Pofałdowana powierzchnia terenu w ogrodzie


Pofałdowana powierzchnia terenu optycznie powiększa przestrzeń i pozwala stworzyć interesujące, urozmaicone wnętrza ogrodowe. Jeżeli jednak skarpy nie zostaną odpowiednio uformowane lub zabezpieczone, mogą przysporzyć sporo kłopotu.

Gdy pofałdowanie powierzchni terenu na działce odpowiada naszym potrzebom, a dom ładnie wpisuje się w otoczenie, wystarczy wykorzystać zastaną sytuację i zaaranżować ogród. Jeżeli działka jest płaska i chcielibyśmy ją urozmaicić, możemy odpowiednio do potrzeb wymodelować jej powierzchnię, używając do tego ziemi z wykopów pod fundamenty, piwnice lub nawierzchnie (trzeba jednak pamiętać o tym, by na wierzch nasypać co najmniej 20-centymetrową warstwę żyznej gleby dla roślin). W jednym i drugim wypadku należy zadbać o odpowiednią ochronę stoków, które osiadają, osuwają się, woda wypłukuje z nich cząstki gruntu, a wiatr wywiewa przeschniętą ziemię.
Sposób zabezpieczenia powierzchni skarpy wybiera się zależnie od jej wysokości i stopnia nachylenia. Jeśli nachylenie jest niewielkie, wystarczy ją wyprofilować i obsadzić odpowiednimi roślinami lub umocnić kamieniami polnymi czy też niskimi palisadkami biegnącymi w poprzek stoku. Bardziej stromą skarpę lepiej ograniczyć murkiem oporowym.

Obsadzanie roślinami
Polecane jest przede wszystkim do zabezpieczania skarp o niewielkich pochyłościach, ponieważ pielęgnacja roślin na stromych stokach jest uciążliwa, poza tym zanim się przekorzenią, łatwo zachodzi erozja gleby. Należy dobierać takie rośliny, które nie wymagają szczególnej opieki i tworzą rozległy system korzeniowy. Najlepiej gdy rozrastają się za pomocą kłączy, ponieważ przerastając glebę, dobrze ją stabilizują i zapobiegają osuwaniu się gruntu. Przed posadzeniem roślin należy zadbać o jakość podłoża na stoku i rozłożyć na nim warstwę gleby urodzajnej lub kompostu, wymieszać z gruntem rodzimym, wyrównać i ubić. Sadząc rośliny, trzeba pamiętać o tym, że im większe jest nachylenie skarpy, tym bardziej zwarta powinna być porastająca ją roślinność. Ziemia na skarpie wysycha szybciej niż na terenie płaskim. Dlatego musi być regularnie podlewana.
Zdarza się, że pagórki w ogrodzie uformowane są z gruzu. Panują na nich gorsze warunki wilgotnościowe, ponieważ woda łatwo spływa w głąb. W takich miejscach sprawdzają się rośliny znoszące okresowe przesuszanie i obecność wapnia w podłożu.


Skarpy można stabilizować darnią. Lepiej jednak, żeby ich kąt nachylenia nie przekraczał 30°, bo wtedy koszenie trawy będzie znacznie utrudnione.

Podkłady kolejowe tworzą malowniczą ściankę. Żeby były stabilne, powinny być wkopane na głębokość równą wysokości ścianki.

Do umacniania skarp nadają się zwłaszcza te rośliny, które tworzą rozległy system korzeniowy, na przykład macierzanki, rozchodniki, starce.

Siatka zapobiega wymywaniu ziemi, dzięki czemu rośliny szybciej się zakorzeniają.

Z czasem, gdy urosną – zasłonią podłoże, zapobiegając erozji gleby.

Kamiennym murkiem można umacniać nawet strome zbocza. Budując go, zyskujemy w ogrodzie dodatkową przestrzeń.

Zamiast jednego wysokiego murka – kilka niższych. Stok uformowany w tarasy ładnie wpisuje się w przestrzeń każdego ogrodu.

Murkami z betonowych elementów obsadzonych roślinami można umacniać nawet wysokie skarpy.
Dobrym sposobem zabezpieczenia wzniesienia jest rozłożenie darni. Nie powinno się natomiast zakładać trawnika z siewu, bo nasiona będą wypłukiwane w trakcie podlewania.
Na przygotowanym podłożu układa się płaty darni z rolki, poczynając od dołu, wzdłuż, a nie w poprzek stoków (mogą się osuwać, co sprawia, że tworzą się szczeliny). Płaty muszą być dokładnie dociśnięte, bo wtedy mniejsze jest niebezpieczeństwo ich przemieszczania się (można je przymocować do podłoża drewnianymi kołkami), a trawa szybciej wrasta w glebę. Pochyłość zbocza nie powinna być większa niż 30°. Większe stromizny są trudne do koszenia – po pierwsze dlatego, że nie jest na nich łatwe manewrowanie kosiarką, po drugie – nie wszystkie kosiarki są przystosowane do pracy na stoku (może dojść do uszkodzenia silnika). Poza tym na takich stokach trawa szybko przesycha.

Zabezpieczanie prefabrykatami

Okrycie siatką z tworzywa sztucznego.
Układa się ją na przygotowanym wcześniej żyznym podłożu i obsadza lub obsiewa roślinami. W ten sposób można zabezpieczyć nawet strome skarpy.
Umocnienie panelami z betonu lub tworzywa. Stosuje się płyty betonowe z otworami lub kratki z tworzywa sztucznego o budowie przypominającej plastry miodu. Jedne i drugie przeznaczone są do obsiewania trawą, ponieważ zapobiegają wymywaniu nasion przez wodę.


Murki oporowe i ścianki

Wysokie i strome skarpy (o nachyleniu powyżej 45°) oraz pionowe ściany wykopów czy zjazdów do garaży wymagają zabezpieczenia ściankami lub murkami oporowymi. Murki i ścianki nieprzekraczające wysokości 1,2 m można wykonać samodzielnie. Projekt wyższych ścian – najlepiej o konstrukcji żelbetowej – powinniśmy zlecić konstruktorowi z uprawnieniami, który obliczy napór mas ziemi i na tej podstawie zaprojektuje budowlę.
Murki oporowe mogą być budowane z kamienia, cegły, elementów betonowych. Ścianki oporowe – z podkładów kolejowych, desek lub okrąglaków albo z betonu. Budując murek, zwłaszcza na gruncie nieprzepuszczalnym, warto pozostawić między nim a skarpą pewną przestrzeń i wypełnić ją warstwą odsączającą (żwirem lub tłuczniem).
Murki suche. Budowane są bez zaprawy, z płaskich kamieni układanych warstwowo. Nieprzekraczające wysokości 50 cm nie muszą mieć fundamentów – wystarczy pierwszą warstwę zagłębić w podłoże na 10-20 cm. Jeżeli murek ma być wyższy, posadawiamy go na podbudowie z ubitego żwiru, tłucznia lub chudego betonu. Szerokość murka powinna mieć co najmniej jedną trzecią jego wysokości.
Murki murowane. Buduje się je z cegieł klinkierowych, kamieni polnych lub kamiennych ciosów połączonych zaprawą cementową. Muszą mieć fundament betonowy. Na gruntach nieprzepuszczalnych pod fundamentem układa się warstwę odsączającą ze żwiru lub tłucznia.
Murki z betonowych prefabrykatów. Wznosi się je na fundamentach. Ich forma często umożliwia obsadzanie roślinami ozdobnymi, dzięki czemu powstaje kwiatowa ściana.
Ścianki betonowe. Muszą mieć fundament i pozostawioną co 5 m szczelinę dylatacyjną. Można je obłożyć okładziną kamienną lub betonową albo płytkami ceramicznymi, dopasowując do elewacji domu.
Drewniane ścianki oporowe. Najczęściej wykonywane są z podkładów kolejowych, które odznaczają się dużą trwałością. Najprostsze zbudowane są z podkładów wkopanych na sztorc, na taką głębokość, na jaką wzniesione są ponad powierzchnię gruntu.


Tarasy na stoku
Powierzchnię skarpy można uformować w niewielkie stopnie i umocnić pionowymi ściankami. Zmniejszy to gwałtowność spływu powierzchniowego i w znacznej mierze zapobiegnie erozji. Utworzone tarasy można obsadzać roślinami ozdobnymi lub ziołami. Do takiego umacniania skarp można wykorzystać kamienie albo drewniane lub betonowe palisadki.  Jest to dobry sposób zabezpieczania rozległych i stromych stoków.

JAKI SPADEK?
Formując skarpę, należy pamiętać o tym, że im bardziej jest stroma, tym szybciej zachodzi na niej erozja gleby, czyli wypłukiwanie cząsteczek gruntu przez wodę, wywiewanie ich przez wiatr i przesuszanie przez słońce. Poza tym zbyt duży kąt nachylenia stoku sprzyja osuwaniu się gruntu. Dlatego lepiej nie formować sztucznych wzniesień o kącie nachylenia większym niż 30o (to oznacza, że przy wysokości skarpy 1 m jej podstawa musi mieć co najmniej 1,4 m).

UROSNĄ NA SKARPIE
Krzewy. Na skarpach doskonale sprawdzają się rośliny niskie i płożące: irgi – drobnolistna, Dammera i pozioma, jałowce – płożący Blue Chip i Blue Carpet, pospolity Repanda, Green Carpet i Willtonii, rozesłany Nana. Można tu sadzić liczne odmiany trzmieliny Fortune’a różniące się zabarwieniem liści, odmiany róż okrywowych, które odznaczają się obfitym kwitnieniem (na przykład Alba Meidiland, Lovely Fairy czy The Fairy), a także róże pomarszczone, berberysy, pięciorniki i kosodrzewiny.
Pnącza. Mniej popularne, ale skuteczne jest obsadzanie skarp pnączami. Oplatają one zbocze pędami, które często się zakorzeniają. W miejscach cienistych dobrze będzie rósł na przykład bluszcz pospolity, a w nasłonecznionych i półcienistych – winobluszcz pięciolistkowy.
Byliny. Na niewielkich skarpach dobrze sprawdzają się rośliny płożące, które tworzą gęstą darń: barwinek, czyściec wełnisty, karmnik ościsty, macierzanka, płomyk szydlasty, rozchodniki, runianka japońska, tojeść rozesłana.

Cztery oblicza skarpy

Murek suchy.

Murek murowany.

Murek z betonowych prefabrykatów.

Ścianka betonowa.
                                                 
                                                                        Jeden czy kilka?

Murek zbudowany u szczytu skarpy. W ten sposób zwykle zabezpiecza się zbocza wysokości do 1,2 m.

Murek przecina skarpę w dowolnym miejscu. Zbocze powyżej uformowane jest w łagodny stok, który łatwo jest obsadzić roślinami.

Zamiast jednego – kilka niskich murków. Powstają malownicze tarasy, na których można posadzić rośliny lub urządzić miejsce wypoczynku. Zaletą takiego rozwiązania jest to, że ziemia zdjęta ze zbocza służy niwelacji terenu, odpada więc konieczność usunięcia jej z działki.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty