Podłoga ujdzie ci na sucho. Suche podkłady podłogowe


Można je stosować pod wszystkie rodzaje posadzek, niezależnie od tego, czy układamy nową podłogę, czy wymieniamy starą. Mogą pełnić funkcję nie tylko podkładu, ale także izolacji akustycznej, termicznej lub zabezpieczać przed rozprzestrzenianiem się ognia.


Zanim podejmiemy decyzję o zastosowaniu podkładu, warto rozważyć, czy zamiast tradycyjnego – tak zwanej wylewki – nie lepiej wybrać suchy ze specjalnych przeznaczonych do tego celu płyt (gipsowo-włóknowych, gipsowo-kartonowych wzmocnionych włóknem szklanym, cementowych) albo z desek.
Suchy podkład będzie atrakcyjniejszą propozycją dla tych, którym zależy na skróceniu czasu robót. Stosując taki podkład, nie trzeba czekać na jego wyschnięcie, jedynie na stwardnienie kleju. Dzięki temu następne prace można wykonywać już po 24 godzinach bez konieczności robienia przerwy technologicznej.
Suche podkłady są lekkie – decydując się na nie, nie trzeba sprawdzać nośności stropu. Doskonale nadają się do układania na drewnianych stropach belkowych.
Jeśli zdecydujemy się na użycie tradycyjnego podkładu wykonywanego na mokro, należy sprawdzić nośność stropu – ciężar takiego podkładu jest dość znaczny, dlatego bez obliczeń konstrukcyjnych nie można położyć zbyt grubej warstwy.

Uwaga! Na stropach drewnianych nie powinno się w ogóle stosować wylewek, gdyż zawarta w nich woda może wnikać w drewno i osłabiać jego właściwości, a nawet je zniszczyć.

Jak wykonać podkład z płyt

Prace należy zacząć od oceny nierówności podłoża. Jeżeli jest ono nierówne albo wcześniejszy podkład częściowo się wykruszył, należy zastosować warstwę wyrównawczą – podsypkę. Do wyboru mamy perlit, keramzyt albo zmielony beton komórkowy. Pod warstwą podsypki na stropie drewnianym należy ułożyć papier lub papę przekładkową, a na świeżym stropie betonowym – folię paroizolacyjną. W warstwie wyrównawczej można rozprowadzić instalacje (na przykład elektryczną lub rurki doprowadzające ciepłą wodę do grzejników). Podsypkę układamy za pomocą trzech łat – dwóch użytych jako tory prowadzące (trzeba je najpierw wypoziomować) i trzeciej rozprowadzającej. Po ułożeniu podsypki łaty trzeba usunąć. Jej rozkładanie należy rozpocząć od ściany leżącej najdalej od drzwi i kierować się w ich kierunku.
Na wypoziomowanym podłożu układamy dwuwarstwową płytę gipsowo-włóknową, wzmocnioną gipsowo-kartonową albo cementową (od spodu może być dodatkowo warstwa izolacyjna). Gotowy element podłogowy (zespoloną fabrycznie płytę) lub pierwszą warstwę płyt zaczynamy układać od drzwi, aby nie naruszyć warstwy podsypki. Układanie możemy też rozpocząć od oddalonej ściany, ale wtedy musimy wygospodarować tymczasowe odcinki płyty, po których będziemy stąpać, nie uszkadzając podsypki. Elementy podłogowe powinny być oddzielone od ścian samoprzylepną taśmą dylatacyjną lub paskami z wełny mineralnej. W ten sposób unikniemy powstania mostków akustycznych i uszkodzenia podkładu z powodu liniowej rozszerzalności materiałów. Gdy układamy podkład z dwóch warstw płyt, drugą warstwę należy układać z przesunięciem spoin o pół długości płyty. Gotowe (zespolone już) elementy układamy na mijankę – końcówkę pozostałą z pierwszego rzędu wykorzystujemy w następnym, dzięki czemu uzyskujemy przesunięcie styków bez utraty materiału. Pamiętajmy, aby nie dopuścić do krzyżowania się spoin.
Do łączenia gotowych elementów lub klejenia poszczególnych warstw używa się specjalnego kleju (firmy oferują je w systemie). Do czasu wyschnięcia kleju stabilność połączeń gwarantują wkręty rozmieszczone co mniej więcej 15 cm (w zależności od systemu od 5 do 20 wkrętów na 1 m²). Do płyt grubości 10 mm używamy wkrętów długości 19 mm, przy płytach 12,5 mm – wkrętów długości 22 mm.
Po ułożeniu podkładu czekamy około 24 godzin, aby klej wysechł. Na tak przygotowanym podkładzie można układać wszystkie rodzaje podłóg – od linoleum do parkietu czy terakoty, a nawet płyt kamiennych. 

Płyty gipsowo-włóknowe, gipsowo-kartonowe wzmocnione włóknem szklanym albo cementowe mogą być układane na folii na stropie...

...lub na warstwie specjalnej podsypki wyrównującej.

Słabą izolacyjność akustyczną stropu drewnianego można poprawić, używając specjalnych kształtek tekturowych przypominających plaster miodu. Kształtki te wypełnia się kruszywem wapiennym, które dociąża strop, a na tym układa się płyty z warstwą płyty pilśniowej.

Warstwa podsypki może mieć – w zależności od potrzeb – od 10 do 100 mm grubości.

Często po usunięciu zużytej warstwy posadzki ukazują się ubytki i nierówności starego podkładu podłogowego, wtedy prace należy rozpocząć od jego wyrównania – najpierw trzeba wypoziomować prowadnice, między którymi będzie rozkładana podsypka.

Płyty powinny być łączone klejem zalecanym przez ich producenta.

Po zastosowaniu kleju płyty należy dodatkowo połączyć wkrętami.

Niektórzy producenci wymagają, aby przed ułożeniem warstwy wykończeniowej – zwłaszcza elastycznej wykładziny – powierzchnię płyt zaszpachlować i pokryć odpowiednim środkiem gruntującym.

Suche podkłady mogą być stosowane także na ogrzewane podłogi. Jednak wtedy stosuje się tylko elementy jastrychowe, które zostały przeznaczone specjalnie do tego celu. Powinny one leżeć całą powierzchnią na blasze przewodzącej ciepło.

Płyty z polistyrenem ekstrudowanym...

...na płycie pilśniowej.


...na wełnie mineralnej.

Deski na legarach.

Podkład z płyt wiórowych.

Jak układać podkład na legarach

Legary wykonuje się zazwyczaj z drewna iglastego o wilgotności nie większej niż 12%. Przed ułożeniem powinny one zostać zaimpregnowane (najlepiej ciśnieniowo), aby były odporne na działanie wilgoci i owadów. Wielkość legarów można dowolnie dopasować do wysokości podłogi.
Układa się je równolegle do siebie na paroizolacji położonej bezpośrednio na podłożu. Odległość między nimi jest uzależniona od grubości i rodzaju płyty lub drewna oraz od obciążenia podłogi (od 40 do 60 cm). Folię paroizolacyjną stosuje się na świeżych stropach betonowych lub gęstożebrowych, aby zapobiec zawilgoceniu legarów.
Ważne jest odpowiednie wypoziomowanie legarów. Najlepiej zrobić to przy użyciu łaty murarskiej. Chcąc wyrównać ich poziom, należy zastosować różnego rodzaju podkładki (na przykład drewniane lub plastikowe kliny). Zależnie od grubości legarów podkładki stosuje się co 20-50 cm (im grubsze legary, tym rzadziej).
Do wypoziomowanych legarów mocuje się deski (gwoździami lub wkrętami), płyty wiórowe albo OSB. Tak wykonany podkład nosi nazwę ślepej podłogi. Deski na ślepą podłogę powinny mieć grubość przynajmniej 22 mm, a płyty wiórowe i OSB – co najmniej 13 mm. Czoła desek i płyt trzeba łączyć zawsze na legarach, natomiast boki płyt, które nie leżą na legarach, należy kleić. Puste przestrzenie między legarami najlepiej jest wypełnić materiałem izolacyjnym, na przykład wełną mineralną, ale tylko do 2/3 ich wysokości.
Dobrze wykonana ślepa podłoga powinna być wentylowana. Zazwyczaj wystarcza pozostawienie otworu wentylacyjnego w listwie przyściennej pomiędzy każdą parą legarów.
Na odpowiednio przygotowanym podkładzie podłogowym można układać różnego rodzaju parkiety, mozaiki albo terakotę. Posadzkę przykleja się do warstwy podkładu lub przytwierdza gwoździami, zszywkami czy wkrętami.
Można również zamocować posadzkę bezpośrednio do legarów – nadają się do tego długie deszczułki posadzkowe, deski podłogowe oraz parkiet trójwarstwowy. 


Jakie płyty wybrać

Jest kilka rodzajów płyt, które można wykorzystać na podkłady. Ich grubość to zazwyczaj 10 lub 12,5 mm. Wymiary najczęściej stosowanych to 0,5 x 1,5 m, 0,5 x 1 m, 1 x 1,5 m. W celu zapewnienia stabilności układa się je w dwóch warstwach, klejąc i skręcając ze sobą pojedyncze płyty albo stosując elementy gotowe zespolone w fabryce, zaopatrzone w warstwę izolacyjną z wełny mineralnej lub ze styropianu.
- Jeśli chcemy wyciszyć strop, powinniśmy wybrać płyty z warstwą wełny mineralnej lub płyty pilśniowej. Grubość warstwy izolacyjnej wynosi 1 cm.
- Jeżeli zależy nam na dociepleniu stropu, najlepiej wybrać płytę z 2- lub 3-centymetrową warstwą styropianu albo z 6-centymetrową warstwą polistyrenu ekstrudowanego.
- Gdy chcemy podnieść odporność ogniową, należy zastosować płytę z wełną lub płytą pilśniową.
- Jeśli płyty mają przede wszystkim stanowić podkład pod posadzkę i nie muszą spełniać dodatkowych funkcji, można zastosować pojedyncze (i układać je dwuwarstwowo) lub zespolone bez warstwy izolacyjnej.


Podsumowanie

Zalety suchych podkładów

- Mają stosunkowo mały ciężar.
- Można je wykonywać w każdych warunkach i na każdym stropie.
- Bezpośrednio po ułożeniu podkładu można układać wierzchnią warstwę podłogi.
- Gdy je się stosuje, do pomieszczenia nie zostaje wprowadzona wilgoć.
- Można jednocześnie zastosować różne rodzaje izolacji, na przykład akustyczną i termiczną.
- Mają małą grubość – najcieńsze 12,5 mm, podczas gdy najcieńsza szlichta ma 40 mm grubości.
Wady suchych podkładów - Wymagają dużej dokładności w czasie układania.
- Pod cienkie warstwy posadzki, na przykład pod linoleum, trzeba koniecznie szpachlować połączenia płyt i wszystkie nierówności.
- Wysoka cena.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty