W poszukiwaniu ciepłej przestrzeni. Stan surowy pod lupą


Wertowanie ofert po ponad pół roku zaprowadziło ich do podwarszawskiego Duchnowa. Zauroczyło ich miejsce, okazała działka, staw i dom do wykończenia. Po pierwszych uniesieniach przyszedł jednak czas na realizm. Właściciele zaczęli się zastanawiać, jakie zabiegi modernizacyjne są konieczne, aby żyło im się wygodnie i... tanio.

Pomysł zamiany miesz­kania na dom zrodził się nagle. Po prostu któregoś dnia uświadomili sobie, że w dwupokojowym, 50-metrowym mieszkaniu brakuje im przestrzeni do życia. Wprawdzie lokum na warszawskim osiedlu gwarantowało państwu Kasprzakom w miarę szybki dojazd do pracy, ale brak trzeciego pokoju czy piwnicy coraz bardziej im doskwierał. Zwłaszcza dlatego, że część mieszkania zajmowało biuro pana Rado­sława, a poza tym regularnie, wraz z małżeńskim stażem, przybywało im rzeczy. Poszukiwania domu trwały siedem miesięcy. W tym czasie państwo Kasprzakowie przeszli długą drogę – od pomysłu na kupowanie działki i budowę domu, później – do­mu w trakcie budowy, do wybrania bu­dynku w stanie surowym zamk­niętym.


Dom państwa Kasprzaków – lewa część bliźniaka, która została wybudowana w 2006 roku w technologii tradycyjnej. Ściany nośne wykonano z pustaków z ceramiki poryzowanej o grubości 30 cm zaizolowanych 10 cm styropianu.
Autor: KALBAR
Widok od strony ogrodu, który będzie miał ponad 3000 m2 .
Autor: KALBAR

Droga do domuOd budowy domu odwiodły ich ceny działek w Warszawie i okolicach oraz trudności ze znalezieniem fachowców. Już samo nadzorowanie budowy wydawało im się wyzwaniem, a robienie tego wtedy, gdy brakuje materiału na ściany lub dachówki, uznali za karkołomne. Postanowili mierzyć zamiary na siły, co w tym wypadku przełożyło się na poszukiwanie domu już zamieszkanego lub takiego, który wymaga jedynie prac wykończeniowych we wnętrzu. Na internetową ofertę domu w Du­ch­nowie pani Agnieszka trafiła na sa­mym początku swoich poszukiwań. Odrzucili ją jednak. Powód wielu osobom może się wydać absurdalny – okna w duchnowskim domu miały szprosy. Sytuacja na rynku nieruchomości nie wydawała się im wtedy aż tak trudna, by myśleć o ewentualnej wymianie okien. Zaczęli oglądać domy – najpierw w Internecie, później w rzeczywistości. To, co się im podobało, było za daleko. Nie wyobrażali sobie życia 5 km od szosy asfaltowej. Musieli mieć choć namiastkę cywilizacji – bez konieczności odśnieżania kilometrowego dojazdu, z możliwością szybkiego znalezienia się w aptece czy u lekarza. Kilka ofert odrzucili z powodu niedostatecznej, a przecież tak ważnej dla nich przestrzeni. Nie chcieli mieszkać w domu z widokiem na bezokienny szary mur sąsiedniego budynku oddalony od tarasu zaledwie o kilka metrów. Po kilku miesiącach poszukiwań pomyśleli, że może korzystnie będzie kupić dom w trakcie budowy, wznoszony przez dewelopera. – Pojechaliśmy nawet na budowę - wspomina pani Agnieszka. – Kiedy zobaczyłam, w jaki sposób wznoszone są ściany, zrezygnowaliśmy. Mijały miesiące, ceny nieruchomości – niekiedy nawet z dnia na dzień – rosły, a oni nie mogli trafić na dom dla siebie. Po siedmiu miesiącach poszukiwań w Internecie pojawiły się nowe zdjęcia domów budowanych w Duchnowie. Tym razem ich okna nie miały szprosów. I tak poszukiwania państwa Kasprzaków zatoczyły koło...

Nie tylko dach nad głową

Do podjęcia decyzji o kupnie wystarczyła jedna wizyta i oględziny domu w stanie surowym zamkniętym. Dziś - już właściciele domu - przyznają, że były bardzo pobieżne. Protokół odbioru otrzymali dopiero po podpisaniu aktu notarialnego. Wtedy okazało się, że izolacja dachu i ścian fundamentowych ma mniejszą grubość, niż przewidywał projekt. Niestety, kolejne wizyty w domu odsłaniały coraz więcej niedociągnięć. Wybrany dom został wzniesiony przez niesolidnych wykonawców, którzy nie tylko popełnili dużo błędów budowlanych, ale także po prostu zaniechali wielu robót. Największym błędem było niewykonanie przewodów wentylacji naturalnej lub ich zaślepienie. Choć w projekcie dom ma trzy kominy, wykonawca wybudował tylko dwa. W rezultacie w kuchni oraz WC na parterze nie ma przewodów wywiewnych wentylacji naturalnej. Natomiast kratki wywiewne w salonie, w którym ma być kominek, garażu i łazience na poddaszu zostały po prostu zamurowane. Dopiero wizyta naszego eksperta uświadomiła gospodarzom, jak duży zakres prac modernizacyjnych trzeba jeszcze wykonać. Nie tylko po to, by mniej płacić za ogrzewanie, ale także po to, by mieć właściwy dopływ powietrza do pomieszczeń. - Przyznaję, nie spodziewałem się, że konieczny będzie tak duży zakres prac naprawczych - mówi pan Radosław. Ekonomia jest nieubłagana. - W tym roku zrobimy to, co niezbędne.

Ile trzeba wydaćNa podstawie projektu domu i zastosowanych w nim rozwiązań konstrukcyjnych (przyjęto, że w budynku jest sprawna wentylacja naturalna) zespół z NAPE obliczył sezonowe zapotrzebowanie na ciepło do ogrzewania budynku bez uwzględnienia sprawności systemu grzewczego – Qh=20 753 kWh/rok – oraz wskaźnik zapotrzebowania odniesiony do powierzchni ogrzewanej – EA=131 kWh/(m²·rok).
Uwaga! Powierzchnia użytkowa budynku to 180,65 m², ogrzewana (bez garażu) 158,82 m². Powierzchnię tę wyznaczono na podstawie normy: PN-70/B-02365 „Powierzchnia budynków. Podział, określenia i zasady po­miaru”. Zgod­nie z nią obmiar wykonuje się w sta­nie surowym bez uwzględnienia grubości tynków. Powierzchnię po­mieszczenia ze skośnym sufitem – o wysokości powyżej 2,20 m – liczy się w 100%, o wysokości od 1,40 do 2,20 m liczy się w 50%, poniżej 1,40 m nie wlicza się do powierzchni pomieszczenia. Uzyskane na podstawie normy PN-70/B-02365 powierzchnie są większe niż liczone zgodnie z normą PN-ISO 9836-1997. Różnica ta może mieć wpływ na wielkość współczynnika zapotrzebowania na ciepło EA, który jest odnoszony do powierzchni ogrzewanej. W kon­sekwencji ten sam dom, w zależności od przyjętej normy, może mieć dwie różne wartości EA, z których mniejsza będzie ta odniesiona do wybranej przez zespół z NAPE normy PN-70/B-02365.

Na podstawie wyznaczonego zapotrzebowania na ciepło możliwe było oszacowanie rocznych kosztów ogrzewania domu. Gospodarze planują zastosowanie w domu gazowego kotła kondensacyjnego o średnio­rocznej sprawności wynoszącej 100%. Sprawność całkowita systemu grzewczego po uwzględnieniu sprawności kotła, przesyłania ciepła, regulacji, wykorzystania ciepła oraz przerw w ogrzewaniu w okresie doby wynosi 89%. Przy założeniu, że cena gazu to 1,4 zł/m³, roczne koszty ogrzewania budynku wyniosą około 3350 zł. Oczywiście mogą być one mniejsze. Budynki mieszkalne wznoszone zgodnie z obowiązującymi przepisami powinny się charakteryzować współczynnikiem EA≤120 kWh/(m²·rok).
Dom państwa Kasprzaków nieco przekracza tę granicę. Dzięki wprowadzeniu zmian w konstrukcji budynku i usprawnień w systemie wentylacji i grzewczym koszty ogrzewania można będzie zmniejszyć o ponad 40%. Mimo koniecznych, nieprzewidzianych wcześniej przez gospodarzy nakładów nie żałują oni swojej decyzji. Dlaczego? Cena domu była niewysoka. Dużym atutem jest również rozkład pomieszczeń. Dom ma 180,65 m² powierzchni użytkowej. Na parterze jest przedpokój, kuchnia połączona z dużym 40-metrowym salonem, WC i kotłownia. Na półpiętrze znajduje się duży, blisko 20-metrowy pokój, w którym będzie gabinet, a na poddaszu trzy sypialnie i łazienka. Wprawdzie w domu nie ma piwnicy, której tak brakowało gospodarzom, ale jest garaż. Poza tym lokalizacja jest bardzo atrakcyjna – przecież nie każdy będzie miał szczęście oglądać z tarasu bocianie polowania na pasikoniki i żaby.

Którędy ucieka ciepło?- przez wentylację 24,9% (strata 834,15 zł/rok*)
- przez ściany zewnętrzne 20,6% (strata 690 zł/rok*)
- przez okna 15,8% (strata 529,3 zł/rok*)
- przez posadzkę na gruncie 10,5% (strata 351,75 zł/rok*)
- przez dach 9,9% (strata 331,65 zł/rok*)
- przez przegrody wewnętrzne 8,7% (strata 291,45 zł/rok*)
- przez strop nad nieogrzewanym poddaszem 4,7% (strata 157,45 zł/rok*)
- przez mostki cieplne 2,5% (strata 83,75 zł/rok*)
- przez drzwi zewnętrzne 2,4% (strata 80,4 zł/rok*)
*przy założeniu, że roczne koszty ogrzewania budynku wynoszą 3350 zł.

Opinia eksperta - Szymon Firlag (specjalista w zakresie budownictwa pasywnego i energooszczędnego, prowadzi zajęcia na Politechnice Warszawskiej, jest związany z Instytutem Budynków Pasywnych przy Narodowej Agencji Poszanowania Energii).

Modernizując dom państwa Kasprzaków, należy przede wszystkim wykonać system wentylacji. Brak przewodów wentylacji naturalnej oraz zamurowanie otworów wywiewnych powoduje, że dom nie powinien być przeznaczony na pobyt ludzi. Odtworzenie systemu wentylacji może być połączone ze zmianami ograniczającymi straty ciepła na podgrzanie powietrza wentylacyjnego. Zmniejszenie kosztów ogrzewania przyniesie również docieplenie dachu, stropu nad ogrzewanym poddaszem, przegród wewnętrznych oraz ścian fundamentowych. Z uwagi na zaawansowanie prac budowlanych nie ma możliwości docieplenia ścian zewnętrznych i posadzki na gruncie. Pewną reduk­cję kosztów może przynieść zmniejszenie mostków cieplnych i wymiana drzwi zewnętrznych. Kolejne usprawnienia powinny dotyczyć systemu grzewczego i przygotowania c.w.u. Przyjęte rozwiązania muszą zapewniać jak najwyższą sprawność obu instalacji i gwarantować wysoki komfort użytkowania budynku.

Modernizacja systemu wentylacji. W projekcie przewidziano wentylację naturalną. Świeże powietrze miało się dostawać do budynku przez nieszczelności okien. Następnie przepływać przez strefę pośrednią do pomieszczeń, w których znajdują się kratki wywiewne. Przewidziano je w kuchni, WC i łazience, gdzie panuje duża wilgotność, oraz w salonie – z uwagi na projektowany kominek. Z powodu niesolidności wykonawców brak jest kratek i przewodów wentylacji naturalnej, przez które zużyte powietrze miało być wywiewane na zewnątrz budynku. Dlatego koniecznym wariantem modernizacji systemu wentylacji powinno być jej odtworzenie w wersji projektowanej. Nie przyniesie to oczywiście oszczędności, ale sprawi, że dom będzie się nadawał do zamieszkania.
Wariant 0 – konieczny. Wykonanie naturalnej wentylacji w budynku. Prace muszą obejmować dwa elementy – budowę brakujących przewodów wywiewnych i zlokalizowanie zaślepionych otworów. Pomimo istnienia w projekcie domu trzech kominów wykonawca wybudował tylko dwa. W konsekwencji WC na parterze i kuchnia nie mają przewodów wywiewnych. Muszą być one odtworzone. Ich powierzchnia przekroju powinna mieć co najmniej 0,016 m², a najmniejszy wy­-miar przekroju co najmniej 10 cm. Przewody mogą być poprowadzone w ścianach lub w obudowach (trwale połączone z konstrukcją domu) albo stanowić samodzielną konstrukcję.
Ich przekrój, sposób prowadzenia i wysokość powinny umożliwiać wytworzenie ciągu zapewniającego wymaganą przepustowość przy zachowaniu wymagań określonych w normie PN-B-10425:1989 dotyczących wymagań technicznych dla przewodów kominowych.
Następnie należy ustalić lokalizację zamurowanych otworów wywiewnych w salonie i garażu na parterze budynku oraz w łazience na poddaszu. Jeśli się okaże, że wykonawca w ogóle ich nie zrobił, trzeba je odtworzyć tak jak dla WC i kuchni na parterze.
Wariant I. Wykonanie wentylacji naturalnej - tak jak w wariancie 0 - połączone z zamontowaniem nawiewników powietrza sterowanych automatycznie. Stopień otwarcia nawiewników zależy od wilgotności powietrza wewnętrznego, dzięki czemu strumień powietrza wentylacyjnego jest dostosowywany do aktualnych potrzeb budynku. Mogą być one zainstalowane w zamontowanych w budynku oknach z PCW. Zastosowanie nawiewników sterownych automatycznie pozwoli zmniejszyć straty ciepła na wentylację o mniej więcej 30%, a zapotrzebowanie na ciepło do ogrzewania budynku o 8%. Dzięki temu roczne koszty ogrzewania zmniejszą się o 280 zł.
Wariant II. Wykonanie wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej z odzyskiem ciepła o sprawności rzędu 70% (zamiast wentylacji naturalnej). Do obliczeń przyjęto, że strumień powietrza wentylacyjnego wynosi 170 m³/h. Rozwiązanie takie jest warte rozważenia dla domu bliźniaczego, ponieważ obecnie brak jest jakiegokolwiek systemu wentylacji. Wykonanie systemu zarówno naturalnego, jak i mechanicznego wymaga budowy kanałów wentylacyjnych. Zaślepienie pozostałych otworów wywiewnych i planowany kocioł kondensacyjny pozwolą jednocześnie na podwyższenie szczelności budynku. Sama centrala wentylacyjna może być zlokalizowana na poddaszu. Obecnie jest ono nieogrzewane, jednak gospodarze planują docieplenie dachu i stropu nad poddaszem. Podczas tych prac można zmienić przebieg warstwy izolacji – byłaby tylko w konstrukcji dachu. Na już ogrzewanym poddaszu można umieścić centralę wentylacyjną i części kanałów wentylacyjnych. Zastosowanie wentylacji nawiewno-wywiewnej, zamiast naturalnej, pozwala na zmniejszenie strat ciepła na wentylację o 64%, a zapotrzebowania na ciepło do ogrzewania budynku o 19%. Jednak wprowadzenie tego rozwiązania przyniesie dodatkowe koszty energii elektrycznej zużywanej przez wentylatory. W skali całego roku będzie to około 200 zł. W ten sposób roczne koszty ogrzewania można zmniejszyć o 450 zł.
Uwaga! Z powodu wysokiego pozio­mu wód gruntowych i trudności z wy­konaniem podejścia do budynku w wariantach modernizacyjnych nie uwzględniono budowy gruntowego wymiennika ciepła.

DocieplenieNiesolidność wykonawców i - prawdopodobnie - oszczędności robione na materiałach budowlanych spowodowały, że w części przegród budynku grubość warstwy izolacji jest mniejsza od projektowanej lub nie ma jej w ogóle. Prowadzi to do zwiększenia strat ciepła i wzrostu kosztów ogrzewania budynku. Aby je ograniczyć, należy docieplić wadliwie zaizolowane przegrody. Niestety, z uwagi na stan zaawansowania prac budowlanych nie można zlikwidować efektów wszystkich popełnionych błędów, na przykład zwiększyć grubości warstwy izolacji w podłodze (5 cm styropianu zamiast projektowanych 10 cm). Docieplić można natomiast dach, strop nad ogrzewanym poddaszem, przegrody wewnętrzne i ściany fundamentowe. Doboru wymaganej grubości docieplenia dokonałem, kierując się zastosowaniem ekonomicznie uzasadnionej grubości warstw izolacji dla poszczególnych przegród. Uwzględniałem to, że w budynkach ogrzewanych gazem taka izolacja musi mieć grubość dla dachu (w przypadku ułożenia izolacji pomiędzy krokwiami) od 20 do 30 cm, a dla przegrody oddzielającej część ogrzewaną od nieogrzewanej od 8 do 12 cm, przy czym współczynnik materiału termoizolacyjnego powinien wynosić co najmniej λ=0,04 W/(m·K).
Warstwy izolacji są zazwyczaj grubsze od obowiązujących obecnie wymagań izolacyjności cieplnej przegród budowlanych.


Wykonawca zrezygnował z wykonania komina wentylacyjnego.
Autor: KALBAR
Ścian fundamentowych od strony tarasu w ogóle nie ocieplono.
Autor: KALBAR




Łazienka bez kratki wentylacyjnej - to jeden z pomysłów nierzetelnej ekipy.
Autor: KALBAR
Aby zmniejszyć koszty budowy domu, „fachowcy” zmienili między innymi grubość warstw izolacji w dachu – 15 zamiast projektowanych 20 cm, a..
Autor: KALBAR
...w posadzce na gruncie – 5 zamiast projektowanych 10 cm.
Autor: KALBAR




Trudno podać charakterystykę energetyczną jednego z okien dachowych, ponieważ brak jej w danych technicznych producenta. Jednak już jego jakość wskazuje, że nie jest ona zbyt wysoka. Okno jest ze zwykłego, a nie klejonego drewna odpornego na wypaczenia.
Autor: KALBAR
Przewody grzewcze ułożono w samych peszlach, zapominając o termoizolacji.
Autor: KALBAR
Przewody ciepłej wody użytkowej pozostawiono bez termoizolacji.
Autor: KALBAR

Cieplejsze przegrody zewnętrzne

Dach i strop nad ogrzewanym poddaszem ocieplono 15 cm wełny mineralnej. Tymczasem według projektu grubość izolacji to 20 cm. Zastosowanie cieńszej warstwy sprawiło, że współczynnik przenikania ciepła dachu to U=0,31 W/(m²·K), a stropu – U=0,32 W/(m²·K).Przekraczają zatem wymaganą dla tego rodzaju przegród wartość 0,3 W/(m²·K). Izolacyjność cieplną dachu i stropu można zwiększyć, układając dodatkową warstwę izolacji. Aby było to możliwe, konieczny jest jednak demontaż przy­mocowanych już od spodu płyt gipsowo-kartonowych. Dodatkową warstwę izolacji najlepiej ułożyć w taki sposób, aby jak najmniej zmniejszała wysokość­ pomieszczeń. Dlatego w stropie poddasza powinna być ułożona od góry na istniejącej warstwie izolacji, natomiast w połaci dachu dobita od spodu. Zaproponowałem docieplenie dachu i stropu nad ogrzewanym poddaszem dodatkową, 10-centymetrową warstwą materiału izolacyjnego. Współczynnik przewodzenia ciepła izolacji powinien wynosić co najmniej 0,04 W/(m·K). Dzięki zastosowaniu dodatkowej warstwy izolacji współczynnik U dla dachu wyniesie 0,19 W/( m² ·K), a dla stropu 0,2 W/(m²·K). Przez to straty ciepła zostaną zmniejszone o 37%, a całkowite zapotrzebowanie na ciepło budynku o 7%. W ten sposób roczny koszt ogrzewania domu zmniejszy się o 230 zł.
Ściany fundamentowe zgodnie z projektem powinny być ocieplone 5 cm styropianu. Niestety, okazało się, że zastosowano styropian o grubości 2 cm, a duża część ścian fundamentowych nie jest w ogóle ocieplona. Pomimo że ściany fundamentowe nie stykają się bezpośrednio z częścią ogrzewaną budynku, mają istotny wpływ na jego charakterystykę energetyczną. Ściany te są barierą dla zimna wnikającego z zewnątrz pod posadzkę budynku. Jeśli pozostają niezaizolowane, zwiększą się straty­ ciepła do gruntu i przez mostek termiczny na styku ścian fundamentowych i zewnętrznych. Dlatego ściany fundamentowe muszą być zaizolowane. Można docieplić je warstwą izolacyjną takiej samej grubości jak w przypadku ścian zewnętrznych, czyli 10 cm. Zastosowany materiał izolacyjny powinien być odporny na działanie wilgoci, a jego współczynnik przewodzenia ciepła izolacji wynosić co najmniej λ=0,04 W/(m·K). Izolację należy ułożyć od ławy fundamentowej do ocieplenia ścian zewnętrznych, z którą musi być szczelnie połączona. Zaizolowanie ścian fundamentowych zmniejszy straty ciepła do gruntu o 14%, a całkowite zapotrzebowanie budynku na ciepło o 1%. Efektem będzie redukcja rocznego kosztu ogrzewania domu o 50 zł.

Cieplejsze przegrody wewnętrzne
Oszczędności kosztów ogrzewania można osiągnąć dzięki ociepleniu przegród wewnętrznych stykających się z przestrzenią nieogrzewaną. Jest to wewnętrzna ściana nośna oddzielająca salon i kotłownię od nieogrzewanego garażu oraz strop nad nim. Zgodnie z projektem strop powinien być zaizolowany 4 cm styropianu. Jego współczynnik przenikania ciepła wynosiłby wtedy U=0,5 W/(m²·K). Nie można jednak ustalić, czy jest tak naprawdę. Ściana wewnętrzna pozostaje niezaizolowana i ma współczynnik U=1,1 W/(m²·K), czyli powyżej 1,0 W/(m²·K). Straty ciepła przez przegrody wewnętrzne można ograniczyć, izolując je. Docieplenie stropu oraz ściany wewnętrznej może zapewnić 10-centymetrowa warstwa materiału izolacyjnego. Współczynnik przewodzenia ciepła izolacji powinien wynosić co najmniej λ=0,04 W/(m·K). Zastosowanie dodatkowej warstwy izolacji pozwala uzyskać współczynnik U=0,24 W/(m²·K) dla stropu i U=0,3 W/(m²·K) dla ściany wewnętrznej. Straty ciepła przez przegrody wewnętrzne zostaną zmniejszone o 37%, a całkowite zapotrzebowanie budynku na ciepło o 7%. Efektem będzie redukcja rocznego kosztu ogrzewania domu o 230 zł.

Newralgiczne miejsca - połączenie dachu ze stropem nad dachem



Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Połączenie drzwi balkonowychz tarasem



Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Połączenie ściany wewnętrznej ze stropem



Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Połączenie ściany zewnętrznej z fundamentową



Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Mostki cieplne
Występują przede wszystkim na po­łączeniu ścian fundamentowych i zewnętrznych, drzwi balkonowych z tarasem i posadzką na gruncie, ścian szczytowych z dachem, a także w miejscach osłabienia izolacyjnoś­ci ścian zewnętrznych przez wieńce i nadproża.
Niestety, z uwagi na zaawansowanie prac budowlanych ograniczenie mostków jest możliwe tylko w dwóch pierwszych przypadkach. Na połączeniu ścian zewnętrznych i fundamentowych osiągnięto to dzięki ich zaizolowaniu. Zaproponowałem też rozwiązanie, które pozwoli na ograniczenie mostka cieplnego na połączeniu drzwi balkonowych z tarasem i posadzką.
Połączenie drzwi balkonowych z tarasem i posadzką. Drzwi balkonowe są oparte na podmurówce stykającej się z betonowym tarasem oraz wylewką betonową podłogi. Połączenie to nie jest przerwane izolacją i umożliwia przedostawanie się zimna do środka budynku. Oprócz dodatkowych strat ciepła mostek cieplny powoduje obniżenie temperatury w rogu posadzki na połączeniu z drzwiami balkonowymi. W miejscu tym może dochodzić do kondensacji pary wodnej, a w konsekwencji do rozwoju pleśni. Rozwiązanie. Mostek cieplny można ograniczyć, ocieplając ściany fundamentowe. Przedtem należy jednak skuć tarasy i podmurówkę w taki sposób, aby powstało miejsce pod ułożenie izolacji pionowej i poziomej. Izolacja ścian fundamentowych musi się szczelnie łączyć z izolacją posadzki. Po ociepleniu należy wylać brakującą posadzkę betonową­ oraz zabezpieczyć przed wilgocią połączenie tarasu i drzwi balkonowych. Likwidacja mostka cieplnego spowoduje zmniejszenie strat ciepła o 17% i redukcję całkowitego zapotrzebowania na ciepło budynku o 0,6%. Efektem będzie zmniejszenie rocznego kosztu ogrzewania domu o 20 zł.

Stolarka okienna i drzwiowaTa zamontowana w domu państwa Kasprzaków ma standardową, a niekiedy wręcz niską izolacyjność termiczną. Średni współczynnik U okien z PCW to 1,57 W/(m²·K). Na rynku są okna o lepszych parametrach, jednak ich wymiana wiązałaby się ze znacznymi nakładami inwestycyjnymi, a przyniosłaby niezbyt duże oszczędności. Należy się zastanowić jedynie nad wymianą okna dachowego. Jego konstrukcja wskazuje, że ma niską jakość. Jest źle uszczelnione i wykonane ze zwykłego, a nie klejonego drewna. Nie umieszczono na nim danych o izolacyjności cieplnej, dlatego trudno jest określić, jakie oszczędności przyniesie jego wymiana, ale może być ona wskazana z powodów użytkowych.Za wymianą drzwi wejściowych przemawiają względy zarówno użytkowe, jak i energetyczne. Drzwi są z nieizolowanego drewna sosnowego i mają współczynnik U=3,0 W/(m²·K). Ponadto liczne nieszczelności będą powodować nadmierną infiltrację powietrza zewnętrznego. Zamontowanie drzwi energooszczędnych o współczynniku U=1,3 W/(m²·K) spowoduje zmniejszenie strat ciepła o 57% i redukcję całkowitego zapotrzebowania na ciepło budynku o 2%. Dzięki temu roczne koszty ogrzewania domu zmniejszą się o 60 zł. W przedpokoju jest jeszcze jedna przegroda, która jest źródłem strat ciepła – luksfery. Jest to element dekoracyjny o bardzo niskim współczynniku przenikania ciepła U=4,5 W/(m²·K) (15 razy gorszy niż ściany zewnętrznej). Aby ograniczyć straty ciepła, należy zastąpić je oknami o wysokiej izolacyjności cieplnej. Mogą to być okna nieotwieralne (ich całkowity współczynnik U powinien wynosić co najmniej 1,5 W/(m²·K)). Zmiana spowoduje zmniejszenie strat ciepła przez luksfery o 67% oraz redukcję całkowitego zapotrzebowania budynku na ciepło o 2%. W ten sposób roczny koszt ogrzewania domu zmniejszy się o 60 zł.

System grzewczy
Gospodarze planują, że źródłem ciepła w ich domu będzie opalany gazem ziemnym kocioł kondensacyjny­ o średniosezonowej sprawności wynoszącej 100%. Jest to rozwiązanie bardzo nowoczesne i ekonomicznie uzasadnione. Pełne wykorzystanie możliwości kotła kondensacyjnego i zapewnienie wysokiej efektywności pracy całego systemu wymaga jednak odpowiednio zaprojektowanej instalacji. Niestety, w domu bliźniaczym zrobiono już część instalacji c.o., popełniając przy tym kilka błędów. Jeden z nich polegał na niezaizolowaniu instalacji rozprowadzającej, którą ułożono w peszlach. Może to powodować dodatkowe straty ciepła i obniżyć sprawność regulacji systemu. Następnym błędem było podłączenie ogrzewania grzejnikowego i podłogowego do tego samego obiegu wysokotemperaturowego. Rozwiązanie takie może powodować przegrzewanie pomieszczeń z ogrzewaniem podłogowym. Doprowadzi również do powstania strat ciepła, ponieważ posadzka, w której ułożono ogrzewanie podłogowe, jest odizolowana od gruntu tylko 5 cm styropianu. Stosowana w takiej sytuacji izolacja posadzki ma zazwyczaj 15 cm. Aby ograniczyć lub wyeliminować powyższe błędy oraz zapewnić jak najwyższą sprawność systemu grzewczego, należy wprowadzić następujące zalecenia:
1. Dostosować parametry wody grzejnej w instalacji centralnego ogrzewania do wymagań kotła kondensacyjnego. Optymalne parametry pracy to 55/45°C, ale nawet dla 70/50°C w kotle będzie zachodziła kondensacja przez 90% sezonu grzewczego. Obniżenie parametrów ma wpływ na całą instalację: wielkość grzejników, średnice rur i armatury, parametry pompy obiegowej. Niedostosowanie parametrów pracy instalacji do wymogów kotła kondensacyjnego może zmniejszyć jego średniosezonową sprawność o 5-10%, czyli zwiększyć roczne koszty ogrzewania budynku o 170-340 zł.
2. Zlikwidować ogrzewanie podłogowe albo rozdzielić obieg niskotemperaturowy od wysokotemperaturowego lub zastosować obieg tylko niskotemperaturowy. Po wyznaczeniu parametrów pracy systemu grzewczego należy rozwiązać kwestie ogrzewania podłogowego. Najlepszym rozwiązaniem byłaby jego likwidacja i zastosowanie we wszystkich pomieszczeniach ogrzewania grzejnikowego. Inne to rozdzielenie obiegu niskotemperaturowego od wysokotemperaturowego lub dostosowanie całej instalacji do niskich parametrów. Z uwagi na większe powierzchnie grzejników zwiększy to jednak koszty inwestycyjne.
3. Zapewnić wysoką sprawność przesyłania ciepła. Instalacja rozprowadzająca powinna być zaizolowana, aby ograniczyć straty ciepła. W domu państwa Kasprzaków biegnie ona, niestety, w peszlach, nie wiadomo również, jak została ułożona na parterze. Jeśli bezpośrednio na podkładzie betonowym posadzki, będzie źródłem strat ciepła do gruntu. Aby je wyeliminować, należałoby wykonać nową instalację rozprowadzającą na parterze. Przyniesie to oszczędności rzędu 170 zł na rok.
4. Zapewnić wysoką sprawność regulacji systemu grzewczego. Kocioł powinien być wyposażony w automatykę pogodową wspieraną czujnikiem temperatury wewnętrznej. System regulacji musi pozwalać na zaprogramowanie żądanej temperatury w czasie doby, czyli na przykład obniżenie jej nocą. Grzejniki powinny mieć znikomą bezwładność cieplną i być wyposażone w zawory termostatyczne. Brak automatyki sterującej może zmniejszyć sprawność regulacji o 10-20%, czyli zwiększyć roczne koszty ogrzewania domu o 340-680 zł.
5. Efektywnie wykorzystywać ciepło. Grzejniki muszą być prawidłowo usytuowane w pomieszczeniu, nieosłonięte, a za nimi powinny być zamontowane ekrany odbijające promieniowanie cieplne. Nieprawidłowe zamontowanie grzejników może zmniejszyć sprawność wykorzystania ciepła o 5-10%, czyli zwiększyć roczne koszty ogrzewania o 170-340 zł.
6. Stosować energooszczędne pompy obiegowe. W porównaniu z tradycyjnymi mogą zużywać nawet o 80% mniej energii elektrycznej. Przy założeniu, że system będzie miał jedną pompę o mocy 40 W pracującą przez cały sezon grzewczy, roczne oszczędności mogą wynosić około 60 zł.
7. Wykorzystać ciepło z kominka. Aby zwiększyć jego efektywność, można­ je rozprowadzić po domu. Są dwa systemy dystrybucji ciepła – grawitacyjny i mechaniczny. Pierwszy może dostarczyć ciepłe powietrze do pomieszczeń znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie kominka lub nad nim. System ten może być z powodzeniem zastosowany w domu w Duchnowie. Rozkład pomieszczeń parteru i poddasza sprzyja właśnie takiemu rodzajowi dystrybucji ciepłego powietrza. Połączenie salonu z kuchnią powoduje, że ciepło będzie się na parterze swobodnie przemieszczać. Natomiast otwarta klatka schodowa pozwala na unoszenie ciepłego powietrza na wyższą kondygnację. Efektywność rozdziału ciepła na poddaszu można zwiększyć dzięki wykonaniu przewodów doprowadzających je do wszystkich pokoi.


Izolacyjność wmurowanych w ścianę zewnętrzną luksferów jest 15 razy mniejsza niż izolacyjność tej ściany.
Autor: KALBAR
Drzwi wejściowe są z drewna sosnowego grubości 3 cm. Nie są izolowane – ich współczynnik U=3,0 W/(m2·K).
Autor: KALBAR

Uwaga! Jeżeli w domu zostanie zrobiona mechaniczna wentylacja nawiewno-wywiewna z odzyskiem ciepła, kominek powinien mieć zamkniętą komorę spalania. Kominków takich nie należy jednak mylić z typowymi­ kominkami z szybą żaroodporną. Komin­ki z zamknięta komorą spalania mają niezależne doprowadzenie powietrza do paleniska – najczęściej przez przewód zlokalizowany pod budynkiem. Dzięki temu nie dochodzi do zakłócenia pracy wentylacji mechanicznej oraz zwiększenia niekontrolowanej infiltracji powietrza zewnętrznego. Centrala wentylacyjna powinna mieć jak najwyższą sprawność odzysku ciepła. Pozwoli to na lepsze wykorzystanie ciepłego powietrza podgrzanego przez kominek.

Instalacja ciepłej wody użytkowejPodgrzewanie ciepłej wody użytkowej będzie się odbywało prawdopodobnie w zintegrowanym zasobniku warstwowym kotła kondensacyjnego. Pozwala to na zagwarantowanie wy-sokiego komfortu c.w.u. przy znacznie zredukowanej pojemności zasobnika. Roczny koszt przygotowania ciepłej wody dla dwóch osób będzie wynosił w przybliżeniu 360 zł. Koszt ten, chociaż niewielki, można­ ograniczyć, podnosząc sprawność przesyłu ciepłej wody oraz ograniczając jej zużycie. Niestety, nie ma możliwości wyeliminowania strat ciepła w instalacji rozprowadzającej c.w.u. - podobnie jak instalację c.o. nie zaizolowano jej na etapie wykonawczym. Ograniczenie zużycia c.w.u. Można je osiągnąć przez wprowadzenie armatury umożliwiającej efektywne wykorzystanie ciepłej wody, na przykład nowych konstrukcji baterii czerpalnych (z eko-przyciskiem, termostatycznych, bezdotykowych), perlatorów zamiast zwykłych sitek prysznicowych, urządzeń zamykających przepływ wody w niezakręconych kranach itp.
Koszt przygotowania ciepłej wody może zmniejszyć się w ten sposób nawet o 15%. Dzięki temu w ciągu roku można zaoszczędzić około 50 zł. Likwidacja obiegu cyrkulacyjnego lub ograniczenie czasu pracy pompy obiegowej. Zmniejszenie strat ciepła w instalacji c.w.u. można osiągnąć również w inny sposób – ograniczając czas pracy pompy cyrkulacyjnej w godzinach nocnych lub stosując pompy obiegowe ze sterowaniem za pomocą­ układów termostatycznych. Innym rozwiązaniem jest całkowita likwidacji obiegu cyrkulacyjnego. Ograniczy to nieznacznie komfort użytkowania c.w.u., zmniejszy za to koszty inwestycyjne. Likwidacja obiegu cyrkulacyjnego lub organicznie czasu jego pracy może zmniejszyć koszty przygotowania c.w.u. o 10%, czyli pozwoli zaoszczędzić około 35 zł na rok.

Energia elektryczna

Zmniejszeniu zapotrzebowania na ciepło do ogrzewania budynku i przygotowania ciepłej wody użytkowej powinno towarzyszyć ograniczenie zużycia energii elektrycznej. Można to osiągnąć przez energooszczędne oświetlenie (świetlówki energooszczędne zużywają o 80% mniej energii niż tradycyjne żarówki) i energooszczędne AGD. Należy stosować urządzenia charakteryzujące się wysoką klasą energetyczną i efektywnym wykorzystaniem wody.

Ekspert radzi - Ciepłe fundamenty
Krzysztof Krzemień dyrektor techniczny Termo Organiki

Ocieplanie ścian fundamentów do niedawna było zabiegiem bardzo rzadkim. Niewiele osób wie, że przez te ściany może uciekać z domu nawet 15% ciepła. Warto zwrócić­ uwagę na ten element domu, zarówno nowego, jak i podczas termomodernizacji. Przy ocieplaniu części budynku posadowionych­ w gruncie bardzo istotny jest rodzaj materiału, z którego wykonuje się izolację termiczną i wodną. Należy używać materiałów sprawdzających się w trudnych warunkach: długotrwała wilgoć, zmiany temperatury. Musi tam być zastosowany styropian o obniżonej chłonności wody – taki, który może mieć bezpośredni kontakt z gruntem (ze specjalnego, hydrofobowego surowca). Zrobienie izolacji z tego rodzaju płyty jest najszybsze i najtańsze. Na ścianę fundamentu nakładana jest płynna hydroizolacja (masa bitumiczna, która jest dyspersją wodną). Po jej wyschnięciu montuje się specjalne płyty styropianowe, na przykład SILVER fundament lub GOLD fundament Termo Organiki, które są przyklejane do zaizolowanego fundamentu tą samą hydroizolacją na tak zwane placki – wystarczy cztery-pięć placków na płytę (może być inny klej, ale musi to być masa bitumiczna wodorozcieńczalna). Potem można już zasypać styropian ziemią.

Uwaga! Układając warstwę ocieplenia na fundamentach z wodoodpornych płyt styropianowych, nie należy ich mocować mechanicznie (kołkować), ponieważ zostałaby wtedy uszkodzona najważniejsza warstwa – hydroizolacja.

Podsumowanie
Na podstawie przeprowadzonej analizy można stwierdzić, że największe oszczędności w kosztach ogrzewania budynku przyniesie modernizacja systemu wentylacji. Musi być ona wykonana, ponieważ w tej chwili nie ma go wcale i dom nie nadaje się do zamieszkania. Jeśli państwo Kasprzakowie zdecydowaliby się na zastosowanie najlepszego wariantu modernizacji systemu wentylacji i realizację pozostałych usprawnień ograniczających straty ciepła, roczne zapotrzebowanie na ciepło do ogrzewania zmniejszyłoby się o 39%. Tak zmodernizowany dom będzie się charakteryzował Qh=12 702 kWh/rok, EA=80 kWh m²·rok). Kocioł kondensacyjny, prawidłowe zaprojektowanie i wykonanie systemu grzewczego oraz nowa instalacja rozprowadzająca c.o. na parterze podniosą sprawność całkowitą do 94%. Jeśli zastosujemy energooszczędną pompę obiegową systemu c.o. i wprowadzimy usprawnienia w instalacji c.w.u. oraz uwzględnimy koszty pracy centrali wentylacyjnej, roczne koszty eksploatacji domu państwa Kasprzaków mogą być niższe o 1380 zł (przy założeniu, że cena gazu wynosi 1,4 zł/m². Pamiętać jednak należy, że wprowadzenie pełnego zestawu usprawnień spowoduje redukcję obliczeniowej mocy grzewczej. Zmniejszy się ona z 9,4 do 6,3 kW. Zmianę tę trzeba uwzględnić przy doborze kotła grzewczego i projektowaniu instalacji c.o.

.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty