Kocioł na strychu


Zainstalowanie kotła na poddaszu domu parterowego albo na najwyższej kondygnacji w domu piętrowym to rozwiązanie dalekie od ideału, ale często najlepsze z możliwych, a niekiedy po prostu jedyne.
W domach o niewielkiej powierzchni albo remontowanych, niepodpiwniczonych często jest problem z wygospodarowaniem miejsca na kotłownię. Warto wtedy rozważyć możliwość umieszczenia kotła na strychu.




Kocioł z zamkniętą komorą spalania jest bezpieczniejszy od tradycyjnego, więc można bez obaw zainstalować go nawet w pomieszczeniu, w którym spędza się dużo czasu.
Autor: VAILLANT
Komin od gazowego kotła z otwartą komorą spalania musi mieć długość co najmniej 4 m. W przypadku przewodów powietrzno-spalinowych nie ma takich ograniczeń. Wystarczy, że zostaną wyprowadzone ponad połać dachu na wysokość wymaganą przez przepisy przeciwpożarowe.
Autor: VIESSMANN
Spaliny z kotła o mocy do 21 kW można wyprowadzić bezpośrednio przez ścianę zewnętrzną.
Autor: VIESSMANN

Gazowe tak, na paliwo stałe – raczej nie
Na gaz płynny, ziemny lub olej. Kocioł gazowy o mocy do 30 kW, czyli wystarczającej do większości domów jedno-rodzinnych, może, ale nie musi, być zainstalowany w specjalnie do tego przeznaczonym pomieszczeniu. Wiszący zawiesza się na ścianie o odpowiednio wytrzymałej konstrukcji (musi udźwignąć kocioł, a czasem również pełny zasobnik ciepłej wody), stojące są na tyle duże, że zwykle ustawia się je w oddzielnych pomieszczeniach.
Kocioł zasilany gazem ziemnym może się znajdować na dowolnym poziomie budynku. Równie dobrze jak w piwnicy czy na parterze można go więc ustawić na strychu. Dla kotła zasilanego gazem płynnym strych także będzie odpowiednim miejscem. Takich kotłów – ze względu na właściwości gazu płynnego (jest cięższy od powietrza, dlatego w razie wycieku gromadzi się we wszelkiego rodzaju zagłębieniach) – nie wolno montować jedynie w piwnicach i suterenach poniżej poziomu terenu. Pomieszczenie na kocioł bez względu na jego usytuowanie w budynku musi mieć wysokość nie mniejszą niż 2,2 m. W istniejących domach dopuszcza się instalowanie kotłów gazowych w pomieszczeniach technicznych o wysokości 1,9 m. W obu przypadkach kubatura kotłowni nie może być mniejsza niż 8 m³.
Podobne warunki musi spełniać pomieszczenie na kocioł olejowy. Jeśli jednak znajduje się nad inną kondygnacją, jego podłoga i ściany do wysokości 10 cm oraz progi w drzwiach, które muszą mieć co najmniej 4 cm, powinny być dodatkowo wodoszczelne. Warto też pamiętać o tym, że pracy kotła olejowego towarzyszą nieprzyjemny zapach oleju i odgłosy wentylatora mieszającego olej z powietrzem w palniku uciążliwe zwłaszcza nocą, gdy milkną inne domowe odgłosy. Do palnika kotła olejowego paliwo jest dostarczane ze zbiornika przewodami olejowymi. Trzeba je prowadzić przez pomieszczenia ogrzewane albo podgrzewać kablami elektrycznymi (zwłaszcza gdy odległość od zbiornika do kotła jest duża), aby z oleju nie wydzieliła się parafina i nie zatkała instalacji, uniemożliwiając pracę kotła. Na paliwo stałe. Jeśli myślimy o kupnie kotła na paliwo stałe, najlepiej poszukajmy dla niego miejsca „bliżej ziemi”. Większe od gazowych kotły na paliwa stałe potrzebują dodatkowo miejsca na składowanie paliwa, a ponieważ zazwyczaj są jednofunkcyjne, to również na podgrzewacz wody użytkowej.
Zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, pomieszczenia kotłowni z kotłem na paliwo stałe i składem paliwa powinny spełniać wymagania określone w Polskiej Normie (PN-87/B-02411). Kocioł powinien być usytuowany centralnie w stosunku do ogrzewanych pomieszczeń, na ich poziomie lub w piwnicy, a skład paliwa w wydzielonym pomieszczeniu bezpośrednio przy kotłowni albo – w przypadku kotła o mocy do 25 kW – w pomieszczeniu z kotłem. Trudno sobie wyobrazić wnoszenie setek kilogramów opału na najwyższą kondygnację, a potem wynoszenie stamtąd popiołu. Kotłownia na paliwo stałe jest zwykle pomieszczeniem brudnym. To logiczne, że powinna się znajdować w takim miejscu, aby nie trzeba było do niej przechodzić przez część mieszkalną domu. Dodatkowo kotły na paliwa stałe to urządzenia stojące, dość ciężkie. Zarówno wniesienie ich na górną kondygnację, jak i zapewnienie odpowiedniej wytrzymałości stropu, na którym miałyby być ustawione, jest problematyczne. Gdyby jednak kocioł miał być ustawiony w pomieszczeniu nad inną kondygnacją użytkową, podłoga i ściany oraz próg w drzwiach – podobnie jak w przypadku kotła olejowego – powinny być wodoszczelne.

Bez obaw o instalację
Dawniej większość stanowiły instalacje grawitacyjne otwarte. Idea takiej instalacji polega na tym, że wielkość ciśnienia dyspozycyjnego (odpowiedzialnego za przetłoczenie wody od kotła do grzejników) zależy od różnicy wysokości między kotłem a najwyżej położonym grzejnikiem, co wymuszało instalowanie kotła jak najniżej – w piwnicy lub co najwyżej na parterze. Nowoczesne instalacje są wyposażone w pompę obiegową. Dzięki niej nie tylko usytuowanie kotła względem grzejników może być dowolne. Rury mogą mieć mniejsze średnice, a grzejniki większe opory przepływu.

Odprowadzenie spalin
Podczas spalania paliwa w kotle (podobnie zresztą jak w podgrzewaczu, kominku czy innym urządzeniu grzewczym) powstają spaliny, które muszą być sprawnie usuwane poza budynek. To jeden z warunków koniecznych do prawidłowej pracy urządzenia. Siłą, która sprawia, że gorące spaliny są usuwane na zewnątrz, jest ciąg kominowy. Powstaje on dzięki różnicy wysokości wlotu i wylotu komina oraz różnicy temperatury w tych miejscach (wysoka jest na wlocie, niższa u wylotu). Komin musi zapewnić wystarczająco duży ciąg (co najmniej taki, jaki został określony przez producenta kotła) i to on jest podstawą określenia jego wymiarów. Jednocześnie nie może być niższy, niż wymagają tego przepisy, czyli mieć mniej niż 4 m w przypadku kotła gazowego i co najmniej 5 m, gdy odprowadza spaliny z kotła olejowego. Pogodzenie tych wymagań z estetyką, zwłaszcza w przypadku kominów do kotłów umieszczonych bezpośrednio pod dachem (czyli na przykład na strychu), bywa niekiedy trudne. Architekci, często z własnej inicjatywy lub na życzenie inwestorów, za wszelką cenę unikają projektowania (budowania) wysokich kominów. Zwykle kończy się on nad połacią dachu na wysokości wymaganej ze względu na zabezpieczenie przed zakłóceniem ciągu. Może się jednak okazać, że to zbyt mało, aby wytworzyć ciąg kominowy potrzebny do prawidłowej pracy kotła.

Nie zawsze przez komin
Ewentualnych problemów z brakiem komina, jego niedostateczną wysokością lub wymiarami można uniknąć, wybierając kocioł w wersji turbo, czyli z zamkniętą komorą spalania. Powietrze jest do niego doprowadzane specjalnym przewodem spoza budynku. Kotły tego typu są zwykle wyposażone w wentylatory zasysające powietrze i wymuszające przepływ spalin. Te ostatnie są usuwane poza budynek szczelnym przewodem spalinowym. Ciąg kominowy, jego wielkość lub brak przestają w tej sytuacji mieć jakiekolwiek znaczenie. Do współpracy z kotłami z zamkniętą komorą spalania są przeznaczone specjalne systemy kominowe – stalowe lub kamionkowe – wyprowadzane przez dach, nazywane od skrótu niemieckiej nazwy LAS. Zwykle są koncentryczne, to znaczy składają się z dwóch współosiowych przewodów (rura w rurze). Wewnętrzny, odprowadza na zewnątrz spaliny. Zewnętrzny, doprowadza z zewnątrz wprost do komory spalania powietrze potrzebne do prawidłowego przebiegu procesu spalania paliwa. Powietrze płynące w przeciwnym kierunku niż gorące spaliny ogrzewa się od nich, co korzystnie wpływa na sprawność kotła. Podobny efekt można uzyskać, instalując wkład ze stali kwasoodpornej w istniejącym murowanym przewodzie kominowym. Spaliny są wtedy odprowadzane przewodem stalowym, natomiast powietrze przepływa w przestrzeni między nim a wewnętrzną ścianą murowanego komina. Przewód powietrzno-spalinowy nie musi być długi, co pozwala zaoszczędzić miejsce i zmniejszyć koszty budowy komina. Jeśli kocioł, z którego odprowadza spaliny, ma moc do 21 kW, nie musi być też wyprowadzony przez dach, ale może przechodzić przez ścianę domu – co najmniej 2,5 m nad poziomem terenu i nie mniej niż 0,5 m od najbliższej krawędzi okien i ryzalitów przesłaniających.

Dodatkowe atuty
Z zastosowania kotłów z zamkniętą komorą spalania wynikają jeszcze inne korzyści. Najważniejsza to zwiększenie bezpieczeństwa użytkowania. Dzięki całkowitemu odizolowaniu komory spalania od pomieszczenia użytkownikom takich kotłów nie grozi zatrucie tlenkiem węgla powstającym podczas spalania przy niedostatecznej ilości tlenu. Druga – mniej ważna, ale nie bez znaczenia – to wielkość pomieszczenia, w którym można zainstalować kocioł. W przypadku urządzeń z zamkniętą komorą spalania niezbędne minimum to 6,5 m³, dla kotłów pobierających powietrze do spalania w tradycyjny sposób – 8 m³.
I jeszcze jedna. Ponieważ kocioł nie pobiera powietrza do spalania ze swojego otoczenia, w pomieszczeniu, w którym jest zainstalowany, nie powstaje podciśnienie zasysające świeże, a więc zimne powietrze z zewnątrz. Dzięki temu pomieszczenie nie wychładza się niepotrzebnie. Jest więc bardziej komfortowo. W krajach Europy Zachodniej kotły z zamkniętą komorą spalania powoli wypierają z użycia urządzenia tradycyjne. Wszystkie nowo instalowane są już turbo. Wentylacja konieczna jak zawsze
Odizolowanie procesu spalania w kotle turbo od pomieszczenia, w którym jest zainstalowany, nie zwalnia z obowiązku zapewnienia w tym pomieszczeniu wentylacji, co najmniej grawitacyjnej. Jest ona niezbędna na wypadek, gdyby doszło do awarii i rozszczelnienia kotła lub instalacji gazowej i gaz zaczął się ulatniać. W pomieszczeniu z kotłem powinien się znajdować niezamykany otwór nawiewny o powierzchni co najmniej 200 cm², którego dolna krawędź jest nie wyżej niż 30 cm nad podłogą. Powietrze dopływające przez ten otwór może pochodzić z zewnątrz albo z sąsiednich pomieszczeń wentylowanych w sposób naturalny. Konieczny jest także otwór wentylacji wywiewnej o co najmniej takiej samej powierzchni, tyle że umieszczony możliwie blisko stropu. W pomieszczeniu z kotłem na gaz płynny nie wystarczy sprawna wentylacja. Konieczny jest także otwór umożliwiający usunięcie poza budynek gazu, który w razie awarii i wycieku jako cięższy od powietrza będzie się gromadził przy podłodze. Jego funkcję pełni w praktyce otwór nawiewny, który w takiej sytuacji musi być zrobiony w ścianie zewnętrznej, a jego dolna krawędź musi się znajdować na poziomie posadzki. Istotnym mankamentem takiego rozwiązania jest niebezpieczeństwo niekontrolowanego w żaden sposób napływu zimnego powietrza z zewnątrz do pomieszczenia z kotłem.

Kondensacyjny zawsze z zamkniętą
Ze spalin powstających w kotłach kondensacyjnych jest wykraplana para wodna, a uzyskana w ten sposób dodatkowa porcja ciepła (tak zwane ciepło skraplania) jest przekazywana wodzie w instalacji c.o. Dzięki temu sprawność kotłów kondensacyjnych przekracza 100% (zasilanych gazem ziemnym wynosi maksymalnie 111%, propanem – 109%, a olejem – 106%), ale spaliny są schładzane do temperatury poniżej punktu rosy (56°C w kotłach na gaz ziemny, 52°C w urządzeniach na propan i mniej więcej 47°C w olejowych), co skutkuje zmniejszeniem ciągu kominowego. Spaliny nie są w stanie pokonać oporów przepływu w rozbudowanym wymienniku ciepła spaliny-woda, więc konieczne jest zastosowanie wentylatora wyciągowego, który wypchnie je przez komin. Dlatego zwykle mają zamkniętą komorę spalania. Wybierając kocioł kondensacyjny, nie musimy się zastanawiać, czy ma mieć otwartą, czy zamknięta komorę spalania. Kotły kondensacyjne są mniej więcej o połowę droższe od konwencjonalnych. Kotły niekondensacyjne z zamkniętą komorą spalania ze względu na wbudowany wentylator mają konstrukcję bardziej skomplikowaną niż tradycyjne (z otwartą komorą spalania). Z tego powodu są o mniej więcej 15-20% droższe.

„Kotłownia” na poddaszu
Jedna z naszych Czytelniczek wybrała do swojego domu – parterowego z poddaszem użytkowym – kocioł kondensacyjny z zasobnikiem warstwowym. Kocioł jest stojący, więc zamontowanie go w kuchni lub łazience ze względu na jego wymiary raczej nie wchodziło w grę. Zainstalowano go więc na poddaszu. Kocioł ma moc 21 kW. Przewód powietrzno-spalinowy mógł być w takiej sytuacji wyprowadzony przez ścianę zewnętrzną. Dom ma być w przyszłości ogrzewany gazem ziemnym. Na razie jednak nie ma technicznych możliwości wybudowania przyłącza gazowego. Do czasu doprowadzenia sieci z gazem w pobliże posesji kocioł będzie zasilany gazem płynnym ze zbiornika. Z tego powodu w pobliżu kotła bezpośrednio nad poziomem posadzki musiał zostać wykonany otwór w ścianie zewnętrznej, którym w razie awarii gaz płynny (cięższy od powietrza, a więc gromadzący się przy podłodze) mógłby się wydostać na zewnątrz. Po doprowadzeniu do domu instalacji z gazem ziemnym otwór będzie można zlikwidować. Dopływ powietrza wentylacyjnego może się odbywać pośrednio z innych pomieszczeń.



W parterowym domu często szkoda jest miejsca na osobne pomieszczenie techniczne, w którym mógłby zostać zainstalowany kocioł.
Autor: Wiktor Greg
Kocioł kondensacyjny z zasobnikiem warstwowym zapewni oszczędne zużycie paliwa i możliwość komfortowego korzystania z ciepłej wody w domu z dwiema łazienkami.
Autor: Wiktor Greg
Wyprowadzenie przewodu powietrzno- -spalinowego przez ścianę pozwala wykorzystać istniejący w domu komin do innych celów, w tym wypadku odprowadzenia dymu z kominka z wkładem.
Autor: Wiktor Greg

Można w pomieszczeniach mieszkalnych
Kotły gazowe o mocy do 30 kW mogą być umieszczone na dowolnej kondygnacji budynku. Można je montować w pomieszczeniach nieprzeznaczonych na stały pobyt ludzi, czyli takich, w których łączny czas przebywania tych samych osób w ciągu doby jest krótszy niż dwie godziny. Kocioł z całą pewnością nie może się znaleźć w sypialni, a jeśli ma otwartą komorę spalania także na klatce schodowej ani w garażu. Możliwe jest za to zainstalowanie go w kuchni, pralni, przedpokoju, warsztacie czy pomieszczeniu gospodarczym. Kotły z zamkniętą komorą spalania stanowią wyjątek od tej zasady. Można je instalować w pomieszczeniach mieszkalnych niezależnie od rodzaju występującej w nich wentylacji, pod warunkiem odprowadzania spalin przez przewody powietrzno-spalinowe. Kocioł z zamkniętą komorą spalania nie musi być koniecznie zawieszony na (ustawiony przy) ścianie zewnętrznej. Można go zamontować na ścianie wewnętrznej, za załomem ściany lub wbudować w ciąg szafek. Odprowadzenie spalin może być zrobione z prostych odcinków przewodów powietrzno-spalinowych łączonych kształtkami o kącie 90 lub 45°.

Przewód spalinowy może być wyprowadzony z kotła bezpośrednio do tyłu lub w bok przez ścianę zewnętrzną.
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki


Montując kocioł na (przy) ścianie wewnętrznej, można użyć dodatkowych przewodów pionowych, poziomych i kształtek o kącie zagięcia 90 i 45°, aby w ten sposób ominąć przeszkody, załomy ścienne, szafki, piony wentylacyjne itp. Łączna długość przewodów zależy od wytycznych producenta kotła, jednak nie może być większa niż 3 m.
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki


Od kotła zainstalowanego na najwyższej kondygnacji (na przykład na strychu) przewody można wyprowadzić przez dach, również używając prostych odcinków i kształtek.
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty