Otuliny do rur


Rosnące koszty ogrzewania coraz częściej skłaniają inwestorów do działań sprzyjających oszczędzaniu energii. Należy do nich między innymi izolowanie instalacji, którego rolę przez wiele lat bagatelizowano.
W pierwszym etapie budowy domu uwaga inwestorów jest skierowana na poprawę izolacyjności zewnętrznych przegród budynku: ścian, dachu, okien. W drugim koncentruje się na doborze energooszczędnych urządzeń i instalacji. Dopiero potem przychodzi pora na zaizolowanie instalacji ograniczające niekontrolowane straty ciepła. W domu jednorodzinnym mamy zwykle do czynienia z instalacjami centralnego ogrzewania, zimnej i ciepłej wody oraz kanalizacyjną.
Coraz częściej zdarzają się też instalacje wentylacji i klimatyzacji freonowej. Wszystkie one wymagają izolacji, ale każda innej. I nie chodzi wyłącznie o izolację termiczną. Ważna jest także przeciwkondensacyjna i akustyczna. Koszty zakupu izolacji są niewielkie w stosunku do uzyskiwanych korzyści.
Najważniejsze zalety to:
- prawidłowo dobrana i wykonana izolacja termiczna ogranicza koszty eksploatacyjne wynikające ze strat ciepła;
- w pomieszczeniach zimnych zabezpiecza instalacje przed zamarznięciem i uszkodzeniem;
- izolacja przeciwkondensacyjna chroni przed wykraplaniem wilgoci i powstawaniem zagrzybienia;
- izolacja akustyczna ogranicza hałasy dochodzące z instalacji, umożliwiając mieszkańcom spokojną pracę i niezakłócony sen.

Materiały izolacyjne w instalacjach

Najczęściej używane jako izolacje w instalacjach są substancje:
- mineralne nieorganiczne – wełna mineralna;
- organiczne sztuczne – pianki poliuretanowe, polietylen spieniony, kauczuk syntetyczny.
Przy wyborze izolacji trzeba zwrócić szczególną uwagę na warunki, w jakich się znajdzie. Ważna jest jej odporność mechaniczna, minimalna i maksymalna temperatura pracy, nieszkodliwość dla człowieka i środowiska, oraz – w przypadku izolacji montowanych na zewnątrz budynku – odporność na działanie promieni UV.
Wełny mineralne. Są wytwarzane z włókien skalnych i szklanych. Mają gęstość 10-230 kg/m³. Nadają się do stosowania w niskiej i umiarkowanej temperaturze (maksimum 850°C – włókna skalne, 650°C – szklane). Ich zaletą jest niski współczynnik przewodzenia ciepła (0,033-0,041 W/(m.K)) i niepalność.
Pianki poliuretanowe. Są produkowane jako sztywne, półsztywne i elastyczne. Ich parametry zależą od gęstości (10-250 kg/m³). Do izolacji cieplnej stosuje się pianki o zamkniętych porach, a do akustycznej – o otwartych. Mają współczynnik przewodzenia w przedziale 0,026-0,039 W/(m.K). Można je stosować w temperaturze od –185 do +140°C.
Pianki polietylenowe. Mają strukturę zamknię­tokomórkową, gęstość 26-180kg/m³ i współczynnik przewodzenia ciepła w przedziale 0,037-0,060 W/(m.K). Można je stosować w temperaturze od –80 do +90°C.
Kauczuk syntetyczny (pianka elastomeryczna). To elastyczny materiał o równomiernej strukturze zamkniętych porów. Jest odporny na oleje i chemikalia oraz promienie UV. Może być stosowany do izolowania instalacji wewnątrz i na zewnątrz pomieszczeń. Dzięki swojej strukturze w niewielkim stopniu absorbuje wodę, nawet w przypadku uszkodzenia powierzchni zewnętrznej. Współczyn-nik przewodzenia ciepła kauczuku wynosi 0,035-0,040 W/(m.K), a dopuszczalna temperatura stosowania od –80 do +95°C.



Płyty z wełny mineralnej otrzymanej z włókien szklanych pokryte jednostronnie folią aluminiową o podwyższonej odporności na temperaturę są stosowane do izolowania kominków z wkładami
Autor: ISOVER
Elastyczne otuliny z wełny mineralnej ze zbrojonym płaszczem z folii aluminiowej są szczególnie polecane do izolowania instalacji w kotłowniach i węzłach cieplnych. Nie wymagają wycinania kolan
Autor: ISOVER
Maty z wełny mineralnej pokrytej folią aluminiową mogą być stosowane do izolowania giętkich kanałów typu fleks
Autor: ISOVER



Otuliny z polietylenu są przeznaczone do izolowania rur o temperaturze czynnika od -80 do +95°C. Mają nacięcie, które umożliwia ich montaż na gotowych instalacjach. Brzegi otuliny łączy się taśmą lub klejem
Autor: THERMAFLEX
Otulinami ze spienionego poliuretanu izoluje się cieplnie rury centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej wewnątrz budynków. Wszędzie tam, gdzie temperatura nie przekracza +135°C
Autor: IZOTERM
Izolacje z polietylenu LDPE o zamkniętej strukturze komórkowej stosuje się do rur układanych w bruzdach ściennych i podłogowych. Zewnętrzna warstwa otuliny ze wzmocnionego polietylenu o grubości około 0,05 mm w kolorze czerwonym zabezpiecza przed agresywnym działaniem zaprawy cementowo-wapiennej
Autor: THERMAFLEX



Otulina z wełny mineralnej z okładziną z folii aluminiowej służy między innymi do izolacji termicznej instalacji c.o. i c.w.u. o średnicy od 18 do 133 mm. Jest produkowana w odcinkach o długości 1 m
Autor: ROCKWOOL
Podobne przeznaczenie ma otulina z okładziną z folii z PCW. Otuliny mają nacięcie wzdłużne, brzegi łączy się specjalną zakładką z taśmy samoprzylepnej
Autor: ROCKWOOL
Maty ze skalnej wełny mineralnej z jednostronną okładziną ze zbrojonej folii aluminiowej, samoprzylepne, klejone bezpośrednio do podłoża są stosowane do izolacji termicznej, akustycznej i przeciwkondensacyjnej kanałów wentylacyjnych i zbiorników
Autor: ROCKWOOL

Izolacja termiczna
Potrzebują jej instalacje centralnego ogrzania i ciepłej wody użytkowej. Jej zadaniem jest ograniczenie emisji ciepła przez przewody. Z punktu wi­dzenia instalacji centralnego ogrzewania ciepło powinno być wydzielane w pomieszczeniu przez grzejniki sterowane zaworami termostatycznymi. Straty ciepła od rur zasilających do pomieszczeń są traktowane jako zakłócenia pracy grzejników. Jednak nigdy nie uda się ich całkiem wyeliminować. Można je jedynie zminimalizować. W instalacjach ciepłej wody podstawowym problemem jest dostęp do niej tuż po odkręceniu baterii. Jeśli nie ma cyrkulacji, do baterii jest doprowadzona tylko rura z ciepłą wodą, w której po zakręceniu kranu woda stygnie, więc po ponownym odkręceniu przez pewien czas płynie chłodna. Czas stygnięcia wody wydłuży się, jeżeli rura zostanie za­izolowana, ale dostęp do ciepłej wody w każdej chwili po odkręceniu kranu będzie możliwy tylko wtedy, gdy zastosuje się dodatkowy przewód cyrkulacyjny odprowadzający ciepłą wodę z baterii ponownie do podgrzewacza wody i oba przewody – zasilający i cyrkulacyjny zaizoluje termicznie. Izolacja może pełnić również drugą funkcję – zabezpieczenia przed zamarznięciem, na które są narażone instalacje wodne prowadzone przez pomieszczenia nieogrzewane, albo biegnące poza budynkiem w strefie przemarzania gruntu. Aby mieć pewność, że woda w rurach nie zamarznie, czasem dodatkowo na rurze pod izolacją montuje się elektryczne kable grzewcze. Izolację termiczną stosuje się również do zabezpieczenia kanałów wentylacyjnych. W ten sposób można zapobiec niepotrzebnemu wychładzaniu powietrza w kanałach przebiegających przez nieogrzewane pomieszczenia.

Izolacja przeciwwilgotnościowa
Jej zadaniem jest niedopuszczenie do przemieszczania się pary wodnej do przestrzeni o niskiej temperaturze, w której ulega wykropleniu. Zjawisko to obserwuje się na przykład latem, kiedy powietrze o wysokiej temperaturze omywa metalową rurę z zimną wodą. Niska temperatura powierzchni rury powoduje wykraplanie na jej powierzchni wilgoci. Potocznie to zjawisko nazywa się „poceniem się rury”. Wilgoć wykrapla się nie tylko na rurach z zimną wodą, ale również na hydroforze czy zbiorniku do spłukiwania miski ustępowej. W praktyce potrzeba izolowania instalacji zimnej wody jest zwykle bagatelizowana. Z wykraplaniem pary wodnej mamy również do czynienia w instalacjach klimatyzacji freonowej powszechnie znanych jako klimatyzatory typu split. Tam również rozprężona ciecz dopływająca do parownika ma niską temperaturę i dochodzi do wykraplania pary wodnej. Ma ono miejsce głównie w parow­niku, który jest wyposażony w specjalną tacę zbierającą skropliny, które są następnie odprowadzane specjalnym przewodem na zewnątrz budynku. Zewnętrzna strona powierzchni tacy i przewód odprowadzający skropliny również powinny być zaizolowane, aby para wodna nie wykraplała się tam w sposób niekontrolowany. Jeśli w budynku znajduje się centrala klimatyzacyjna ochładzająca powietrze dostarczane do pomieszczenia, należy zaizolować kanały nawiewne. W przeciwnym razie na nich również będzie się wykraplała para wodna. Izolacja akustyczna
Ma wyeliminować lub zminimalizo­wać hałas powstający w instalacji. Problem hałasu wiąże się nierozerwalnie z instalacją wentylacyjną. Pracujące wentylatory są źródłem odgłosów, które należy wytłumić. W tym celu stosuje się tłumiki hałasu i izolację akustyczną kanałów. Bardzo dobre parametry akustyczne mają kanały ze specjalnych płyt izolowanych oraz elastyczne izolowane z perforacjami. W domach mieszkalnych akustycznie izoluje się również przewody (piony) kanalizacyjne. Dochodzące z nich dźwięki są szczególnie dokuczliwe nocą, kiedy poziom szumu otoczenia jest niższy. Odgłosy spuszczania wody urastają do rangi problemu, gdy w domu jest osoba wrażliwa na hałas. Zakłócenia snu wywołują dźwięki o natężeniu powyżej 30 dB.
Potwierdzenie parametrów izolacji
Do izolowania przewodów cieplnych należy używać wyłącznie materiałów mających certyfikat lub deklarację zgodności z Polską Normą lub Aprobatą Techniczną. Materiały izolacyjne powinny być stosowane zgodnie z zakresem i warunkami technicznymi określonymi w PN lub AT.
W pomieszczeniach przeznaczonych na stały pobyt ludzi można wykorzystywać tylko takie materiały, które mają świadectwo oceny higienicznej lub znak CE. Informacje dotyczące wymagań stawianych izolacji termicznej dla instalacji określa norma PN-B-02421:2000 Izolacja cieplna przewodów, armatury i urządzeń. Niektórzy producenci umożliwiają wybór koloru powierzchni zewnętrznej izolacji. Za taką ekstrawagancję trzeba wprawdzie dodatkowo zapłacić, ale dzięki temu wyjątkowo wymagający klienci mogą dostosować barwę izolacji do kolorystyki wnętrza.

Jakie instalacje izolujemy i dlaczego

Instalacja centralnego ogrzewania


Całe ciepło, które powstaje w kotle, powinno trafić do grzejników, zamiast ogrzewać po drodze nieużytkowe pomieszczenia, nieogrzewane piwnice, bruzdy w ścianach i podłogach. Duże straty ciepła wynikające z braku izolacji rur mogą obniżać sprawność systemu grzewczego. Ponieważ temperatura wody grzewczej nie przekracza 90°C, można stosować dowolne otuliny
Autor: Andrzej Szandomirski
Izolowanie rur prowadzonych w ścianach nie tylko chroni przed stratami ciepła, ale też zapewnia swobodną pracę przewodów i zabezpiecza je przed uszkodzeniem (szczególnie ważne przy stosowaniu rur plastikowych o dużej rozszerzalności termicznej)
Autor: Mariusz Bykowski



Przewody rozprowadzane w wylewce podłogowej lepiej osłonić otuliną niż peszlem. Różnica w cenie jest niewielka, a unikniemy niepotrzebnego ogrzewania stropu. Najczęściej grubość otuliny wynosi 9-13 mm, zależnie od grubości szlichty i średnicy rury. Są też otuliny o kształcie półkolistym, które lepiej przylegają do podłoża
Autor: Robert Szarapka
Kolorowe otuliny ułatwiają identyfikację rury po rozkuciu posadzki w razie konieczności dokonania naprawy. Czerwone stosuje się do zasilania, a niebieskie do powrotu
Autor: Marcin Czechowicz

Instalacja ciepłej wody

Zaizolowanie rur z ciepłą wodą ogranicza jej stygnięcie. Trzeba również pamiętać o ociepleniu cyrkulacji c.w.u. Rurę z zimną wodą prowadzoną w ścianie wystarczy umieścić w peszlu
Autor: Mariusz Bykowski

Instalacja zimnej wody


Izolowanie przewodów z wodą o temperaturze niższej od temperatury pomieszczenia chroni przed roszeniem się rur. Woda kapiąca z rur nie tylko niszczy posadzkę, budzi też niepokój, czy instalacja jest szczelna
Autor: Piotr Mastalerz
Trzeba pamiętać o dobrym zaizolowaniu przewodów prowadzonych w strefie przemarzania (np. doprowadzenie wody ze studni) oraz w pomieszczeniach nieogrzewanych, w których temperatura może spadać poniżej zera, na przykład w garażu w okolicach bramy garażowej. Dotyczy to również przewodów układanych pod tynkiem
Autor: Andrzej Szandomirski

Klimatyzacja



Starannej izolacji wymagają przewody z freonem między jednostką wewnętrzną a zewnętrzną. Izolacja musi być szczelna, dlatego powinna być klejona (nie zaleca się łączenia na klipsy). Nawet jeśli przewody będą prowadzone w bruździe ściennej lub w suficie podwieszanym, ale izolacja będzie niedokładnie zrobiona, woda skraplająca się na zimnych odcinkach stworzy nieestetyczne zacieki. Do izolowania przewodów klimatyzacyjnych najczęściej stosuje się kauczuk
Autor: Daniel Rumiancew

Autor: Piotr Mastalerz

Ogrzewanie kominkowe

Wkład kominkowy izoluje się nie tylko ze względów przeciwpożarowych. Aby powietrze szybciej się ogrzewało, obudowa i okap kominka powinny być wyłożone specjalną ognioodporną wełną powleczoną folią aluminiową
Autor: Mariusz Bykowski

Instalacje solarne i pompy ciepła



Tak samo jak w tradycyjnej instalacji grzewczej trzeba tu chronić przewody przed stratami ciepła
Autor: Andrzej T. Papliński

Autor: Mariusz Bykowski

Wentylacja mechaniczna

Najczęściej stosuje się gotowe, fabrycznie zaizolowane przewody. Sztywne kanały metalowe można izolować matami
Autor: Andrzej T. Papliński

Jak określić grubość izolacji

Termicznej. Im bardziej instalacja jest wykorzystywana (im dłużej pra-cuje) i im wyższa jest temperatura czynnika w rurach, tym większa powinna być grubość izolacji. Podstawą do określania grubości izolacji ter-micznej jest obecnie norma PN-B-02421:2000 Izolacja cieplna przewodów, armatury i urządzeń. W nowej normie PN-EN 12828:2006 Instalacje ogrzewcze w budynkach zaproponowano nowe podejście do doboru grubości izolacji. Powiązano w nim koszty eksploatacyjne wynikające z oszczędzania energii z kosztami inwestycyjnymi związanymi z zakupem materiału izolacyjnego. Grubość izolacji została uzależniona od liczby stopniosekund pracy instalacji w ciągu roku. Jednak na razie, ze względu na brak informacji o liczbie stopniosekund pracy instalacji centralnego ogrzewania w typowym budynku, określenie grubości izolacji według tej normy jest niemożliwe. W przypadku przewodów prowadzonych w bruzdach ściennych lub podłogowych grubość izolacji może zostać zmniejszona. Przeciwkondensacyjnej. Podstawą do określania grubości izolacji przeciwkondensacyjnej są wytyczne producenta izolacji. Podaje on najczęściej w formie tabelarycznej zalecaną grubość izolacji w zależności od średnicy rury i wilgotności powietrza w pomieszczeniu.
Akustycznej. Podobnie jak w przypadku izolacji przeciwkondensacyjnej przy doborze grubości tej izolacji należy się posługiwać wytycznymi producenta.

Grubość izolacji termicznej dla materiałów o współczynniku przewodzenia ciepła l=0,035 W/(m·K) przy temperaturze 40°C, zgodnie z PN-B-02421:2000






Rodzaje wyrobów termoizolacyjnych

Otuliny i kształtki.
Mają kształt cylindryczny lub płaski i są przeznaczone do montażu na zewnętrznej powierz­chni rur. Otuliny – w zależności od zastosowanych materiałów – są sztywne lub elastyczne; kształtki są sztywne i przeznaczone do nakładania na kolana, zbiorniki itp. W celu poprawy właściwości mechanicznych otuliny pokrywa się od zewnątrz płaszczem o zwiększonej odporności na przypadkowe uszkodzenia mechaniczne. W skrajnych przypadkach zaleca się wykonanie płaszcza blaszanego.
Płyty izolacyjne. To wyroby, których grubość jest znacznie mniejsza od pozostałych wymiarów. Są zrobione z materiału izolacyjnego, na przykład włókien ceramicznych związanych lepiszczem lub sprasowanych. Z płyt izolacyjnych mogą być na przykład zbudowane kanały wentylacyjne. Do produkcji takich kanałów wykorzystuje się twardą piankę poli­uretanową albo sprasowaną wełnę mineralną. Płyta przypomina budową kanapkę, bo z zewnątrz jest folia aluminiowa, a w środku materiał izolacyjny. Kanały wentylacyjne z tych materiałów robi się bezpośrednio na budowie, używając do tego jedynie noża i kleju. Są bardzo lekkie i mają bardzo dobre parametry izolacyjne. Wadą są wyższe o mniej więcej 30% opory przepływu powietrza i cena.
Przewody elastyczne izolowane. W instalacjach wentylacyjnych do łączenia nawiewników z kanałami używa się elastycznych przewodów zwanych potocznie fleksami.
Są dostępne w wersji z izolacją termiczną lub akustyczną. Warstwę izolacyjną stanowi wełna mineralna znajdującą się między ściankami z tworzywa.
Wytrzymałość mechaniczną przewodu zwiększa druciane zbrojenie. W celu poprawy parametrów akustycznych wewnętrzna ścianka z tworzywa jest perforowana.
Wełny, maty. Są materiałami izolacyjnymi o przypadkowej orientacji włókien, produkowanymi w postaci mat, filców i granulatu.
Rury izolowane. Są dostępne prefabrykowane rury miedziane z izolacją termiczną przeznaczone do instalacji. Nie trzeba ich dodatkowo izolować podczas montażu.
Rury preizolowane. Składają się ze stalowej rury przewodowej, izolacji cieplnej z pianki poliuretanowej i płaszcza z polietylenu. Układa się je bezpośrednio w gruncie. Używa się ich do podłączania budynków do miejskiej sieci cieplnej.

Poznaj swoją przyszłość

Jedna z najlepszych wróżek w Polsce Wróżka Mira Elżbieta Sobczyk odpowiada na pytania na swoim Facebooku  lub przez e-mail. Problemy ze zdrowiem lub w sprawach "miłosnych" ? A może interesują Cię kwestie finansowe?  Sprawdź swoją przyszłość. Jej odpowiedzi pomogły już tysiącom ludzi w Polsce. Można się z nią skontaktować Jej profil na Facebooku lub http://twojawrozka24.pl
Podobne posty