Tynk na ścianie jednowarstwowej.


Razem z bratem wybudowaliśmy bliźniak z betonu komórkowego. Wybraliśmy takie bloczki, że ściany nie wymagają ocieplenia. Nadproża i wieńce są wykonane z innego materiału – betonu ocieplonego styropianem. Brat na swojej części ułożył już tradycyjny tynk, ale niestety widać na nim pęknięcia. Moją część też zamierzałem wykończyć w taki sam sposób, ale teraz mam pewne obawy. Co zrobić, żeby tynk nie popękał? Może wzmocnić go siatką? A może są jakieś inne wytyczne wykonawcze?
Na połączeniu dwóch materiałów różniących się właściwościami fizycznymi, gęstością materiału czy nasiąkliwością mogą powstać dość duże naprężenia. Ich skutkiem są spękania tynku. Na takim połączeniu każde tynki są bardziej narażone na pękanie. Jednak podobne zjawisko ma miejsce, gdy powierzchnia ściany jest pokryta klasycznym tynkiem, który ma często 3-4-krotnie większą gęstość niż lekkie podłoże (na przykład z materiałów zawierających dodatki mineralne – perlit, pumeks, które zmniejszają ich gęstość). Lekkie podłoże jest bardziej porowate, tym samym bardziej nasiąkliwe. Różnice gęstości i niebezpieczeństwo szybkiego odciągania wody z tynku są dodatkowym potencjalnym źródłem powstawania rys. Dlatego na ścianach z takich materiałów zaleca się stosowanie lekkich tynków o obniżonej gęstości. Do tynkowania ścian z betonu komórkowego najlepiej wybrać gotową mieszankę. Jeśli tynk będzie przygotowywany w tradycyjny sposób na budowie, zaleca się użycie lekkich dodatków, na przykład perlitu (25% objętości), który poprawi właściwości mieszanki.

Z siatką czy bez?

Użycie siatki z włókna szklanego znakomicie redukuje możliwość powstawania rys i ogranicza wpływ czynników pogodowych na jakość wykonanego tynku. Siatka jest niezbędna w miejscach określanych jako krytyczne – na murze wykonanym z różnego typu materiałów, a także na połączeniach różnych materiałów – osłania się je pasami siatki, które powinny sięgać około 25 cm na zewnątrz linii połączenia. Zaleca się jednak ułożenie siatki na całej fasadzie. Konieczne jest także ułożenie pasów siatki w narożach otworów – powinny to być kwadraty o boku około 30 cm, ułożone pod kątem 45° do poziomu. Ich zadaniem jest wyłapanie naturalnych naprężeń powstających w narożach każdego otworu budynku. Zawsze należy stosować siatkę mającą odpowiednie dopuszczenia. Wewnątrz można wykorzystać siatkę o oczkach wielkości około 7 x 7 mm, na zewnątrz – 3 x 3 mm.
Siatka prawidłowo pracuje tylko wtedy, gdy jest naciągnięta i zatopiona w połowie grubości warstwy tynku. Nałożenie siatki bezpośrednio na goły mur i zasmarowanie jej zaprawą nie spowoduje poprawy mechanicznych właściwości tynku. Często wykonawcy wspomagają się przy naciąganiu siatki zwykłymi gwoździami, aby nie opadała w czasie montażu. Jednak wszelkie rdzewiejące elementy trzeba usunąć, w przeciwnym razie grozi to powstawaniem rdzawych wykwitów na tynku.

O czym pamiętać?
Tynki ułożone na murach z lekkich materiałów są bardziej narażone na wystąpienie wad nawierzchniowych niż te ułożone na murach z materiałów pełnych. Wymagają zatem większej uwagi i staranności wykonawców.
Krytycznym czynnikiem jest przestrzeganie warunków pogodowych podczas wykonywania tynków zewnętrznych. Nie dopuszcza się tynkowania w temperaturze niższej niż +5°C i wyższej niż +25°C, jak również podczas wietrznej pogody. Najlepiej prace tynkarskie prowadzić wiosną lub jesienią, gdy występuje względnie stała, umiarkowana temperatura. Jeśli prace są wykonywane w dni upalne i temperatura przekracza dopuszczalną, można je prowadzić tylko przez kilka godzin dziennie. Prace rozpoczyna się o godzinie 5 rano i prowadzi mniej więcej cztery godziny – do 9. Można je wznowić, gdy temperatura zacznie spadać, czyli około godziny 16, i prowadzić do zmierzchu. Podczas przerwy brygada może się zająć wykonywaniem prac wewnątrz budynku. Jeżeli tynkowanie musi być prowadzone mimo podwyższonej temperatury, to wskazane jest takie prowadzenie robót, aby pracować na zacienionych ścianach i przesuwać się razem z cieniem. W ten sposób przez najdłuższy okres uda się utrzymać na fasadzie niższą temperaturę. Zwłaszcza w czasie wietrznej pogody elewację należy osłonić plandekami lub przysłonić zadaszeniem, najlepiej mocując je do rusztowania, z którego prowadzi się prace.
Osłony warto montować także w czasie dłuższych przestojów technologicznych, na przykład przed weekendem.
Tynki zewnętrzne powinny być wykonywane zawsze po tynkach wewnętrznych. W przeciwnym razie zachodzi niebezpieczeństwo powstania przebarwień i rys. W takim przypadku tynki wewnętrzne dłużej schną.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty