Przegląd wyrobów ze styropianu i z polistyrenu ekstrudowanego


Płyty polistyrenowe nadają się do ocieplenia wszystkich elementów domu, ze skosami poddasza włącznie. Pozornie jedne od drugich niewiele odróżnia, ale i wśród nich są syrenki oraz mercedesy. Nauczmy się samodzielnie oceniać ich jakość i stopień przydatności.

Styropian to polistyren ekspandowany. Powstaje w wyniku spieniania polistyrenowych granulek. Powietrzu uwięzionemu w porach styropian zawdzięcza niedużą masę i znakomite właściwości termoizolacyjne. W budownictwie jednorodzinnym wykorzystywane są głównie płyty styropianowe o różnej budowie i gęstości objętościowej. Używa się ich do ocieplania ścian, stropów, poddaszy, dachów i fundamentów, a niektórych rodzajów płyt – do wyciszenia podłogi na stropie. Polistyren ekstrudowany powstaje w wyniku dodania środka pianotwórczego do masy polistyrenowej i jej sprasowania do pożądanej grubości. Jest twardszy od styropianu i ma lepsze właściwości ciepłochronne. Przewyższa go jednak również ceną. Stosowany jest przeważnie do izolacji dachów, fundamentów i tarasów.


Płytami styropianowymi da się ocieplić każdy element budynku, który tego wymaga.
Autor: Andrzej T. Papliński
Droższy, ale sztywniejszy i bardziej odporny na wodę polistyren ekstrudowany jest chętnie stosowany w miejscach narażonych na wilgoć i duże obciążenia.
Autor: AUSTROTHERM



Polistyren pod wpływem słońca traci na wytrzymałości, a biały styropian na dodatek żółknie.
Autor: BASF
Dlatego płyty stosowane przy ocieplaniu ścian zewnętrznych powinny być jak najszybciej wykończone tynkiem, a wyroby magazynowane na powietrzu – osłonięte jasną folią.
Autor: Andrzej Szandomirski

Sekrety popularności
Styropian ma wiele cech, które czynią z niego bardzo dobry materiał termoizolacyjny. Najważniejsze to:
Dobra izolacyjność termiczna – powietrze stanowi 98% objętości styropianu. Ma on dzięki temu niską zdolność oddawania zgromadzonego w nim ciepła. Osiąga więc bardzo korzystny współczynnik przewodzenia ciepła λ – od 0,045 do 0,033 W/(m·K). Styropian to materiał, którego izolacyjność termiczna poprawia się wraz ze wzrostem gęstości. Na izolacyjność przegród ocieplonych styropianem ma wpływ nie tylko wartość λ tego materiału, lecz również dokładność jego ułożenia. Na nic zda się znakomita izolacyjność, gdy między płytami powstaną szpary będące mostkami termicznymi, przez które ucieka ciepło z pomieszczeń. W sprzedaży pojawił się ostatnio styropian produkowany ze specjalnej masy z dodatkiem grafitu lub aluminium. Mimo małej gęstości ma on bardzo niski współczynnik przewodzenia ciepła λ – rzędu 0,032-0,033 W/(m·K), który w styropianie tradycyjnym był osiągalny  tylko przy dużej gęstości.
Mała nasiąkliwość – kulki styropianu, mimo że mają strukturę mikroporowatą, są dosyć szczelne i chłoną wodę tylko w ograniczonym stopniu. Nasiąkliwość styropianu bada się, zanurzając go w wodzie na 24 godziny. Sprzedawany jest też styropian o obniżonej chłonności wody, którego nasiąkliwość nie powinna być większa niż 1%.
Niewielka masa – paczka styropianu waży od 5 do 10 kg, więc przenoszenie i montaż poszczególnych płyt nie stanowią trudności. Lekki materiał nie obciąża nadmiernie konstrukcji domów. Również z tego względu do jego montażu na ścianach używa się bardzo mało łączników mechanicznych (kotew) albo nawet w ogóle się ich nie stosuje. Nie obniża to znacznie kosztu ocieplenia, ale na pewno ułatwia i przyśpiesza pracę.
Łatwość obróbki – styropian to wdzięczny materiał do obróbki. Płyty tnie się zwykłym nożem i łatwo szlifuje. Można też nadawać im dowolną formę, tnąc je na gorąco.

Zniechęcające właściwościMimo licznych zalet styropian ma również cechy mniej korzystne.
Mała paroprzepuszczalność – granulki styropianu mają zamknięte pory. Para wodna nie ma więc zbyt wielkich szans, aby się przez nie przedrzeć. Stosując styropian do ocieplania ścian lub dachu, pamiętajmy, że ograniczy on dyfuzję, czyli przedostawanie się pary poprzez przegrody budowlane. W praktyce oznacza to, że dom musi być wyposażony w bardzo sprawnie działający system wentylacji, gdyż nadmiar pary nie będzie miał możliwości przeniknięcia na zewnątrz poprzez mury.
Słaba odporność na ogień i wysoką temperaturę – styropian jest zaliczany do klasy E, czyli przedostatniej kategorii pod względem łatwopalności materiałów (według oceny Zakładu Badań Ogniowych Instytutu Techniki Budowlanej). Oznacza to, że pali się po zetknięciu z ogniem. Na szczęście po jego odstawieniu momentalnie gaśnie. Podczas pożaru polistyren się topi, a jego licznie spadające płonące krople mogą rozprzestrzeniać pożar. Z tego względu styropian nie jest polecany do stosowania na sufitach. Polistyren nie powinien być też układany na gorących powierzchniach i nie może być nadmiernie nagrzewany. Zwykły styropian wytrzymuje temperaturę dochodzącą do 80°C, a polistyren ekstrudowany do 75°C.
Nie najlepsze właściwości akustyczne – tradycyjne wyroby ze styropianu nie są dobrym izolatorem akustycznym. Jedynie specjalne płyty elastyczne chronią przed dźwiękami, i to tylko uderzeniowymi, powstającymi na skutek stąpania lub upadku jakiegoś przedmiotu na podłogę. Nie tłumią przy tym dźwięków powietrznych, takich jak rozmowy, głośna muzyka, odgłos jadących samochodów. Stosuje się je więc jedynie do wyciszania stropów.
Mała odporność na niektóre chemikalia – najgroźniejszy jest bezpośredni kontakt z produktami zawierającymi smołę, rozpuszczalnikowymi masami bitumicznymi, rozpuszczalnikami organicznymi, olejem parafinowym, wazeliną, olejem do silników wysokoprężnych oraz benzyną. Ponadto styropian niszczą same opary rozpuszczalników organicznych, takich jak: aceton, octan etylu, benzen, ksylen, trójchloroetylen, czterochlorometan czy terpentyna.



Ani styropian, ani polistyren ekstrudowany nie chroni drewnianych konstrukcji przed ogniem, gdyż maksymalna temperatura, którą jest w stanie wytrzymać, to 75°C.
Autor: BASF
Płyty zwykłe często mają profilowane krawędzie, które ułatwiają ich dokładne zamocowanie i zapobiegają powstawaniu mostków termicznych w miejscach ich styku.
Autor: Mariusz Bykowski
Płyty do ocieplania podłóg ogrzewanych mają wytłoczenia na powierzchni, które umożliwiają między innymi rozprowadzenie przewodów instalacji grzewczej.
Autor: KNAUF




Powietrze stanowi 98% objętości styropianu. Ma on dzięki temu bardzo niską zdolność oddawania zgromadzonego w nim ciepła. Można więc dzięki niemu zaoszczędzić na kosztach ogrzewania.
Autor: Andrzej T. Papliński
Masy bitumiczne stosowane do klejenia styropianu nie mogą zawierać rozpuszczalników organicznych.
Autor: Piotr Mastalerz
Twardsze płyty EPS 70 i EPS 80 polecane są do ocieplania ścian metodą lekką mokrą.
Autor: Wiktor Greg

Styropianowa płytotekaPodstawowym wyrobem izolacyjnym produkowanym ze styropianu są płyty. Różnią się między sobą gęstością objętościową i sposobem wykończenia, a co za tym idzie – zastosowaniem. Mogą mieć krawędzie gładkie lub z wyprofilowanymi w nich wpustami i wypustami bądź zakładki ułatwiające szczelne łączenie. Zazwyczaj mają biały kolor, lecz są również płyty nakrapiane („dalmatyńczyk”) lub czarne zawierające domieszkę tworzywa o nazwie Neopor. Kropki polepszają nieco izolacyjność termiczną i ułatwiają identyfikację producenta.

 - Płyty zwykłe – mają długość 100 cm, szerokość 50 cm i grubość od 1 do 25 cm. Ich powierzchnia może mieć wytłoczoną fakturę poprawiającą przyczepność kleju lub tynku. Ich współczynnik przewodzenia ciepła l wynosi 0,032-0,042 W/(m·K). Standardowe wymiary płyt to 100 x 50 cm i grubość od 1 do 50 cm. Możliwe jest także zamówienie płyt o innych wymiarach. Zastosowanie: W zależności od odmiany nadają się do ociepleń ścian, stropów, dachów płaskich, fundamentów, balkonów oraz tarasów. Najlżejsze i zarazem najbardziej miękkie są płyty EPS 50-042. Są też jednocześnie najbardziej narażone na uszkodzenia. Nie można ich zanadto obciążać. Polecane są do ścian trójwarstwowych i ocieplanych metodą lekką suchą, sufitów podwieszanych, szkieletowych ścian działowych. Płyty EPS 70-040 i EPS 80-036 mogą być już częściowo obciążane. W związku z tym stosuje się je do ocieplania metodą lekką mokrą, a także do izolacji stropów, podłóg i stropodachów wentylowanych. Płyty EPS 100-038 służą do takich izolacji, których zadaniem będzie przenoszenie znacznych obciążeń. Przydadzą się do ocieplenia fundamentów, dachów płaskich, podłóg ogrzewanych. Największą wytrzymałość mają płyty EPS 200-036 i EPS 250-036, ale zwłaszcza te ostatnie rzadko znajdują zastosowanie w budownictwie jednorodzinnym.

Uwaga! Płyty o mniejszej wytrzymałości mechanicznej można zastąpić płytami o większej wytrzymałości mechanicznej, ale nigdy odwrotnie.  - Płyty grafitowe – użyty do ich produkcji specjalny rodzaj styropianu – Neopor – zawiera grafit. Nie tylko zmienia on barwę, ale również powoduje poprawę izolacyjności. Grafit odbija bowiem promieniowanie cieplne. Płyty takie mimo małej gęstości mają bardzo niski współczynnik przewodzenia ciepła l rzędu 0,032-0,033 W/(m·K), który w styropianie tradycyjnym osiągalny był tylko przy bardzo dużych gęstościach. Zastosowanie: Grafitowe płyty są szczególnie polecane do ocieplania ścian metodą lekką mokrą i lekką suchą.

 - Płyty sprężyste – są tak skonstruowane, że mają znacznie większą sprężystość niż płyty tradycyjne. Zawdzięczają to specjalnym, fabrycznie wykonanym nacięciom. W sprzedaży są również płyty sprężyste z grafitowego styropianu. Zastosowanie: Dzięki specyficznej budowie świetnie się nadają do ocieplania konstrukcji drewnianych. Wykorzystuje się je więc przede wszystkim do ocieplania skosów dachowych. Płyty umieszcza się wówczas na wcisk pomiędzy krokwiami i innymi elementami więźby.

 - Płyty elastyczne – jest to specjalny rodzaj płyt o bardzo małej gęstości (rzędu 7-12 kg/m³). W sam raz nadają się więc do wykonywania izolacji akustycznych. Płyty takie chronią wyłącznie przed dźwiękami uderzeniowymi, powstającymi wskutek stąpania lub upadku jakiegoś przedmiotu na podłogę. Nie tłumią przy tym dźwięków powietrznych, takich jak rozmowy, głośna muzyka czy odgłos jadących samochodów.
Dostępne są w wymiarach 100 x 50 cm i grubości 17/15, 22//20, 27/25, 33/30, 38/35, 43/40, 48/45 i 53/50 mm, przy czym pierwsza wartość określa grubość płyty bez oddziaływania na nią obciążenia, druga zaś – grubość po obciążeniu. Płyty elastyczne mają współczynnik przewodzenia ciepła l na poziomie 0,042-0,043 W/(m·K). Ostatnio na rynku pojawiły się elastyczne płyty dwuwarstwowe. Ich głównym wyróżnikiem jest to, że oprócz tłumienia dźwięków są w stanie znacznie poprawić izolacyjność termiczną przegrody. Zastosowanie: Służą głównie do izolacji stropów międzykondygnacyjnych.

 - Płyty ryflowane – w ich powierzchni są ponacinane równoległe rowki głębokości 1,5 mm, służące do odprowadzania wody powstającej podczas skraplania pary. Ułożenie płyt nacięciami do ściany umożliwia wentylowanie przestrzeni między nimi a murem. Dzięki temu nie dochodzi tam do zawilgoceń. Rowki służą też do sprawniejszego odprowadzenia wody z dachów odwróconych, tarasów (płyty układane nacięciami do góry) czy ścian piwnic (płyty skierowane nacięciami w stronę gruntu). Płyty ryflowane są hydrofobizowane, czyli dodatkowo zabezpieczane przed zawilgoceniem. Na rynku dostępne są również ryflowane płyty styropianowe laminowane geowłókniną – tkaniną, która działa jak filtr i nie dopuszcza do zatkania się rowków grudkami ziemi i kamykami. Zastosowanie: Mogą być stosowane do ocieplania domów szkieletowych metodą lekką mokrą, do ocieplania ścian zewnętrznych
oraz tarasów.

 - Płyty perforowane – poprzez takie płyty przechodzą cieniutkie kanaliki. Umożliwiają one przepływ pary wodnej poza dom. Zastosowanie: Polecane są przede wszystkim do ocieplania ścian murowanych.

 - Płyty wodoodporne – wytwarzane są z hydrofobizowanego tworzywa polistyrenowego. Mają więc kilkakrotnie mniejszą nasiąkliwość niż pozostałe. Podczas formowania na ich powierzchni tworzy się coś w rodzaju szczelnego naskórka, który dodatkowo zmniejsza chłonność. Współczynnik przewodzenia ciepła l dla takich płyt wynosi około 0,034 W/(m·K). Niektóre firmy produkują hydrofobizowany styropian o zwiększonej spoistości. Zrobione z niego płyty mają jeszcze wyższą odporność na wodę, co jest pożądane wówczas, gdy mają dłużej przebywać w warunkach wilgotnych. Styropian sprzedawany przez niektóre firmy zawiera opiłki, które stają się widoczne dopiero w świetle UV. Pozwala to sprawdzić, czy kupowany przez nas wyrób faktycznie charakteryzuje się obniżoną chłonnością wody. Zastosowanie: Izoluje się nimi stropy w miejscu pomieszczeń mokrych – na przykład łazienek lub saun. Polecany jest także do ocieplania ścian fundamentowych i piwnicznych.

 - Płyty zespolone z papą – są to płyty styropianowe odmiany EPS 100 lub EPS 200 jedno- lub dwustronnie oklejone papą podkładową. Papa wystaje na kilka centymetrów poza dwa boki płyty, by można ją było łączyć na zakład z papą znajdującą się na sąsiednio zamocowanej płycie. Wiele takich płyt zakwalifikowanych jest do nierozprzestrzeniających ognia. Ich współczynnik przewodzenia ciepła l wynosi około 0,038 W/(m·K). Zastosowanie: Płyty tego rodzaju są przeznaczone do wykonywania izolacji cieplnej dachów o kącie nachylenia nieprzekraczającym 20o. Papa ma nie dopuścić do przedostania się zaprawy pomiędzy płyty ocieplenia, aby nie powstały tam mostki termiczne. Na płytach laminowanych papą trzeba ułożyć dodatkową warstwę izolacyjną – na przykład papę wierzchniego krycia – w przypadku dachów płaskich. Płyty wykończone papą wykorzystuje się również do robienia izolacji termicznej ścian fundamentowych. Warstwa papy nie pełni tu funkcji hydroizolacji, lecz jest dodatkową osłoną przed uszkodzeniami mogącymi nastąpić podczas zasypywania wykopów.

 - Płyty laminowane folią aluminiową lub matą refleksyjną – dzięki folii znakomicie odbijają ciepło, więc nie przenika ono w głąb stropu, tylko w całości jest wykorzystywane do nagrzania pomieszczeń. Zastosowanie: Wykorzystywane są jako izolacja termiczna pod instalacje elektrycznego ogrzewania podłogowego.

 - Płyty zespolone z płytą gipsowo-kartonową lub gipsowo-włóknową – styropian ma tu grubość od 2 do 8 cm, a płyta – 12,5 cm. Współczynnik przewodzenia ciepła l wynosi około 0,037 W/(m·K). Wyroby takie oferują głównie producenci płyt. Zastosowanie: Są przeznaczone do docieplania ścian i skosów poddasza od wewnątrz.


Grafit używany jako domieszka do płyt poprawia ich izolacyjność termiczną.
Autor: TERMO ORGANIKA
Niektóre płyty ryflowane są laminowane geowłókniną.
Autor: MARBET



Sprężyste płyty grafitowe z powodzeniem można umieszczać jako ocieplenie między krokwiami dachowymi.
Autor: TERMO ORGANIKA
Płyty laminowane papą nie muszą mieć profilowanych brzegów. Przed mostkami termicznymi chroni papa, która jest tak przymocowana, że po ułożeniu zachodzi na płyty sąsiednie, tworząc tak zwany zakład.
Autor: PANELTECH

Styropian w innej formie
Na płytach styropianowy świat się nie kończy. W budownictwie znajdują zastosowanie również inne wyroby z tego surowca, często o oryginalnej formie:

 - Maty ze styropianu i z papy – są wykonane z wąskich pasów styropianu EPS 100 o grubości od 4 do 20 cm, laminowanych papą podkładową. Maty takie są sprzedawane w postaci zrolowanej. Dzięki temu bardzo szybko się je układa. Dostosowują się do nierówności podłoża znacznie lepiej niż płyty. Zastosowanie: Są przeznaczone przede wszystkim do termoizolacji dachów płaskich.

 - Granulat (regranulat) – stosuje się go najczęściej do ocieplenia trudno dostępnych miejsc. Granulat jest pakowany w worki o pojemności 0,6; 1 lub 1,5 m³. Ponieważ odznacza się gorszą izolacyjnością termiczną niż płyty, trzeba go grubiej układać. Warstwa takiego ocieplenia musi być 10-15% większa niż w przypadku płyt. Zastosowanie: Drobne granulki styropianowe, średnicy 2-4 mm, są nadmuchiwane za pomocą specjalnej maszyny w pustki powietrzne w ścianach warstwowych. Granulki 8-10 mm służą zaś do izolowania cieplnego stropów bądź połaci dachowych. Granulat może być również wykorzystywany jako dodatek do tynków i zapraw murarskich poprawiający ich izolacyjność termiczną.

 - Odboje – są to podłużne elementy o przekroju trójkątnym. Robi się z nich łagodne przejścia między powierzchniami pionowymi i poziomymi. Styropianowe odboje warto więc umieszczać na połączeniu ław i ścian fundamentowych oraz tam, gdzie ścianka attykowa łączy się z dachem płaskim.

 - Kliny – są to płyty wykorzystywane do robienia dachów płaskich ze spadkiem w którymś kierunku. Produkuje się je na specjalne zamówienie, na podstawie dostarczonego projektu dachu.

 - Kształtki dachowe – robi się z nich izolację termiczną pod pokrycie z dachówek. Są tak zbudowane, że stanowią jednocześnie konstrukcję nośną, na której opiera się dachówki. Zastępują więc drewniane łaty i kontrłaty tradycyjnie stosowane jako ruszt dla pokrycia. Płyty takie mają grubość 10 cm, mocuje się je do drewnianych listew przybitych prostopadle do krokwi dachowych. Osłaniają więc całą więźbę. Dzięki takiej izolacji zostają wyeliminowane mostki termiczne, jakimi byłyby nieocieplone krokwie. Jednocześnie krokwie mogą pozostać odsłonięte od wewnątrz, co urozmaici wygląd poddasza. Płyty połaciowe nadają się do dachów o nachyleniu od 18° do 60°.

 - Otuliny rur – „ubiera” się w nie rury, którymi płynie woda o maksymalnej temperaturze
70°C. Zmniejszają straty ciepła, jakie następowałyby na długich odcinkach instalacji.

 - Ozdoby ze styropianu – ze styropianu można formować dowolnie wybrane kształty. Używa się go więc także do produkcji dekoracyjnych profili fasadowych. Są one lekkie i łatwe do mocowania. Z powodzeniem zastępują mozolne do wykonania gzymsy tradycyjne czy profile wokółokienne. Styropianowe profile są najczęściej powlekane elastyczną wodoodporną masą zbrojoną siatką z włókna szklanego, która zwiększa ich trwałość. Firmy mają w ofertach po kilkanaście gotowych wzorów gzymsów, profili podparapetowych i wokółokiennych. Przykleja się je do podłoża klejami do styropianu.


Styropian zespolony z płytami g-k przyda się do docieplania domu od środka.
Autor: BASF
Połacie dachowe można ocieplać od zewnątrz twardymi płytami ze zwykłego styropianu lub styropianu Neopor (grafitowego).
Autor: BASF



Gdy wokół domu ma być zrobiony drenaż, do ocieplenia ścian fundamentowych warto użyć polistyrenowych płyt fabrycznie zespolonych z folią kubełkową i geowłókniną.
Autor: GEFINEX
Twarde płyty polistyrenowe ocieplą połać dachu, utworzą również sztywny podkład pod pokrycie.
Autor: DOW

Izolacyjność zaszyfrowana
Chcąc się dowiedzieć, jak dany materiał izoluje przed ucieczką ciepła, trzeba poznać współczynniki opisujące tę jego cechę.

Współczynnik przewodzenia ciepła λ [W/(m·K)] – im jego wartość jest niższa, tym lepiej. Materiały o niskim współczynniku izolują najskuteczniej. Producenci zazwyczaj podają wartość deklarowaną ld ustalaną w warunkach laboratoryjnych, ale możliwie najbardziej zbliżoną do warunków występujących w naturze. Najlepsze wyroby ze styropianu osiągają współczynnik λ nie większy niż 0,032 W/(m·K).

Współczynnik oporu cieplnego R [(m²·K)/W] – od pewnego czasu podawany przez producentów zamiast współczynnika λ. Uwzględnia on również grubość materiału. Wskazuje, jaki opór stawia ciepłu materiał lub cała przegroda. Wraz ze wzrostem izolacyjności wzrasta wartość tego współczynnika, odwrotnie niż przy współczynniku λ. Opór cieplny jest wyliczany z następującego wzoru: R = d : λ gdzie d oznacza grubość wyrobu podaną w metrach.

Współczynnik przenikania ciepła U [W/(m²·K)] – informuje, ile ciepła może przeniknąć przez 1 m² ściany, dachu, okna itp. w ciągu 1 s, gdy różnica temperatury po obu stronach takiej przegrody jest równa 1°C. Im wyższy ten współczynnik, tym gorsza izolacyjność przegrody.
Współczynnik odnosi się do samego materiału. Współczynnik R, podobnie jak współczynnik U, może charakteryzować izolacyjność zarówno materiału termoizolacyjnego o danej grubości, jak i całej – ocieplonej lub nieocieplonej – przegrody budowlanej. Współczynnik U w przypadku całych przegród uwzględnia jednak więcej parametrów i jest najprecyzyjniejszy.

Jak oznaczany jest styropian?Jeszcze kilka lat temu styropian miał oznaczenie M, któremu towarzyszyła liczba określająca maksymalną gęstość objętościową (M 15, M 20, M 30, M 40). Później weszła w życie norma PN-B-20130 z 1999 roku i dotychczasowe oznaczenie zastąpiono symbolem FS, przy którym figurowała cyfra także informująca, jaką ma on gęstość (kg/m³) (FS 15, FS 20, FS 30, FS 40). Dziś styropian oznacza się symbolem EPS, któremu towarzyszy konkretna odmiana, na przykład EPS 100. Uwaga! Nie każdy producent podaje na opakowaniu oznaczenie. Zamiast tego informuje, do jakich konkretnych zastosowań będzie się on nadawał. Szczegółową wiedzę o parametrach produktu zachowuje wyłącznie dla siebie.

Polistyren z wyższej półki
Polistyren ekstrudowany ma wiele cech wspólnych ze styropianem, jednak pod kilkoma względami znacznie go przewyższa. Przede wszystkim jest o wiele bardziej odporny na ściskanie i odkształcenia.
Charakteryzuje się też wyjątkowo niskim współczynnikiem przewodzenia ciepła λ (0,027-0,038 W/(m·K)). Cechuje go również znikoma nasiąkliwość – 0,5-1,5%. Polistyren ekstrudowany, podobnie jak styropian, jest narażony na szkodliwe działanie niektórych chemikaliów i promieniowania słonecznego (UV). Polistyren będzie się nadawał do ocieplania tych samych miejsc co styropian. W domach jednorodzinnych jest wykorzystywany najczęściej do ocieplania ścian fundamentowych i piwnicznych, ścian w pomieszczeniach wilgotnych, podłóg na gruncie, a także dachów płaskich oraz tarasów. Płyty polistyrenu ekstrudowanego mają wymiary 120 x 60 lub 125 x 60 cm, a ich grubość wynosi od 2 do 18 cm. Krawędzie, podobnie jak w styropianie, są gładkie lub profilowane. Płyty mogą mieć powierzchnię gładką, szorstką, wytłaczaną bądź ryflowaną. Te ostatnie często są wzbogacone o warstwę fizeliny lub geowłókniny filtracyjnej chroniącej rowki przed zatkaniem. Dostępne są też płyty jednostronnie pokryte warstwą modyfikowanej zaprawy cementowej lub żwirem. Stanowi ona ochronę przed promieniami ultrafioletowymi oraz jest dodatkową barierą dla rozprzestrzeniania się ognia. Stosuje się je głównie do ocieplania dachów odwróconych i tarasów.


Powierzchnia płyt z polistyrenu ekstrudowanego może być gładka, szorstka lub tłoczona.
Autor: URSA

Autor: URSA



Płyty z polistyrenu ekstrudowanego najchętniej są wykorzystywane do izolowania fundamentów i ocieplania tarasów lub stropodachów.
Autor: DOW

Autor: GEFINEX

Jak wybrać polistyren ekstrudowany?
Wyroby z polistyrenu ekstrudowanego mają symbol XPS. Jedynym z kryteriów wyboru, którym możemy się posłużyć podczas kupowania kolorowych płyt, będzie naprężenie ściskające przy odkształceniu względnym 10%. Waha się ono od 200 do 700 kPa. Im jest większe, tym polistyren nadaje się do bardziej obciążanych miejsc. Na przykład XPS 200 jest polecany do ścian, a XPS 700 do dachów odwróconych lub podłóg w garażach. Kolejnym kryterium jest współczynnik przewodzenia ciepła λ, który wynosi 0,027-0,038 W/(m·K). Samemu jednak trudno ocenić, jakiego typu płyty będą potrzebne, i nie obejdzie się bez rady konstruktora lub projektanta.






Jeden styropian i dwie normyObecnie na polskim rynku obowiązują dwie normy dotyczące wyrobów styropianowych:
 - PN-EN-13163 z 2004 roku – nowa norma europejska;
 - PN-B-20132 z 2004 roku – nowa polska norma niesprzeczna z normą europejską.
Ta ostatnia norma została wprowadzona między innymi w celu ujednolicenia oznaczeń stosowanych w naszym kraju z tymi, które obowiązują w krajach Unii Europejskiej. Podstawową różnicą są tu parametry, według których są klasyfikowane wyroby. W normie PN-B-20130 jest to minimalna gęstość pozorna, a w PN-B-20132 minimalna wytrzymałość na ściskanie przy 10-procentowym odkształceniu i współczynnik przewodzenia ciepła λ.

Uwaga! O zgodności styropianu z normą świadczy Certyfikat Instytutu Techniki Budowlanej lub deklaracja zgodności wystawiana przez firmę. Kupując styropian, koniecznie trzeba poprosić sprzedawcę o okazanie kopii jednego z tych dokumentów. Wyrobów bez Certyfikatu lub deklaracji lepiej nie kupować.

Nie tylko płyty



Styropian to wdzięczny materiał do robienia ozdób architektonicznych na elewacjach, na przykład gzymsów i boni. Ozdoby kosztują od 6 do 610 zł/szt.
Autor: Mariusz Bykowski

Autor: Andrzej T. Papliński
Maty styropianowe zespolone z papą znacznie przyśpieszają ocieplanie dachó płaskich. Ich współczynnik przewodzenia ciepła λ wynosi od 0,04 do 0,036 W/(m·k). Kosztują 24zł/m.².
Autor: SWISSPOR




Izolację połaci dachowych można zrobić ze soecjalnych kształtek dachowych, które są jednocześnie oparciem dla dachówek. Ich współczynnik przewodzenia ciepła λ wynosi od 0,0036 do 0,033 W/(m·k). Kosztują około 30zł za sztukę.
Autor: STYROPAK
Granulat styropianowy, który najlepiej jest rozprowadzić za pomocą agregatu, kosztuje około 100zł/m³.
Autor: STYROPAK

Paczki na wadzeProducentów styropianu jest wielu. Różna jest jakość oferowanych przez nich wyrobów. Zwykłemu śmiertelnikowi trudno jest czasem rozeznać się w gąszczu fachowych oznaczeń i parametrów. Samodzielne sprawdzenie, czy firma jest uczciwa, jest prawie niemożliwe. Jeden test można jednak z powodzeniem przeprowadzić we własnym zakresie. Ważąc płyty, dowiemy się, czy odpowiadają one zadeklarowanemu oznaczeniu. Ocenimy w ten sposób, czy rzeczywiście mają taką wytrzymałość na ściskanie przy 10-procentowym odkształceniu, jak zapewnia producent. Norma PN-EN-13163 określa bowiem minimalny ciężar styropianu dla danego oznaczenia:
 - EPS 50 – minimum 11 kg/m³;
 - EPS 70 – minimum 13,3 kg/m³;
 - EPS 100 – minimum 17,5 kg/m³.
Podobne posty