Ściany jedno- czy dwuwarstwowe?


Od ścian zewnętrznych wymaga się wiele: powinny być wytrzymałe, ciepłe, ciche, zdrowe i estetyczne. Poszukując odpowiedniej, spełniającej te wszystkie warunki technologii, najczęściej wybieramy ściany murowane. Decyzja ta nie załatwia jednak wszystkich dylematów. Kolejny wybór dotyczy liczby warstw w ścianie. Co będzie lepsze: ściana jedno- czy dwuwarstwowa?

Jednowarstwowe
- składają się z jednej warstwy murowej oraz warstwy wykańczającej – tynku zewnętrznego lub oblicówki;
- można je wymurować tylko z materiałów „ciepłych”, czyli takich, które mają właściwości termoizolacyjne: betonu komórkowego, pustaków keramzytobetonowych oraz ceramiki poryzowanej;
- nie wymagają dodatkowego ocieplenia – termoizolacyjność ściany zapewnia jej materiał murowy;
- są grubsze niż ściany dwuwarstwowe. Najcieńsze mają zazwyczaj 36 lub 38 cm;
- można je szybko wymurować, ponieważ elementy są duże. Prace trzeba prowadzić ostrożnie, gdyż materiały mają mniejszą odporność mechaniczną;
- ponieważ elementy mają na bokach wpusty i wypusty lub kieszenie, można je łączyć tylko na poziome spoiny. Wymagają więc mniej czynności przy spoinowaniu i zużywa się mniej zaprawy;
- wymagają znacznie dokładniejszego wykonawstwa przy murowaniu – niedokładności mogą być przyczyną powstania mostków termicznych;
- wymagają szerszych fundamentów niż ściany dwuwarstwowe;
- nadproża, wieńce, filary, słupki ścianki kolankowej wymagają docieplenia – jeśli wykona się je nieumiejętnie, dochodzi do powstania mostków termicznych.

Dwuwarstwowe

- składają się z warstwy nośnej murowej oraz ocieplenia i warstwy wykańczającej;
- można wymurować je z każdego materiału, który przenosi obciążenie: betonu komórkowego, tradycyjnej ceramiki, ceramiki poryzowanej, keramzytobetonu, silikatów, betonu, żużlobetonu, prefabrykatów wielko- płytowych, a także gipsu;
- o izolacyjności cieplnej decyduje grubość ocieplenia: wełny mineralnej lub styropianu;
- mogą być cieńsze niż ściany jednowarstwowe. Minimalna grubość ściany to 32 cm;
- materiały są mniej kruche, a wszelkie ubytki powstałe podczas uszkodzeń mechanicznych można uzupełnić zaprawą;
- ściany dwuwarstwowe zazwyczaj wymagają spoinowania poziomego i pionowego – wymaga to więcej pracy i zużywa się więcej zaprawy;
- ważniejsza jest dokładność i precyzja w układaniu izolacji niż murowaniu ścian. Dobrze ułożona warstwa ocieplenia wyeliminuje ewentualne mostki termiczne powstałe przy wznoszeniu ścian;
- fundamenty mogą być znacznie węższe niż pod ścianę jednowarstwową – oszczędzamy na materiałach i robociźnie;
- łatwiej prawidłowo wykonać i ocieplić wieńce i nadproża ściany dwuwarstwowej – ich izolacja jest przedłużeniem izolacji ściany.

 

Ściany jednowarstwowe.

Ściany dwuwarstwowe.

Ściany dwuwarstwowe. Choć jest już gotowy dach i są wstawione okna, w tym domu nie da się jeszcze zamieszkać. Bez ocieplenia ściany są zbyt zimne.

Ściany jednowarstwowe. W domu można będzie zamieszkać, zanim wykończy się elewację. Wykańczania nie warto jednak odwlekać, ponieważ tynk chroni przed złym wpływem warunków atmosferycznych.

zolacja termiczna ścian dwuwarstwowych zależy od tego, jak będą ocieplone detale, między innymi: ścianka kolankowa pod podbitką dachu, nadproża, ościeża okien i drzwi, miejsce mocowania balustrad do ściany, nieocieplone ściany fundamentowe, miejsce połączenia płyty balkonowej ze stropem żelbetowym.

Polskie przepisy nie wymagają od architektów, aby projektowali domy jednorodzinne o niskim zapotrzebowaniu na ciepło. Warto jednak zainwestować w budowę ciepłego domu, aby mniej kosztowała jego eksploatacja. Ważny jest nie tylko współczynnik przenikania ciepła przez przegrodę – wyliczany dla danego rozwiązania technologicznego. Duży wpływ na straty ciepła przez ściany zewnętrzne mają okna i drzwi – czyli ich najchłodniejsze fragmenty.

Ściany jednowarstwowe będą chroniły przed hałasem z zewnątrz, jeśli wymuruje się je z ciężkiego materiału i dodatkowo wykończy tradycyjnym tynkiem trójwarstwowym.

W ścianach jednowarstwowych znaczne straty ciepła mogą powodować nieocieplone elementy konstrukcyjne. Słupek w ściance kolankowej ociepla się podobnie jak wieniec...

...warstwa ocieplenia od zewnątrz powinna być osłonięta płytką lub pustakiem z materiału wykorzystanego do budowy ścian.

Gdy w ścianie dwuwarstwowej wykorzystuje się elementy profilowane, zaprawę układa się tylko w spoinach pionowych. Wtedy bardzo ważne jest staranne wykonawstwo, aby nie pozostawić szczelin. Choć nie będą mostkami termicznymi, bo przykryje je ocieplenie, na pewno staną się mostkami akustycznymi.

Ściany jednowarstwowe wznosi się szybko, ale wymaga to wprawy i staranności. Nie ma możliwości poprawiania niedoróbek, zakrycia ich ociepleniem.

Ściany dwuwarstwowe najczęściej ociepla się metodą lekką mokrą. Płyty styropianowe zawsze się przykleja do muru, a czasem dodatkowo kołkuje. Bardzo ważne jest wyprowadzenie równej płaszczyzny elewacji – cienki tynk strukturalny nie zniweluje ewentualnych nierówności.



Anatomia ściany

Ściany jedno- i dwuwarstwowe różnią się nie tylko liczbą warstw, lecz także materiałami, których używa się do ich budowy. Warto sprawdzić, co jest do wyboru.

Warstwa nośna, czyli mur

- Beton komórkowy.
Ma porowatą strukturę zapewniającą dobre właściwości ciepłochronne. Jest materiałem lekkim i miękkim, dzięki czemu jest łatwy w obróbce. Boki bloczków mogą być wyprofilowane, co pozwala je łączyć bez zaprawy w spoinie pionowej. Ścianę jednowarstwową buduje się z bloczków grubości od 30 cm (ale tylko z odmiany 400) do 42 cm lub z bloków modułowych. Najpopularniejsze są ściany z bloczków grubości 36 cm odmiany 400 i 500. Ścianę dwuwarstwową wznosi się zazwyczaj z bloczków grubości 24 cm z odmiany 500 lub 600.
- Tradycyjna ceramika. Ponieważ ma niewielką izolacyjność cieplną, nadaje się tylko na ściany dwuwarstwowe. Buduje się je z cegły kratówki oraz pustaków, mają grubość 18,8-28,8 cm. Stosunkowo nieduża masa i rozmiary pustaków sprawiają, że łatwo i szybko się z nich muruje.
- Ceramika poryzowana. Dzięki zamkniętym mikroskopijnym porom wypełnionym powietrzem elementy są ciepłe i dlatego można z nich budować ściany jednowarstwowe. Wykorzystuje się wówczas pustaki grubości 38-50 cm. Cieńsze – grubości 25 cm – nadają się jedynie na ściany dwuwarstwowe, bo wymagają ocieplenia. Pustaki mają boki nieprofilowane lub wyprofilowane na wpust i wypust lub kieszeń.
- Keramzytobeton. Porowatej strukturze zawdzięcza dobrą izolacyjność termiczną, co pozwala budować z niego ściany jednowarstwowe. Najpopularniejsze są pustaki grubości 36,5 cm. Z myślą o budowie takich ścian produkuje się 30-centymetrowe elementy ze styropianową wkładką termoizolacyjną. Ściany dwuwarstwowe buduje się z pustaków grubości 24 cm.
- Silikaty. Nie mają dobrej izolacyjności termicznej, dlatego można z nich budować tylko ściany dwuwarstwowe. Muruje się je z bloczków 18-25 cm. Dzięki dokładnym wymiarom można murować je także na cienkie spoiny, a dzięki wyprofilowanym bokom – zaprawą wypełniać jedynie spoiny poziome.
- Inne materiały. Pustaki betonowe, pustaki żużlowe, prefabrykaty wielkopłytowe, bloczki gipsowe nadają się tylko na ściany dwuwarstwowe.

Warstwa izolacyjna, czyli ocieplenie 
- Styropian. Jest materiałem samogasnącym, nie rozprzestrzenia ognia. Lekkie płyty są wygodne i łatwe do ułożenia, dlatego ocieplenie nim nie sprawia kłopotów wykonawczych. Nadają się zarówno do oklejania ścian i wykańczania tynkiem cienkowarstwowym (metoda lekka mokra), jak i do ułożenia między rusztem, na którym mocuje się okładzinę elewacyjną (metoda lekka sucha). Grubość warstwy ocieplającej zależy od materiału użytego do wymurowania warstwy konstrukcyjnej, zazwyczaj wystarczy 10-15 cm.
- Wełna mineralna. Jest trudniejsza do ułożenia, ale za to umożliwia wydostanie się wilgoci ze ścian na zewnątrz. Jednak niezbędnym warunkiem jest jej odpowiednie wykończenie (cienkowarstwowym tynkiem mineralnym, silikatowym bądź silikonowym lub wentylowaną okładziną). Rodzaj użytych płyt zależy od metody ocieplenia – w lekkiej mokrej wykorzystuje się twarde płyty o gęstości 150-180 kg/m³, w lekkiej suchej – o mniejszej gęstości 60-80 kg/m³. Warstwa izolacyjna ma zazwyczaj grubość 11-16 cm.

Warstwa elewacyjna

- Tynk tradycyjny. Chroni ściany jednowarstwowe przed uszkodzeniami i szkodliwymi czynnikami atmosferycznymi. Ma grubość 1,5-2 cm. Jest pracochłonny  i wymaga od tynkarza dużej wprawy. Jest zbyt ciężki, aby stosować go na ociepleniu.
- Tynk cienkowarstwowy. Układa się go przede wszystkim na ścianach dwuwarstwowych, aby chronił termoizolację przed uszkodzeniami mechanicznymi i przed szkodliwym działaniem czynników atmosferycznych. Ma grubość od 1 do 5 mm. Można też położyć go jako wierzchnią warstwę na tradycyjnym tynku na ścianach jednowarstwowych. Jest łatwiejszy do ułożenia.
- Oblicówka. Może być układana jedynie na ruszcie, dlatego najczęściej wykorzystuje się ją do wykańczania ścian dwuwarstwowych. Dość rzadko jest układana na ścianie jednowarstwowej. Najpopularniejsze są oblicówka drewniana i siding winylowy.  


Z czego budowaćWiększy wybór materiałów jest w ścianach dwuwarstwowych. Każdy z nich można ocieplić wełną mineralną bądź styropianem.

Ściana jednowarstwowa.

Ściany dwuwarstwowe.

Stereotypy i obiegowe opinie

Bardzo często wpływ na wybór mają obiegowe opinie. Okazuje się, że zwykle są jedynie mitami.

Grube to ciepłe
Istnieje przekonanie, że im grubsza ściana, tym lepiej izoluje termicznie. Tymczasem cieńsze ściany dwuwarstwowe mają lepsze parametry cieplne niż grubsze jednowarstwowe.

Jednowarstwowe solidniejsze od dwuwarstwowych Ponieważ ściana jednowarstwowa w całości jest wykonana z materiałów murowych, wydaje się solidniejsza od ściany dwuwarstwowej. Jednak wytrzymałość mechaniczna ścian jednowarstwowych bywa różna: na przykład zamocowanie ciężkich elementów na ścianie jednowarstwowej może być trudniejsze ze względu na małą wytrzymałość porowatych materiałów murowych. Zamontowanie drzwi antywłamaniowych wymaga wzmocnienia fragmentów ościeży, co grozi powstaniem mostków termicznych.

Dwuwarstwowe łatwo uszkodzić
Styropian na elewacji można łatwo podziurawić, bo ma małą odporność punktową. Jednak nacisk na większą powierzchnię nie powoduje uszkodzeń elewacji.

Jednowarstwowe oddychają Istnieje obawa, że warstwa ocieplenia, a zwłaszcza styropian, hamuje przepływ powietrza przez ściany. W domu zaczyna panować nieprzyjazny mikroklimat – w ścianach gromadzi się wilgoć. Jednak w rzeczywistości wymianę powietrza w domu powinna zapewniać sprawnie działająca wentylacja. Gdy jej nie ma, nawet bardzo „oddychające” ściany nic nie pomogą.

Ciepły dom
W czasach, gdy za ogrzewanie płaci się coraz więcej, warto ograniczać ucieczkę ciepła z domu. Przez ściany ucieka go 20-30%, dlatego wiele uwagi poświęca się porównywaniu ich parametrów cieplnych.

Co izoluje - Jeśli ściany nie mają mieć dodatkowej izolacji – trzeba wybrać ściany jednowarstwowe. O ich izolacyjności termicznej decydują materiały, z których się je buduje. Najlepszą izolacyjność termiczną mają ściany z pustaków keramzytobetonowych z wkładką styropianową (U od 0,18 W/(m²·K)), na drugim miejscu plasują się ściany z bloczków z betonu komórkowego (U od 0,28 W/(m²·K)), najsłabiej wypadają pustaki z keramzytobetonu i ceramiki poryzowanej (U od 0,29 W/(m²·K)).
- W ścianach dwuwarstwowych największą rolę odgrywa izolacja termiczna. Najpopularniejsze materiały ociepleniowe stosowane na rynku – wełna i styropian – mają porównywalne właściwości cieplne.

Jaka grubość
- Ściany jednowarstwowe nie mogą być cieńsze niż 30 cm (beton komórkowy i keramzytobeton) i 38 cm (ceramika poryzowana). Jednak im grubsza ściana, tym lepsza ochrona cieplna – dlatego producenci oferują elementy grubości 40, 42, a nawet 50 cm. Wtedy ściany jednowarstwowe mogą konkurować z dwuwarstwowymi – osiągają U = 0,28 W/(m²·K). Im grubsza i masywniejsza ściana, tym lepiej akumuluje ciepło. Dzięki temu zimą dom trzyma ciepło, a latem się nie przegrzewa.
- W ścianach dwuwarstwowych z warstwą konstrukcyjną z pustaków ceramicznych lub z betonu komórkowego grubości 18-28,8 cm do uzyskania współczynnika przenikania ciepła 0,3 wystarczy warstwa ocieplenia 9-12 cm. Jednak 9-centymetrowe ocieplenie można ułożyć tylko wtedy, gdy do murowania ściany używa się zaprawy ciepłochronnej. Tradycyjna zaprawa wymaga zastosowania 12-centymetrowej izolacji. Jeśli współczynnik przenikania ciepła ma osiągnąć wartość 0,23-0,25, warstwa izolacji cieplnej powinna mieć grubość 13-15 cm.

Na jakiej zaprawie
- Stratom ciepła, zwłaszcza w ścianach jednowarstwowych, może zapobiec zastosowanie zaprawy ciepłochronnej. Spoiny mają grubość 10-15 mm – tak jak z tradycyjnej zaprawy. W ścianach z betonu komórkowego można wykorzystać bloczki o bardzo dokładnych wymiarach i do murowania użyć zaprawy klejowej. Cienkie 1-3-milimetrowe spoiny pozwalają na utrzymanie jednakowych parametrów na całej powierzchni muru – spoina nie stanowi mostka termicznego.
- Ściany dwuwarstwowe można murować na zaprawę tradycyjną – która nie ma właściwości ciepłochronnych. Mostki, które tworzą spoiny, i tak są osłonięte izolacją termiczną.

Uwaga na wykonanie- W ścianach jednowarstwowych nawet drobny błąd może poskutkować dużymi konsekwencjami. Szczególnej staranności wymaga wykonanie nadproży, wieńców, filarów międzyokiennych i słupków w ściance kolankowej. Każdy z tych elementów można wykonać ze zbrojonego betonu, lecz bezwzględnie trzeba go prawidłowo ocieplić.
- W ścianach dwuwarstwowych największe straty ciepła powstaną przez mostki termiczne w źle ułożonym ociepleniu.


Na styku ścian
Rodzaj ściany przesądza o wyborze i wykonaniu innych elementów konstrukcyjnych domu. Nie zawsze uda się wybrać najtańsze i najłatwiejsze rozwiązania.

Ściana fundamentowa - Ściana fundamentowa muru jednowarstwowego musi być szersza niż muru dwuwarstwowego, ponieważ powinna być oparciem dla szerszej warstwy konstrukcyjnej ściany domu.
Ściana fundamentowa może być grubsza od ściany jednowarstwowej nawet o 18 cm. Zatem ściana fundamentowa pod ścianę dwuwarstwową jest tańsza.

Wieniec stropowy
- Wykonanie wieńca na ścianie dwuwarstwowej jest łatwiejsze niż na ścianie jednowarstwowej. Zajmuje całą szerokość warstwy konstrukcyjnej, a jego ociepleniem jest ta sama warstwa izolacji, która ociepla ścianę. W ścianie jednowarstwowej wieniec wymaga ocieplenia – około 8 cm styropianu – żeby nie przemarzał.
Aby uniknąć problemów z tynkowaniem elewacji, od strony zewnętrznej wieniec wykańcza się płytką z tego samego materiału, z którego są murowane ściany. Dlatego wykonanie wieńca na ścianie jednowarstwowej jest droższe.

Nadproże
- W ścianie dwuwarstwowej jest zawsze dodatkowo ocieplone – podobnie jak wieniec. W ścianie jednowarstwowej, aby uniknąć mostka termicznego, wykorzystuje się belki lub kształtki systemowe. Choć ich wykonanie nie jest trudne, to jednak są droższe niż belki żelbetowe układane w ścianie dwuwarstwowej.

W zgodzie z wymaganiami

Są inne wymagania co do izolacyjności cieplnej ścian jednowarstwowych i dwuwarstwowych. Dla ścian murowanych, które nie będą ocieplane, wartość współczynnika U nie może być większa niż 0,5 W/(m²·K), dla ścian z ociepleniem – 0,3 W/(m²·K).
W praktyce dąży się jednak do osiągnięcia niższych wartości – w ścianach jednowarstwowych około 0,3, w dwuwarstwowych poniżej 0,25.

Cichy dom

Co prawda na izolacyjność akustyczną ściany zewnętrznej największy wpływ mają okna i połączenia ze ścianami wewnętrznymi, to jednak budowa ściany również decyduje o tym, czy dom będzie cichy.

Lekkie i masywne
- Znaczenie ma przede wszystkim masa ściany, a nie jej grubość – ważne jest to, ile waży jeden metr kwadratowy przegrody. Im cięższe są elementy, tym trudniej wprawić ścianę w drgania, dlatego ma ona wyższy wskaźnik izolacyjności akustycznej. Lekkie materiały drążone i porowate, z których są zbudowane ściany jednowarstwowe, zmniejszają masę ściany i tym samym jej izolacyjność akustyczną. Mimo że ściana jednowarstwowa jest grubsza niż warstwa konstrukcyjna ściany dwuwarstwowej, nie oznacza to, że jest od niej cięższa. Na przykład ściana grubości 36 cm z betonu komórkowego odmiany 400 waży tyle samo, co ściana grubości 24 odmiany 600.
- Na masę ściany składa się nie tylko mur, lecz także pozostałe warstwy. W ścianie dwuwarstwowej dochodzi jeszcze ocieplenie. Cięższa od styropianu wełna mineralna zwiększa masę ściany, dzięki czemu polepsza tłumienie dźwięków.
- Gruby tynk układany na ścianach jednowarstwowych jako materiał ciężki poprawia ich izolacyjność akustyczną o 2-3 dB. Tynki o strukturalnej powierzchni dodatkowo rozpraszają dźwięki.

Tłumiące i przepuszczające dźwięki
- Z materiałów do budowy ścian jednowarstwowych najlepszą izolacyjność akustyczną mają ceramika poryzowana i pustaki keramzytobetonowe – ich izolacyjność akustyczna dochodzi do 52 dB. Najsłabszą zaś ma beton komórkowy – 42-50 dB. Z materiałów na ściany dwuwarstwowe najlepiej pochłaniają dźwięk materiały ciężkie, na przykład silikaty.
- Ważna jest też struktura materiału, z którego zbudowano ścianę. W przypadku materiałów na ściany, które mają szczeliny i drążenia, ważny jest również układ i kształt szczelin, a także sposób ustawienia na ścianie. Jeśli szczeliny będą równolegle do linii ściany, będzie ona miała lepszą izolacyjność.
- Ściany zbudowane z kilku warstw mają lepszą izolacyjność akustyczną niż ściany jednowarstwowe, ponieważ fale dźwiękowe załamują się i rozpraszają, przechodząc przez warstwy wykonane z różnych materiałów. Jednak nie każdy materiał, który jest dobrym izolatorem termicznym, jest równocześnie dobrym izolatorem akustycznym. W ścianach dwuwarstwowych warstwy ocieplenia mogą stworzyć układ rezonansowy i pogorszyć izolacyjność akustyczną ściany. Może tak się stać, gdy ściany ocieplamy sztywnymi płytami styropianowymi lub płytami z wełny lamelowej.

Z mostkami akustycznymi i bez nich
- W ścianach jednowarstwowych zaprawę układa się zazwyczaj tylko w spoinach poziomych, pionowe połączenia na wpust i wypust nie wymagają wypełniania zaprawą. Łatwiej wtedy o nieszczelności zmniejszające izolacyjność akustyczną ściany. Szczególnie ważna jest wtedy staranność wykonania i wybranie materiałów o dokładnych wymiarach. Nawet niewielkie niedokładności lub uszkodzenia mogą być przyczyną powstania mostków akustycznych.
- Choć w ścianie dwuwarstwowej niedokładnie wykonana warstwa muru nie wpływa na jej izolacyjność termiczną – warstwa ocieplenia zrekompensuje bowiem mostki termiczne – to jednak pogorszy jej akustykę. Nawet najmniejsza szczelina tworzy pustkę powietrzną, a tym samym mostek akustyczny, a w efekcie może być źródłem rozchodzącego się hałasu. 


Uwaga na ryzykowne eksperymenty! 
- Układanie w ścianach jednowarstwowych pasów zaprawy tradycyjnej z przekładkami ze styropianu zamiast zaprawy ciepłochronnej – zmniejsza to nośność muru.
- Murowanie w temperaturze niższej niż 5°C –  zaprawa nie zwiąże elementów muru i nie będzie on miał założonej wytrzymałości.
- Unikanie wilgoci technologicznej, czyli nienawilżanie pustaków przed murowaniem –  suche pustaki zbyt szybko wchłaniają wodę z zaprawy, zanim uzyska ona odpowiednią wytrzymałość.
- Minimalizowanie odpadów, czyli wykorzystywanie pozostałości z docinanych elementów o wymiarach mniejszych niż 1/2 pustaka – nie można uzyskać odpowiedniego przewiązania elementów w kolejnych warstwach muru, a to osłabia wytrzymałość ściany.
- Rezygnowanie przy ładnej pogodzie z osłaniania szczytów murowanych ścian w czasie przerw w pracy – niespodziewany deszcz może zalać ścianę, dostając się w szczeliny pustaków.

Fachowa robota
Każda ściana – jedno- czy dwuwarstwowa – wymaga umiejętnego wykonania. Materiały, nawet te najlepszej jakości, nie zapewnią oczekiwanych parametrów, jeśli ścian nie wykona się zgodnie z zachowaniem reżimów technologicznych. Liczą się dokładność, staranność i precyzja na wszystkich etapach.

Technika murowania - Najwięcej umiejętności wymagają ściany jednowarstwowe murowane na cienkie spoiny. Tak muruje się z betonu komórkowego. Pierwszą warstwę układa się na warstwie zaprawy cementowej, aby wyrównać ewentualne nierówności. Między kolejnymi warstwami zaprawę układa się cienką warstwą, używając specjalnej kielni. Pionowych spoin zazwyczaj się nie wypełnia, bo elementy ścienne mają profilowane boki. Dlatego bardzo ważne jest zachowanie odpowiedniego przewiązania elementów – przesuwając je przynajmniej o 10 cm w kolejnych warstwach. Mała grubość spoin wymusza szlifowanie elementów w każdej warstwie.
- Dużo łatwiej muruje się na grube spoiny. Jednak nie mogą one mieć dowolnej grubości – zwłaszcza w ścianach jednowarstwowych. Nie zawsze wykorzystuje się bowiem spoiny ciepłochronne – w ścianach z ceramiki poryzowanej i keramzytobetonu można wykorzystać zaprawę tradycyjną. Zbyt gruba spoina tworzy mostek termiczny. W  ścianach dwuwarstwowych często nie przywiązuje się do tego aż tak dużej wagi – choć nie jest to bez znaczenia dla akustyki ścian.

Technika ocieplania
- W ścianach dwuwarstwowych wykonawcy powinni stosować rozwiązania systemowe i przestrzegać zaleceń producentów. Bardzo ważny jest prawidłowy dobór termoizolacji i jej zamocowanie. Dotyczy to przede wszystkim wełny mineralnej – w metodzie lekkiej mokrej trzeba stosować twarde płyty, aby elewacja była odporna na uszkodzenia mechaniczne.
- Trwałość i skuteczność ocieplenia zależy od warstwy, która je wykańcza. Jeśli ścianę dwuwarstwową ociepla się wełną, trzeba dobrać paroprzepuszczalny tynk (na przykład mineralny, krzemianowy), a pod oblicówką ułożyć wiatroizolację.

Kultura wykonawcza
- Wykonawcy muszą odpowiednio obchodzić się z materiałami budowlanymi. Nie wolno dopuścić do niszczenia tych składowanych na placu budowy.
Materiały ścienne trzeba chronić przed zamoknięciem i obtłuczeniem. Dotyczy to zwłaszcza materiałów na  ściany jednowarstwowe. Łatanie ubytków to dodatkowa praca i koszty – nie nadaje się do tego zaprawa murarska. Naprawiane miejsca mogą mieć słabszą wytrzymałość i gorszą izolacyjność.
- Zniszczeniu mogą też ulec materiały izolacyjne, którymi ocieplamy ściany dwuwarstwowe. Trzeba uważać na krawędzie płyt styropianowych, a wełnę chronić przed zawilgoceniem.


Dla ochrony i urody
Gotowa elewacja nie zdradza, z jakich ścian jest zbudowany dom. Jednak wykończenie bardzo często zależy od rodzaju ściany. 


Tynk
Tradycyjnym tynkiem cementowo-wapiennym wykańcza się ściany jednowarstwowe. Zaprawę układa się w trzech warstwach, po każdej zachowując przerwę technologiczną, aby związała się z podłożem i całkowicie wyschła. Wierzchnia warstwa może być gładka lub mieć wyraźną fakturę. Ściany narażone na kontakt z wodą lub wilgocią (ściany piwnic, fundamentowe, cokoły) oraz w miejscach narażonych na uszkodzenia mechaniczne najlepiej wykańczać tynkiem cementowym. Tynki tradycyjne brudzą się, a ich odnawianie jest kłopotliwe.


Tynk cienkowarstwowy to najpopularniejsze wykończenie ocieplenia na ścianie dwuwarstwowej. Nadaje się także do ułożenia na tradycyjny tynk cementowo-wapienny na ścianie jednowarstwowej. Dostępne są tynki mineralne, akrylowe, silikatowe i silikonowe. Na ścianie dwuwarstwowej tynk nakłada się jedną warstwą na płyty styropianu lub wełny mineralnej wykończone warstwą zbrojoną. Jest łatwiejszy do ułożenia i utrzymania w czystości – myje się go wodą pod ciśnieniem.

Bonie, czyli rowki profilowane w tynku, wykonuje się przeważnie na narożach budynku, cokołach, wokół okien i drzwi. Tradycyjne bonie robi się na ścianie otynkowanej tradycyjnym tynkiem, czyli jednowarstwowej. Kształtuje się je za pomocą szablonu, następnie tynkuje. Jeśli bonie mają być nieprofilowane, można je wykonać w łatwiejszy sposób – zamiast szablonu na prowadnicach użyć listew drewnianych, a pola między nimi wypełnić zaprawą.

Po stwardnieniu tynku listwy się usuwa. Na ścianie dwuwarstwowej wykończonej tynkiem cienkowarstwowym można wykonać imitacje boni. Do ściany przykleja się wówczas odpowiednio przycięte płyty styropianu o grubości co najmniej 2 cm, a następnie wykańcza jak pozostałe fragmenty ścian.

Oblicówka winylowa, czyli siding, wytrzymuje niekorzystne warunki atmosferyczne i nie wymaga odnawiania. Jest alternatywą dla tynków na ścianie jedno- i dwuwarstwowej. Panele montuje się na ruszcie, mocując je poziomo lub pionowo. Między listwami rusztu w ścianach dwuwarstwowych układa się ocieplenie – wełnę lub styropian. Paneli winylowych nie można mocować na sztywno, ponieważ znacznie się rozszerzają i kurczą pod wpływem zmian temperatury.

Tynk i płytki klinkierowe, silikatowe, kamienne czy żywiczne – to połączenie, które się sprawdza zarówno na ścianach jednowarstwowych, jak i dwuwarstwowych. Płytkami wykańcza się filarki międzyokienne, słupki, cokoły, przyklejając je do ściany w wyznaczonych miejscach. Bardzo ważne są miejsca połączeń. Jeśli okładzina jest wysunięta przed lico tynku, jej wystającą część trzeba zabezpieczyć obróbką blacharską z kapinosem, aby nie zawilgacała jej woda opadowa.

ynk z drewnem – takie połączenia wykorzystuje się tylko na ścianach dwuwarstwowych. Okładzina z desek może wystawać z lica ściany, być z nim zrównana lub zagłębiona w warstwie ocieplenia. Najłatwiej jest zrobić okładzinę z desek tak, aby całkowicie wystawała poza lico ściany. Deski o grubości co najmniej 19 mm montuje się na podwójnym ruszcie drewnianym, aby powstała pustka wentylacyjna. Nad okładziną trzeba zrobić okapnik, a najniższą deskę przyciąć pod kątem tak, aby stanowiła kapinos. 

Jaki dom, takie ścianyCzy w domu o skomplikowanej bryle ściany kosztują tyle samo, co w domu o prostej bryle? Która ściana będzie tańsza – jedno- czy dwuwarstwowa? Którą zbuduje się szybciej?

W projekcie zawsze znajduje się opis rozwiązań technologicznych. W projektach gotowych często do wyboru jest kilka wariantów rozwiązań materiałowych. Inwestor może zadecydować, czy chce budować dom z ceramiki, betonu komórkowego, a może z silikatów. Zazwyczaj wybór nie dotyczy liczby warstw w ścianie, gdyż to wiąże się z szerokością nie tylko ścian nadziemnych, lecz także z wymiarami ścian fundamentowych. Mimo to, kierując się własnymi preferencjami, inwestorzy zmieniają rodzaj ściany. Taka zamiana wymaga jednak przeprojektowania wielu elementów konstrukcyjnych domu.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty