Jakie drzwi wybrać?


Drzwi to duża płaszczyzna – prawie dwa metry kwadratowe. Nie da się ich nie zauważyć, a ich wygląd ma ogromny wpływ na styl całego pomieszczenia.

Najważniejsze jest to, by szukać drzwi w momencie, gdy mamy już kompletną wizję wnętrza. Istotny jest cały ich wizerunek: materiał, kolor, dekoracje, rodzaj okuć, oprawa. Wszystko musi być skomponowane w całość tak, żeby nie zauważać elementów składowych – jak dobre ciasto.

Białe czy w kolorze drewna

Kolor drzwi należy dopasować do całości wnętrza, a nie tylko do jednego z jego elementów – na przykład do podłogi. Warto przeanalizować też takie detale jak okna i meble. Można przyjąć, że nie popełnimy błędu, jeśli do drewnianych okien dobierzemy drewniane drzwi, a do okien malowanych farbą kryjącą – drzwi malowane w ten sam sposób (choć powoduje to spore ograniczenie w wyborze). Reguła ta dotyczy zwłaszcza okien malowanych na biało, do których należy dopasować białe drzwi. Trzeba jednak pamiętać, że nadają się one do pomieszczeń jasnych i pełnych światła. Dobrze wyglądają we wnętrzach romantycznych, zwłaszcza gdy mają nutkę romantyzmu – na przykład mały witraż. Zupełnie nie nadają się natomiast do mrocznych pokoi z ciemnymi meblami oraz do nowoczesnych pomieszczeń. Białe zdobione drzwi pasują do wnętrz wiktoriańskich i typu amerykańskiego, a filongowe do rustykalnych.
Czy jednak do białych okien białe drzwi są obowiązkowe? Nie – można dopasować do nich także drzwi drewniane.
Jeżeli decydujemy się na zastosowanie drzwi drewnianych, musimy dobrze dobrać gatunek i odcień drewna, ponieważ nie wszystkie pasują do każdego wnętrza i do pozostałych jego elementów – podłogi czy mebli.
Kolory drewna możemy podzielić na trzy grupy – jasne, średnie i ciemne. Jasne to na przykład klon, buk i jesion. Każdy z nich ma nieco inny ton i rysunek słojów. Klon ma prawie biały, lekko złocisty kolor i delikatny, mało kontrastowy rysunek słojów; buk jest różowawy i ma bardzo niewyraźne słoje; jesion zaś ma kolor słomkowy i szare, wyraźne słoje. Drzwi z jasnego drewna pasują do wnętrz nowoczesnych, w prostym – na przykład skandynawskim – stylu, pełnych światła oraz do pomieszczeń z dużymi płaszczyznami różnych kolorów. Ciemniejsze drewno to czereśnia, jasny orzech, dąb, badi i iroko. Mogą mieć one różne tony – od oliwki do pomarańczowego. Drzwi z takiego rodzaju drewna pasują zarówno do wnętrz stylowych, jak i nowoczesnych. Ciemne gatunki drewna to między innymi mahoń, orzech, wenge i palisander.
Mahoń ma zwykle ton czerwonawy, orzech – brązowy. Ciemne drzwi stosujemy we wnętrzach stylowych, choć mogą być też istotnym elementem wystroju nowoczesnych wnętrz awangardowych. Ale uwaga! Mogą one zupełnie zdominować pomieszczenie.
I jeszcze jedna ważna uwaga – zawsze należy się upewnić, czy wybrane przez nas drzwi będą pasowały kolorystycznie do pomieszczeń z obu stron.

Pełne czy przeszklone

Trzeba pamiętać, że drzwi pełne – zwłaszcza gdy są ciemne – wyglądają dość ciężko. Jeśli pomieszczenia są małe i słabo oświetlone, warto zastosować drzwi wypełniane szkłem. Przepuszcza ono światło i daje wrażenie większej przestrzeni. Może to być szkło nieprzezroczyste, z przezroczystą fazą lub z ornamentem. Przeszklone drzwi możemy zamontować w holu, salonie czy też gabinecie, do sypialń i łazienek lepsze są drzwi pełne.
Przeszklenia mogą mieć różną formę. Najczęściej spotykane są prostokątne pola podzielone poziomymi lub pionowymi szprosami. W zależności od ich liczby i grubości drzwi nabierają różnego charakteru. Szprosy grube nadają drzwiom solidny „dworkowy” charakter i dlatego takie drzwi mogą być stosowane we wnętrzach rustykalnych. Szprosy cienkie, delikatne tworzą na drzwiach grafikę, stanowią ich dekorację. Jeśli podziały są nam potrzebne tylko dlatego, że występują już gdzieś we wnętrzu, należy zastosować szprosy cienkie. Warto też spojrzeć na okna – podziały na drzwiach powinny do nich nawiązywać, aby nie stworzyć mieszanki stylów.

Proste czy zdobione

Jeśli wnętrze ma zdecydowany charakter – na przykład jest stylizowane na jakąś epokę – wtedy drzwi powinny mieć ten sam styl. We wnętrzach mieszczańskich, dworkowych powinno się stosować drzwi płycinowe lub filongowe, a we wnętrzach nowoczesnych płaskie, o ciekawym designie. We wnętrzach mieszanych stylistycznie można stosować zarówno drzwi pełne, jak i zdobione, w zależności od tego, ilu akcentów stylowych potrzebujemy.
Drzwi dekoruje się na różne sposoby. W przypadku drzwi szklonych mogą to być ozdobne motywy czy ornamenty na szkle lub witraże. Dekoracją może też być sam kształt przeszklenia lub jego obramienie. W drzwiach płycinowych spotyka się wstawki innego koloru lub materiału oraz różne, nieraz bardzo fantazyjne kształty pól (od „czapki Napoleona” do trapezów czy trójkątów). Czasem obramienia tych pól mają inny kolor, a listwy przytrzymujące wypełnienia – różne kształty. Drzwi fornirowane można zdobić deseniami z różnych odcieni lub tworzyć na nich wzory, naklejając materiał w różnych kierunkach.
Dekoracją mogą być również opaska i portal drzwiowy. Wpływ na dekoracyjność drzwi ma też kształt, kolor i materiał, z którego jest zrobiona klamka.
Trzeba pamiętać, że wszystkie elementy dekoracji podlegają pewnym modom. Popularny ostatnio trend poziomego układu słojów drewna na płaszczyźnie lub bulaje za kilka lat będą niemodne – czy wtedy nasze drzwi będą nam się dalej podobały? Jeśli stanowią spójną całość z wnętrzem – pewnie tak, ale jeżeli ulegliśmy modzie tylko w tym jednym wypadku – z pewnością będą nas razić.

Okucia

Okucia to ważny detal drzwi. Mogą być proste lub ozdobne, złote, srebrne, matowe... Najważniejsze, by pasowały do stylu drzwi, do całego wnętrza i do innych elementów metalowych.
Złote okucia harmonizują z drzwiami bogato rzeźbionymi, niezależnie od tego, czy są drewniane, czy malowane. Matowe złoto czy mosiądz są dyskretniejsze, więc proste okucia w tym kolorze można stosować do drzwi o spokojnej stylizacji i nowoczesnych. Do wnętrz awangardowych należy wybierać proste formy okuć w kolorze srebrnym, chyba że we wnętrzu przeważa złoty metal.
Bogato zdobiona, fantazyjna klamka może dobrze wyglądać w drzwiach nowoczesnych. Jest wtedy jak broszka uatrakcyjniająca spokojną płaszczyznę. W drzwiach klasycznych  klamka i zamek powinny się znajdować na wspólnym szyldzie. Dwa oddzielne szyldy powodują, że drzwi nie są już całkiem stylowe. To rozwiązanie raczej do wnętrz mieszanych.
Do nowoczesnych drzwi mogą pasować wynalazki najnowszej generacji, na przykład klamka ze szkła. Jeśli drzwi mają metalowe wstawki, okucia powinny być w tym samym kolorze.

Na kilku przykładach spróbuję pokazać zasady dobierania drzwi do klimatu wnętrza.

SŁOWNICZEK

Filongi – grube, wypukłe wypełnienia ram drzwi sklejane z drobnych elementów pełnego drewna i ozdabiane frezem na krawędziach. Najczęściej spotykanym wzorem jest koperta.
Fornir – cienka warstwa naturalnego drewna, która stanowi wykończenie drzwi. Można go barwić, bejcować lub lakierować.
Fornir modyfikowany – nowoczesny materiał powstały ze sklejenia kilkuset warstw naturalnego forniru, a następnie pocięcia go na cieniutkie plasterki prostopadle do sklejeń. W ten sposób można uzyskać efekty niespotykane w naturze – na przykład prosty równoległy rysunek słojów na płaszczyźnie – a materiał wciąż pozostaje naturalny.
Frezowanie – powstaje poprzez profilowanie (za pomocą specjalnych noży) płaszczyzny lub jej krawędzi. Od kształtu noża zależy przekrój wyfrezowanego fragmentu.
Intarsje – zdobienia drewnianych płaszczyzn wstawkami z innego gatunku drewna, które tworzą wzory na powierzchni płyty. Połączenia muszą być idealnie dopasowane, aby nie było widać szczelin.
Często intarsjami nazywa się także wstawki z innego materiału (metalu, kamienia itp.). Po naklejeniu na płytę tworzą jedną gładką płaszczyznę.
Płycina – płaskie, cienkie wypełnienia ram drzwi. Może to być drewno, sklejka, cienka płyta z fornirowanego MDF-u, tworzywo lub szkło.
Płyta HDF – płyta pilśniowa du­żej gęstości, wytwarzana ze zrębów drewna, bardzo twarda.
Płyta kanałowa – bardzo stabilna i odporna na deformacje płyta wiórowa z pionowymi kanałami drążonymi w celu ujęcia ciężaru skrzydła drzwi.
Płyta MDF – płyta pilśniowa średniej gęstości, otrzymywana z włókien drewna świerkowego lub sosnowego.
Płyta stolarska – płyta sklejona z drobnych elementów pełnego drewna, oklejona kilkumilimetrową warstwą drewna iglastego.
Portal – dekoracyjne obramienie otworu drzwiowego. Zwykle składa się z trzech elementów: bazy, opaski i zwieńczenia. Bazą może być na przykład kostka (element ten pozwala na połączenie różnych profili opaski drzwiowej i listwy przypodłogowej).
Opaski mogą mieć formę pilastrów, a zwieńczenie kształt rozbudowanego gzymsu lub tympanonu.

Dobre rady

1. Wybierając drzwi do wnętrza, warto wziąć pod uwagę swój temperament – jedni lubią duże kontrasty i nietypowe kształty, drudzy klasyczne rozwiązania.
2. Zastanówmy się, czy wybrane drzwi nie zablokują w przyszłości możliwości odmienienia – chociażby tylko kolorystycznego – naszego wnętrza.
3. Wszystkie fantazyjne wzory, agresywne zdobienia i wymyślne kształty nudzą się po pewnym czasie. Upewnijmy się więc, czy o naszym wyborze nie zdecydował chwilowy impuls, a najlepiej odłóżmy decyzję na kilka dni.
4. Po określeniu stylu naszego wnętrza nie rozpraszajmy uwagi tymi modelami, które do niego nie pasują. To uprości i ograniczy wybór.
5. Wszystkie drzwi widoczne z pomieszczenia powinny mieć ten sam wzór – jeśli więc łączymy na przykład drzwi szklone z pełnymi, powinniśmy sprawdzić, czy wybrany producent oferuje je w tej samej linii wzorniczej.
6. W pomieszczeniach reprezentacyjnych można stosować drzwi wyższe, dwuskrzydłowe albo mocno przeszklone z dekoracją szkła. Muszą to być jednak drzwi z tej samej serii co pozostałe.
7. Gdy chcemy ukryć drzwi, malujemy je na kolor ściany (powinny być całkiem gładkie).
8. Do drewnianej podłogi niekoniecznie należy wybierać drewniane drzwi w identycznym kolorze. Wystarczy, by były dobrane do siebie kolorystycznie, ponieważ stykają się ze sobą.
9. Jeśli okna przysłaniamy firankami czy zasłonami, ich kolor nie ma tak dużego wpływu na wybór drzwi.

BUDOWA DRZWI

Rozróżnia się cztery rodzaje konstrukcji skrzydła drzwiowego.
1. Drzwi z litego drewna. Technologia ta ma swoje ograniczenia, ponieważ drewno jest materiałem wrażliwym na zmiany wilgotności otoczenia. Gdy jest sucho – kurczy się, gdy jest wilgotno – rozszerza. Powstawanie szpar jest w takim przypadku nieuniknione i dlatego producenci drzwi z pełnego drewna zazwyczaj nie wykonują drzwi płaskich. Drzwi z pełnego drewna są zbudowane najczęściej z ramy, w którą są wmontowane płyciny lub filongi. Im więcej podziałów, tym mniejsze ryzyko, że pojawią się ruchy elementów składowych drzwi.
2. Drzwi płytowe. Powsta-ją poprzez obustronne oklejenie drewnianej ramy stabilnymi płytami wiórowymi, kanałowymi lub stolarskimi, które później pokrywa się naturalnym drewnianym fornirem (można go dobarwiać lub lakierować), sklejką albo płytami HDF. Przestrzeń pomiędzy płytami wypełnia się konstrukcją kartonową (tak zwany plaster miodu), płytą wiórową pełną lub otworową albo paskami płyty pilśniowej.
3. Drzwi płycinowe. Pola między elementami drewnianej ramy wypełnia się płycinami, które mogą być wykonane z drewna, ze sklejki, z tworzywa lub ze szkła.
4. Drzwi płytowo-płycinowe. Wykonane w ten sposób drzwi wyglądają jak płycinowe, ale zbudowane są tak jak płytowe – drewniana rama obłożona jest obustronnie płytami profilowanymi w kształcie płycin.


Styl dworkowy


Obowiązują naturalne materiały i kolory, najlepiej takie, które znajdują się w okolicy. Wzory proste, wykonane naturalnymi metodami, bez wykorzystywania zaawansowanych technologii. Dekoracje ręcznie malowane, czerpiące z przyrody.
Najlepiej pasują drzwi z pełnego drewna płycinowe lub filongowe, jeśli szklone – to z grubymi szprosami konstrukcyjnymi. Kolory jasne – najlepiej sosna lub dąb.
Mogą też być malowane na biało farbą kryjącą lub z delikatnymi podbarwieniami.
Opaski proste lub delikatnie profilowane, okucia mosiężne.



Styl historyzujący


Bogate wykończenie i dekoracja. Materiały świadczące o zamożności, niekoniecznie pochodzące z okolicy, ale naturalne. Wskazany import. Technologia zaawansowana. Staranne wykończenie i dopracowane połączenia. Kolorystyka ciemna – dostojna.
Pasują drzwi z ciemnego drewna egzotycznego importowanego lub lokalnego bejcowanego. Starannie wykończone, z dopracowanym detalem. Mogą być witraże i intarsje (koniecznie naturalne) lub wklejane cienkie szprosy z brązu czy mosiądzu.
Opaski koniecznie frezowane, łączone jak rama obrazu lub portal z gzymsem i kostki na styku z listwą przypodłogową.


Styl solidny
 
Wierna kopia mieszkania międzywojennego. Wszystkie elementy wnętrza skomponowane stylistycznie i kolorystycznie. Wnętrze ciepłe, jasne, z ciemnymi akcentami mebli. Wszystko jest solidne, stateczne, ciężkie i w dobrym gatunku. Dekoracje podkreślają jakość wykonania.
Drzwi powinny być z pełnego drewna – dębowe lub jasny orzech. Dekoracje podkreślające ich konstrukcję. Wskazane są przeszklenia, żeby nie przytłoczyć wnętrza ciężką płaszczyzną. Szprosy powinny być grube i solidne. Szkło rżnięte lub delikatny witraż. Zawiasy i klamki mosiężne. Opaski profilowane, ale dyskretnie. Może być portal z gzymsem.


Styl fusion
Współcześnie wykończone wnętrze wyposażone zarówno w elementy stylowe, jak i nowoczesne. Potrzeba nowoczesnych, praktycznych rozwiązań sąsiaduje tu z sentymentalną chęcią gromadzenia zabytkowych pamiątek. Jasna kolorystyka ścian i podłóg stanowi tło dla eksponowania urody sprzętów.
Drzwi powinny wpisać się w ten kontekst. Muszą być proste, gładkie, bez gzymsów i kostek. Można też potraktować je jak mebel – w takim przypadku należy wykorzystać ciemne drewno, niekoniecznie gładkie. Mogą być stylizowane lub całkiem nowoczesne – taka jest przecież konwencja wnętrza. Jeśli będą nowoczesne, detal nie powinien być krzykliwy – należy bazować na prostych formach.


 Styl rustykalny

Wnętrze z widocznymi elementami z surowych, rustykalnych materiałów. Kolorystyka jasna, stonowana, uzupełniona żywymi akcentami kolorystycznymi. Barwy ciepłe. Całość odważna.
W tym wnętrzu drzwi mogą stanowić oddzielny temat.
Powinny być drewniane fornirowane, płaskie (bez płycin i filongów). Dopuszczalne są tu różne kolory drewna (nawet dość nienaturalnie wybarwione), a także zabawa fornirami uwzględniająca kierunki układania i łączenie różnych gatunków.


W duchu klasycznym
 Jest to współczesne przetworzenie motywów stylowych wykorzystujące nowoczesne technologie i materiały dla uzyskania stylowego efektu. Kolorystyka jasna z delikatnymi ciemnymi akcentami dopasowanymi do podłogi, która stanowi bazę – podstawę stabilizującą wnętrze. Drzwi nie powinny z nią konkurować. Najlepiej pasują drzwi białe klasycyzujące, może to być drewno malowane kryjącą farbą lub lakierowany MDF. Opaski frezowane lub płaskie z kostką na dole, bez gzymsów. Jeśli z ciemnego drewna, to przeszklone, z cienkimi szprosami. Szkło może być matowe z fazą lub przezroczyste. Moduł szprosów poziomy. Okucia w kolorze złotym lub srebrnym – matowe.

Z nutą romantyzmu
Delikatne pastelowe kolory w romantycznych kwiatowych odcieniach, przefiltrowane światło, delikatne ciemne akcenty mebli i okien. Drewno naturalne występuje w tym wnętrzu w zestawieniu z barwionym. Elementem określającym jest kolorystyka.
Pasują drzwi proste, gładkie, malowane farbami kryjącymi w kolorach dopasowanych do wnętrza (biały, pastele). Forma opasek jak najprostsza. Płaszczyzna drzwi może być urozmaicona przeszklonymi otworami – mleczne szkło z motywem lub delikatny witraż. Jeśli szukamy rozwiązań bardziej uniwersalnych, możemy dopasować drzwi do okien.


Nowoczesność elegancka

Wnętrze bardzo stonowane. Dużo jasnego drewna w prostej formie. Elementy szkła, stali i chromu dodają świeżości i światła. Meble utrzymane w tej kolorystyce co podłoga, z delikatnymi niuansami odcieni. Nietaktem byłoby tu zastosowanie drzwi innych niż drewniane. Powinny być proste w formie, ze srebrnymi okuciami. Kolor drewna dopasowany do podłogi i mebli. Układ słoi pionowy. Drzwi mogą urozmaicać intarsje metalowe lub metalowa oprawa szkła. Pasują też drzwi szklane w drewnianej ościeżnicy.

Nowoczesność urozmaicona
W tym wnętrzu widać zabawę formą. Kształty mebli stanowią jednobarwne bryły wyraźnie wyodrębnione ze stonowanego tła. Podłoga i ściany utrzymane w jednej tonacji pozwalają zauważyć poszczególne elementy wyposażenia. Wnętrze radosne, kolorowe, odważne.
Drzwi powinny być gładkie, z prostymi opaskami. Jeśli fornir – to klon, buk, czereśnia. Pasują też drzwi szklane w białej lub drewnianej ościeżnicy. Można zastosować wyższe – do wysokości odcięcia koloru na ścianie.


Nowoczesność powściągliwa 
Proste formy bez dekoracji. Oszczędna kolorystyka. Wnętrze ocieplone jedynie drewnianą podłogą. Ważna jest tu perforacja przegród i światło z nią związane. Proste płaszczyzny jasnych ścian są tłem dla pojedynczych form wyposażenia stanowiących jedyne akcenty koloru. Drzwi powinny się wtopić w ściany – oszczędne, bez szprosów, w kolorze dopasowanym do podłogi (orzech lub tek). Możliwe duże przeszklenia w prostych ramach. Dobrze będą też wyglądały drzwi gładkie, malowane farbą kryjącą w kolorze ściany, z metalowymi wykończeniami.

 Nowoczesność surowa
 Zestawienie różnych materiałów o naturalnym wyglądzie. Beton, stal, drewno w naturalnych kolorach. Płaszczyzny twarde i błyszczące zestawione z tkaniną i drewnem.
Drzwi powinny być równie „szczere” jak całe wnętrze. Wskazana stal lub szkło, ale możliwe też jasne drewno. Najchętniej również z zastosowaniem najnowszych technologii, czyli fornir modyfikowany, z prostymi słojami, w naturalnych kolorach. Możliwe ekstrawagancje kolorystyczne – na przykład drzwi gładkie w intensywnym kolorze, z aplikacją stalową.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty