzenie traw, wskutek czego rośliny te żółkną i zasychają.
Zwalczanie: darń głęboko wygrabić i rozluźnić wertykulatorem, zwiększyć nawożenie i nawadnianie. W przypadku masowego występowania szkodnika zastosować Basudin, Decis lub Owadofos.
Komarnice to muchówki wyglądające jak duże komary. Ich larwy są szarawe, walcowate, beznogie, długości do 4 cm, żerują na korzeniach i szyjkach korzeniowych traw, powodując żółknięcie, a z czasem więdnięcie i zamieranie całych fragmentów trawnika. Najwięcej szkód powodują tam, gdzie podłoże jest żyzne, wilgotne i lekko kwaśne.
Zwalczanie: regularnie napowietrzać trawniki, zwalczać filc. Jeżeli jednak pojawiają się masowo, można użyć insektycydów, takich jak Basudin 25 EC oraz Diazinon 250 EC.
Gryzonie, czyli myszy, nornice, norniki oraz karczowniki, kopią podziemne korytarze i nory, zjadają napotkane korzenie roślin.
Zwalczanie: w sąsiedztwie trawnika sadzić rośliny, których nie tolerują gryzonie: czosnek, czarną porzeczkę, gorczycę, miętę, nostrzyk, rumianek, szachownicę (korona cesarska), wilczomlecz, żywotnik zachodni. Można też rozsypywać na trawniku sproszkowaną bylicę piołun lub rumianek, wkładać do nor ząbki czosnku, liście lub łupiny orzecha czarnego, wlewać wyciąg z liści bzu czarnego. Jeżeli ilość gryzoni przybiera rozmiary plagi, można sięgnąć po preparaty chemiczne dostępne w sklepach ogrodniczych.
Mrówki budują pod powierzchnią trawnika mrowiska. Spulchniają glebę, powodując jej zapadanie się i wywracanie roślin.
Zwalczanie: opryskiwać kopczyki, drogi i miejsca przyległe do nich preparatami Tyfanon 500 EC lub Reldan 400 EC w stężeniu 0,5%. Najskuteczniejszą porą są wczesne ranki chłodnych dni.
Krety są chronione. Wprawdzie tylko poza zamkniętymi ogrodami, szkółkami i lotniskami, ale pamiętajmy, że krety są pożyteczne. Choć w poszukiwaniu pożywienia uszkadzają nasze rośliny i niszczą zieloną gładź naszych trawników, postarajmy się postępować humanitarnie i wypłoszyć je poza teren ogrodu.
Zwalczanie: można rozrzucać kopce, wkładać w ich otwory spleśniałe skórki cytryny (proces pleśnienia można przyspieszyć, trzymając skórki przez kilka dni w szczelnie zamkniętym woreczku foliowym), stosować odstraszacze chemiczne, czyli repelenty, ustawiać co 4-5 m wiatraczki, których drgania są przenoszone do gleby, wtykać w glebę butelki z odbitymi denkami tak, aby w szyjkach gwizdał wiatr. Jeżeli to nie poskutkuje, można montować odstraszacze elektroniczne, zakopywać w korytarzach pułapki zapadkowe (a złowione krety wypuszczać na przykład na nieużytkach), ostatecznie zastosować świece do gazowania nor.
Jeśli często używamy kosiarki lub mamy zamontowany system nawadniający ze zraszaczami wynurzalnymi, krety same sobie pójdą, bo nie lubią hałasu powodowanego przez te urządzenia.
Psy uwielbiają biegać po trawniku i tarzać się na nim, a niektóre chętnie kopią doły. Suki niszczą murawę moczem, po którym pozostają żółte plamy wypalonej trawy.
Zwalczanie: można zasypywać dołki, spłukiwać psi mocz z roślin i dosiewać trawę albo dręczyć psa zakazami. Lepszym sposobem jest wyznaczenie psu terenu do zabawy i załatwiania potrzeb fizjologicznych (można nawet zbudować mu niewielką „toaletę” wysypaną grubą warstwą żwiru, który często polewa się wodą). Psi wybieg powinien być tak duży, aby zwierzę mogło się swobodnie poruszać. Trzeba go otoczyć ogrodzeniem, które uniemożliwi psu wydostawanie się bez pozwolenia.

Chwasty
Najczęściej na trawnikach pojawiają się:
pięciornik gęsi – rośnie na glebach bogatych w azot. Rozrasta się za pomocą kłączy. Należy ograniczyć nawożenie trawnika azotem. Rośliny można wyrywać lub wykopywać;
jaskier rozłogowy – na glebie wilgotnej i żyznej. Rozrasta się intensywnie dzięki naziemnym rozłogom i pędom zakorzeniającym się w węzłach. Stosunkowo łatwy do podważenia i usunięcia wraz z korzeniami;
jastrzębiec kosmaczek – rośnie na suchych, rzadkich trawnikach. Rozrasta się dzięki nadziemnym rozłogom. Można się go pozbyć dość łatwo, bo źle znosi nawożenie i zwiększenie wilgotności podłoża;
mniszek lekarski – rozsiewa się łatwo i na znaczne odległości dzięki puchowemu kielichowi nasion. Trzeba go dokładnie wykopywać wraz z długim korzeniem palowym;
babka lancetowata – rozetki podłużnych liści są łatwe do zlokalizowania. Trzeba ją wykopywać wraz z palowym korzeniem. Źle znosi azot w podłożu;
skrzyp polny – rośnie na glebach kwaśnych, słabo zadarnionych. Źle znosi wałowanie i nawożenie azotem.

Mech na trawniku

Właściciele trawników często bezskutecznie usiłują pozbyć się mchu przerastającego murawę. Przyczyną inwazji bywa najczęściej zakwaszenie gleby i zbyt niskie koszenie trawnika, a także zacienienie. Należy zatem zacząć kosić nie niżej niż na wysokości 4-5 cm, a jesienią – jeżeli badanie pH podłoża wykaże zakwaszenie – zwapnować je dolomitem lub kredą nawozową. Zbitą warstwę filcu należy wygrabić.
W sprzedaży znajduje się wiele preparatów zawierających związki żelaza utrudniające rozwój mchu, ale jest to działanie doraźne. Lepiej usunąć przyczyny, tak jak jest to opisane wyżej, albo sięgnąć po preparat zawierający mikroorganizmy mineralizujące filc i mchy.

Choroby grzybowe


Rdza.
Zgorzel fuzaryjna.
Pleśń śniegowa.
Brunatna plamistość.
Czerwona nitkowatość.
Rizoktonioza.
Mączniak prawdziwy.

Szkodniki

Kretowiska niszczą gładką powierzchnię trawnika.
Uszkodzenie spowodowane przez mrówki.


Drutowiec – larwa sprężyka.

Pędraki – larwy chrabąszczy.

Karczownik ziemnowodny żyje w pobliżu wody. Na trawniku tworzy kopce podobne do kretowisk.


Chwasty
To rośliny, które wyrastają wśród upraw wbrew naszym intencjom. Czasami są to gatunki ozdobne, które wymknęły się spod kontroli i burzą zaplanowany przez nas porządek estetyczny, ale zazwyczaj to silne, ekspansywne rośliny dzikie wykorzystujące stworzone przez nas warunki. Nie tylko szybko się rozprzestrzeniają i silnie rozrastają, lecz także gwałtownie czerpią z ziemi substancje odżywcze i wodę. Są też odporniejsze niż rośliny ozdobne. Dlatego jeśli zlekceważymy chwasty pojawiające się wiosną na trawniku, już w lecie możemy przegrać z nimi batalię o piękną murawę. Mniej problemów jest z chwastami jednorocznymi, bo źle znoszą koszenie. Natomiast chwasty wieloletnie trzeba zwalczać regularnie. Najlepiej usuwać je ręcznie, wydobywając z ziemi wraz z systemem korzeniowym (zazwyczaj głębokim lub rozległym).
Jeżeli taki sposób nie przynosi rezultatu, można ostatecznie użyć chemicznych środków chwastobójczych, ale warto pamiętać, że nie są obojętne dla środowiska przyrodniczego. Można je stosować jedynie podczas bezwietrznej i bezdeszczowej pogody, ale gdy gleba jest wilgotna, a temperatura wynosi około 20°C. 

Wygodne narzędzie do usuwania chwastów.

Rada
Po sześciu-siedmiu miesiącach od założenia trawnika można zastosować herbicydy selektywne zwalczające tylko rośliny dwuliścienne (Bofix 260 EC i Starane 250 EC – preparaty te można stosować od kwietnia do września). Ponieważ chwasty są najbardziej wrażliwe na działanie herbicydów wtedy, gdy intensywnie rosną, na pięć dni przed opryskaniem warto zasilić trawnik nawozem wieloskładnikowym i podlać, a na dwa-trzy dni przed zabiegiem – skosić (chwasty dwuliścienne szybko wytworzą nowe liście). Po opryskaniu nie należy kosić darni przez trzy-pięć dni, żeby środki chemiczne mogły dotrzeć do wszystkich tkanek niszczonych roślin (pierwsze objawy działania preparatów w postaci żółknięcia i więdnięcia pojawią się po mniej więcej siedmiu dniach, a całkowite zniszczenie chwastów nastąpi najpóźniej 30 dni po opryskaniu).
Pamiętajmy, że użycie herbicydów w czasie upałów i suszy może spowodować uszkodzenie trawnika. Jeżeli chcemy całkowicie wytępić chwasty wieloletnie, powinniśmy powtórzyć zabiegi dwa-trzy razy co cztery-sześć tygodni. Sukcesywnie wygrabiajmy martwe rośliny.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty