Wykończenie ościeża wokół okna dachowego


Wykończenie ościeża wokół okna dachowego decyduje o ilości światła wpadającego do pomieszczenia i o poprawności cyrkulacji powietrza. Niestety, często bagatelizuje się ten ważny element poddasza, beztrosko pozostawiając jego rozwiązanie wykonawcom. Czy słusznie?

Najbardziej widocznym objawem złego wykończenia ościeża jest niewystarczające doświetlenie pomieszczeń na poddaszu. Jeśli przestrzeń przy suficie i w narożnikach pokoju pozostaje ciemna, a jasny jest tylko niewielki fragment pomieszczenia w okolicy okna, to znak, że światło załamuje się na krawędziach ościeża i nie może prawidłowo się rozproszyć. Nie jest to jednak najbardziej dotkliwy skutek błędnego rozwiązania. W znacznie gorszej sytuacji są mieszkańcy poddaszy, na których z powodu złej budowy ościeża dochodzi do nieodpowiedniej cyrkulacji powietrza wokół okna i w jego narożnikach gromadzi się szpetna pleśń.

Proste zasady
Aby ościeże dobrze spełniało swoją funkcję, musi być dobrze skonstruowane i estetycznie wykończone. Wystarczy zatem zadbać o układ krawędzi, odpowiednią izolację cieplną i przeciwwilgociową oraz o starannie wykonaną obudowę.
- Układ płaszczyzn ościeża to podstawa, od której powinno się zacząć prace wykończeniowe – wnękę docina się i formuje tak, aby górne ościeże było równoległe, a dolne prostopadłe do podłogi. Dzięki temu krawędzie wnęki nie ograniczają dopływu światła do pomieszczenia i może ono dotrzeć nawet do odległych zakątków. Taki układ zmniejsza też ryzyko kondensacji wokół okna pary wodnej. Ciepłe powietrze opływa całą wnękę od dolnej do górnej krawędzi okna, wentylując ją, co zapobiega gromadzeniu się wilgoci w narożnikach. Błędnym rozwiązaniem jest pozostawienie wszystkich krawędzi prostopadłych do płaszczyzny okna. Wnęka okienna ma wówczas kształt otwartego prostopadłościanu. Jest to niekorzystne zarówno ze względu na złe doświetlenie, jak i większe ryzyko wystąpienia kondensacji pary wodnej w otoczeniu okna. Powietrze owiewa tylko środkową część okna, a narożniki pozostają
niewentylowane, więc gromadzi się w nich wilgoć i kurz, wskutek czego w ościeżu może się rozwinąć pleśń.
- Izolacja cieplna w otoczeniu okna nie może być zbyt cienka. Nie wystarczy samo wypełnienie materiałem izolacyjnym przestrzeni między ramą a elementami montażowymi (krokwiami lub łatami). Izolacja powinna mieć taką grubość, jak w skosach poddasza. Wzdłuż bocznych krawędzi ościeża jest to łatwe do osiągnięcia, bo są one prostopadłe do skosów
i można zmieścić w nich ocieplenie żądanej grubości. Jednak przy ościeżnicy górnej i dolnej należy wykonać kilkucentymetrowe odejścia ustawione pod kątem prostym do płaszczyzny okna i umieścić w nich paski ocieplenia. Dopiero wtedy można formować ościeża, ustawiając je pod odpowiednimi kątami w stosunku do podłogi.
- Folia paroizolacyjna pełni taką samą funkcję w ościeżu jak na skosach
poddasza – ogranicza ilość pary wodnej wnikającej w materiał ociepleniowy. Ponieważ jednak otoczenie okna jest bardziej narażone na kondensację pary wodnej niż skosy, zastosowanie w nim paroizolacji jest szczególnie ważne. Wykroplona w postaci wilgoci para wodna pogorszyłaby parametry izolacyjne wełny, wskutek czego zawilgocenie jeszcze by narastało – zimna strefa przy oknie miałaby coraz szerszy zasięg i konieczny byłby remont tego fragmentu połaci. Dlatego paroizolację trzeba ułożyć szczelnie, łącząc ją zarówno z ościeżnicą okna, jak
i z paroizolacją ułożoną na skosach. Tworzy się wtedy tak zwany fartuch. Okna dachowe mają w ościeżnicy specjalne wyżłobienia ułatwiające wciśnięcie krawędzi folii – można ją przykleić albo umocować specjalnymi uszczelkami. Jeśli folię łączy się z kilku arkuszy, znajdujące się w narożnikach styki trzeba szczelnie skleić taśmą. Krawędzie folii okalające wnękę powinny być wywinięte na krokwie i ułożone na zakład oraz sklejone z paroizolacją skosów.
- Wykończenie zewnętrzne wnęki decyduje o końcowym efekcie estetycznym, ale też wspomaga znajdujące się pod nim warstwy izolacyjne. Obudowa z płyt gipsowo-karto-nowych lub gipsowo-włóknowych (najczęściej wybiera się ten sam rodzaj płyt, którego użyto na skosach poddasza, bo łatwo je połączyć) poprawia parametry cieplne otoczenia okna, zabezpiecza paroizolację przed uszkodzeniem mechanicznym i utrzymuje ją we właściwym położeniu. Narożniki i połączenia płyt szpachluje się, aby stworzyć gładkie powierzchnie. Na stykach prostych szpachlę wzmacnia się paskami siatki z tworzywa sztucznego lub włókna szklanego, na narożach prostych stosuje się metalowe kątowniki, a na połączeniach tworzących kąty rozwarte – specjalne papierowo-metalowe taśmy. Do wykończenia można też zastosować gotowe obudowy z tworzywa lub z drewna, tak zwane szpalety. Wykonuje się je na zamówienie z giętego PCW albo z płyt drewnianych fornirowanych lub powlekanych. Koszt takiego rozwiązania zależy od wymiarów okna, szerokości obudowy (od 17 do 40 cm) i wykończenia. Orientacyjne ceny dla okna o wymiarach 55 x 78 cm to: drewniana obudowa pokryta białą powłoką wykończeniową – od 234 do 1145 zł, o wykończeniu sosnowym – od 310 do 993 zł, tworzywowa – 602 zł.





Prawidłowe ustawienie ościeży we wnęce okna dachowego, ich szczelne otulenie materiałem ociepleniowym i paroizolacją oraz staranne obudowanie to podstawa ładnego i jasnego poddasza.
Autor: Mariusz Bykowski
Warto pamiętać, że na prawidłową cyrkulację powietrza wokół okna wpływa nie tylko kąt nachylenia dolnego ościeża, ale też to, co znajduje się między nim a grzejnikiem – na przykład parapet. Jeżeli chce się go zamontować, to najlepiej wybrać taki o lekkiej, ażurowej budowie i pozostawić wokół niego szczeliny przepuszczające ciepłe powietrze...
Autor: VELUX
...a jeśli takie rozwiązanie jest niemożliwe – na przykład parapet jest górną powierzchnią ścianki kolankowej – to dla bezpieczeństwa powinno się w oknie zamontować nawiewnik wymuszający wentylację.
Autor: Andrzej Szandomirski

Gotowa obudowa
Jednym z akcesoriów oferowanych przez większość producentów okien dachowych jest maskownica do wykończenia wnęki okiennej. Po jej osadzeniu uzyskuje się estetycznie wykończone i łatwe do utrzymania w czystości ościeże. Dodatkową zaletą maskownic jest ochrona przed uszkodzeniem narożników wnęki.




Obudowa drewniana może być wykonana z płyt fornirowanych w kolorze białym lub przypominającym naturalną sosnę...
Autor: ROTO
Gięte PCW dobrze sprawdza się w pomieszczeniach wilgotnych i jest łatwe do czyszczenia.
Autor: ROTO
...albo z płyt pokrytych wodoodpornym tworzywem polecanych do pomieszczeń mokrych. Podstawę wsuwa się w rowki w ościeżnicy okna...
Autor: VELUX



...a następnie mocuje się listwy okalające, które przysłaniają krawędzie wnęki.
Autor: FAKRO

Okno w łazience


Do obudowania wnęki okiennej w pomiesz- czeniach wilgotnych używa się, podobnie jak na skosach, okładziny z płyt wodo-odpornych – gipsowo-włóknowych lub gipsowo-kartonowych zielonych. Pod paskiem płyty prostopadłym do ościeżnicy znajduje się ocieplenie – im ta strefa odejścia jest szersza, tym mniej ciepła ucieka przez otoczenie okna.
Autor: Wiktor Greg
W łazienkach szczególnie istotne jest prawidłowe usytuowanie ościeży względem podłogi, które umożliwia swobodny obieg powietrza we wnęce. Panuje tam bowiem większa wilgotność niż w pozostałych pomieszczeniach. Dolny glif wykonany prostopadle do skosu zamiast do podłogi uniemożliwia poprawną cyrkulację, a do tego zaciemnia strefę podokienną.
Autor: Jarosław Kąkol





Dolne ościeże warto wyłożyć wodoodporną i zmywalną okładziną, na przykład płytkami ceramicznymi. Łatwiej wtedy utrzymać je w czystości. Ciekawym rozwiązaniem jest załamanie dolnej obudowy, które zwiększa przestrzeń pod oknem, umożliwiając zmieszczenie wyższych przedmiotów.
Autor: Andrzej Szandomirski
Fartuch paroizolacyjny wypełniający wnękę musi być szczelnie połączony z ościeżnicą okna oraz sklejony z folią osłaniającą skosy poddasza.
Autor: FAKRO

Wykończenie ościeży obudową z płyt




Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki





Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki






Autor: Marek Sternicki




Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki



Podobne posty