Ogród przy starej willi


Jestem właścicielką willi z lat 30. ubiegłego wieku, która stylem nawiązuje do dworków klasycystycznych. Chciałabym założyć wokół niej ogród, który klimatem pasowałby do architektury budynku. Do zagospodarowania pozostało 150 m2. Jak go urządzić?

W okresie międzywojennym ogrody przy miejskich willach zagospodarowywano zgodnie z panującą w sztuce ogrodowej zasadą geometryzacji układu ze swobodnie rozplanowaną roślinnością, z akcentem położonym na interesujący, a zarazem dominujący element. Dziś bez trudu uda się spełnić te wymagania nawet w niewielkim ogrodzie, prowadząc ścieżkę stanowiącą oś widokową. Może ona połączyć drzwi tarasu z ustawioną na przeciwległym krańcu (przy ogrodzeniu) ławką w altanie, fontanną, wodopojem lub rzeźbą. W ten sposób po obu stronach dróżki powstaną dwie części ogrodu. Można je urządzić tak, by tworzyły lustrzane odbicie, lub zagospodarować odmiennie, na przykład zakładając po jednej stronie ogródek ziołowy czy kwiatowo-ziołowy, po drugiej zaś gazon, czyli trawnik o geometrycznym zarysie otoczony ścieżką i ozdobiony kwietnikiem lub efektownym drzewem albo krzewem. W okresie międzywojennym taki sposób ozdabiania przestrzeni wokół domu był bardzo popularny. Kwietniki przybierały formę kompozycji kwiatowych – czasami klombów z wyniesioną częścią centralną. Dopełnieniem takiej aranżacji mogą być elementy architektoniczne, na przykład kamienne schody, pergola oparta na murowanych słupach czy ogródki skalne zakładane w szczelinach murków oporowych lub w murkach wspierających płytę tarasu. Wykonywano je z łupków albo płyt kamienia łamanego. Dla urozmaicenia niewielkiej przestrzeni ogrodowej tworzono rzadko dziś spotykane wgłębniki, czyli miejsca wypoczynku zakładane w specjalnie zrobionych obniżeniach terenu. Dzięki nim nawet na bardzo małej działce powstawało kameralne i odosobnione wnętrze.
Jakie materiały?
Urządzając wnętrza ogrodowe, korzystano z materiałów naturalnych, czyli kamienia, drewna, ceramiki, a także z elementów żeliwnych. Zagospodarowując przestrzeń przy domu, chętnie stosowano kamienne rzeźby, zegary słoneczne czy amfory, budowano też geometryczne zbiorniki wodne z fontannami. Odpowiednie przedmioty można znaleźć w centrach ogrodniczych i firmach specjalizujących się w takiej produkcji. Amatorom działań ekstremalnych warto polecić poszukiwania na złomowiskach, gdzie czasami można znaleźć interesujące stare elementy wystroju ogrodów, które ustąpiły miejsca gipsowym rzeźbom.
Jakie rośliny?

Do klimatu ogrodów okresu międzywojennego pasują krzewy kwitnące i pachnące wiosną, a potem osłaniające kameralne wnętrza zielonym gąszczem. Szczególnie lubiane były bzy lilaki i jaśminowce. Przy ścianach i na pergolach sadzono pnącza, takie jak winobluszcze, glicynie, wiciokrzewy, winorośle oraz pnące róże. Niższe piętro roślinności tworzyły róże rabatowe i hortensje, a także piwonie, ostróżki i lilie. Na kwietniki i klomby oraz bordiury (czyli opaski wokół trawnika) nadają się kwitnące rośliny sezonowe, takie jak bratki, aksamitki, heliotropy, szałwie błyszczące i werbeny.


Zaniedbany ogród przy willi z okresu międzywojennego można łatwo uporządkować, wprowadzając oś widokową od wyjścia tarasowego do interesującego elementu – fontanny, źródełka czy rzeźby. Krzewy warto przyciąć tak, by nadać im zwięzłą formę, obok zaś urządzić plac wypoczynkowy
Autor: Agnieszka Waszak
Stylizowana fontanna ustawiona na zamknięciu osi widokowej jest akcentem decydującym o charakterze ogrodowego wnętrza
Autor: Agnieszka Waszak

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty