Pomysł na poddasze

<

Skosy poddasza można wykończyć na kilka sposobów. Jednym z nich jest pozostawienie widocznych, niezakrytych elementów drewnianej więźby dachowej.

Już na etapie projektu należy rozważyć, jak bardzo mają być widoczne krokwie, gdyż ta decyzja będzie miała decydujący wpływ na ich wysokość. Projektant musi je odpowiednio dobrać albo wręcz zastosować inną konstrukcję dachu, aby było gdzie ułożyć wystarczająco grubą izolację cieplną.
Dach to część konstrukcji domu i zgodnie z wymogami budowlanymi jej współczynnik przenikania ciepła U nie powinien być większy niż 0,3 W/(m²·K). Dlatego izolacja termiczna układana między krokwiami musi mieć 20-22 cm grubości. Ma to wpływ na wysokość krokwi – standardowo wynosi ona 18-20 cm. Aby zmieścić między nimi wełnę, jej część zazwyczaj układa się między rusztem pod płyty gipsowo-kartonowe. Taka wysokość krokwi jest jednak niewystarczająca, aby po wykończeniu skosów była widoczna od wewnątrz pomieszczenia. Trzeba to więc rozwiązać inaczej.



Widoczne krokwie to sposób na urozmaicenie powierzchni skosów na poddaszu.
Autor: Michał Dembiński
Mogą być widoczne tylko na kilka centymetrów lub więcej, przez co są jedynie zaakcentowane lub stają się głównym elementem wystroju wnętrza.
Autor: Michał Glinicki , Jacek Kucharczyk
Krokwie można pozostawić w naturalnym kolorze drewna, nadać im taki sam kolor jak wykończenie skosów lub podkreślić ich obecność poprzez pomalowanie kontrastowym w stosunku do wykończenia lakierem lub bejcą.
Autor: MOCO

Wysokie krokwie z drewna litego

Takie rozwiązanie pozwala na pokazanie jedynie niewielkiej części konstrukcji dachu – krokwie będą wystawać kilka centymetrów. Z drewna litego nie da się bowiem uzyskać bardzo dużych belek (standardowo do 24 cm, na zamówienie mogą być też większe, nawet do 28-30 cm, ale są wtedy bardzo drogie). Jest to nieekonomiczne także ze względów konstrukcyjnych: wytrzymałość takiej przewymiarowanej krokwi jest niewykorzystana.
Krokwie robi się najczęściej z drewna sosnowego lub świerkowego. Ze względu na to, że będą one częściowo widoczne, drewno powinno być czterokrotnie strugane. W trakcie obróbki wszystkie cztery powierzchnie elementów są wygładzane. Takie drewno jest bardziej odporne na ogień, gdyż płomienie ślizgają się po jego powierzchni. Jest także w mniejszym stopniu atakowane przez owady, którym trudniej jest się dostać przez gładką powierzchnię do wnętrza drewna. W zależności od tartaku struganie może być wliczone w cenę lub wykonywane za dodatkową opłatą.
Na konstrukcję, która będzie widoczna, nie należy kupować drewna zabezpieczonego impregnatem barwiącym je na zielono. Usunięcie go jest prawie niemożliwe, gdyż wsiąka on w strukturę drewna. Znacznie korzystniejsze w takim wypadku jest zabezpieczenie więźby impregnatem bezbarwnym. Łatwiej wtedy nadać drewnu dowolny kolor, stosując bejcę lub lakierobejcę. 

Wysokie krokwie z drewna klejonego

Takie drewno daje możliwość uzyskania krokwi o dowolnej wysokości. Można więc je dobrać tak, aby było widać większą ich część, niż jest to możliwe w wypadku drewna litego. W sprzedaży są elementy o wysokości nawet do 63 cm, ale wraz ze wzrostem wysokości rośnie także ich cena.
Drewno klejone powstaje ze sklejenia kilku lub kilkunastu warstw podłużnych listew drewnianych zwanych lamelami. Mają one grubość od 18 do 45 mm (najczęściej 33 lub 40 mm) i są łączone żywicą melaminową lub klejem rezorcynowym. Pierwsza pozostawia jasne, a drugi ciemne spoiny. Listewki pozyskuje się najczęściej ze świerku, świerku skandynawskiego, z sosny, rzadziej z modrzewia, daglezji, iroko oraz innych gatunków drewna. Przed klejeniem są one sortowane oraz badane pod względem wytrzymałości i wilgotności, a wadliwe części są odcinane. Element klejony może być dowolnej długości dzięki łączeniu kolejnych listew za pomocą złączy klinowych wyfrezowanych na ich końcach.
Krokwie z drewna klejonego są czterostronnie strugane i jeśli zachodzi taka potrzeba – frezowane oraz impregnowane. Mogą być także fabrycznie polakierowane lub pokryte wybraną przez zamawiającego bejcą. Dzięki selekcji surowca i warstwowemu klejeniu uzyskuje się lepszy jakościowo wyrób niż drewno lite.
Charakteryzuje się on bardzo dużą sztywnością i wytrzymałością (prawie dwukrotnie większą niż drewno lite) przy stosunkowo małym ciężarze. Ponadto elementy konstrukcyjne mogą mieć długość nawet do 40 m, a więc pozwalają na zaprojektowanie więźby dachowej bez słupów podpierających. Drewno klejone jest także plastyczne, to znaczy, że cienkie listwy łatwo dają się kształtować, dzięki czemu więźbie dachowej można nadać indywidualny charakter, na przykład zrobić sklepienie kolebkowe.

Krokwie z belek dwuteowych

Belki są zbudowane z dwóch stopek i środnika, i – jak sama nazwa wskazuje – przypominają kształtem dwie połączone ze sobą litery T. Najpopularniejsze i powszechnie dostępne są belki, których stopki są zrobione z drewna litego lub klejonego, a środnik z płyty OSB lub ze sklejki. Można je też wykonać w całości z drewna klejonego.
Belki dwuteowe są znacznie lżejsze od prostokątnych krokwi z drewna litego, więc ich montaż jest łatwiejszy. Niestety, drewniana stopka ma stosunkowo niewielką wysokość (38 lub 48 mm) i szerokość (48, 58 lub 70 mm), tak więc widoczna część belki nie jest zbyt duża. Charakterystyczne jest to, że ze względów konstrukcyjnych są one gęściej rozmieszczone niż krokwie z drewna litego (co 50-75 cm).
Innym rozwiązaniem jest użycie belek stropowych zamiast krokwiowych, które mają szerszą stopkę (89 mm). Jest to jednak wariant droższy, ale może być stosowany ze względu na osiągnięty efekt.
Szczególną uwagę należy zwrócić na łączenie konstrukcji więźby dachowej z wykończeniem skosu (płytami gipsowo-kartonowymi czy gipsowo-włóknowymi).

Krokwie z termoizolacją od góry

W tym rozwiązaniu zamiast tradycyjnej izolacji połaci dachu z wełny układanej między krokwiami stosuje się styropian albo polistyren ekstrudowany układany na krokwiach.
Materiał termoizolacyjny musi się charakteryzować odpowiednio dużą wytrzymałością na ściskanie, gdyż będzie bezpośrednio obciążony pokryciem dachowym. Dlatego należy stosować styropian odmiany EPS 100 038 (dawne FS 20) lub EPS 200 036 (dawne FS 30) albo polistyren ekstrudowany przeznaczony do dachów.
Ułożenie izolacji termicznej na krokwiach, a nie między nimi, oprócz wyeksponowania więźby dachowej od wewnątrz pozwala także na wykonanie ciągłej izolacji termicznej pozbawionej mostków termicznych.
Sposób ten wymaga przybicia do góry krokwi pełnego deskowania. Na nim przymocowuje się warstwę papy bitumicznej lub folii dachowej, która stanowi jednocześnie paro- i wiatroizolację. Na tak przygotowanym podłożu układa się płyty termoizolacyjne. Przymocowuje się je do krokwi za pośrednictwem kontrłat przybijanych przez termoizolację długimi gwoździami. Trzeba jeszcze uniemożliwić kontrłatom przemieszczanie się w dół połaci pod ciężarem pokrycia dachu. Jest na to kilka sposobów: można przykręcić belkę okapową do krokwi i przybić do niej kontrłaty, nadbić belkę do krokwi poza okapem, klinując w ten sposób kontrłaty, lub wbijać gwoździe pod kątem 67° w stosunku do płaszczyzny dachu.
Ważne jest także to, aby płyty termoizolacyjne były łączone na wpust i wypust lub na zakład. Takie szczelne połączenie lepiej ochroni przed przenikaniem zarówno ciepła z wewnątrz, jak i wilgoci z zewnątrz. To dosyć nietypowe rozwiązanie ocieplenia połaci dachowej i ze względu na stopień skomplikowania dobrze jest zlecić jego wykonanie dekarzom, którzy mają duże doświadczenie w ocieplaniu dachów w ten sposób.

Krokwie na niby

To sposób na zwiększenie wysokości krokwi poprzez doklejenie od spodu dodatkowych elementów drewnianych (na przykład krawędziaków) albo przybicie maskujących skrzynek.
Nie muszą być one mocowane na całej długości krokwi, tylko w miejscach, gdzie mają być widoczne. Niewidoczna, ukryta pomiędzy ociepleniem więźba dachowa może być wykonana z sosny lub belek dwuteowych, a tylko widoczne dosztukowane elementy można zrobić z dowolnego, droższego drewna.
Doklejane elementy łączy się z krokwiami – najpierw za pomocą drewnianych kołków co 30-50 cm. Następnie tuż przed zmontowaniem powierzchnie styku smaruje się klejem do drewna. Najwięcej trudności może przysporzyć dokładne rozmieszczenie kołków, tak aby oba elementy dały się ze sobą połączyć. Doklejane drewno wcale nie musi być tej samej szerokości co krokwie. Wybór zarówno wysokości, jak i szerokości dołączanego drewna zależy od inwestora. Ze względów estetycznych dobrze jest dobierać wielkość widocznych elementów drewnianych w zależności od rozstawu krokwi. Im jest on większy (rzędu 1,20-1,50 m), tym masywniejsze mogą być widoczne elementy, natomiast gdy rozstaw jest mniejszy (rzędu 50-90 cm), elementy te powinny być delikatniejsze.
Skrzynka to nic innego jak trzy deski. Długość elementów pionowych zależy od tego, jak bardzo mają być widoczne na skosie po jego wykończeniu. Skrzynkę najlepiej jest zmontować jeszcze przed zawieszeniem jej pod krokwiami. łatwiej jest wtedy połączyć ze sobą jej elementy. W tym celu najczęściej stosuje się klej do drewna, kołki drewniane lub stalowe kątowniki i wkręty do drewna (zwłaszcza w szerszych skrzynkach). Rozwiązanie to jest pracochłonne, a efekt w dużym stopniu zależy od dokładności wykonania.

Uwaga! Doklejane elementy wymagają dociśnięcia ich na czas klejenia do krokwi. Można w tym celu użyć ścisków stolarskich albo podeprzeć je od dołu, na przykład krawędziakami i klinami. Prace te należy wykonywać ostrożnie, tak aby nie uszkodzić doklejanych elementów.

MIĘDZY KROKWIĄ A BRZEGIEM PŁYTY
Przestrzeń pomiędzy krokwiami można wykończyć na wiele sposobów. Najpopularniejsze są płyty gipsowo-kartonowe lub gipsowo-włóknowe, boazeria (deski) albo panele drewnopochodne. Przymocowuje się je do krokwi najczęściej za pomocą drewnianego rusztu. Ze względu na możliwość odkształcania się więźby dachowej wymiary elementów wykończeniowych powinny być tak dobrane, aby w miejscu ich styku z krokwiami pozostawić odpowiedni dla danego materiału luz. Dla płyt gipsowo-kartonowych szczelina ta powinna wynosić około 5 mm, dla płyt gipsowo-włóknowych 5-7 mm, dla desek i paneli drewnopochodnych 5-10 mm. W przypadku płyt gipsowych w szczelinie tej należy wykonać tak zwane połączenie ślizgowe lub wypełnić ją materiałem trwale plastycznym, na przykład masą akrylową.
Połączenie ślizgowe polega na przyklejeniu do krokwi taśmy poślizgowej w ten sposób, aby jej krawędź wystawała poza płaszczyznę płyt. Krawędź płyt wzmacnia się taśmą spoinową i szczelinę uzupełnia masą szpachlową. Po jej wyschnięciu odcina się widoczną wystającą poza płyty taśmę poślizgową.
W przypadku desek lub płyt drewnopochodnych miejsca te zakrywa się listwami wykończeniowymi. Można je przykleić do krokwi klejem do drewna lub przybić specjalnymi gwoździkami bez łepków.

Krokwie pełne

Kolejność prac
1. Przybicie rusztu drewnianego równoległego do krokwi.
2. Ułożenie wełny mineralnej między krokwiami.
3. Przybicie rusztu poprzecznego (można go montować równocześnie z układaniem wełny – będzie ją podtrzymywał).
4. Gdy jest taka potrzeba – ułożenie pomiędzy drugim rusztem wełny mineralnej.
5. Montaż wykończenia skosu.

Z drewna litego.
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki


Z drewna klejonego.
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Krokwie z belek dwuteowych
Kolejność prac
1. Przybicie rusztu drewnianego poprzecznego do stopek belek dwuteowych.
2. Włożenie od góry wełny mineralnej.
3. Ułożenie wiatroizolacji, łat, kontrłat i pokrycia dachu.
4. Wykończenie skosów od wewnątrz (najlepiej zrobić to wtedy, gdy są już zakończone wszystkie prace mokre).


Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Ułożenie wełny mineralnej i przybijanie rusztu najlepiej wykonać na etapie budowy dachu przed zrobieniem poszycia (ułożeniem wiatroizolacji i pokrycia dachowego).
Innym rozwiązaniem jest prowadzenie prac, gdy dach jest już pokryty. Nie jest to jednak łatwe do wykonania: wełnę trudno się wkłada, jej pasy muszą być krótsze, więcej jest wtedy połączeń, a co za tym idzie – więcej potencjalnych mostków termicznych.

Poddasze z ociepleniem nad krokwiami

Kolejność prac
1. Wykonanie dachu łącznie z ociepleniem: deski, folia, ocieplenie, łaty, kontrłaty i pokrycie dachu.
2. Wykończenie od wewnątrz (po zakończeniu prac mokrych): łaty, kontrłaty, wykończenie skosów.

Układ warstw.
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki



Podparcie ocieplenia od strony okapu belką okapową...
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki
...lub dodatkową belką.
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Przedłużone krokwie

Kolejność prac
1. Montaż skrzynki lub krawędziaka.
2. Przybicie rusztu drewnianego równoległego do krokwi.
3. Ułożenie wełny mineralnej między krokwiami.
4. Przybicie rusztu poprzecznego (można go montować równocześnie z układaniem wełny – będzie ją podtrzymywał).
5. Gdy jest taka potrzeba – ułożenie pomiędzy drugim rusztem wełny mineralnej.
6. Montaż wykończenia skosu.


 
  
 
 
 
Z dodatkowym krawędziakiem.
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki






W skrzynce.
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

POLIURETANOWA IMITACJA
To sposób, który można zastosować już po wykończeniu skosów poddasza, gdy stwierdzimy, że do wystroju wnętrza pasowałyby jednak widoczne krokwie. Na rynku są lekkie poliuretanowe profile imitujące belki stropowe. Można je zamontować bezpośrednio do materiału, którym są wykończone skosy, za pośrednictwem drewnianych klocków mocowanych co metr na skosie oraz kleju. Powierzchnia belek może być wykończona w stylu rustykalnym lub nowoczesnym, w kolorze orzecha, mahoniu albo dębu. Standardowa długość belek to 3 i 4,5 m. Różna może być ich szerokość i wysokość, na przykład 12 x 6 cm, 16 x 10 cm.



Autor: BOVELACCI
Oprócz belek w sprzedaży są także elementy do maskowania połączeń między nimi.
Autor: BOVELACCI

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty