Żywopłot z żywotników

Kto chce mieć żywopłot gęsty i zielony przez cały rok, powinien posadzić żywotniki, zwane potocznie tujami. Rośliny te nie wymagają dużo pielęgnacji, szybko rosną i są rzadko atakowane przez szkodniki i choroby.

Jakie kupować rośliny
Na żywopłoty nadają się żywotniki zachodnie Thuja occidentalis, gdyż są odporne na mróz. Sprzedaje się je z bryłą ziemi (korzenie otoczone są ziemią i owinięte jutą lub siatką) lub w pojemnikach. Rośliny najlepiej kupować w sprawdzonych centrach ogrodniczych, by mieć całkowitą pewność, że pochodzą z dobrej szkółki. Unikniemy w ten sposób przykrych niespodzianek: słabego wzrostu i zamierania roślin lub pomieszanych odmian. Wybieramy rośliny nieuszkodzone, bez plam, przebarwień i zasychających gałęzi. Jeśli kupujemy żywotniki:
- z bryłą ziemi - sprawdźmy, czy jest ona wilgotna, odwińmy też jutę i obejrzyjmy korzenie - powinny być liczne, drobne z białymi niezasuszonymi wierzchołkami. Nie kupujmy roślin, jeśli bryła ziemi jest mała, sucha lub się kruszy;
- w pojemnikach - wybierajmy rośliny, które są mocno zakorzenione - pociągnięte nie dają się wyjąć z pojemnika, a przez otwory w jego dnie są widoczne liczne korzenie.
Najlepiej na żywopłot wybierać rośliny wysokości 50-100 cm. Małe rośliny szybko się przyjmują, szybko rosną i łatwo je formować, a poza tym koszt założenia takiego żywopłotu jest niższy niż z dużych roślin.
Ceny wszystkich odmian żywotników są zbliżone.
Rośliny sprzedawane w pojemnikach 3-litrowych kosztują:
- wysokość 50-80 cm: 15-18 zł,
- wysokość 100-120 cm: 40-60 zł,
- wysokość 180-200 cm: 180-250 zł.
Rośliny sprzedawane z bryłą korzeniową:
- wysokość 100-120 cm: 25-50 zł,
- wysokość 180-200 cm: 150-200 zł.

Kilka odmian do wyboru
Na żywopłot nadają się rośliny odporne na mróz, najlepiej takie, które nie brązowieją zimą (jest to częste zjawisko u żywotników). Takie warunki spełniają odmiany:
"Brabant" - odmiana szybko rosnąca (50 cm rocznie), o jasnej zieleni łusek i zwartym pokroju. Rośliny osiąjgają 10 m wysokości. Aby żywopłot był gęsty, należy go przycinać nawet dwukrotnie w ciągu roku (w kwietniu i lipcu);
"Fastigiata" - odmiana szybko rosnąca (do 40 cm rocznie), o intensywnie zielonej barwie łusek. Rośliny osiągają 8 m wysokości, mają regularny, kolumnowy pokrój. Nie cięte tworzą ażurowy szpaler;
"Holmstrup" - odmiana wolno rosnąca (10-20 cm rocznie), o ciemnozielonej barwie łusek. Żywotniki te dorastają do 4 m, są gęste i szerokie. Nie wymagają cięcia. Odmiana ta świetnie nadaje się do niewielkich ogrodów;
"Smaragd" - odmiana niezbyt szybko rosnąca (30 cm rocznie), o pięknej ciemnozielonej barwie łusek. Rośliny osiągają 6-7 m wysokości. Są niezwykle gęste, tworzą bardzo regularne stożki;
"Yellow Ribbon" - odmiana szybko rosnąca (40 cm rocznie), o intensywnie żółtej barwie łusek. Żywotniki te osiągają 4-6 m wysokości. Tworzą zwarte, szerokie stożki. Wymagają wiosennego przycięcia.





Żywopłot formowany z żywotników odmiany "Brabant" tworzy zwartą, zieloną ścianę.
Autor: Maciej Mynett
Żywotnik odmiany "Fastigiata".
Autor: Lucjan Kurowski

Kiedy sadzić

Żywotniki kupowane z bryłą ziemi można sadzić wiosną lub we wrześniu, a jeśli jesień jest ciepła i sucha, lepiej poczekać do października. Rośliny kupione w pojemnikach można sadzić przez cały sezon - od wiosny do jesieni (są wprawdzie droższe, ale łatwiej się przyjmują).
Uwaga! W sklepach pojawiają się duże żywotniki (ponad 150 cm wysokości), które wyglądają jak te uprawiane w pojemnikach, a w rzeczywistości są one wykopane z bryłą ziemi ze szkółki i tylko włożone do pojemnika. Aby je rozpoznać, należy sprawdzić, czy w doniczce pod warstwą torfu nie kryje się juta lub inne opakowanie. Poza tym takie rośliny lekko pociągnięte - łatwo wychodzą z pojemnika.





Żywotniki odmiany "Holmstrup" są bardzo gęste i nie wymagają cięcia.
Autor: Maciej Mynett
Żywopłot nieformowany z żywotników odmiany "Smaragd".
Autor: Maciej Mynett

Jak i gdzie sadzić

Żywotniki najlepiej rosną w miejscach słonecznych lub w półcieniu, w przepuszczalnej, próchnicznej, wilgotnej i lekko kwaśnej glebie. Rośliny sadzimy w rzędzie (najlepiej wzdłuż rozciągniętego sznurka), w rozstawie co 60-100 cm, mniej więcej 50 cm od ogrodzenia. Pod każdą roślinę wykopujemy dołek dwa razy większy od bryły korzeniowej. Możemy też wykopać rów pod cały żywopłot. Jeśli gleba jest piaszczysta albo gliniasta, w miejscu, gdzie mają rosnąć żywotniki, usuwamy połowę ziemi, a tę, co pozostała, mieszamy z dojrzałym kompostem, ziemią kompostową lub przekompostowaną korą. Rośliny z bryłą ziemi możemy sadzić razem z jutą, którą jest owinięta bryła. Tkaninę wystarczy tylko lekko rozwiązać. Po umieszczeniu rośliny w dołku uzupełniamy go ziemią, mocno udeptujemy i obficie podlewamy. Po posadzeniu roślina powinna być na takiej samej głębokości, na jakiej rosła wcześniej.

Jak pielęgnować
Ściółkowanie. Aby ograniczyć podlewanie i zahamować rozwój chwastów, warto wokół roślin rozłożyć kilkucentymetrową warstwę kory lub zrębków drewnianych.
Podlewanie. W czasie letniej suszy podlewamy żywopłot obficie raz w tygodniu. Bardzo ważne jest też, byśmy podlali rośliny jesienią (jeśli jest sucha), przed nadejściem mrozu. Zwiększymy w roślinach zapas wody, której potrzebują również zimą.
Nawożenie. Pierwsze nawożenie wykonujemy na początku maja, w następnym roku po posadzeniu, a ponowne na początku lipca. Możemy zastosować uniwersalny nawóz wieloskładnikowy, na przykład Azofoskę (w ilości 15-30 g/m2 powierzchni żywopłotu) lub specjalny nawóz do roślin iglastych (w dawce podanej na opakowaniu). Można też jeden raz - wiosną - zastosować nawóz wolno działający, na przykład Osmocote. Po rozsypaniu nawozu żywopłot obficie podlewamy.
Cięcie. Pobudza ono rośliny do wypuszczania nowych pędów i powoduje lepszy rozwój korzeni, dlatego warto przyciąć wszystkie świeżo posadzone żywotniki - nawet jeśli w przyszłości mają tworzyć żywopłot nieformowany. Rośliny, które mają ładny pokrój i są gęste, po raz pierwszy tniemy wiosną, rok po posadzeniu. Rośliny niezbyt gęste, tniemy tuż po posadzeniu, jeśli sadziliśmy je wiosną, lub czekamy do wiosny następnego roku, jeśli sadziliśmy je jesienią (cięte jesienią gorzej zimują i mogą przemarznąć). Skracamy pędy wierzchołkowe o 10-20 cm i nieco krócej pędy boczne. Żywopłoty formowane z żywotników tniemy raz w roku, wiosną, po ustąpieniu mrozów, gdy zaczynają rozwijać się pąki wierzchołkowe.
W młodych żywopłotach przycinamy wierzchołki roślin około 10 cm oraz końce pędów bocznych. Spowoduje to zagęszczenie roślin. Jeśli żywopłot osiągnął oczekiwaną przez nas wysokość i szerokość - przycinamy prawie całe jednoroczne przyrosty pędów, nadając żywopłotowi oczekiwany kształt.  
Podobne posty