Uwaga. Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl

Skalne pejzaże w ogrodzie


Kamień to fragment skały, część gór, które są opoką i czymś trwałym. Jest tajemniczy i przyciąga uwagę. Doskonale komponuje się z innymi materiałami używanymi do kształtowania przestrzeni wokół domu, ale przede wszystkim podkreśla piękno roślin. Kamienie w ogrodzie można wykorzystać w rozmaity sposób – pojęcie ogrodu skalnego nie wiąże się już nierozerwalnie z obsadzonym płożącymi roślinami kopcem ułożonym z kamieni polnych. Czasami wystarczy kilka skalnych odłamków albo nawet jeden kamień, żeby stworzyć wyrafinowaną kompozycję. Szukając rozmaitych rozwiązań, warto czerpać wzorce z natury.

Skalniak na stoku
Tworzy dominujący element ogrodu, dlatego jego kompozycja i wielkość powinny być starannie przemyślane i dopasowane do pozostałych elementów aranżacji działki. W ten sposób można zagospodarować nie tylko naturalny stok, ale też na przykład skarpę wokół tarasu. Budowę sztucznego wzniesienia, na którym powstanie ogród skalny, rozpoczynamy od wyznaczenia jego zarysu i zdjęcia w tym miejscu warstwy ziemi urodzajnej. Wzniesienie możemy uformować z gruzu, tłucznia kamiennego, żwiru i jałowej ziemi pozostałej z wykopów (tak zwanego podglebia). Jego zboczom nadajemy łagodny spadek, najlepiej nie większy niż 30°.
Na stoku (naturalnym lub uformowanym sztucznie) jako pierwsze u podstawyukładamy największe kamienie. Mogą one być lekko nachylone w kierunku skarpy. Żeby były stabilne i sprawiały wrażenie wrośniętych w miejsce, zagłębiamy je w podłożu, obsypujemy 15-20 centymetrową warstwą urodzajnej ziemi, w której będą rosły rośliny, i dokładnie polewamy wodą. Następnie rozmieszczamy mniejsze kamienie, uzupełniamy podłoże i ponownie podlewamy. Skalniak pozostawiamy na kilka tygodni, aby całość osiadła (jeżeli pojawiają się chwasty, trzeba je usuwać). Dopiero po upływie tego czasu można sadzić rośliny. Najlepiej robić to wiosną albo na przełomie sierpnia i września, zależnie od pory, w jakiej został zbudowany ogród skalny.

Kamienie i rośliny tworzą pełen harmonii zminiaturyzowany krajobraz. Zaletą tego ogrodu jest nie tylko uroda, ale też to, że jest łatwy w pielęgnacji.

Granie skalne i łany karmnika tworzą mini-pejzaż, któremu wystarczy skrawek gruntu.

Ogrodom skalnym bardzo często towarzyszy woda. Ten niewielki skalniak tworzy jednocześnie przełom rwącej rzeczki.

Ważna jest nie tylko forma, ale i barwa skał. Tu czerwono-rdzawe piaskowce podkreślają intensywną zieleń roślin.

Skały są bardzo dobrym tłem dla roślin. Stalowa barwa granitu świetnie podkreśla ich kształty i nasycone kolory.

Wystarczyły trzy bloki skalne o niezwykłej formie, żeby powstała pełna prostoty, lecz wyrafinowana kompozycja, która skupia uwagę i intryguje.

Żwirowa rzeka meandruje między roślinami i wypełnia rabatę. Taki żwirowo-kamienny pejzaż to pomysł na urządzenie niewielkiego ogrodu.

Skalniak w roli przesłony. Solidna kamienna formacja dzieli przestrzeń działki na kameralne wnętrza i daje podporę oplatającym je roślinom.

Rodzajem skalniaka jest suchy murek umacniający skarpę. Niski, obrośnięty roślinami tworzy bardzo malowniczy detal ogrodowy.

Kamienny ogród na zboczu wygląda tak, jakby był dziełem natury. Trochę dziki i nieokiełznany, został jednak starannie zaprojektowany.
Kamienne kompozycje
Zamiast tradycyjnego skalniaka można stworzyć kompozycję złożoną z kilku czy kilkunastu kamieni. Ponieważ nie zajmuje ona dużo miejsca, ale jednocześnie tworzy wyrazistą formę, może się stać najważniejszym elementem wystroju małego ogrodu czy patia. Najlepiej wyglądają kamienie duże, popękane, spatynowane, o nieregularnych kształtach, z naciekami i przebarwieniami. Można je uzupełnić mniejszymi, jednak pamiętajmy, że lepiej wygląda kilka kamieni dużych niż wiele mniejszych.

Rabaty z roślin i kamieni
Na płaskim terenie ciekawie prezentują się rabaty skalne, czyli kompozycje z głazów i różnej wielkości kamieni obsadzone roślinami. Przestrzeń między większymi elementami mogą wypełniać plamy grubo pokruszonych skał, żwiru lub grysu, które będą naśladować górskie piargi. Różniące się wielkością i fakturą kamienie oraz odłamki skalne doskonale podkreślają urodę roślin.

Ogrody żwirowe
Inspirowane są sztuką Wschodu. W ogrodach chińskich i japońskich skały i kamienie to element ceniony i chętnie wykorzystywany. Najbardziej znane – żwirowe, kształtowane zgodnie z filozofią zen – powstają wyłącznie ze żwiru i kamieni, które uosabiają góry i wodę w zminiaturyzowanym krajobrazie. W innych założeniach ogrodowych kamienie towarzyszą roślinom, często dyskretnie formowanym tak, aby przypominały kompozycje tworzone przez naturę.
Zainspirowani kulturą Wschodu sięgamy po te wzorce. W ogrodach pojawiają się rozwiązania minimalistyczne. Modne stały się ogrody żwirowe: kompozycje ze żwiru i wyrastających z niego roślin. To nie tylko wyrafinowane rozwiązanie estetyczne. Takie rabaty nie wymagają intensywnej pielęgnacji, bo chwasty są tłumione przez warstwę żwiru, a podłoże słabiej paruje, zatem potrzebuje mniej wody.


Suche murki
Efektownym skalniakiem jest suchy murek obsadzony roślinami. Możemy go zbudować z płaskich, podłużnych elementów o dwóch mniej więcej równoległych powierzchniach, na przykład z sortowanych kamieni łamanych, ciosów kamiennych lub łupków. Taki murek jest wykorzystywany do podparcia skarpy. Możemy też kilkoma mniejszymi murkami podzielić skarpę na tarasy.
Jeżeli wysokość murku nie przekracza 50 cm, nie potrzebuje fundamentu. Jego budowę rozpoczynamy od usunięcia około 15 cm urodzajnej ziemi i ułożenia największych kamieni. Kamienie układamy tak, aby pionowe szczeliny między kolejnymi warstwami nie wypadały jedna nad drugą. Co pewien odcinek wiążemy murek ze skarpą, kładąc jeden długi element w poprzek tak, aby zagłębiał się w skarpie. W dużych szczelinach między kamieniami po wypełnieniu ziemią możemy posadzić rośliny. Żeby murek był stabilny, powinien być lekko nachylony w kierunku skarpy. Murki wyższe niż 50 cm powinny być posadowione na fundamencie z ubitego grubego żwiru, tłucznia lub chudego betonu.

Gleba na skalniak
W ogrodach skalnych zakładanych na skarpach należy stworzyć warunki przypominające te panujące w rejonach górskich. Gleba powinna być przepuszczalna i niezbyt żyzna. Jeżeli sadzimy rośliny pochodzące z wysokich rejonów górskich (takie jak goryczki, lnica alpejska, pierwiosnek Tyszczak, szarotka), 50-70% podłoża powinny stanowić piasek i tłuczeń kamienny różnych frakcji, a resztę – żyzna ziemia. Jeśli sadzimy rośliny pochodzące z niższych rejonów, należy przygotować podłoże zasobne w próchnicę i składniki pokarmowe: dobrze, jeśli składa się w 70-80% z żyznej ziemi, a w pozostałych z piasku gruboziarnistego lub drobnego żwiru. Większość roślin przeznaczonych do ogrodu skalnego w naturalnych warunkach porasta wapienne zbocza. Dlatego preferują one podłoże o odczynie obojętnym lub zasadowym (pH 7-8). Do gleby dla takich roślin należy dodać zmielonego dolomitu lub kredy. Choć rośliny górskie zwykle dobrze znoszą palące słońce, często są wrażliwe na suszę (w górach opady deszczu są intensywniejsze niż na niżu). Dlatego konieczne jest ich regularne podlewanie w czasie suszy. Najlepiej rozproszonym strumieniem, częściej, ale mniejszymi dawkami wody. 


CZYM OBSADZIĆ ZBOCZE SKALNIAKA?
Dobrze oświetlone
Rośliny zadarniające: acena drobnolistna, dębik ośmiopłatkowy, gęsiówka kaukaska, floks (płomyk) szydlasty, karmnik ościsty, lnica alpejska, rogownica alpejska, macierzanki piaskowa i zwyczajna, rozchodniki, skalnice, smagliczka górska, tymianek właściwy, żagwin ogrodowy.
Rośliny rosnące w kępach lub pojedynczo: bodziszek czerwony, ciemiernik biały, czyściec wełnisty, dyptam jesionolistny, szarotka alpejska, juka, kocimiętka Faassena, krwawniki: pospolity i złocisty, lawenda wąskolistna, liliowce, lebiodka pospolita, lepnica alpejska i rozdęta, orlik pospolity, przywrotnik ostroklapowy, sasanki, szałwie, goryczki, żurawki, przetacznik kłosowy, zawciąg nadmorski.
Niskie krzewy i drzewa iglaste: jałowiec chiński Plumosa Aurea, jałowiec pospolity Arnold, Gold Cone i Sentinel, jałowiec nadbrzeżny, jałowiec płożący Andorra Compact, Blue Chip i Wiltonii, jałowiec rozesłany Nana, jałowiec łuskowaty Blue Star, mikrobiota syberyjska, modrzew japoński Blue Dwarf i Stiff Weeper, świerk pospolity Echinoformis, Little Gem i Nidiformis, świerk biały Alberta Globe i Conica, świerk czarny Nana, świerk kłujący Glauca Globosa, sosna gęstokwiatowa Umbrakulifera, sosna bośniacka Schmidtii, kosodrzewina, sosna czarna Brepo, sosna pospolita Watereri, żywotnik zachodni Danica, Hovei, Rheingold i Woodwardii.
Niskie krzewy liściaste: berberys Thunberga Atropurpurea Nana, Bagatelle i Kobold, pigwowiec pośredni Elly Mossel i Nicoline, irga pozioma, Dammera i drobnolistna Streib’s Findling, szczodrzeniec położony, wawrzynek główkowy, pięciornik krzewiasty, róża pomarszczona oraz odmiany Nazomi, Dagmar Hastrup i Dart’s Defender.

Ocienione
Rośliny zadarniające: acena drobnolistna, barwinek pospolity, bluszczyk kurdybanek Vriegata, dąbrówka rozłogowa, karmnik ościsty, kopytnik pospolity, lnica alpejska, poziomkówka indyjska, tiarella sercolistna, tojeść rozesłana.
Rośliny rosnące w kępach lub pojedynczo: bodziszek czerwony, ciemiernik biały, epimedium, liliowce, orlik pospolity, pierwiosnki, przywrotnik ostroklapowy, serduszka wspaniała, żurawki.
Niskie krzewy i drzewa iglaste: choina kanadyjska Jeddeloh’ i ‘Pendula’, mikrobiota syberyjska.
Niskie krzewy liściaste: pigwowiec pośredni Elly Mossel, Nicoline, irga pozioma, Dammera i drobnolistna Streib’s Findling, porzeczka alpejska Schmidt.

Wystawione na palące słońce
Rośliny zadarniające: macierzanki piaskowa i zwyczajna, rozchodniki, smagliczka górska, tymianek właściwy.
Rośliny rosnące w kępach lub pojedynczo: czyściec wełnisty, dyptam jesionolistny, juka, kocimiętka Faassena, krwawnik pospolity, lawenda wąskolistna, zawciąg nadmorski.
Niskie krzewy i drzewa iglaste: jałowiec chiński Plumosa aurea, jałowiec pospolity Arnold i Gold Cone, jałowiec nadbrzeżny, jałowiec płożący Andorra Compact, Blue Chip i Wiltonii, jałowiec rozesłany Nana, jałowiec łuskowaty Blue Star, kosodrzewina.
Niskie krzewy liściaste: szczodrzeniec położony, pięciornik krzewiasty, róża pomarszczona i odmiany Nazomi, Dagmar Hastrup, Dart’s Defender.

OGRÓD SKALNY POWINIEN NAŚLADOWAĆ NATURĘ, dlatego do jego wykonania najlepiej wybierać kamienie o podobnym pochodzeniu. Nagromadzenie zbyt dużej ilości skał różniących się barwą, fakturą i kształtem (na przykład obłe kamienie polodowcowe, czyli polne, i nieregularne, kanciaste odłamki skał z kamieniołomów) może sprawiać wrażenie chaosu.

DO TWORZENIA KOMPOZYCJI nadają się kamienie polodowcowe i fragmenty skał wydobywanych w kamieniołomach (piaskowce, wapienie i granity). Lepiej natomiast nie stosować kamieni rzecznych, które ze względu na bardzo regularny kształt trudno jest wkomponować w przestrzeń działki, poza tym ich pozyskiwanie z dna rzek jest nieekologiczne.

NAJKORZYSTNIEJSZE DLA WIĘKSZOŚCI ROŚLIN są wschodni i zachodni stok skalniaka. Także stok północny stwarza dobre warunki wzrostu dla wielu roślin. Najmniej przyjazny jest stok południowy, wystawiony na działanie palącego słońca, gdzie podłoże łatwo przesycha.
Mogą tam rosnąć wyłącznie rośliny bardzo odporne na suszę.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty