Ściana szkieletowa obłożona płytami


Ściana szkieletowa obłożona płytami dzielnie dzieli pomieszczenia na mniejsze. Nie obciąża nadmiernie stropu i szybko się ją buduje. W razie potrzeby łatwo ją też zdemontować.

Kilka drewnianych słupków lub stalowych profili, izolacja akustyczna i płyty gipsowo-kartonowe bądź gipsowo-włóknowe. Niewiele ponad to trzeba, aby zbudować lekką ścianę działową. To na pewno najszybszy sposób na podzielenie domowej przestrzeni, i do tego dość prosty. Co również istotne, wewnątrz takiej ściany można z łatwością poprowadzić różne przewody. I ostateczny argument, który tylko pozornie zabrzmi śmiesznie – gdy taka ściana się nam znudzi, możemy ją w kilkadziesiąt minut zdemontować, i to bez użycia ciężkiego sprzętu do wyburzania.

Potrzeba lekkiej zabudowy
Szkieletowe ściany działowe można budować w każdym domu. Są jednak takie okoliczności, kiedy ten rodzaj przegrody jest szczególnie polecany:
- gdy zależy nam na czasie – ściany szkieletowe są wręcz stworzone dla tych, którzy chcą szybko wykończyć dom i zasiedlić go. Takie ściany buduje się szybciej niż inne, więc lepszego rozwiązania tacy inwestorzy nie znajdą;
- gdy strop jest z drewna – murowana ściana działowa mogłaby go zanadto obciążyć. Szkieleto-wa jest wystarczająco lekka, żeby drewniane belki zdołały ją utrzymać. Tam, gdzie są stropy drewniane, lepiej budować lekkie ściany szkieletowe;
- gdy dom już stoi – czasem dopiero kiedy dom jest już zbudowany, można ocenić, czy projekt zapewnił 100% funkcjonalności. Bardzo często się okazuje, że to i owo warto by przebudować. Niejednokrotnie powstaje konieczność dostawienia ściany działowej. Dzieje się tak również w budynkach przeznaczonych do remontu. Wtedy dostawianie ścian działowych można przeprowadzić bez specjalnych obliczeń konstrukcyjnych, choć warto, żeby konstruktor obejrzał dom i ocenił, czy przebudowa nie spowoduje jakichś komplikacji. Dobudowa takiej ściany nie wymaga pozwolenia na budowę, a jedynie zgłoszenia.

Lekka działówka – krok po kroku

Zobaczmy, jak wygląda budowa ściany działowej o stalowej konstrukcji szkieletowej – od jej wytyczenia aż po niezbędne prace wykończeniowe.




Zanim się rozpocznie montaż ściany działowej, trzeba wyznaczyć jej przebieg. Linie te wytycza się, używając sznura traserskiego barwionego kredą. Linie wyznacza się najpierw na podłodze, a później za pomocą łaty i poziomnicy przenosi na ściany i sufit. Wzdłuż wytyczonych linii będziemy mocować profile
Autor: RIGIPS
Przed rozpoczęciem budowy musimy dociąć na wymiar potrzebną liczbę stalowych profili. Przydadzą się nam do tego nożyce do blachy
Autor: Piotr Mastalerz
Gdy profil U podkleimy taśmą izolacyjną, przykładamy go do wytyczonej linii i przewiercamy otwory w miejscach mocowania (co 1 m). Potem odkładamy profil i w otworach umieszczamy plastikowe kołki. Następnie ponownie dostawiamy profil i dokręcamy go do podłogi. W identyczny sposób mocujemy profile U do sufitu
Autor: RIGIPS



Pionowe słupki C trzeba tak przyciąć, żeby były o 15 mm krótsze od wysokości pomieszczenia. Umieszcza się je wewnątrz profili U, nie przykręcając do nich. Powinny być rozmieszczone co 60 cm. W miejscu, w którym ściana działowa łączy się z inną ścianą, trzeba umieścić pionowy profil C podklejony taśmą izolującą akustycznie. Profil taki przykręca się do ściany przynajmniej w trzech punktach oddalonych od siebie o 1 m
Autor: RIGIPS
Płyty mają zazwyczaj wysokość 240 cm, więc w domach jednorodzinnych co najwyżej trzeba je skracać. Niekiedy jednak konieczne jest sztukowanie płyt. Wtedy dosztukowane fragmenty płyty umieszcza się na przemian – raz na dole, raz na górze, żeby poziome spoiny nie wypadły w jednej linii. Odstęp między sąsiednimi płytami powinien wynosić połowę ich grubości. W miejsce to musi się później zmieścić zaprawa szpachlowa
Autor: RIGIPS



Do słupków przykręca się pionowo płyty, najpierw tylko z jednej strony ściany. Płyty, podobnie jak profile C, powinny być mniej więcej 15 mm krótsze niż wysokość pomieszczenia. Mocujemy je blachowkrętami. Rozstaw między nimi wynosi 25 cm. Nie przykręcamy ich natomiast do profili U
Autor: Jan Wajszczuk
Wewnątrz ściany, między profilami C, umieszcza się materiał zapewniający dobrą izolacyjność akustyczną. Najczęściej są to płyty z wełny mineralnej o gęstości 20 kg/m3. Ich grubość zależy od grubości ściany i przeważnie wynosi 6-10 cm
Autor: Mariusz Bykowski





Gdy izolacja jest zrobiona, a kable instalacyjne rozprowadzone między profilami, można przykręcić płyty z drugiej strony ściany i zająć się wykańczaniem połączeń między nimi. Pionowe szczeliny między płytami wypełniamy masą szpachlową oraz taśmą zbrojącą z papieru lub fizeliny. Jeżeli używamy masy zbrojonej włóknami, taśmy zbrojące nie są potrzebne. Poziome szczeliny wypełniamy w podobny sposób, niekiedy profilując najpierw sąsiadujące krawędzie płyt specjalnym nożem. Masą szpachlową maskuje się łebki wkrętów
Autor: LAFARGE GIPS
Między ścianą działową a inną oraz na styku z sufitem warto zrobić tak zwane połączenie ślizgowe. W szczelinie umieszcza się samoprzylepną taśmę papierową (na przykład malarską). Na krawędzi sąsiedniej płyty robi się spoinę z masy szpachlowej (najlepiej zbrojonej włóknami). Gdy masa zaschnie, odcina się wystający kawałek taśmy i w narożniku robi cienką spoinę z masy akrylowej. Dzięki temu rozwiązaniu w narożach nie pojawi się nieregularne pęknięcie, a jedynie widoczna tylko z bliska mikroskopijna rysa
Autor: LAFARGE GIPS

Autor: LAFARGE GIPS



Kiedy masa wyschnie, szlifuje się ją, aby powierzchnia okładziny była jednolicie gładka
Autor: LAFARGE GIPS
Płyty gipsowo-kartonowe trzeba przed dalszym wykańczaniem (malowaniem, tapeto-waniem) pomalować preparatem gruntującym
Autor: LAFARGE GIPS

Ściany działowe o konstrukcji stalowej

Szkielet stalowy buduje się z profili zabezpieczonych antykorozyjnie przez ocynkowanie. Wykorzystywane są profile C – pionowe słupki – i U – prowadnice, w których umieszcza się profile C. Profile sprzedają producenci płyt. Zbudowany i wypełniony izolacją akustyczną szkielet obudowuje się płytami gipsowo-kartonowymi, gipsowo-włóknowymi lub cementowo-włóknowymi. Dwa ostatnie rodzaje mają dużą odporność na wodę, a płyty cementowo-włóknowe są ponadto bardzo wytrzymałe na uszkodzenia, lecz dosyć ciężkie. Ta ostatnia cecha zapewnia znacznie lepszą izolacyjność akustyczną ściany. Można też użyć specjalnych płyt gipsowo-kartonowych – o podwyższonej odporności ogniowej (GKF), o podwyższonej odporności na wodę (GKBI), o ponadstandardowej grubości lub przeznaczonych do gięcia na sucho.

Szkieletowa ściana działowa o konstrukcji stalowej
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki


Połączenie dwóch szkieletowych ścian działowych w narożniku
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki


Otwór drzwiowy w szkieletowej ścianie działowej - konstrukcja
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki


Otwór drzwiowy w szkieletowej ścianie działowej - wykończenie
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki


Połączenie ściany szkieletowej ze stropem drewnianym - ściana usytuowana wzdłuż belki nośnej (korzystniejsze ze względów przeciwpożarowych)
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki


Połączenie ściany szkieletowej ze stropem drewnianym - ściana usytuowana między belkami nośnymi
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Ciszej tam za ścianą!
Tradycyjne ściany szkieletowe znacznie ustępują ścianom murowanym pod względem izolacyjności akustycznej. Wiadomo bowiem, że ciężkie i masywne ściany lepiej tłumią hałas i skuteczniej radzą sobie z dźwiękami, które próbują się przez nie przedostać. Można jednak tak zbudować szkieletową ścianę działową, aby spełniała wymagania akustyczne zawarte w normie PN-B-02151-3:1999, i nie jest to wcale trudne. Ściany między zwykłymi pomieszczeniami powinny mieć wskaźnik izolacyjności akustycznej R’A1 nie mniejszy niż 40 dB, zaś między zwykłym pomieszczeniem a pomieszczeniem sanitarnym – minimum 45 dB. Dla porównania, ściana grubości 8 cm z okładziną z płyt grubości 15 mm i warstwą izolacji 5 cm z wełny mineralnej ma wskaźnik R’A1 43 dB. Ściana grubości 12,5 cm z wełną grubości 7-7,5 cm i podwójną okładziną z płyt grubości 12,5 mm ma 50 dB. Gdy chcemy się wyjątkowo szczelnie odizolować od hałasu, możemy pomyśleć o zbudowaniu dwóch niezależnych rusztów nośnych. Zmieści się między nimi więcej materiału izolacyjnego i znacznie polepszą się właściwości akustyczne. Dla poprawienia izolacyjności akustycznej powinno się robić okładzinę z dwóch warstw płyt lub z jednej, ale zbudowanej z płyt o powiększonej grubości. Takie superciche ściany osiągają wskaźnik R’A1 nawet 63-65 dB.

Lekkie ściany działowe nie muszą sięgać od podłogi do sufitu
Autor: Radosław Wojnar

Ściany działowe o konstrukcji drewnianej

Takie rozwiązanie jest ostatnio znacznie rzadziej stosowane, głównie ze względu na wysoką cenę drewna. Jest też mniej polecane, gdyż drewno, w przeciwieństwie do stalowych profili, wykazuje tendencję do odkształceń, w efekcie których mogą się pojawiać pęknięcia na okładzinie z płyt. Do budowy szkieletu drewnianego powinno się używać belek z drewna zaimpregnowanego ciśnieniowo lub belek z drewna suszonego komorowo i czterostronnie struganego. Sama konstrukcja ściany wygląda podobnie jak w przypadku szkieletu stalowego. Aby poprawić bezpieczeństwo ogniowe, ściany takie powinno się okładać podwójną warstwą płyt g-k lub g-w, gipsowo-kartonowymi płytami o większej grubości (minimum 12,5 mm), płytami o podwyższonej odporności ogniowej lub cementowo-włóknowymi.

Szkieletowa ściana działowa o konstrukcji drewnianej
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki


Połączenie dwóch szkieletowych ścian działowych w narożniku
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Lekka, ale nośna

Samonawiercające kołki spiralne sprawiają, że zawieszony przedmiot trudno jest wyrwać ze ściany
Autor: FISCHER

Gdy przetniemy płytę gipsowo-kartonową w poprzek, zobaczymy, że jest zbudowana z gipsowego rdzenia, po którego obu stronach jest usztywniająca warstwa kartonu. Materiał taki nie może się równać pod względem wytrzymałości z tradycyjnym murem. Na szkieletowych ścianach działowych wykończonych płytami g-k lub g-w można jednak bezpiecznie zawieszać nawet ciężkie przedmioty. Jednak potrzebne będą do tego specjalne łączniki. Na płytach grubości 12,5 mm mogą zawisnąć przedmioty o ciężarze dochodzącym nawet do 200 kg/m2 (półka obciążona książkami waży około 100 kg/m2). Trzeba sobie jednak zdawać sprawę, że wówczas okładzina może się wygiąć nawet do 3 mm. Nie jest to jednak odkształcenie niebezpieczne. Przekroczenie takiego obciążenia nawet o 100% nie powinno spowodować zniszczenia płyty. Obrazki i inne lekkie przedmioty wiesza się tu za pomocą gwoździ zabezpieczonych antykorozyjnie lub haczyków typu reks. Do rzeczy o większym ciężarze warto zastosować wkręty lub haczyki gwintowane z plastikowymi kołkami spiralnymi. Pod kołki takie nie trzeba wiercić otworów, gdyż są one samonawiercające. Najcięższe rzeczy trzeba mocować, używając wkrętów lub haczyków ze specjalnymi kołkami do mocowania w pustych przestrzeniach – tak zwane kołki ściągające (plastikowe i metalowe typu molly), które wytrzymują punktowe obciążenie dochodzące do 30 kg. Można użyć również haczyków typu parasolka oraz śrub lub haczyków z blokadą uchylną. Łączniki utrzymujące przedmioty o dużym obciążeniu (dochodzącym do 200 kg/m2) muszą być odsunięte od siebie o co najmniej 300 mm. Odległość w pionie między dwoma łącznikami, na których wisi jeden przedmiot, powinna wynosić nie mniej niż 30 mm. Najcięższe rzeczy, które mogą zawisnąć na ścianie, to umywalki, miski ustępowe, bidety, blaty stołowe. Aby takie przedmioty wisiały bezpiecznie i nie odpadły, wyrywając dziurę w ścianie, trzeba zrobić wzmocnienia szkieletu nośnego. Najprościej będzie użyć specjalnych wzmocnionych profili i grubszych, podwójnie mocowanych płyt grubości 12,5 lub 20-25 mm, ewentualnie płyt cementowo-włóknowych. W sprzedaży są także gotowe konsole specjalnie przystosowane do zawieszania misek ustępowych, umywalek lub bidetów. Konsole takie przykręca się do stalowych profili tworzących szkielet lub ruszt. Ciekawym pomysłem na wzmocnienie konstrukcji nośnej w miejscu, gdzie ma zawisnąć spory ciężar, jest spięcie sąsiednich słupków (profili) stalową płytą. Rozłoży ona obciążenie równomiernie na oba słupki. Płyty takie mają różną wielkość i grubość. Przykręca się je co najmniej dwoma wkrętami. Po zrobieniu okładziny ciężki przedmiot zawiesza się na wkrętach z kołkami przystosowanymi do pustych przestrzeni. Zamiast płyt stalowych można użyć płyt OSB.




Autor: FISCHER
Jeśli za płytami jest pusta przestrzeń, do mocowania wkrętów lub haczyków przydadzą się plastikowe kołki ściągające lub tak zwane kotwy molly
Autor: TECHNOX

Autor: TECHNOX

Działowa w łazience

Ściany działowe w łazience, o ile nie mają przenosić żadnych ponadstandardowych obciążeń, buduje się w identyczny sposób jak pozostałe. Warto jednak obłożyć je od strony łazienki płytami gipsowo-włóknowymi lub gipsowo-kartonowymi o podwyższonej odporności na działanie wilgoci. Gdy chcemy na takiej ścianie ułożyć glazurę, najkorzystniej będzie zrobić okładzinę z płyt cementowo-włóknowych lub gipsowo-włóknowych. Mocniejszą konstrukcję musi mieć ściana działowa, na której chcemy zawiesić miskę ustępową, bidet lub umywalkę. Takie wiszące elementy mocuje się do specjalnych stelaży, które łączy się ze szkieletem ściany. Sprzedawane są przez producenta płyt i profili oraz wiele firm mających w swej ofercie ceramikę i osprzęt sanitarny.

Konstrukcja szkieletowej ściany działowej, na której są zamontowane urządzenia sanitarne
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki


Ściana szkieletowa z okładziną z płyt cementowo-włóknowych lub gipsowo-włóknowych
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Lekka lekko zakręcona

Gdy budujemy ścianę murowaną, nie jest trudno nadać jej kształt łukowy. Płyty g-k również umożliwiają uzyskanie okładziny o zakrzywionym kształcie. Można to osiągnąć na trzy sposoby – zwilżając i wyginając standardową płytę o grubości 9,5 mm, wykonując z jednej strony płyty równoległe nacięcia (do 2/3 grubości) i profilując łuk lub używając płyty do gięcia na sucho (ma 6 mm grubości i jest zbrojona włóknem szklanym). Maksymalny promień zgięcia, gdy płytę taką wygina się w łuk wypukły, wynosi 1000 mm, a przy łuku wklęsłym – 600 mm (różnica ta wynika z budowy płyty).

Konstrukcja lekkiej ściany działowej o zakrzywionej linii
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Sposoby na cichą ścianę

Ściana szkieletowa o dwóch niezależnych rusztach stalowych
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki


Narożnik ściany o dwóch niezależnych rusztach drewnianych
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Kilogramy na gipsowej płycie



Im bliżej ściany działa obciążenie, tym może być większe
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki
Wzmocnienie szkieletu poprzez zamocowanie do profili C płyty stalowej o szerokości około 30 cm
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki
Wzmocnienie szkieletu przez zamocowanie do podwójnie mocowanych profili C płyty drewnianej lub drewnopochodnej. Wzmocnienie takie powinno się zaczynać tuż przy podłodze i kończyć minimum 40cm powyżej zawieszonego przedmiotu
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty