Jak urządzić niewielki ogród, by wydawał się większy, niż jest

Na typowej dla miasta działce – małej, na której stoi okazały dom – powstał oryginalny ogród. Jest malowniczy, ma urozmaiconą rzeźbę terenu, sprawia wrażenie większego, niż jest w rzeczywistości.


Ogród jest mały, niewiele większy od bryły budynku stojącego na działce. Ale widać to dopiero na planie, bo stojąc przed domem, wśród drzew, ma się wrażenie, że jest to spora przestrzeń. Nie zawsze tak było. Początkowo teren ograniczony z jednej strony okazałym domem, z drugiej zaś wysokim litym ogrodzeniem ginął i wydawał się jeszcze mniejszy, niż był faktycznie.

Po pierwsze: poprawić proporcje

Najważniejszym celem stało się takie ukształtowanie ogrodu, aby optycznie zmniejszyć nadmiernie wyniesiony budynek. Przede wszystkim, żeby poprawić proporcje między niewielkim ogrodem a dużym i dominującym nad otoczeniem domem, podniesiono poziom gruntu na całej działce. Następnie usypano wokół domu skarpy, co optycznie obniżyło jego wysokość, a na dachu krytego basenu założono rabaty, co sprawiło, że udało się wygospodarować więcej przestrzeni na zieleń. Teraz rośliny na skarpie wspinają się ku tarasom i tworzą całość z tymi posadzonymi na dachu, zasłaniając część budynku.
Z podniesieniem terenu w ogrodzie wiązała się konieczność utrzymania w obrębie korzeni rosnących tu wcześniej sosen pierwotnego poziomu gruntu. Nasypanie warstwy ziemi wokół drzew sprawiłoby, że do ich korzeni docierałoby znacznie mniej powietrza i wody, co mogłoby doprowadzić do obumarcia roślin. Poza tym ziemia okrywająca pień może sprzyjać gniciu kory. Dlatego wokół pni wykonano nisze. Przykryto je od góry okrągłymi drewnianymi panelami, które zapewniły bezpieczeństwo bawiącym się w ogrodzie dzieciom. Panele świetnie wpisały się w przestrzeń ogrodu, stając się jego wizytówką.

Plan ogrodu.
Autor: Agnieszka Sternicka , Marek Sternicki

Po drugie: maksymalnie wykorzystać przestrzeń
Najwspanialsza, ulubiona przez domowników część ogrodu powstała w zakamarku wzdłuż działki. Wąski skrawek terenu między domem a ogrodzeniem zwykle trudno jest rozsądnie zagospodarować. Tu na niewielkiej przestrzeni urządzono ogród wypoczynkowy o charakterze patio... i powstała najbardziej urokliwa, a zarazem kameralna część posesji. Jej najważniejszy element stanowi strumyk i malutkie oczko wodne zaprojektowane na życzenie właścicieli ogrodu, którzy chcieli słyszeć szum wody, kiedy będą odpoczywać na tarasie. Wąski strumień wypływa obok tarasu i tworząc kaskady, płynie między roślinami, a na koniec wpada do okrągłego zbiornika. Podobnie jak misy wokół pni drzew został wykończony kolistym drewnianym panelem będącym swoistym znakiem ogrodu. Otoczenie strumienia stanowią pięknie kwitnące wiosną różaneczniki, paprocie, niezapominajki, odmiany trzmieliny Fortune’a oraz kolumnowe jałowce i cisy. Gęsto posadzone rośliny powodują, że nie widać znajdującego się tuż za nimi ogrodzenia, co optycznie oddala granicę działki.
W tej części ogrodu, która łączy się z salonem, zbudowano taras, który jest wykorzystywany latem jako jadalnia. Posadzono wokół niego kwitnące krzewy, które osłaniają go od strony ogrodu, oraz pnącza otulające go miękką linią pędów, które pomimo tego, że zajmują mało miejsca, sprawiają wrażenie bujnej zieleni.


Do ogrodu prowadzi dróżka z podkładów kolejowych.
Autor: Andrzej Szandomirski
Część wypoczynkowa z niewielkim źródełkiem.
Autor: Andrzej Szandomirski



Okrągły drewniany podest nawiązujący stylem do paneli wokół sosen otacza maleńkie oczko wodne.
Autor: Elżbieta Borkowska-Gorączko
Płot ukryty w gęstwinie roślin. Nic nie wskazuje na to, że jest to już koniec działki.
Autor: Andrzej Szandomirski

Po trzecie: starannie dobrać rośliny

Centralną część ogrodu zajmuje trawnik, który dzięki lekkiemu pofałdowaniu wydaje się większy, niż jest. Otacza go szpaler roślin, w większości krzewów zimozielonych (cisy, jałowce, różaneczniki, świerki). Przestrzeń pomiędzy nimi wypełniają grupy bylin. Przeważające w ogrodzie kolory – biały, niebieski i żółty – harmonizują z kolorystyką budynku.
Ogród na dachu ze względu na ograniczoną wytrzymałość konstrukcyjną stropu został obsadzony bylinami i niewielkimi krzewami, które dobrze rosną w małej ilości podłoża. Duże, zwarte grupy bylin tworzą ciekawą mozaikę. W miejscach zacienionych rosną ligularie, paprocie i hosty, w słońcu – tymianek, złocienie wielkie oraz kosodrzewiny i niskie jałowce. Zza metalowej balustrady wyrastają okazałe grupy traw oraz jukki, których kwiatostany górują nad ogrodem.

Drzewo pod osłoną

Wydaje się, że podniesienie poziomu gruntu wokół drzewa o kilkadziesiąt centymetrów nie powinno mu zaszkodzić. Tymczasem już dodatkowa, nie większa niż 20 cm, warstwa ziemi może doprowadzić do jego powolnego zamierania. Dzieje się tak, ponieważ nasyp wokół drzewa pogarsza wymianę gazową między atmosferą a glebą.
Pozbawione dostatecznej ilości tlenu korzenie duszą się i obumierają, i w konsekwencji choruje cała roślina. Dlatego wokół pnia należy pozostawić niszę, umocnić jej ściany murkiem oporowym i przykryć na przykład drewnianymi osłonami. Średnica niszy powinna być zbliżona do średnicy korony drzewa, bo taki jest też z grubsza zasięg jego korzeni.

Zabezpieczenie korzeni drzewa w miejscu, gdzie dosypano ziemi.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty