Układanie wykładziny


Układanie wykładziny to czynność na tyle prosta, że można się do niej zabrać samodzielnie. Coraz częściej jednak z braku czasu musimy prosić o pomoc profesjonalistów. Wtedy znajdźmy kilka chwil, by sprawdzić postęp prac.

Wykładziny sprzedawane są na metry. W sklepie potrzebną nam liczbę metrów sprzedawca odkraja z wielkiej beli i ponownie roluje. W domu lub w mieszkaniu, po rozwinięciu, wykładzinę mocuje się do odpowiednio przygotowanego podłoża klejem lub taśmą dwustronnie przylepną. Prace kończy montaż listew przyściennych i progowych. Układanie wykładziny rozpoczynamy dopiero wówczas, gdy zakończone są inne prace wykończeniowe w domu. Sprawdzona musi być też szczelność instalacji grzewczej. W pomieszczeniach powinna panować temperatura nie mniejsza niż 5°C. Na miejsce robót powinniśmy przybyć przynajmniej trzykrotnie. Najpierw wtedy, gdy będzie przygotowywane podłoże, później w trakcie układania wykładziny i – po raz ostatni – gdy prace będą się miały ku końcowi. Najlepiej jednak, gdy poświęcimy więcej czasu i dopilnujemy robotników, nie dezorganizując przy tym ich pracy. Przedmiar na dobry początek
Wybór i zakup wykładziny to zadanie dla nas, inwestorów. Zanim wybierzemy się do sklepu, zmierzmy dokładnie pomieszczenia, by wiedzieć, ile jej będzie potrzeba. Musimy zmierzyć długość każdej ściany w pomieszczeniu, a także głębokość wszystkich wnęk lub otworów drzwiowych. Wymiary te sumujemy następnie z długością lub szerokością pomieszczenia. Do wyliczonej powierzchni zawsze trzeba dodać 1-2 m² zapasu, gdyż podczas przycinania pewna część wykładziny pójdzie na straty. Będąc w sklepie, trzeba sprawdzić, w pasach o jakiej szerokości jest sprzedawana wybrana wykładzina. Najczęściej będą one miały 2, 3 lub 4 m. Warto zdecydować się na taką szerokość, aby w jednym pomieszczeniu nie trzeba było łączyć dwóch arkuszy wykładziny lub żeby tych połączeń było jak najmniej.


Autor: KALBAR

Oko w oko z podłożem
Zanim robotnicy zabiorą się do rozwijania bel wykładziny, koniecznie musimy dokładnie przyjrzeć się podłożu, na którym będzie układana. Powinny nas zaniepokoić wszelkie jego ubytki, zabrudzenia, spękania i nierówności. Podłoże musi być równe, czyste i suche. Wykładziny można układać na wylewce podłogowej, starej wykładzinie elastycznej, równym i stabilnym parkiecie lub innej posadzce drewnianej, na posadzce z płytek z PCW lub na równej posadzce ceramicznej. Jeżeli stara posadzka nie jest wystarczająco równa, zlećmy jej usunięcie i wyrównanie podłoża masą samopoziomującą. Można ewentualnie wyrównać ją płytami pilśniowymi lub dyktą, ale nie zawsze daje to spodziewany rezultat. Poza tym podnosi się wówczas poziom posadzki i trzeba skracać drzwi. Zniszczone podłoże betonowe łatwiej jest naprawić. Miejscowe nierówności i ubytki wystarczy zaszpachlować zaprawą renowacyjną, a całą podłogę wyrównać masą samopoziomującą. W podobny sposób można wyrównać podłoże z płytek ceramicznych. Zniszczoną wykładzinę elastyczną trzeba bezwzględnie zerwać. Gdy podłoże będzie należycie sprawdzone i przygotowane, robotnicy mogą rozpocząć układanie.

Dobrze ułożona wykładzina jest na całej powierzchni gładka i równa. Styki poszczególnych jej kawałków nie powinny się rzucać w oczy.
Autor: ARMSTRONG

Z chirurgiczną dokładnością
Arkusze wykładziny wymagają precyzyjnego docięcia i dopasowania do kształtów pomieszczeń. Podczas cięcia pamiętajmy o pozostawieniu dookoła nich 5-10 cm zapasu. Dociętą wykładzinę fachowcy powinni najpierw ułożyć na sucho. W progach drzwi wykładzina musi zostać tak docięta, by jej krawędzie pasowały do kształtu ościeżnic. Linię połączenia dwóch arkuszy wykładziny robotnik ma tak zaplanować, by przebiegała w miejscu jak najmniej rzucającym się w oczy – najlepiej prostopadle do źródła światła. Dwa arkusze układa się w ten sposób, że brzeg jednego zachodzi na brzeg drugiego, tworząc zakład szerokości 5-8 cm. Oba przycina się ostrym nożykiem prowadzonym wzdłuż metalowej linii. Mocowanie wykładzin dywanowych
Są dwa sposoby mocowania wykładzin dywanowych:
-za pomocą taśmy – przyklejanie wykładziny taśmą dwustronnie przylepną to tani i bardzo szybki sposób­ montażu. Sprawdza się jednak wyłącznie w niedużych pomieszczeniach – takich, których powierzchnia nie przekracza 20-30 m², lub w takich, gdzie do przykrycia powierzchni wystarczy jeden kawałek wykładziny. Przede wszystkim trzeba zwinąć docięte arkusze wykładziny. Pasy taśmy obustronnie klejącej przylepia się do podłogi. Muszą przebiegać wzdłuż ścian, tuż przy nich, i równomiernie przez środek podłogi. Taśmy nie może też zabraknąć w progach. Następnie wykonawcy powinni powtórnie wnieść arkusze, rozwinąć je, wyrównać położenie i delikatnie zwinąć do połowy. Z odsłoniętych taśm zrywa się wtedy papier zabezpieczający. Gdy taśmy są już przygotowane, można rozwinąć wykładzinę i wygładzić ją rękoma. Czynność tę powtarza się w identyczny sposób na drugiej połowie podłogi;
-na klej – taki sposób montażu zapewnia wykładzinie większą stabilność, zwłaszcza w dużych pomieszczeniach. Unika się także marszczenia jej powierzchni. Jest to solidniejsza metoda niż przyklejanie wykładziny taśmą, jednak powoduje więcej kłopotu, gdy chcemy ją zerwać i nie uszkodzić. Klejenie odbywa się w podobny sposób jak mocowanie wykładziny na taśmach obustronnie przylepnych. Arkusze zwija się do połowy i odkrytą powierzchnię podłoża smaruje równomiernie klejem. Wykonawcy używają do jego rozprowadzania plastikowej packi zębatej.
Przypilnujmy, by nie układali wykładziny na kleju, który jeszcze nie osiągnął odpowiedniej lepkości. Schnie on wstępnie przez mniej więcej 10 min. Po tym czasie jego kolor zmienia się z białego na lekko żółtawy. Po dotknięciu nie powinien się przyczepiać do palców. Dopiero wówczas robotnicy mogą stopniowo przyklejać wykładzinę do podłogi, starannie ją dociskając. Pomocny w tym będzie wałek. Identycznie postępuje się z drugą połową arkusza.
Mocowanie wykładzin elastycznychWykładziny takie całą powierzchnią przykleja się do podłoża. Obowiązujące tu zasady są podobne jak w przypadku wykładzin dywanowych. Gdy wykładzina ma być wywinięta na ścianę, by utworzyć na niej 10-centymetrowy cokół, trzeba ją delikatnie ogrzać opalarką i docisnąć wałkiem do ściany. Po takim uformowaniu mocuje się ją klejem kontaktowym. W narożnikach zewnętrznych trzeba będzie wsztukować trójkątne kliny (trójkąt równoboczny), które dobra ekipa wycina za pomocą specjalnego szablonu. W narożnikach wewnętrznych nie trzeba robić klinów. Przyklejoną wykładzinę elastyczną należy wygładzić wałkiem, aby zlikwidować znajdujące się pod nią pęcherzyki powietrza. W łazienkach i innych pomieszczeniach, w których podłoga może być intensywnie zmaczana, połączenia między arkuszami wykładziny wymagają uszczelnienia. Fachowcy nazywają to spawaniem. W domach jednorodzinnych spawanie zazwyczaj przeprowadza się na zimno. Szczelinę okleja się taśmą samoprzylepną, a następnie poszerza się i pogłębia ręczną frezarką. Wypełnia się ją specjalnym środkiem sprzedawanym przez producenta wykładziny. Jest on pakowany w tuby zakończone wąską igłą. Gdy szczelina będzie wypełniona, robotnicy usuwają nadmiar uszczelniacza nożem w kształcie sierpa. Do spawania na gorąco potrzebna jest specjalna elektryczna spawarka. Wypełnia ona wyfrezowaną szczelinę elastycznym sznurem termicznym. Są i takie wykładziny, które nie powinny być spawane. Trzeba więc to sprawdzić podczas kupowania.
Uwaga! Spawanie arkuszy najlepiej przeprowadzać po 24-48 godzinach od ułożenia wc wykładziny.
Nisko wokół ścian
Niezbędnym uzupełnieniem wykładziny są listwy i profile. Maskuje się nimi miejsce styku wykładziny ze ścianami oraz połączenie dwóch jej pasów w progu drzwi. Zabezpiecza się też krawędzie stopni, by wykładzina na schodach nie niszczyła się od częstego wchodzenia i schodzenia. Listwy przyścienne najwygodniej przymocować klejem montażowym. Wykonawcy powinni nałożyć go punktowo, co kilkanaście centymetrów, a dociętą na wymiar listwę przyłożyć do ściany i po kilku sekundach odchylić. Powinna pozostać przytrzymana w takiej pozycji przez kilka minut, by klej trochę wysechł. Dopiero po tym czasie przykłada się ją ponownie i mocno dociska. Wokół ścian można zamontować również tak zwane listwy dywanowe. Mają one przygotowane miejsce na wklejenie wąskiego paska wykładziny. Listwy takie mocuje się wkrętami. Najpierw przykłada się je dokładnie do ścian i co 50 cm wierci otwory. W otworach zostają później umieszczone plastikowe kołki. Fachowcy ponownie przykładają listwy i przykręcają je. W narożnikach ścian listwy scala się specjalnymi złączkami. Z resztek wykładziny za pomocą noża z regulowaną szerokością cięcia wykrawa się pasy o identycznej szerokości pasującej do listwy. Po odlepieniu taśmy ochronnej do listwy przykleja się paski wykładziny.

Kleje i taśmy
Przed zakupem kleju trzeba wiedzieć, jaką dokładnie wykładzinę będziemy układać i jakie ma ona podłoże. Inny klej potrzebny będzie do wykładzin z PCW, inny do linoleum i inny do wykładzin dywanowych. Do klejenia wykładziny na podłożu filcowym trzeba będzie użyć kleju, który jest specjalnie do tego przeznaczony. W sprzedaży są również kleje uniwersalne. Wybór taśm jest znacznie łatwiejszy, są bowiem tylko dwa ich rodzaje: dwustronnie klejące i taśmy samoprzylepne z rzepem. Te drugie są przeznaczone do wykładzin o podłożu filcowym lub z włókniny.

Dywanowe i elastyczne
Wykładziny dywanowe wytwarzane z włókien układa się w pokojach i korytarzach. Najpopularniejsze z nich to wykładziny:
-wełniane – naturalne, o miękkim runie. Trudno zapalne i odporne na chemikalia. Dobrze tłumią hałas, są dość wytrzymałe na ścieranie i odkształcenia. Pochłaniają nadmiar wilgoci i oddają go, gdy robi się sucho. Wykładziny te mogą się jednak mechacić i łatwo się plamią. Są dosyć trudne do utrzymania w czystości. Wełna może też wywoływać uczulenia;
-poliamidowe – odporne na odkształcenia. Bardzo wytrzymałe na ścieranie i trudno zapalne. Dość sprężyste;
-poliestrowe – ich runo jest sprężyste. Są średnio odporne na odkształcenia i ścieranie oraz trudno zapalne;
-polipropylenowe – najbardziej odporne na ścieranie. Niestraszne są im również chemikalia. Nie wchłaniają wody, co sprawia,
że wygodnie się je czyści. Nie są jednak odporne na odkształcenia. Ich włókno jest sztywne;
-akrylowe – miękkie, sprężyste i elastyczne. Niezbyt odporne na odkształcenia i ścieranie. Nie elektryzują się. Są trudno zapalne i samogasnące. Wykładziny elastyczne, przeważnie o gładkiej powierzchni, są przeznaczone do miejsc intensywnie użytkowanych, a więc do korytarzy, klatek schodowych i kuchni. Łatwiej utrzymać je w czystości. Odznaczają się zazwyczaj dobrą odpornością na wodę. W sprzedaży znajdziemy elastyczne wykładziny:
-jednowarstwowe z PCW (homogeniczne) – ich powierzchnia może mieć
wytłoczoną fakturę antypoślizgową. Cechuje je duża odporność na ścieranie i rozerwanie. Brak warstwy podkładowej sprawia, że tworzą twardą posadzkę. Nie tłumią też dźwięku upadających przedmiotów. Są podatne na działanie rozpuszczalników;
-wielowarstwowe z PCW – zbudowane są z czterech warstw: podkładowej, nośnej, dekoracyjnej i nawierzchniowej. Są odporne na rozerwanie. Jeśli mają podkład elastyczny i chłonny – nie odgniatają się od ciężkich przedmiotów, za to podkład ten może nasiąkać wodą. Jeśli zaś podkład jest spoisty i twardy
– zapewnia wodoszczelność, ale na wykładzinie mogą pozostawać ślady wgnieceń;
-kauczukowe – mogą być jedno- lub dwuwarstwowe o powierzchni tłoczonej bądź karbowanej. Są odporne na ścieranie, antypośliz­gowe i trudno zapalne. Nie uszkodzi ich żar z papierosa ani chemikalia. Nie są podatne na zarysowania, nakłucia i nacięcia. Nie wchłaniają tłuszczów i nie nasiąkają wodą. Mogą wydzielać nieprzyjemny zapach;
-linoleum – jest wytwarzane z substancji organicznych. Jego powierzchnia jest zazwyczaj pokryta materiałem utwardzającym, który zabezpiecza przed uszkodzeniem. Warstwa spodnia jest z tkaniny jutowej. W wyniku ścierania nie zmienia barwy, nie widać też na nim drobnych zarysowań. Nie elektryzuje się. Jest odporne na działanie olejów i tłuszczów. Linoleum to materiał niezawierający szkodliwych substancji, który prawie w stu procentach ulega biodegradacji. Krótko po ułożeniu wydziela nieprzyjemny zapach.

Najczęściej popełniane błędy
-Zginanie rulonów wykładziny na czas składowania. Mogą później pozostać na niej ślady widoczne po rozłożeniu.
-Przyklejanie wykładziny od razu po przywiezieniu. Rulony powinny poleżeć kilka godzin, a najlepiej jeden dzień, w pomieszczeniach, w których będą układane. Układanie wykładziny na nierównym podłożu. Wszystkie mankamenty powierzchni zostaną odwzorowane na wykładzinie.
-Układanie wykładziny na sucho, bez użycia taśm ani kleju.
-Mocowanie wykładziny na schodach za pomocą taśmy dwustronnie przylepnej. Nawet jeśli ułożono ją tą metodą we wszystkich pomieszczeniach, to do stopni powinna być przymocowana klejem.
-Łączenie w jednym pomieszczeniu wykładzin z dwóch różnych bel.



Miejsce połączenia dwóch arkuszy wykładziny dywanowej warto rozczesać, aby było mniej widoczne.
Autor: Jan Wajszczuk
Do mocowania wykładziny dywanowej potrzebne będzie tyle metrów taśmy, ile metrów kwadratowych ma pomieszczenie.
Autor: Piotr Mastalerz
Wykładziny na podłodze ogrzewanej zawsze muszą być przyklejane na całej swojej powierzchni.
Autor: Piotr Mastalerz




Pod wykładziną można ukryć stary, zniszczony parkiet lub brzydkie płytki z PCW.
Autor: Piotr Mastalerz
Aby styk między arkuszami był równy, docina się je po nałożeniu jednego na drugi.
Autor: Piotr Mastalerz

Autor: Piotr Mastalerz




Starą farbę lub zaschnięty klej trzeba usunąć z podłoża, używając do tego ręcznego lub elektrycznego skrobaka.
Autor: OLFA
Przy układaniu wykładzin wzorzystych trzeba zwracać szczególną uwagę, żeby została zachowana ciągłość ornamentu.
Autor: Jan Wajszczuk
Gdy wykładzina zostanie przymocowana, odcina się jej nadmiar wokół ścian.
Autor: Jan Wajszczuk




Wykładzinę elastyczną docina się przed przyklejeniem.
Autor: Jan Wajszczuk
Do cięcia przyda się metalowa łata lub długi profil stalowy.
Autor: Jan Wajszczuk
Do rozprowadzania kleju używa się pacy ząbkowanej. Jej rozmiar należy dostosować do rodzaju kleju.
Autor: Jan Wajszczuk



Gdy wykładzina elastyczna zostanie zachlapana klejem, trzeba go jak najszybciej usunąć wilgotną ścierką.
Autor: Jan Wajszczuk
Do wykładzin dywanowych można użyć listew przyściennych, do których przykleja się pas wykładziny.
Autor: Piotr Mastalerz


W domach jednorodzinnych i mieszkaniach styk wykładziny ze ścianami wykańcza się listwami z tworzywa sztucznego. Można je przyklejać lub przykręcać do ścian.
Autor: Piotr Mastalerz
Podobne posty